ΤΗΝ ΣΠΙΘΑ ΠΟΥ ΑΝΑΨΑΜΕ ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΕΝ ΘΑ ΣΒΗΣΕΙ – ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ (Περιφέρεια Αθήνας)

ΤΗΝ ΣΠΙΘΑ ΠΟΥ ΑΝΑΨΑΜΕ ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΕΝ ΘΑ ΣΒΗΣΕΙ – ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ (Περιφέρεια Αθήνας)

Άλλο ένα καλοκαίρι επί κυβερνήσεως της Νέας Δημοκρατίας πέρασε και ήρθαμε αντιμέτωποι με την έντονη καταστολή με μια πτυχή της να είναι ξανά η εκκένωση καταλήψεων. Με πιο πρόσφατη την σημερινή εκκένωση της Κατάληψης Φιλολάου 99 στο Παγκράτι, που ακολουθεί τις καταλήψεις Δερβενίων, τη Τerra Incognita, τη Libertatia και Rοsa Nera δέχθηκαν επίθεση από τις κατασταλτικές δυνάμεις συνεχίζοντας το έργο του τελεσίγραφου του Χρυσοχοϊδη.  Παρακολουθούμε το Κράτος και το κεφάλαιο να επιχειρούν για άλλη μια φορά να καλλιεργήσουν το φόβο, την ασφυξία και την υποταγή της κοινωνίας εγκαθιδρύοντας μια κατάσταση μόνιμης εξαθλίωσης πάντα με την “φιλική συμμετοχή” της αστυνομικής βίας. Είναι επόμενο οι καταλήψεις, χώροι διάχυσης της αναρχικής – αντιεξουσιαστικής θεώρησης και πράξης , να αποτελούν αγκάθι απέναντι στα μεγαλεπήβολα σχέδια  της εξουσίας τους.

Η απάντηση των συντρόφων σε όλη την Ελλάδα ήταν άμεση: Πορείες – ενημερώσεις – συγκεντρώσεις και μικροφωνικές έδειξαν πως η αλληλεγγύη είναι το μεγάλο μας όπλο απέναντι σε κράτος και αφεντικά.

Οι καταλήψεις και οι αυτοδιαχειριζόμενες δομές στέγασης είναι και θα είναι εργαστήρια αγώνα και αντίστασης ενάντια στο καθεστώς της ασφυξίας που προσπαθούν να μας επιβάλλουν. Σημεία συνεύρεσης των αντιστεκόμενων όπου η αλληλεγγύη, η ισοτιμία, η πολυμορφία και η ανυπακοή αποκτούν σάρκα και οστά. Απελευθερωμένα κέντρα ιδεών και πρακτικών που προτάσσουν έναν διαφορετικό τρόπο ζωής, τη δημιουργία μιας κοινωνίας από τα κάτω που έρχεται σε σύγκρουση με τα ολοκληρωτικά πλάνα του κεφαλαίου.

Η κυβέρνηση και τα ΜΜΕ βαφτίζουν τις καταλήψεις “εστίεςανομίας”. Γιατί νόμος για αυτούς αποτελούν τα κέρδη επιχειρήσεων, η μισθωτή σκλαβιά , τα στρατόπεδα συγκέντρωσης μεταναστών. Βαφτίζουν τις καταλήψεις ανεκμετάλλευτη δημόσια γη, γιατί αξιοποίηση για αυτούς είναι  τα επενδυτικά σχέδια μεγαλοεργολάβων και επενδυτών. Απαξιώσουν και να απονοηματοδοτήσουν εν τέλη τις δομές του αγώνα παρυσιάζεντας τις ως κάτι κενό, ως απλά ντουβάρια. Ξεχνάνε όμως ότι αυτό που τους ενοχλεί και τους κάνει να επιτίθενται λυσσασμένα είναι το περιεχόμενο που περικλείεται μέσα σε αυτά.

Οι καταλήψεις είναι τα σπίτια. Τα σπίτια όσων οραματίζονται και αγωνίζονται για έναν κόσμο αλληλεγγύης και αυτοοργάνωσης. Οι ανάγκες πους τις γέννησαν συνεχίζουν να υπάρχουν όσο υπάρχει κράτος και καπιταλισμός. Η επανοικιοποίηση του δημόσιου χώρου θα είναι πάντα στην ατζέντα όσων αγωνίζονται. Θα συνεχίζουμε να παλεύουμε για μια ανάσα ελευθερίας απέναντι στον ασφυκτικό κλοιό της ιδιοκτησίας με μαχητικούς και πολύμορφους αγώνες θα συγκρουόμαστε με το υπάρχον για να γεννηθεί κάτι καινούριο.

ΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ: ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΦΙΛΟΛΟΛΑΟΥ ΣΗΜΕΡΑ 25/09 ΣΤΙΣ 19.00 ΣΤΟ ΑΛΣΟΣ ΠΑΓΚΡΑΤΙΟΥ

ΟΙ ΙΔΈΕΣ ΔΕΝ ΕΚΚΕΝΟΝΤΑΙ ΧΩΝΈΨΤΕ ΤΟ!

ΑΛΛΗΛΕΓΓΎΗ ΣΤΙΣ ΚΑΤΑΛΉΨΕΙΣ ΚΑΙ ΣΤΑ ΚΕΝΤΡΑ ΑΓΩΝΑ

Κάλεσμα στα δικαστήρια- Ενάντια στη λογοκρισία

Δηλώνουμε την αμέριστη συμπαράσταση μας στη συκοφαντική μήνυση του συντρόφου μας Σπύρου Δαπέργολα και δηλώνουμε ότι είμαστε απέναντι σε συμπεριφορές που καταργούν την ελευθερία του λόγου.
Καλούμε όλους και όλες στα δικαστήρια Ευελπίδων
Σάββατο 18-7 , Ώρα 12.00 κτήριο 16
Η αλληλεγγύη το όπλο μας.ΕΜΠΡΟΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΙ
ΠΙΣΩ ΟΙ ΡΟΥΦΙΑΝΟΙ

ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΑΘΗΝΑΣ

Πανελλαδική ημέρα δράσης για την υγεία

Πανελλαδική ημέρα δράσης για την υγεία

Η Αναρχική Ομοσπονδία ανταποκρίθηκε στο κάλεσμα κινητοποίησεων της Ομοσπονδίας Ενώσεων Νοσοκομειακών Γιατρών για πανελλαδική μέρα δράσεων υποστήριξης του δημόσιου συστήματος υγείας.Σωματεία, φορείς, συνελεύσεις γειτονιών έδωσαν το δυναμικό παρών, τηρώντας ταυτόχρονα όλα τα απαραίτητα μέτρα ατομικής προστασίας. Η απάντηση της κυβέρνησης στα αιτήματα του υγειονομικού προσωπικού, ήταν για άλλη μια φορά η προσπάθεια φίμωσης και καταστολής με υπέρμετρη παρουσία αστυνομικών δυνάμεων γύρω από τα νοσοκομεία. Δεν τους πέρασε. Η σημερινή συμβολική κινητοποίηση θέλησε να δώσει μια πρώτη απάντηση στο κράτος και το κεφάλαιο που απαξιούν συνειδητά την ανθρώπινη ζωή και λεηλατούν μεθοδικά το δημόσιο σύστημα υγείας όλα αυτά τα χρόνια. Οι εργαζόμενοι στη δημόσια υγεία δεν είναι μόνοι τους. Στεκόμαστε στο πλευρό τους και προωθούμε τα δίκαια αιτήματα τους. Ο κοινός μας αγώνας για ποιοτική – δημόσια – δωρεάν περίθαλψη και για κάλυψη των αναγκών που έχει τόσο το εργατικό δυναμικό στην υγεία όσο και η κοινωνική βάση, αποτελεί μονόδρομο εν καιρώ υγειονομικής – και όχι μόνο – κρίσης. Απαιτούμε την άμεση ικανοποίηση των αιτημάτων του υγειονομικού προσωπικού στον τομέα της δημόσιας υγειας
-Άμεση επίταξη των ιδιωτικών νοσοκομειακών κλινών για τις ανάγκες του λαού χωρίς καμιά αποζημίωση
-Μαζικές προσλήψεις υγειονομικού προσωπικού
-Μαζικά δωρεαν διαγνωστικά τεστ
-Δωρεαν δημόσια υγεία για όλους

“Αγώνας για ζωή, αξιοπρέπεια, αλληλεγγύη”

Φωτογραφίες από την παρουσία της Αναρχικής Ομοσπονδίας σε Ρίο (Πάτρα) και “Κωνσταντοπούλειο” (Νέα Ιωνία, Αθήνα)

 

Κάλεσμα-στήριξη της πορείας στην Motor Oil (Περιφέρεια Αθήνας)

