Καμιά ειρήνη με τον κοινωνικό κανιβαλισμό (Περιφέρεια Αθήνας)

Καμιά ειρήνη με τον κοινωνικό κανιβαλισμό (Περιφέρεια Αθήνας)

Την Τετάρτη 21 Οκτωβρίου στο Ορκωτό Μικτό Δικαστήριο αρχίζει η δίκη μιας υπόθεσης που συγκεντρώνει και συμβολοποιεί μια κυρίαρχη όψη της κοινωνική παθογένειας. Σε ένα περιβάλλον όπου το λούμπεν συναντιέται με μικροαστικά στρώματα, που φύσει και θέσει ρέπουν στο πιο δεξιό και αντιδραστικό μέρος του πολιτικού και πολιτισμικού φάσματος, ο queer ακτιβιστής Ζακ Κωστόπουλος δολοφονήθηκε κατά κύματα. Πρώτα από μια παρέα μικροεπιχειρηματιών της περιοχής, μετά από μια αστυνομική δύναμη και τέλος από ένα κοπάδι θεατών που είτε απόλαυσε το αξιοθέατο είτε το βιντεοσκοπούσε ακόμα και για να το πουλήσει.
Από το επόμενο λεπτό του θανάτου του συνέχισε να δολοφονείται με μια ολόκληρη προπαγανδιστική μηχανή να προσπαθεί να επιβάλει την αφήγηση του «κλέφτη τοξικομανή» που σχεδόν άξιζε ότι έπαθε. Τίποτα δεν επηρέασε το γεγονός ότι ούτε έκλεψε τίποτα ενώ οι τοξικολογικές εξετάσεις του ήταν «καθαρές». Ποτέ δεν ήταν αυτό το θέμα. Η υπόθεση της δολοφονίας του Ζακ Κωστόπουλου ανέδειξε με αιματηρό τρόπο αλήθειες του ζόφου που παραμένει στο ημίφως της καθεστωτική κανονικότητας. Αλήθειες με ταξικό, πολιτισμικό και τελικά πολιτικό πρόσημο. Η δίκη των δολοφόνων του Ζακ Κωστόπουλου είναι στιγμή κορύφωσης μιας σύγκρουσης που γίνεται αντίστοιχα στο ταξικό, πολιτισμικό και πολιτικό πεδίο. Ένας κόσμος είναι με την μεριά του θύματος, ένας κόσμος με την μεριά του θύτη. Δεν υπάρχει απών από αυτή την επιλογή.
Όλοι/ες στις 21 Οκτωβρίου στο Μεικτό Ορκωτό Δικαστήριο, Πρωτοδικείο Αθηνών, Δέγλερη 4, 9:00.

Όπως κάηκε η Μόρια έτσι θα καεί και το Καρά Τεπέ (Περιφέρεια Αθήνας)

Όπως κάηκε η Μόρια έτσι θα καεί και το Καρά Τεπέ (Περιφέρεια Αθήνας)

Τι θα μπορούσε να είναι χειρότερο από τη Μόρια- έναν τόπο υποβάθμισης της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, γκετοποίησης και άθλιας διαβίωσης; Και όμως, το Καρά Τεπέ – μια ανοιχτή χερσόνησος, βαλτώδης κατά τους χειμερινούς μήνες, ένας ακόμα πιο φρικτός τόπος υποβάθμισης της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, γκετοποίησης και άθλιας διαβίωσης, το καινούργιο νεκροταφείο – στρατόπεδο συγκέντρωσης που ετοιμάζει το Ελληνικό κράτος σύσσωμο με την Ευρωπαϊκή Ένωση, τις ΗΠΑ και τους “ανθρωπιστικούς εταίρους”.

Δεν πρέπει να τρέφουμε αυταπάτες. Αν το Καρά Τεπέ δεν καεί, τότε θα το πάρει ο αέρας και η βροχή! Όποιος έχει δει σε χάρτη την τοποθεσία κατανοεί πλήρως για ποιο πράγμα κάνουμε λόγο: ένα κομμάτι γης που εξέχει στην ανοιχτή θάλασσα, χωρίς φυσική προφύλαξη από τους βόρειους και δυτικούς ισχυρούς ανέμους του Αιγαίου, το οποίο παρέμενε ανεκμετάλλευτο λόγω του βαλτώδους εδάφους και λειτουργούσε σαν πεδίο βολής του στρατού, εκεί που τώρα προσφυγόπουλα πολέμου παίζουν στα χώματα ανάμεσα στις οβίδες και τις σφαίρες. Στο χώρο του στρατοπέδου έχει στηθεί μια ανεπαρκής δομή που αποτελείται από σκηνές δίχως πάτωμα και τουαλέτες που αντιστοιχούν μία για κάθε 190 ανθρώπους.

