Αλληλεγγύη στον πολιτικό κρατούμενο και απεργό πείνας (από 8/1) Δημήτρη Κουφοντίνα.

Αλληλεγγύη στον πολιτικό κρατούμενο και απεργό πείνας (από 8/1) Δημήτρη Κουφοντίνα.

Στην αστική δημοκρατία οι  νόμοι είναι κάτι που φτιάχνουν οι λίγοι για να ορίσουν τις ζωές των πολλών. Όταν οι λίγοι φτιάχνουν νόμους που στόχο τους έχουν έναν μόνο άνθρωπο τότε δύο τινά συμβαίνουν, ή το κράτος προσπαθεί να απαλλάξει κάποιον δικό του από τις ποινικές του ευθύνες ή προσπαθεί να εξοντώσει έναν εχθρό του.

Το δεύτερο είναι που ισχύει για τον Δημήτρη Κουφοντίνα τα τελευταία χρόνια.

Έχοντας εκτίσει 18 χρόνια στην φυλακή, καταδικασμένος σύμφωνα με τους νόμους του κράτους, επιβεβαιώνει ξανά, και αυτός και όλοι μας, ότι οι νόμοι δεν είναι παρά καθεστωτικός μανδύας που δουλειά του είναι να εμποδίσει την βάση να δει την αλήθεια: η εξουσία κάνει ότι θέλει, όποτε το θέλει, όπως το θέλει. Και επίσης, η εξουσία δεν ξεχνάει όσους της προκάλεσαν αυτό που η ίδια είναι συνηθισμένη να προκαλεί, φόβο.

Κάποτε η καθεστωτική προπαγάνδα «έσκιζε τα ιμάτιά της» ότι δεν υπάρχουν πολιτικοί κρατούμενοι. Ότι όλοι τιμωρούνται με το ίδιο μέτρο, με τις ίδιες συνέπειες για τις ίδιες κατηγορίες. Ότι δεν υπάρχει πολιτική διάκριση. Κι όταν μετά από χρόνια καθυστερήσεων ο Δημήτρης Κουφοντίνας πήρε τις άδειες που κάθε κρατούμενος δικαιούται, με πολιτική εντολή τους τις έκοψαν. Κι όταν πήρε μεταγωγή, όπως κάθε κρατούμενος με ισόβιες καθείρξεις ύστερα από τόσα χρόνια έκτισης, για αγροτική φυλακή, η ελληνική δημοκρατία, μέσω του κοινοβουλίου της, ψήφισε νέο νόμο για να τον γυρίσει πίσω. Τα ΜΜΕ προλείαναν το έδαφος και τον Δεκέμβρη του 2020, εν μέσω πανδημίας και καραντίνας, ψηφίζονται οι «Ρυθμίσεις σωφρονιστικής νομοθεσίας», που προβλέπουν  ότι «απαγορεύεται η μεταγωγή σε αγροτικές φυλακές και στην Κ.Α.Υ.Φ. σε όσους κρατουμένους έχουν καταδικαστεί για εγκλήματα τρομοκρατίας».

Πιστεύει κανείς πως αν ο Κουφοντίνας δεν ήταν κομμουνιστής αντάρτης πόλης, εάν είχε πλήξει, πέραν της κρατικής και οικονομική ελίτ στόχους, με τις ίδιες καταδίκες, θα γίνονταν όλη αυτή η φασαρία;

Ο πολιτικός κρατούμενος Δημήτρης Κουφοντίνας απαντά στην διαρκή μεθόδευση εξόντωσής του με απεργία πείνας. Τα μέσα αντίστασης που διαθέτει ένας πολιτικός κρατούμενος είναι περιορισμένα και η απεργία πείνας είναι το πιο οριακό. Είναι μία σύγκρουση που επισείει την θανατική ποινή στον φυλακισμένο και πετάει το γάντι στο κράτος να την εφαρμόσει. Και σίγουρα είναι πειρασμός για το κράτος να κάνει αυτό που η φύση και ιστορικότητα του απαιτεί: να εκτελέσει όσους, αρνούμενοι το μονοπώλιό του στην βία, στρέφονται εναντίον του με βία και κίνητρο να το ανατρέψουν.