Κάλεσμα-στήριξη της πορείας στην Motor Oil (Περιφέρεια Αθήνας)

Τα κέρδη τους το αίμα μας

Για άλλη μια φορά αποδεικνύεται με τον πιο κυνικό τρόπο οτι στην ζυγαριά κόστους και ασφάλειας τον πρώτο λόγο έχει το κέρδος για το κεφάλαιο. Το αίμα των εργατών κοστίζει φτηνά. Το βράδυ της Παρασκευής 31/01, ενα ακόμα εργοδοτικό έγκλημα έρχεται να προστεθεί στον μακάβριο κατάλογο των εργατικών ατυχημάτων. Έκρηξη σε εγκαταστάσεις της Motor Oil στην Κόρινθο. 4 τρυαματίες, 2 εκ των οποίων νοσηλεύονται ακόμα σε κρίσιμη κατάσταση. Η υποκρισία και ανεντιμότητα για άλλη μια φορά ξεχιλίζουν. Το γεγονός περνάει στα ψιλά γράμματα από τα ΜΜΕ, χωρίς να αναφέρονται οι πραγματικοί υπαίτιοι. Εκείνοι που καθημερινώς σαν γλειώδη υποκείμενα γλείφουν απο το πρωί ως το βραδυ αφεντικά και κυβέρνηση, θα ηταν οξύμωρο να ασχοληθούν με τον σοβαρό τραυματισμό 4 εργατών. Έχουν άλλες προταραιότητες. Από την άλλη η υποκρισία των εργοδοτών, που βρίσκονται λέει απο την πρώτη στιγμή δίπλα στους τραυματίες. Σαν κάποιος να σε ξυλοκοπάει και μετά να έρχεται στο νοσοκομείο να σου εύχεται καλή ανάρρωση.

Το έργο το έχουμε δει όμως πολλές φορές. Η ευθύνη βαραίνει αποκλειστικά τους εργοδότες και την διεύθυνση της Motor Oil. Είναι εκείνοι που θα έπρεπε να είχαν πάρει όλα τα απαραίτητα μέτρα ασφαλείας, για να αποφευχθεί κάποιος τραυματισμός. Είναι εκείνοι που επέλεξαν επίσης να μην το κάνουν. Να πάρουν το ρίσκο για να μεγιστοποιηθούν τα κέρδη τους. Ρίσκο που μετριέται σε τραυματίες. Σε εργάτες που δουλεύουν εντατικοποιημένα και δεν ξέρουν αν θα γυρίσουν με ασφάλεια στο σπίτι τους. Για άλλη μια φορά ο τραυματισμός σημειώθηκε τις μέρες των εργασιών συντήρησης. Τις μέρες δηλαδή που υπάρχει μηδενικό κέρδος για τ’ αφεντικό και η διεύθυνση πιέζει τους εργαζόμενους να βγει γρήγορα η δουλειά. Εκείνες τις ημέρες στην Motor Oil υπήρξαν και άλλα παρόμοια περιστατικά που ευτυχώς δεν οδήγησαν σε τραυματισμό. Αλλά ανέδειξαν οτι δεν είναι η κακιά στιγμή. Είναι η καπιταλιστική λογική στην πιο ωμή της εκδοχή. Στην εκδοχή που πριν λίγα χρόνια κόστισε την ζωή σε 4 εργάτες στα ΕΛΠΕ, τους νεκρούς εργαζόμενους στην ΛΑΡΚΟ, στους νεκρούς και χτυπημένους ντελιβεράδες στο μεροκάματο του τρόμου, στους σακατεμένους εργαζόμενους του ΟΤΕ.

Το μαρτύριο των τραυματισμένων εργατών της Motor Oil όμως, δεν τελειώνει εκεί. Διακομίζονται από το ένα νοσοκομείο στο άλλο, με την κατάσταση της υγείας τους να κρέμεται απο τεντωμένο σκηνί, λόγω έλλειψης προσωπικού και κλειστών μονάδων εντατικής θεραπείας (ΜΕΘ). Η υποχρηματοδότηση της δημόσιας υγείας έχει οδηγήσει στην υποστελέχωση των νοσκομείων τα οποία δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν πλέον στα βασικά. Ειναι εγληματικό σε ενα νοσοκομείο οπως το Θριάσειο που βρίσκεται στην καρδιά της βιομηχανικής ζώνης, να μην λειτουργουν οι ΜΕΘ και να χάνεται πολίτιμος χρόνος που μπορεί να κοστίσει ζωές. Προτεραιότητα όμως κάθε επίδοξου διαχειριστή που αναλαμβάνει κυβερνητικό θώκο, δεν είναι η δημόσια υγεία, δεν είναι οι έλεγχοι σε εγοτάξια που βρίσκοναι σε κακά χάλια. Είναι 1500 νέες προσλήψεις μπάτσων, η μείωση της φορολογίας των αφεντικών, η μείωση των προστίμων από την ανασφάλιστη εργασία, τα δώρα στις τράπεζες με το ξεπούλημα της 1ης κατοικίας.