Το παγκοσμίου φήμης στρατόπεδο της Μόριας, που οι “Γιατροί Χωρίς Σύνορα” έχουν χαρακτηρίσει ως το χειρότερο “κέντρο φιλοξενίας προσφύγων” στον κόσμο, εγκαινιάστηκε από την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ τον Σεπτέμβρη του 2015. Ενώ αρχικά οι υποδομές ήταν προορισμένες να φιλοξενήσουν 2.330 ανθρώπους, το φθινόπωρο του 2015 σημείωσε ρεκόρ υπερπληθυσμού με τις προσφυγικές ροές να κυμαίνονται από 15 εως 25 χιλιάδες ανθρώπους, ενώ το βράδυ τις πυρκαγιάς οι πρόσφυγες και μετανάστες ξεπερνούσαν τους 12.500, εκ των οποίων το 1/3 ήταν παιδιά- όλοι σε εξαθλιωμένες συνθήκες.

Αναγνωρισμένο από το Human Rights Watch ως μία ανοιχτού τύπου φυλακή, το στρατόπεδο της Μόριας κρατούσε τους φυλακισμένους μετανάστες μακριά από την ελλαδική ενδοχώρα, δυσκολεύοντας την δημιουργία κοινού μετώπου αγώνα με το ντόπιο προλεταριάτο. Την ίδια στιγμή εμποδίζοντάς τους να κινηθούν προς άλλες ευρωπαϊκές χώρες τους αξιοποιούσε σαν διαπραγματευτικό χαρτί, για να λαμβάνει μεγαλύτερα κονδύλια από την ευρωπαϊκή ένωση και να αντλεί έμμεσο οικονομικό όφελος εις βάρος τους.

ΟΙ Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΘΩΕΣ

Η εσωτερική διαχείριση των στρατοπέδων έχει δωθεί από τα δυτικά κράτη εξ ολοκλήρου σε Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις. Οι ΜΚΟ διαχειρίζονται τις κρατικές χρηματοδοτήσεις για να οργανώσουν και να επιτηρήσουν τα στρατόπεδα, για να κρατάνε υπό έλεγχο τις πιο ριζοσπαστικές φωνές των εγκλείστων. Δίνουν τάχα ψυχολογική υποστήριξη και συμβουλεύουν “υπομονή” και συμμόρφωση στις επιταγές της ρατσιστικής μεταναστευτικής πολιτικής της εκάστοτε κυβέρνησης, ενώ στην πραγματικότητα κάνουν ότι περνά από το χέρι τους για να κατευνάσουν και να υπονομεύσουν τους δίκαιους αγώνες των προσφύγων και των μεταναστών για ελευθερία. Δεν παράγουν κοινωνικό έργο διότι δεν μπορεί να υπάρξει κοινωνικό έργο μέσα σε συνθήκες εγκλεισμού.

Η ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ ΝΤΟΠΙΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΕΙΝΑΙ Η ΜΟΝΗ ΛΥΣΗ

Οι ΜΚΟ και η αστυνομία κρατάνε τα κινήματα της κοινωνικής αλληλεγγύης σε απόσταση και βοηθάνε στο να γίνουν οι μετανάστες αόρατοι στην κοινωνία. Μην ξεχνάμε πως το αυθόρμητο αντιεξουσιαστικό- ελευθεριακό δίκτυο κοινωνικής αλληλεγγύης που σχηματίστηκε από την πρώτη μέρα της “προσφυγικής κρίσης” στη Λέσβο, τη Σάμο, στον Πειραιά, την Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη, την Ειδομένη, με τη συμμετοχή ντόπιων και αλληλέγγυων από τον ελλαδικό χώρο και το εξωτερικό, χτυπήθηκε τελικά και διαλύθηκε από την αστυνομία για να αντικατασταθεί σε κάθε τόπο από τις ΜΚΟ.