Σε μια τέτοια περίπτωση όμως η αστική δημοκρατία θα πετάξει τον μανδύα της νομιμότητας της. Ή τέλος πάντων ότι έχει απομείνει από αυτόν. Και επενδύει πολλά σε αυτό το κύρος, με πιο σημαντικό από όλα, την διασφάλιση της κοινωνικής ειρήνης.

Είναι όμως έτσι σε συνθήκες πανδημίας, καραντίνας αλλά και δικτατορικής μονοπώλησης των ΜΜΕ; Μήπως το κράτος επέλεξε ακριβώς τη στιγμή  για να λύσει και αυτό το λογαριασμό, όπως έκανε με τόσα αντικοινωνικά νομοσχέδια, με ρουσφέτια στους «δικούς της», με στρατιωτικές προμήθειες στην αστυνομία; Γιατί μπορεί η απόφαση για μια απεργία πείνας να ανήκει στον κρατούμενο αλλά οι συνθήκες που δημιουργούν οι κρατικές επιλογές επιβάλουν στον κρατούμενο το δίλημμα να υποκύψει  στην μεθόδευση ή να αντιδράσει με ότι έχει. Και πώς να υποκύψει ο Δημήτρης Κουφοντίνας που πέρα από όλα τα αίσχη που ξεκίνησαν από την σύλληψη της 17 Νοέμβρη και καταλήγουν στον αποκλεισμό του από άδειες και αγροτική φυλακή χτίζεται ταυτόχρονα και η καθυστέρηση της αποφυλάκισης του όταν θα συμπληρώσει το όριο έκτισης ποινής; Έχει γίνει προφανές ότι η εκδίκηση της νομιμότητας δεν θα σταματήσει μπροστά σε κανένα νομικό περιορισμό.

Θα πρέπει να αντιληφθούμε ότι η πιθανότητα το κράτος να επιβάλει έστω και έμμεσα θανατική ποινή, ή να θάψει ζωντανό έναν πολιτικό του αντίπαλο είναι μια τρομακτική πιθανότητα που θα πρέπει να ενσωματωθεί στο κάδρο της πολύπλευρης κρίσης που βιώνουμε. Στις δύσκολες μέρες που έρχονται, αν η κοινωνική βάση επιτρέψει μια τέτοια αυθαιρεσία της εξουσίας δημιουργεί παρακαταθήκη ήττας την ώρα που η σύγκρουση θα αφορά την ίδια της επιβίωση.

Ο Κουφοντίνας αγωνίστηκε από την μεριά και για τα συμφέροντα των πολλών. Πληρώνει ένα τίμημα με δεκαετίες στην φυλακή και απειλείται με ουσιαστική εξόντωση, γρήγορη ή αργή.

Δεν υπάρχει άλλη επιλογή από το να σταθούμε στο πλευρό του. Το απαιτεί και η αγωνιστική ηθική της αλληλεγγύης, το απαιτούν και τα συμφέροντα της κοινωνικής και ταξικής μας θέσης.

ΝΙΚΗ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΕΙΝΑΣ ΤΟΥ Δ. ΚΟΥΦΟΝΤΙΝΑ

Αναρχική Ομοσπονδία
Site: anarchist-federation.gr
email: anarchist-federation@riseup.net
Twitter: twitter.com/anarchistfedGr
Fb: facebook.com/anarxikiomospondia2015
Youtube: Αναρχική Ομοσπονδία

Λευτεριά στους πολιτικούς κρατούμενους της κοινωνικής εξέγερσης του 2019 στη Χιλή! | Διεθνιστική ανακοίνωση της Αναρχικής Ομοσπονδίας από κοινού με αναρχικές οργανώσεις και ομοσπονδίες του εξωτερικού.

Λευτεριά στους πολιτικούς κρατούμενους της κοινωνικής εξέγερσης του 2019 στη Χιλή! | Διεθνιστική ανακοίνωση της Αναρχικής Ομοσπονδίας από κοινού με αναρχικές οργανώσεις και ομοσπονδίες του εξωτερικού.