Στηρίζουμε την συγκέντρωση στον ΗΣΑΠ Αμαρουσίου και την πορεία στα κεντρικά γραφεία της Motor Oil το Σάββατο 15/2 στις 12:00. Αλληλεγγύη και δύναμη στους τραυματισμένους εργάτες. Τα αφεντικά της Motor Oil και το κράτος οι μόνοι που ευθύνονται. Οργάνωση στην βάση, μαχητικοί και συγκρουσιακοί αγώνες απέναντι σε κράτος, αφεντικά και ρεφορμιστικές λογικές. Πόσο ακόμα αίμα ταξικών αδερφών πρέπει να χάσουμε. Τα συμφέροντά μας τα ξέρουμε καλά. Να τα υπερσπιστούμε με κάθε τρόπο.

Νίκη στην απεργία πείνας του Δ. Κουφοντίνα

Από την Τετάρτη 30 Μαΐου ο πολιτικός κρατούμενος Δημήτρης Κουφοντίνας βρίσκεται, για πολλοστή φορά στην επαναστατική του διαδρομή, σε απεργία πείνας αιτούμενος την κατάργηση του εισαγγελικού βέτο αλλά και την τακτική χορήγηση αδειών.

Το εισαγγελικό βέτο, συνοπτικά, θέτει υπό αχρηστία το συμβούλιο των φυλακών καθώς παρέχει στον οποιονδήποτε εισαγγελέα τη δυνατότητα να ακυρώσει επί του πρακτέου τις αποφάσεις του συμβουλίου και να φρενάρει στο διηνεκές τις ελπίδες των κρατουμένων αναφορικά με τη χορήγηση 48ωρης άδειας.

Η χορήγηση άδειας μετά από σκληρούς και πολυετείς αγώνες, εντός και εκτός φυλακών, αποτελεί κεκτημένο δικαίωμα των κρατουμένων το οποίο τίθεται υπό διαρκή αμφισβήτηση, αφού πλέον βρίσκεται έρμαιο στα χέρια του κάθε εισαγγελέα. Αυτό το γεγονός δε μας προκαλεί καμία εντύπωση αφού η εκδικητική μανία του κράτους απέναντι στους πολιτικούς κρατούμενους είναι σύμφυτη με τις “αξίες” της αστικής δημοκρατίας.

Είναι τουλάχιστον κυνικό οι αγωνιστές να παρουσιάζονται ως κίνδυνος για την “εύρυθμη” λειτουργία της κοινωνίας από αυτούς που έχουν οδηγήσει σε πλήρη εξαθλίωση την συντριπτική πλειονότητα της και δεν είναι άλλοι παρά τα αφεντικά και το πολιτικό τους προσωπικό.

Είναι πλέον δεδομένο ότι όποιος αμφισβητεί έμπρακτα τον καπιταλισμό αλλά και το μονοπώλιο της κρατικής βίας καταδικάζεται και θα συνεχίσει να καταδικάζεται εσαεί με πολλαπλά μέσα όπως στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι η άρνηση χορήγησης τακτικής άδειας στο πρόσωπο του Δ.Κουφοντίνα, ο οποίος αρνείται να μετανοήσει σκύβοντας το κεφάλι στους ταξικούς του εχθρούς όσο και αν το επιθυμούν διακαώς οι τελευταίοι.

Αξιοπρόσεκτο και καθόλου συμπτωματικό αυτή τη φορά είναι το γεγονός ότι διώκονται για άγνωστους λόγους κατ’ εντολή της εισαγγελέως του Αρείου Πάγου ο εισαγγελέας εφετών Πειραιά και ο εισαγγελέας πρωτοδικών Πειραιά οι άνθρωποι δηλαδή που ψήφισαν υπέρ της χορήγησης τακτικής άδειας. Αυτό δείχνει ξεκάθαρα το πώς η αστική δικαιοσύνη και οι μηχανισμοί της έχουν την ικανότητα να απεμπολούν από το εσωτερικό της ακόμα και αυτόν που πράττει τα νομότυπα, τα οποία η ίδια νομοθετεί, όποτε η ίδια κρίνει ότι δεν εξυπηρετούν τα εκάστοτε συμφέροντα της.