Με αυτό τον τρόπο οι ΜΚΟ λειτουργούν σαν φορείς που “ιδιωτικοποιούν” λειτουργίες και υπηρεσίες του δημοσίου ενώ την ίδια στιγμή το κράτος τις χρησιμοποιεί μαζί με την αστυνομία για να ανακόψει κάθε προοπτική αυτο-οργάνωσης και συνεργασίας των ντόπιων και των μεταναστών, για να απαγορεύσει και να ανακόψει την κοινωνική αλληλεγγύη που θα δώσει απαντήσεις και λύσεις στα κοινά μας προβλήματα.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε επίσης πως εδώ και 5 χρόνια τα ευρύτερο κοινωνικά, ελευθεριακά και αναρχικά κινήματα οργάνωσαν κοινές δομές αλληλεγγύης και αγώνα με τους πρόσφυγες και τους μετανάστες. Πρώτα στις παραλίες της Λέσβου και την πόλη της Μυτιλήνης, στο Πεδίο του Άρεως και τα Εξάρχεια οι πρόσφυγες και οι μετανάστες δημιούργησαν, μαζί με τους αναρχικούς, χώρους όπου η ζωή οργανώθηκε εξισωτικά. Συνελεύσεις προσφύγων και μεταναστών με τη συμμετοχή αλληλέγγυων κατοίκων της περιοχής δώσανε την ευκαιρία σε όλους και όλες να αναζητήσουν κοινές απαντήσεις σε κοινά ερωτήματα, να εκφράσουν τα όνειρα και τις επιθυμίες τους, να μοιραστούν τους φόβους τους και τις ελπίδες τους, να θεραπεύσουνε τα τραύματα, να ζήσουν, να δουλέψουνε και να γιορτάσουνε μαζί, να χτίσουν τελικά συλλογικά ένα καινούργιο κόσμο ελευθερίας.
Οι ανοιχτές κοινωνικές δομές, οι καταλήψεις προσφύγων- μεταναστών και αλληλέγγυων μέσα στις πόλεις και τα χωριά μας, οι δομές δηλαδή που οι κυβερνήσεις καταστρέφουν και απαγορεύουν όλα αυτά τα χρόνια, αποτέλεσαν και συνεχίζουν να αποτελούν το μόνο επιτυχές παράδειγμα, τη μόνη εφικτή λύση. Και για αυτό μαζί με όλες τις άλλες κατειλημμένες δομές αλληλεγγύης που χτυπήθηκαν, το παράδειγμα της Κατάληψης Στέγης Προσφύγων/Μεταναστών Νοταρά 26 αντιστέκεται ακόμα, αποδεικνύοντας την απέραντη δύναμη της αλληλεγγύης, τις άπειρες δυνατότητες της αυτοοργάνωσης.

ΔΕΝ ΘΑ ΕΠΙΤΡΕΨΟΥΜΕ Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΜΑΣ ΝΑ ΜΕΤΑΤΡΑΠΕΙ ΣΕ ΕΝΑ ΑΠΕΡΑΝΤΟ ΣΤΡΑΤΩΝΑ.

Η στρατιωτικού τύπου διαχείριση των μεταναστών, τα κλειστά σύνορα και η σκληρότερη φύλαξη τους με φράχτες, στρατιώτες και push-backs, έχουν ως στόχο την εξαθλίωσή και την παρανομοποίηση των μεταναστών. Με αυτές τις μεθοδεύσεις οι μετανάστες εξαναγκάζονται να υποκύψουν στους εκβιασμούς των αφεντικών για φθηνή ή απλήρωτη εργασία.

Αυτό σημαίνει ότι υπάρχει μια τεχνητή και μελετημένη σωματική και ψυχολογική βία, η οποία ξεκινά μόλις ο μετανάστης- πρόσφυγας περάσει τα σύνορα και βρεθεί σε ένα καθεστώς ανυπαρξίας, στο οποίο αρμόδιοι είναι οι μπάτσοι, οι φύλακες των στρατοπέδων και οι εργαζόμενοι των ΜΚΟ. Τα κράτη με αυτό τον τρόπο δημιουργούν ανασφάλιστους και ανακυκλώσιμους εργάτες οι οποίοι είτε εδώ, είτε σε άλλη χώρα, θα πουλάνε την εργατική τους δύναμη όσο ποιο φθηνά γίνεται. Με λίγα λόγια τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, χρησιμοποιούνται από την Δύση ως “δεξαμενές ανθρώπινου δυναμικού”. Αντίθετα με τον εγκλεισμό και την περιθωριοποίηση των μεταναστών – προσφύγων, τα προϊόντα και τα κεφάλαια μετακινούνται ελεύθερα!