Εν όψει της διεθνούς ημέρας (10/12) κινητοποιήσεων αλληλεγγύης στους πολιτικούς κρατούμενους της κοινωνικής εξέγερσης του 2019 στη Χιλή, η Αναρχική Ομοσπονδία εξέδωσε την παρακάτω πολιτική ανακοίνωση από κοινού με άλλες αναρχικές οργανώσεις και αναρχικές ομοσπονδίες του εξωτερικού:

Η φυλακή δεν αποτρέπει την εκδήλωση αντικοινωνικών πράξεων. Αυξάνει τον αριθμό τους. Δε βελτιώνει αυτούς που διαβαίνουν τα τείχη της. Όσο και να μεταρρυθμιστεί, η φυλακή θα παραμείνει πάντοτε ένας τόπος περιορισμού, ένα τεχνητό περιβάλλον, σαν ένα μοναστήρι, που θα καθιστά τον κρατούμενο όλο και λιγότερο κατάλληλο για ζωή στην κοινότητα. Δεν πετυχαίνει το σκοπό της. Υποβαθμίζει την κοινωνία. Πρέπει να εξαφανιστεί.

Πιοτρ Κροπότκιν, Οι φυλακές και η πνευματική επιρροή τους στους κρατούμενους

Οι σύντροφοί μας δεν πρέπει να νιώθουν μόνοι. Οι άνθρωποι με τους οποίους έχουν μοιραστεί χαρές και λύπες, αποτυχίες και νίκες, παραμένουν μαζί τους περισσότερο από ποτέ και αντιστέκονται σθεναρά. Νιώθουμε περισσότερη αγάπη και περισσότερο μίσος κάθε μέρα. Με αυτό το μίσος και με αυτήν την αγάπη, όμως, θα αλλάξουμε τον κόσμο εκ θεμελίων.

Χουάν Μετσόσο, Ο αναρχισμός της άμεσης δράσης: Η ιστορία της Αναρχικής Ομοσπονδίας Ουρουγουάης (FAU)

Έχει περάσει πάνω από ένας χρόνος από τις διαμαρτυρίες που κατέκλυσαν τους δρόμους πολλών πόλεων στο έδαφος που βρίσκεται υπό την κυριαρχία του κράτους της Χιλής. Από τον προηγούμενο Οκτώβριο ο λαός αγωνίζεται ακατάπαυστα. Παρά την κρατική καταστολή, την πανδημία του Covid-19 και την πείνα, η θέληση του λαού της Χιλής να οργανωθεί και να αγωνιστεί συνεχώς ανθίζει. Αυτήν τη στιγμή βρισκόμαστε σε περιόδους πάλης και αντίστασης σε πολλές περιοχές ανά τον κόσμο. Από την αντίσταση των αυτοχθόνων στον Ισημερινό μέχρι τον αγώνα του υποτιμημένου προλεταριάτου στη Γαλλία οι καταπιεσμένοι εξεγείρονται ενάντια στο παγκόσμιο σύστημα της κυριαρχίας.

Γι’ αυτό, ο διεθνισμός, αυτή η παλιά παραδοσιακή πρακτική των καταπιεσμένων τάξεων, καθίσταται επιτακτικός. Η λέξη αλληλεγγύη και η πραγματική εφαρμογή της ήταν ανέκαθεν ο συνεκτικός κρίκος αυτών των αγώνων. Η εκδήλωση της αλληλεγγύης στο εδώ και στο τώρα μας επιτρέπει να οραματιστούμε μια χειραφετημένη κοινωνία που θα διέπεται από δεσμούς αλληλεγγύης μεταξύ των ανθρώπων.