Απέναντι στη συνεχή καταδίκη και τη συκοφάντηση των φυλακισμένων αγωνιστών η μόνη λύση είναι ο πολυδιάστατος και ανυποχώρητος αγώνας εντός και εκτός των τειχών για την προστασία των κεκτημένων μας και την κατάκτηση νέων ως την ανατροπή της κυρίαρχης τάξης πραγμάτων.

Η περίπτωση του Δημήτρη Κουφοντίνα δεν είναι μοναδική, έρχεται να προστεθεί σε μια σειρά δικαστικών επιθέσεων σε ανθρώπους που έχουν σχέση με τους κοινωνικούς αγώνες, όπως τον Τάσο Θεοφίλου, την Ηριάννα, τον Περικλή κ.α.. Κάθε περίπτωση έχει τις ιδιαιτερότητες της. Κάθε διωκόμενος εκφράζει ένα ιδιαίτερο πολιτικό περιεχόμενο. Για τους καταπιεσμένους, ανεξάρτητα με ποια πολιτικά περιεχόμενα μπορεί να ταυτίζονται, αυτό που έχει σημασία είναι ότι η κάθε μια από αυτές τις περιπτώσεις, αλλά και όλες μαζί καταδεικνύουν τον ουσιαστικό πολιτικό πυρήνα κάτω από την επιφάνεια “αμεροληψίας” που η αστική δικαιοσύνη αξιώνει για τον εαυτό της. Ο πολιτικός αυτός πυρήνας παράγει μία γκρίζα ζώνη αυτό-αναίρεσης του “κράτους δικαίου”, η οποία ανάλογα με τη συγκυρία μπορεί να διογκωθεί αισθητά. Μια τέτοια συγκυρία είναι η σημερινή, κατά την οποία γινόμαστε μάρτυρες μιας συστηματικής επίθεσης μέσα από την κινητοποίηση ενός ολόκληρου μηχανισμού: καταστρατηγήσεις δικαιωμάτων, καταδίκες χωρίς στοιχεία, αναιρέσεις αποφάσεων, διασπορά ψευδών ειδήσεων. 

Πάνω σε αυτή τη λογική και εμείς, αρνούμενοι το οποιοδήποτε σκεπτικό περί μετανοίας αναφορικά με όσα πρεσβεύουμε και όσα ονειρευόμαστε, στεκόμαστε αλληλέγγυοι στον αγωνιστή Δημήτρη Κουφοντίνα και καλούμε την κοινωνική βάση να στηρίξει όλες τις κινητοποιήσεις αλληλεγγύης που θα υπάρξουν ανά την Ελλάδα με πρώτες αυτές που οργανώνει στην Αθήνα η “Συνέλευση Αλληλεγγύης στον Δ. Κουφοντίνα” , με μοτοπορεία την Τετάρτη 6/6 από τα Προπύλαια και την πορεία το Σάββατο 9/6, στις 13:00 στο Μοναστηράκι.

ΝΙΚΗ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΕΙΝΑΣ ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΟΥΦΟΝΤΙΝΑ

ΝΑ ΑΝΤΑΠΑΝΤΗΣΟΥΜΕ ΣΤΟΝ ΚΡΑΤΙΚΟ ΡΕΒΑΝΣΙΣΜΟ ΜΕ ΟΠΛΟ ΜΑΣ ΤΗΝ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ

Κάλεσμα στην ανοιχτή συνέλευση για το κολαστήριο

Κάλεσμα στην ανοιχτή συνέλευση για το κολαστήριο

Το Νοσοκομείο των φυλακών Κορυδαλλού «Άγιος Παύλος» έχει γίνει γνωστό για τις απάνθρωπες συνθήκες νοσηλείας στις οποίες βρίσκονται οι κρατούμενοι. Προηγούμενες εξαγγελίες της κυβέρνησης για επίλυση των προβλημάτων είχαν μοναδικό σκοπό τη δημιουργία “ανθρωπιστικών” εντυπώσεων χωρίς καμία πρακτική εφαρμογή. Οι κρατούμενοι συνεχίζουν να ζούν την «κόλαση επί γης» με τα φαινόμενα καθημερινού κατ’ ουσίαν βασανισμού των ιατρικά παθούντων κρατουμένων και τελικά δολοφονίας τους να έχουν συνέχεια. Η εγκληματική απάθεια την οποία επιδεικνύει το κρατος στους φυλακισμένους δεν είναι τύχαια.