ΑΠΟ ΠΟΥ ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΑΥΤΟΙ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΚΑΙ ΠΟΥ ΝΟΜΙΖΟΥΝΕ ΠΩΣ ΗΡΘΑΝ

Η ακροδεξιά παραφιλολογία, τα fake news, η ρατσιστική δημαγωγία των πολιτικών και των δημοσιογράφων, η ελλιπής ενημέρωση και αδιαφορία της ευρύτερης κοινωνίας απέναντι στους πραγματικούς λόγους της μετανάστευσης και των προσφυγικών ροών της εποχής μας δημιουργούν τελικά τα απάνθρωπα ρατσιστικά υποκείμενα που δηλώνουν “φιλόξενοι” μόνο για τους πλούσιους τουρίστες και τους επενδυτές που αγοράζουν τα πάντα μισοτιμής. Εθνικόφρονες πολιτικοί και πατριώτες ψηφοφόροι ξεπουλάνε βουνά και θάλασσες, έδαφος, υπέδαφος και κάθε δημόσιο κοινό αγαθό, κατατρομαγμένοι πως τελικά θα είναι οι πρόσφυγες που θα αλλοιώσουνε τον “χαρακτήρα” μας και τον “πολιτισμό” μας.

Έτσι τελικά με την μεγάλη υπνωτισμένη πλειοψηφία χαμένη σε αυτό το ντελίριο κοινωνικής ανασφάλειας, άγνοιας, ξενοφοβίας και επενδυτικής δουλικότητας κανένας δεν κατάλαβε πως πόλεμος δεν γίνεται μόνο στη Συρία. Θρησκευτικοί εμφύλιοι πόλεμοι ανάμεσα σε χριστιανούς και μουσουλμάνους ή ανάμεσα σε διαφορετικές φυλές, ξηρασίες, οικολογικές καταστροφές, ανεργία, φτώχεια και πείνα ως αποτέλεσμα των διασυνοριακών συγκρούσεων, των κλιματικών αλλαγών και των πολύχρονων παρεμβάσεων της ιμπεριαλιστικής πολιτικής των σπουδαίων μας συμμάχων φέρνουν προς τα μέρη μας χιλιάδες απελπισμένους από το Κονγκό, την Ερυθραία, το Σουδάν, τη Σομαλία, την Υεμένη, το Καμερούν, το Μπουρούντι. Τα ανελεύθερα καθεστώτα στο Μαρόκο, την Αλγερία, την Λιβύη και το Ιράν κάνουν χιλιάδες δημοκράτες και νέους αντιφρονούντες να ψάχνουν σωτηρία στις “δημοκρατικές” χώρες της Δύσης. Άνθρωποι φεύγουν κυνηγημένοι από τους Ταλιμπάν στο Αφγανιστάν, τον πόλεμο στο Ιράκ, την Παλαιστίνη.

Την ίδια στιγμή η Δύση καθώς αυτοπαρουσιάζεται με την οικονομική και την στρατιωτική ισχύ της σαν η σύγχρονη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία γίνεται ο πόλος έλξης όλων των απελπισμένων της Γης. Το δημοκρατικό και ανθρωπιστικό προσωπείο της Δύσης δεν είναι παρά ένα θέαμα που από πίσω του κρύβεται ο ρατσισμός, η χριστιανική μισαλλοδοξία και ο ελιτίστικος απανθρωπισμός του προνομιούχου. Άνθρωποι βάζουν τους εαυτούς τους σε τεράστιους κινδύνους, γίνονται θύματα μαφιόζικων δικτύων και επιτήδειων εκμεταλλευτών αναζητώντας ένα καλύτερο μέλλον και καταλήγοντας τελικά σε στρατόπεδα συγκέντρωσης.

ΑΥΤΟ ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΘΑ ΤΟ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ:

• Χαρτιά σε όλους τους μετανάστες.
• Να καταργηθούν τα στρατόπεδα συγκέντρωσης.
• Διαμοιρασμός των μεταναστών σε πόλεις της ενδοχώρας, να δοθούν τα απαραίτητα κονδύλια για ενοικίαση σπιτιών και δωματίων σε ξενοδοχεία σε όλη τη χώρα.
• Ένταξη των ανήλικων προσφύγων σε εκπαιδευτικά προγράμματα.
• Κάτω τα χέρια από τις καταλήψεις και τις δομές κοινωνικής αλληλεγγύης.

Εκφράζουμε τη συμπαράσταση μας σε κάθε συλλογικότητα και αυτοοργανωμένη δομή αλληλεγγύης προσφύγων και μεταναστών. Καλούμε όλες και όλους να εντείνουμε τον αντιρατσιστικό αγώνα απέναντι στον εθνικισμό, το φασισμό και τη ξενοφοβία.

Η ΑΝΘΡΩΠΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΜΟΝΟ ΜΑΣ ΧΡΕΟΣ

Αλληλεγγύη και στήριξη των μαθητικών καταλήψεων και κινητοποιήσεων ( Περιφέρεια Αθήνας)

H στήριξη των μαθητικων κινητοποιήσεων και καταλήψεων είναι αυτονόητη από την πλευρά του αναρχικού κινήματος. Βρισκομαστε, και θα συνεχίσουμε να βρισκόμαστε, στο πλευρό των μαθητών σε όλη την διάρκεια τόσο αυτού του αγώνα όσο και των μελλοντικών αγώνων τους. Αυτό είναι αδιαπραγματευτη θέση και στάση μας και μάλιστα είναι μια στάση την οποία θεωρούμε απολύτως συνδεδεμενη με τους υπόλοιπους, διάχυτους κοινωνικούς αγώνες όπως αυτούς των φοιτητών, των εργαζομένων σε όλους τους κλάδους και των καταπιεσμενων γενικότερα. 

Νιώθουμε- και αυτό αντανακλά την βαθύτερη διάσταση των αγώνων ενάντια στην Κυριαρχία- ότι η υποστήριξη των μαθητικων καταλήψεων πρεπει να εινα ισχυρη πάρα την γενικευμένη πίεση που ασκεί στον πληθυσμό η συνθήκη και τα μέτρα της πανδημίας. 

Είναι προφανές- και ως διάχυτη κοινωνική αίσθηση αλλά και σε επίπεδο πραγματικής έρευνας-ότι πέρα από τα εμμισθα Μ.Μ.Ε – που όταν δεν ειδικεύονται στην τρομολαγνεια, είναι εξαιρετικά στο να αποκρύπτουν ότι δεν θα ήθελε η νέο φιλελεύθερη κυβέρνηση να φανεί προς τα έξω ως αποτυχία της- τίποτε πλέον δεν είναι υπό έλεγχο όσον αφορά την εξέλιξη της πανδημίας, ειδικά όσον αφορά την Αττική αλλά και μεγάλα αστικά κέντρα της χώρας . 

Την ίδια στιγμή που στις οθόνες οι κυβερνητικοί και οι “ειδικοί” προσποιούνται ότι τα πάντα ειναι υπο έλεγχο, οι μάσκες στα σχολεία δίνονται σε λάθος μεγέθη, οι Μ.Ε.Θ που μας είχαν υποσχεθεί ήδη κατά την διάρκεια της καραντίνας την Ανοιξη, δημιουργούνται με το σταγονόμετρο και η γενικη διάθεση  των τεστ(τα οποία στην Σουηδία για παράδειγμα μοιράζονται δωρεάν στον πληθυσμό)αλλά και η συστηματική ιχνηλατηση των επαφών, είναι μακρινό όνειρο. 

Η θεωρίες της ατομικής ευθύνης που χαρακτήρισαν την πρώτη εκδοχή του κυβερνητικού αφηγηματος της πανδημίας, επεκτείνονται τώρα και στους μαθητές, και μάλιστα σε περιπτώσεις, ενω εξαφανιζονται οι αναφορές στα υπερπληρη ΜΜΜ και τις υποτυπώδεις προφυλάξεις  στους χώρους μαζικής εργασίας ως κυρίους τρόπος διάδοσης της επιδημίας, στοχοποιουνται τόσο οι μαθητές με τις καταλήψεις τους όσο και οι νέοι γενικά και οι συναθροισεις

τους. 

ΟΙ μαθητές κατηγορούνται επίσης ως “υποκινουμενοι” απο τους κυβερνητικους κύκλους ενώ παραβλέπει  συνειδητά το γεγονός ότι πάντοτε η νεολαία-ακόμη και οι μαθητικές ηλικίες- συλλαμβανουν και αντιλαμβάνονται  με ένταση το αίσθημα της αδικίας η το ψεύδος των Μέσων και των Κυβερνήσεων. Είναι αναπόφευκτο και όχι υποκινουμενο οι νέοι άνθρωποι να αντιδρούν απέναντι στα κακώς κείμενα! 