Παρά τις εγγενείς δυσκολίες της ζωής, οι αγωνιζόμενες κοινότητες, χρησιμοποιώντας οδοφράγματα, χτυπώντας γλάστρες και τηγάνια, καταφεύγοντας στην αυτοάμυνα, αντιστέκονται στο έδαφος που βρίσκεται υπό την κυριαρχία του κράτους της Χιλής. Στον αντίποδα, το κράτος της Χιλής απάντησε με αιματηρή καταστολή, με χιλιάδες ανθρώπους τραυματίες, εκατοντάδες ακρωτηριασμένους, δεκάδες δολοφονημένους και αρκετούς φυλακισμένους. Οι συλλήψεις και οι φυλακίσεις περατώνονται από τους ένστολους πραιτοριανούς που υπερασπίζονται τα ταξικά συμφέροντα του κράτους της Χιλής και στις ήδη επισφαλείς ζωές μας, στα σώματα και στα εδάφη μας.

Οι σφαίρες και τα δακρυγόνα δεν ήταν το μόνο όπλο που χρησιμοποιήθηκε εναντίον της τάξης μας. Το κράτος της Χιλής χρησιμοποίησε και αυστηρούς κατασταλτικούς νόμους. Αυτοί οι νόμοι ψηφίστηκαν με την αρωγή της σοσιαλδημοκρατίας και αποτυπώνονται στον «Νόμο ενάντια στα οδοφράγματα», στον «εκσυγχρονισμό» των κατασταλτικών μηχανισμών του κράτους, όπως είναι η Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών (ΑΝΙ), στην τεχνική και οργανωτική αναβάθμιση των Ειδικών Δυνάμεων με σκοπό την όξυνση της κρατικής τρομοκρατίας.

Όπως είναι γνωστό, η καταστολή του κράτους της Χιλής ασκείται αποκλειστικά εναντίον της τάξης μας. Όταν εντοπίζονται όπλα και κρατικός εξοπλισμός πολέμου στην κατοχή ένοπλων ομάδων που υπηρετούν τα καπιταλιστικά συμφέροντα, τότε λογίζονται ως απλός εξοπλισμός. Από την άλλη, αν σπάσεις την τζαμαρία μιας τράπεζας, αυτό θεωρείται τρομοκρατία από το κράτος της Χιλής και μπορεί να φυλακιστείς για χρόνια, αν προβείς σε μια τέτοια ενέργεια. Σήμερα είναι εξαιρετικά ριψοκίνδυνο για εμάς τους ανθρώπους της κοινωνικής βάσης στη Χιλή να περπατούμε στους δρόμους κρατώντας κουτάλια, τηγάνια και πλακάτ φωνάζοντας για τα κοινωνικά μας δικαιώματα. Ενδέχεται να φυλακιστούμε ακόμα και για αυτό. Εν τέλει, ο εγκλεισμός είναι ταξική υπόθεση.

Επί του παρόντος, υπάρχουν σχεδόν 2500 σύντροφοι και συντρόφισσες που υποβάλλονται σε βάναυσες δικαστικές διαδικασίες που παρατείνονται για περισσότερο από ένα χρόνο, κρατώντας χιλιάδες κόσμο πίσω από τα κάγκελα των φυλακών. Χωρίς να έχουν υπάρξει σχετικές καταδίκες, το κράτος της Χιλής χρησιμοποιεί τη μέθοδο των προφυλακίσεων, προκειμένου να εκδικηθεί όσους και όσες αγωνίστηκαν από κοινού με την τάξη τους κατά τη διάρκεια αυτού του έτους των κοινωνικών εκρήξεων, ακόμα κι αν ήταν ανήλικοι και ανήλικες. Από την άλλη πλευρά, οι λίγοι/λίγες καταδικασθέντες/καταδικασθείσες αντιμετωπίζουν άδικες ποινές φυλάκισης, από 11 ως 20 έτη κάθειρξης, λόγω εισαγγελικών εικασιών. Οι εισαγγελικές καταδίκες έχουν ρεβανσιστικό χαρακτήρα, διότι τιμωρούν εκείνους και εκείνες που αμφισβήτησαν το σύστημα της κυριαρχίας, την αυξανόμενη εμπορευματοποίηση και επισφάλεια των ζωών μας.

Σαν να μην έφταναν, όμως, όλα τα παραπάνω, οι πολιτικοί κρατούμενοι των περσινών κοινωνικών εκρήξεων βρίσκονται σε καθεστώς απομόνωσης, βασανίζονται καθημερινά, δεν τους επιτρέπονται τα επισκεπτήρια και στερούνται άλλων δικαιωμάτων και οφελών των κρατουμένων.