Όντας ένα απομονωμένο κομμάτι, στον πάτο του βαρελιού της καταστολής οι άρρωστοι-κρατούμενοι δεν συνιστούν από μόνοι τους κάποιο υποκείμενο με ενδιαφέρον από τη μεριά του Σύριζα. Ο ντόρος που είχε γίνει την προηγούμενη περίοδο, αν και υποχρέωσε την εξουσία να προβεί στις εξαγγελίες, ούτε συνέχεια είχε, ούτε μπόρεσε να συσπειρώσει ένα οργανωμένο κομμάτι του κόσμου του αγώνα ώστε τα αιτήματα να έχουν δύναμη στο δρόμο και άρα δύναμη εκβιασμού. Η Ιντερνετική προπαγάνδα λειτούργησε στο να συντηρήσει την συλλογική ευαισθησία για το θέμα αλλά εκεί έδειξε τα όριά της παρά τη φιλότιμη προσπάθεια αρκετών ατόμων.
Στη δική μας λογική αυτός είναι ένας αγώνας που πέρα από ολοφάνερα δίκαιος έχει και σοβαρές προοπτικές να είναι και νικηφόρος. Τα βασικά αιτήματα που θέτουν οι τρόφιμοι του κολαστηρίου είναι η ένταξη του Αγιου Παύλου στο ΕΣΥ (δηλαδή να γίνει νοσοκομείο) και η κανονικοποίηση της αποφυλάκισης λόγω υγείας που τώρα βρίσκεται εξ ολοκλήρου στην αυθαίρετη διάθεση της δικαιοσύνης με αποτέλεσμα, με σταθερό ρυθμό, ένας άνθρωπος τον μήνα να πεθαίνει.
Η προοπτική ενός τόσο δίκαιου και πιθανόν νικηφόρου αγώνα (μέσα στην διαρκή ήττα και παρακμή των ημερών της “πρώτης φοράς αριστερά”) θέτει το ζήτημα ψηλά στις προτεραιότητές μας. Και δεν είναι μόνο αυτά: το κολαστήριο διαπλέκεται με το σύνολο των συνθηκών μέσα στις ελληνικές φυλακές, τους αγώνες και τις μάχες που δόθηκαν και θα δοθούν. Γι’αυτό και πιστεύουμε ότι πρέπει να διερευνήσουμε και τη δυνατότητα να το ανοίξουμε και πέρα από το νοσοκομείο κρατουμένων, σε επικοινωνία με πρωτοβουλίες που σχετίζονται με τις φυλακές, μέσα και έξω από αυτές.
Επιπλέον στις μεσαιωνικές συνθήκες που αντικρύζουμε στο κολαστήριο μπορούμε και να δούμε την δυστοπική εικόνα της κατάρρευσης ενός δημόσιου συστήματος υγείας, το τέλος του δρόμου μια νεοφιλελεύθερης επιβολής η οποία ήδη έχει διανύσει αρκετό δρόμο.
Καλούμε άτομα και συλλογικότητες, αυτοοργανωμένες δομές, πρωτοβουλίες  στη συγκρότηση συνέλευσης- κέντρου αγώνα αλληλεγγύης στους φυλακισμένους του Νοσοκομείου Κρατουμένων Κορυδαλλού. Η συνέλευση αυτή προτείνουμε να έχει ανοιχτά χαρακτηριστικά ως προς τη συμμετοχή, να αντιλαμβάνεται την πολιτική διάσταση και σημασία στη συγκυρία αυτού του αγώνα, να συνδέει συνθήκες και αιτήματα που διατρέχουν όλο το πεδίο των φυλακών και των αγώνων σε αυτές, να μιλάει απο θέση εναντίωσης στην κρατική καταστολή. Που θα ανοίξει το θέμα και μεσα στον κόσμο του αγώνα για ανεξάρτητες δράσεις.
Καλούμε σε συνάντηση για την από κοινού συγκρότηση μια τέτοιας διαδικασίας και των επιπλέον χαρακτηριστικών της στο κτίριο Γκίνη, την Πέμπτη 24/Νοέμβρη στις 7:00μμ