Σε μια ανολογη κυβέρνηση πριν από δεκαετίες και έναν παράλογο υπερσυντηρητικο νόμο  που ειχε επιχειρηθεί να  επιβληθει από τον υπουργό παιδείας Κοντογιαννοπουλο, πολλοί από εμάς βρέθηκαν στην πρώτη γραμμή της κοινωνικής σύγκρουσης για την άρση αυτού του νόμου, ενώ οι μαθητικές καταλήψεις και η τεράστια έκταση και μαχητικοτητα τους, οδήγησε τον υπουργό σε παραίτηση και το νομοσχέδιο στην απόσυρση του. Οι αγώνες του παρελθόντος πρέπει να μην χάνονται στο λήθαργο της αμνησίας που επιχειρεί η Κυριαρχία να επιβάλει! 

Πρέπει να αποτελούν το φάρο και την ενεργειακή στήριξη των αγώνων του παρόντος και του μελλοντος μας. Στην αυταρχικότητα των τότε ιθυνόντων, το μαθητικό κίνημα απάντησε μαζικά και πολύ δυναμικά και την νίκησε κατά κρατος! 

Η κυρία Κεραμεως θα πρέπει να βρει μπροστά της, απέναντι στις ακραία αυταρχικες μεθοδεύσεις της, την ίδια ακριβώς απάντηση . Θα πρέπει να γίνει και σε αυτήν και στην υπόλοιπη κυβέρνηση των αφεντικών-και των μεγάλων συμφερόντων που αυτά εκπροσωπουν-κατανοητό ότι οι νόμοι και οι μεθοδεύσεις ενάντια στο μαθητικό κίνημα, όπως για παράδειγμα αυτές που προωθούν την τηλεκπαιδευση ως αντικαταληψιακο μηχανισμο και την εκδικητική χρήση του απουσιολογιου σε όσους συμμετέχουν στους μαθητικους αγώνες του σήμερα (αλλά και στους μαθητικους και φοιτητικούς αγώνες που θα ακολουθήσουν αύριο! ) , θα χτυπηθουν με όλα τα μέσα και όλη  την απαιτούμενη ισχυ. Η απάντηση θα προέρχεται από τα ίδια τα κινήματα και τους αλληλέγγυους τους, τόσο στους εκπαιδευτικούς χωρους όσο και στον δρόμο. 

Το πραγματικό σκάνδαλο δεν είναι οι μαθητικές καταλήψεις και τα δίκαια αιτήματα τους για  επαρκή προστασία από την πανδημία. Τα σκάνδαλα τα παράγουν εκείνοι που δεν έκαναν τίποτα απολύτως ουσιαστικό για την προετοιμασία της διαχείρισης  του δεύτερου κύματος της πανδημίας, τους προηγούμενους μήνες και που επιδόθηκαν στο γνωστό σπορ  της κατασπατάλησης δημοσίου χρημάτος, σε ΜΜΕ, σε εξοπλισμούς και σε μεγάλους περιπάτους! 

Μπροστά σε αυτά τα “πάρτι” διασπαθισης πορων  και στην ταυτόχρονη αδιαφορία για την εκπαίδευση αλλά και  συνολικά για  τα αιτήματα μιας κοινωνίας όπου ειδικά οι κατώτερες τάξεις της είναι πάρα πολύ πιεσμένος καιρό τώρα, τόσο από την πανδημία όσο και από την οικονομική κρίση που αυτή συνεπάγεται, οι μαθητές και οι καταλήψεις τους  αιτούνται απλώς  τα αυτονόητα:

1) Στα σχολεία αντί για 20 μαθητές να είναι 15.

2) Προσλήψεις καθηγητών.

3) Προσλήψεις καθαριστρίων.

4) Απολύμανση.

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ

ΝΙΚΗ ΣΤΑ ΑΙΤΗΜΑΤΑ ΤΩΝ ΜΑΘΗΤΙΚΩΝ ΑΓΩΝΩΝ

Κρεμάλα στους φασίστες ( Περιφέρεια Αθήνας)

Κρεμάλα στους φασίστες ( Περιφέρεια Αθήνας)