Εμείς κάνουμε έκκληση αλληλεγγύης. Καλούμε σε ενεργή δέσμευση και κινητοποίηση στον αγώνα για την απελευθέρωση των πολιτικών κρατουμένων στη Χιλή. Προσπαθούμε να συντονίσουμε και να στηρίξουμε διαδηλώσεις σε όλες τις περιοχές του κράτους της Χιλής απαιτώντας γενική, άνευ όρων αμνηστία. Όποιος ξεχνά τους φυλακισμένους, ξεχνά τον ίδιο τον αγώνα. Συνεπώς, η επίτευξη της απελευθέρωσής τους είναι ζωτικής σημασίας για τις αγωνιζόμενες κοινότητες. Κάνουμε έκκληση για ενδυνάμωση των λαϊκών οργανώσεων, για υπεράσπιση του αγώνα για την απελευθέρωση των συντρόφων και των συντροφισσών μας, για συμμετοχή στις διάφορες δράσεις και κινητοποιήσεις που οργανώνονται.

Τέλος, διευκρινίζουμε ότι η πραγματικότητα που βιώνουν σήμερα οι πολιτικοί κρατούμενοι στη Χιλή δε γεννήθηκε στις 18 Οκτωβρίου 2019, αλλά είναι ένα πρόβλημα που υπάρχει εδώ και δεκαετίες. Ιστορικά, το κράτος έχει επιδιώξει να τιμωρήσει και να εκδικηθεί όσους και όσες έχουν αγωνιστεί για την επαναστατική ανατροπή αυτής της ταξικής κοινωνίας. Εμείς εκφράζουμε την αμέριστη αλληλεγγύη μας στους Μαπούτσε και ριζοσπάστες πολιτικούς κρατούμενους, καθώς αντιστέκονται καθημερινά στις φυλακές-εταιρείες του κράτους της Χιλής.

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΥΣ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΕΞΕΓΕΡΣΗΣ ΤΟΥ 2019 ΣΤΗ ΧΙΛΗ

ΚΑΜΙΑ ΠΟΙΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ, ΚΑΜΙΑ ΦΥΛΑΚΙΣΗ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΓΩΝΙΣΤΡΙΕΣ

ΑΜΕΣΗ ΧΟΡΗΓΗΣΗ ΓΕΝΙΚΗΣ, ΑΝΕΥ ΟΡΩΝ ΑΜΝΗΣΤΕΙΑΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΥΣ ΣΤΗ ΧΙΛΗ

ΚΑΤΩ Ο ΑΝΤΙ-ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΚΟΣ ΝΟΜΟΣ

ΑΜΕΣΗ ΑΠΟΣΥΡΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΚΑΤΑΣΤΑΛΤΙΚΩΝ ΝΟΜΩΝ

Coordenação Anarquista Brasileira – CAB (Βραζιλία)
Federación Anarquista Uruguaya – FAU (Ουρουγουάη)
Federación Anarquista de Rosario – FAR (Αργεντινή)
Organización Anarquista de Córdoba – OAC (Αργεντινή)
Federación Anarquista Santiago – FAS (Χιλή)
Grupo Libertario Vía Libre (Κολομβία)
Αναρχική Ομοσπονδία (Ελλάδα)
Union Communiste Libertaire (Γαλλία)
Embat – Organització Libertària de Catalunya (Καταλονία)
Alternativa Libertaria – AL/FdCA (Ιταλία)
Die Plattform – Anarchakommunistische Organisation (Γερμανία)
Devrimci Anarşist Faaliyet – DAF (Τουρκία)
Organisation Socialiste Libertaire – OSL (Ελβετία)
Libertaere Aktion (Ελβετία)
Melbourne Anarchist Communist Group – MACG (Αυστραλία)
Aotearoa Workers Solidarity Movement – AWSM (Νέα Ζηλανδία)
Zabalaza Anarchist Communist Front – ZACF (Νότια Αφρική)
Workers Solidarity Movement – WSM (Ιρλανδία)
Anarchist Communist Group – ACG (Ηνωμένο Βασίλειο)
Organizacion Anarquista de Tucuman – OAT (Αργεντινή)
Federation of Anarchism ERA (Ιράν και Αφγανιστάν)
Tekoşîna Anarşîst (Ροζάβα)

Πολιτική ανακοίνωση της Αναρχικής Ομοσπονδίας για τις αγωνιστικές κινητοποιήσεις του Πολυτεχνείου.