Το σήριαλ της δίκης της Χρυσής Αυγής φτάνει στο τέλος του. Την Τετάρτη 7 Οκτώβρη βγαίνει η απόφαση, στην πραγματικότητα μένει να μάθουμε αν η αστική δημοκρατία θα δηλώσει ότι θέλει να ξεφορτωθεί (υπάρχει πάντα και το εφετείο) το ναζιστικό κόμμα σαν τρίχα από το ζυμάρι ή θα του δώσει μια δεύτερη ευκαιρία, μήπως και σοβαρευτεί. Γιατί κανείς να μην έχει αμφιβολία η απόφαση είναι πολιτική, πάντα τέτοιες αποφάσεις είναι πολιτικές, η «ανεξαρτησία της δικαιοσύνης» είναι μια καθεστωτική πολυτέλεια που δεν αρμόζει σε τέτοια διακυβεύματα.
5,5 χρόνια πέρασαν από την έναρξη από την έναρξη αυτού του δικαστικού μαραθώνιου. 5,5 χρόνια όπου η μητέρα του Παύλου Φύσσα πρέπει να ξαναζεί αδιάκοπα τον φόνο του παιδιού της, 5,5 χρόνια στα οποία η ηγεσία των ναζιστών, ακόμα και ο φυσικός αυτουργός της δολοφονίας κυκλοφορούν ελεύθεροι και συνεχίζουν την δράση τους – αν και με ψαλιδισμένα φτερά, 5.5 χρόνια που δικηγόροι, πολίτες, αλληλέγγυοι προσπαθούν να αποδείξουν το αυτονόητο και προφανές στους πάντες, ότι ο φασισμός είναι πάντα μια δολοφονική μηχανή.
Γιατί κράτησε 5,5 ολόκληρα χρόνια αυτή δίκη;
Γιατί ποτέ το κράτος δεν ήταν προετοιμασμένο να αντιμετωπίσει τους πάντα χρήσιμους εξωθεσμικούς του μπράβους ως πιθανούς εχθρούς. Κι όταν αναγκάστηκε να στραφεί εναντίον τους τόσο από την κοινωνική κατακραυγή όσο και από τους μικροκομματικούς υπολογισμούς της τότε δεξιάς κυβέρνησης, τα έκανε δικονομικά μαντάρα. Ο αντιτρομοκρατικός νόμος φτιάχτηκε για να καταστείλει την άλλη πλευρά, όχι τα παιδιά με τις ελληνικές σημαίες και του μαίανδρους…
Δεν ξέρουμε ποια θα είναι η πολιτική απόφαση του κράτους για την χρυσή αυγή. Αυτό που μας ενδιαφέρει περισσότερο από όλα όμως είναι η ολοκληρωτική και έμπρακτη καταδίκη του φασισμού και των παραφυάδων του από την κοινωνική βάση. Και η λήξη αυτής της δίκης είναι ένα ισχυρό συμβολικό σημείο για να εκδηλωθεί αυτή η έμπρακτη καταδίκη.
Και λέμε συμβολικό γιατί ο φασισμός στην Ελληνική ουδέποτε περιορίστηκε στην χρυσή αυγή, ούτε κι όταν οι δημοσκοπήσεις της έδιναν διψήφια ποσοστά. Είναι φαινόμενο πολύ ευρύτερο κοινωνικά αλλά και πολιτικά έχει κι άλλους οργανωμένους εκφραστές ενώ μεγάλο μέρος του φασιστικού κοινού είναι διεσπαρμένο σε mainstream κόμματα.
Όπως και να έχει όμως η στιγμή είναι σημαντική και το πολιτικό της φορτίο υπερβαίνει ακόμα και την συγκυρία της πανδημίας. Είναι σημαντικό στα δικαστήρια της Λουκάρεως, αλλά και σε κάθε άλλο σημείο της χώρας την Τετάρτη 7/10, ο κόσμος να βγει στον δρόμο και να εκφράσει την κοινωνική και λαϊκή καταδίκη τόσο της χρυσής αυγής όσο και κάθε άλλης εκδήλωσης της φασιστικής μόλυνσης.
Ολοι/ες στα δικαστήρια της Λουκάρεως, Τετάρτη 7/10/2020 στις 9.00 π.μ. με όλα τα μέτρα ασφάλειας για την πανδημία.

ΤΗΝ ΣΠΙΘΑ ΠΟΥ ΑΝΑΨΑΜΕ ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΕΝ ΘΑ ΣΒΗΣΕΙ – ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ (Περιφέρεια Αθήνας)

ΤΗΝ ΣΠΙΘΑ ΠΟΥ ΑΝΑΨΑΜΕ ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΕΝ ΘΑ ΣΒΗΣΕΙ – ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ (Περιφέρεια Αθήνας)