Πολιτική ανακοίνωση της Αναρχικής Ομοσπονδίας για τις αγωνιστικές κινητοποιήσεις του Πολυτεχνείου.

Η Αναρχική Ομοσπονδία χαιρετίζει την αποφασιστικότητα των αγωνιστικών δυνάμεων, των συντρόφων και των συναγωνιστών, του εργαζόμενου λαού και της νεολαίας που αδιαμεσολάβητα και αυτοοργανωμένα έσπασε στην πράξη τη χουντικού τύπου απαγόρευση των συναθροίσεων που επέβαλλε τις προηγούμενες ημέρες η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας με επίκεντρο την απαγόρευση των διαδηλώσεων για το Πολυτεχνείο.

Οι συλλογικότητες και τα άτομα της Αναρχικής Ομοσπονδίας πλαισίωσαν τις συγκεντρώσεις στις Α’ Φοιτητικές Εστίες Θεσσαλονίκης και στην Τσιμισκή, βρέθηκαν σε γειτονιές και πλατείες της Αθήνας και στο μπλοκ του Support Earth. Στηρίξαμε, επίσης, τις αγωνιστικές κινητοποιήσεις στην Πάτρα και την περιφρουρημένη κατάληψη του Παραρτήματος. Πραγματοποιήσαμε συμβολικές παρεμβάσεις από κοινού με άλλους συντρόφους στο Άργος και το Λουτράκι. Δώσαμε μια συμβολική απάντηση στους ακροδεξιούς χαρακτηρισμούς του στελέχους της Νέας Δημοκρατίας Αλεξίας Έβερτ πραγματοποιώντας παρέμβαση με σπρέι στο σπίτι της. Την επομένη της ημέρας του Πολυτεχνείου συμμετείχαμε στη βραδινή πορεία που πραγματοποιήθηκε στη γειτονιά της Αγίας Τριάδας στο Ηράκλειο.

Ο κόσμος του αγώνα, τηρώντας με τα απαραίτητα μέτρα υγειονομικής προστασίας και τις προβλεπόμενες αποστάσεις, έθεσε ως κεντρικά πολιτικά επίδικα των συγκεντρώσεων που πραγματοποίησε την άμεση και ουσιαστική ενίσχυση του δημόσιου συστήματος υγείας, την προάσπιση των εργασιακών δικαιωμάτων και των πολιτικών ελευθεριών, την ενίσχυση των ΜΜΜ και την αποσυμφόρηση των φυλακών, αποτελώντας το αντίπαλο δέος ενάντια στον αναβαθμιζόμενο ολοκληρωτισμό του κράτους και του κεφαλαίου. Δηλώνουμε, επίσης, την αμέριστη αλληλεγγύη μας σε όσους προσήχθησαν, συνελήφθησαν και χτυπήθηκαν από τις αστυνομικές δυνάμεις και σε όσους επιβλήθηκαν εκδικητικά πρόστιμα, υπερασπίζοντας την πολιτική αναγκαιότητα για τη στήριξη των δημόσιων αγωνιστικών καλεσμάτων.