Άλλο ένα καλοκαίρι επί κυβερνήσεως της Νέας Δημοκρατίας πέρασε και ήρθαμε αντιμέτωποι με την έντονη καταστολή με μια πτυχή της να είναι ξανά η εκκένωση καταλήψεων. Με πιο πρόσφατη την σημερινή εκκένωση της Κατάληψης Φιλολάου 99 στο Παγκράτι, που ακολουθεί τις καταλήψεις Δερβενίων, τη Τerra Incognita, τη Libertatia και Rοsa Nera δέχθηκαν επίθεση από τις κατασταλτικές δυνάμεις συνεχίζοντας το έργο του τελεσίγραφου του Χρυσοχοϊδη.  Παρακολουθούμε το Κράτος και το κεφάλαιο να επιχειρούν για άλλη μια φορά να καλλιεργήσουν το φόβο, την ασφυξία και την υποταγή της κοινωνίας εγκαθιδρύοντας μια κατάσταση μόνιμης εξαθλίωσης πάντα με την “φιλική συμμετοχή” της αστυνομικής βίας. Είναι επόμενο οι καταλήψεις, χώροι διάχυσης της αναρχικής – αντιεξουσιαστικής θεώρησης και πράξης , να αποτελούν αγκάθι απέναντι στα μεγαλεπήβολα σχέδια  της εξουσίας τους.

Η απάντηση των συντρόφων σε όλη την Ελλάδα ήταν άμεση: Πορείες – ενημερώσεις – συγκεντρώσεις και μικροφωνικές έδειξαν πως η αλληλεγγύη είναι το μεγάλο μας όπλο απέναντι σε κράτος και αφεντικά.

Οι καταλήψεις και οι αυτοδιαχειριζόμενες δομές στέγασης είναι και θα είναι εργαστήρια αγώνα και αντίστασης ενάντια στο καθεστώς της ασφυξίας που προσπαθούν να μας επιβάλλουν. Σημεία συνεύρεσης των αντιστεκόμενων όπου η αλληλεγγύη, η ισοτιμία, η πολυμορφία και η ανυπακοή αποκτούν σάρκα και οστά. Απελευθερωμένα κέντρα ιδεών και πρακτικών που προτάσσουν έναν διαφορετικό τρόπο ζωής, τη δημιουργία μιας κοινωνίας από τα κάτω που έρχεται σε σύγκρουση με τα ολοκληρωτικά πλάνα του κεφαλαίου.

Η κυβέρνηση και τα ΜΜΕ βαφτίζουν τις καταλήψεις “εστίεςανομίας”. Γιατί νόμος για αυτούς αποτελούν τα κέρδη επιχειρήσεων, η μισθωτή σκλαβιά , τα στρατόπεδα συγκέντρωσης μεταναστών. Βαφτίζουν τις καταλήψεις ανεκμετάλλευτη δημόσια γη, γιατί αξιοποίηση για αυτούς είναι  τα επενδυτικά σχέδια μεγαλοεργολάβων και επενδυτών. Απαξιώσουν και να απονοηματοδοτήσουν εν τέλη τις δομές του αγώνα παρυσιάζεντας τις ως κάτι κενό, ως απλά ντουβάρια. Ξεχνάνε όμως ότι αυτό που τους ενοχλεί και τους κάνει να επιτίθενται λυσσασμένα είναι το περιεχόμενο που περικλείεται μέσα σε αυτά.

Οι καταλήψεις είναι τα σπίτια. Τα σπίτια όσων οραματίζονται και αγωνίζονται για έναν κόσμο αλληλεγγύης και αυτοοργάνωσης. Οι ανάγκες πους τις γέννησαν συνεχίζουν να υπάρχουν όσο υπάρχει κράτος και καπιταλισμός. Η επανοικιοποίηση του δημόσιου χώρου θα είναι πάντα στην ατζέντα όσων αγωνίζονται. Θα συνεχίζουμε να παλεύουμε για μια ανάσα ελευθερίας απέναντι στον ασφυκτικό κλοιό της ιδιοκτησίας με μαχητικούς και πολύμορφους αγώνες θα συγκρουόμαστε με το υπάρχον για να γεννηθεί κάτι καινούριο.

ΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ: ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΦΙΛΟΛΟΛΑΟΥ ΣΗΜΕΡΑ 25/09 ΣΤΙΣ 19.00 ΣΤΟ ΑΛΣΟΣ ΠΑΓΚΡΑΤΙΟΥ

ΟΙ ΙΔΈΕΣ ΔΕΝ ΕΚΚΕΝΟΝΤΑΙ ΧΩΝΈΨΤΕ ΤΟ!

ΑΛΛΗΛΕΓΓΎΗ ΣΤΙΣ ΚΑΤΑΛΉΨΕΙΣ ΚΑΙ ΣΤΑ ΚΕΝΤΡΑ ΑΓΩΝΑ