Είναι σαφές ότι η κυβέρνηση διαχειρίζεται την πανδημία με αμιγώς αστυνομικούς όρους, ιεραρχώντας την καταστολή των κοινωνικών και ταξικών αντιστάσεων ως βασική αιχμή της πολιτικής της ατζέντας, ώστε να μην τσαλακωθεί το υποτιθέμενα λειτουργικό προφίλ της, το οποίο ευλογούν νυχθημερόν οι εντεταλμένοι παπαγάλοι που βρίσκονται στην υπηρεσία της οικονομικής και πολιτικής ελίτ. Προτεραιότητα για την κυβέρνηση είναι οι κρατικές δαπάνες για τους εξοπλιστικούς ανταγωνισμούς, για προσλήψεις αστυνομικών και στρατιωτικών, οι πακτωλοί χρημάτων και οι φοροαπαλλαγές για το μεγάλο κεφάλαιο και η αθρόα χρηματοδότηση των καθεστωτικών ΜΜΕ, για να της πλέκουν εγκώμια και να ενσταλάζουν την υποταγή, τον φόβο, τον κανιβαλισμό και την εξατομίκευση στην κοινωνία.

Η κυβέρνηση ευθύνεται για την εγκληματική διαχείριση της πανδημίας του Covid-19, διότι οι πολιτικές που υπηρετεί (όπως και οι προκάτοχοί της) και εφαρμόζει οδήγησαν στην υποτίμηση και την κατάρρευση της δημόσιας υγείας και στη μετατροπή της σε εμπόρευμα για λίγους και όχι για όλους. Η πολιτική αυτή κατεύθυνση συνηγορεί στην απαξίωση της ανθρώπινης ζωής με βάση τους ισχύοντες ταξικούς διαχωρισμούς. Η κυβέρνηση αξιοποίησε την πανδημία του Covid-19 ως ευκαιρία, για να χτυπήσει τον κόσμο της εργασίας περιστέλλοντας τα δικαιώματά του και αναγκάζοντάς τον να ζει με ψίχουλα. Σε αυτήν την κρίσιμη περίοδο, μάλιστα, έσπευσε να επιτεθεί στην πρώτη κατοικία και τώρα δρομολογεί τη 10ωρη εργασία χωρίς πρόσθετη αμοιβή, την αύξηση του νόμιμου ορίου υπερωριών και την παρεμπόδιση της ταξικής συνδικαλιστικής δράσης. Το πολιτικό προσωπικό της αστικής τάξης προωθεί μέτρα για τη διάσωση και την επικερδή ανασυγκρότηση του κεφαλαίου, ενώ ταυτόχρονα παροπλίζει τις αντιστάσεις της εργατικής τάξης περιστέλλοντας τον ταξικό συνδικαλισμό, το δικαίωμα στην απεργία και τις λαϊκές ελευθερίες.

Όλον αυτόν τον καιρό η Νέα Δημοκρατία έχει κάνει σημαία της κυβερνητικής της προπαγάνδας το αφήγημα της ατομικής ευθύνης, για να αποποιηθεί τις εγκληματικές ευθύνες της για την κρατική διαχείριση της πανδημίας, την αυξανόμενη φτώχεια και ανέχεια της κοινωνικής βάσης. Τώρα έχουν το θράσος να κατηγορούν τους διαδηλωτές ότι αυτοί θα ευθύνονται για τη διασπορά του ιού και την έξαρση των κρουσμάτων, λοιδορώντας τους σε κάθε ενημερωτικό μέσο που ελέγχουν. Σφυρίζουν, όμως, αδιάφορα για τον συνωστισμό που επικρατεί καθημερινά στα ΜΜΜ και στους χώρους εργασίας. Η κυβέρνηση είναι αυτή που έθεσε τη χώρα υπό αστυνομική κατοχή αυτές τις μέρες, διατάζοντας τους ένστολους πραιτοριανούς της να επιτεθούν στον κόσμο του αγώνα. Μάλιστα, οι μπάτσοι, εν πολλοίς, όχι μόνο δεν τηρούσαν τα προβλεπόμενα υγειονομικά πρωτόκολλα, αλλά με τις βίαιες και απροσχημάτιστες επιθέσεις τους διαμόρφωσαν τις συνθήκες για τον τελικό συνωστισμό των διαδηλωτών στους δρόμους και στα κρατητήρια. Τα φωτογραφικά ντοκουμέντα και τα βίντεο που δημοσιεύθηκαν μιλούν από μόνα τους και ξεφτιλίζουν την κυβερνητική προπαγάνδα.

Οι δημόσιες συγκεντρώσεις, οι ακτιβιστικές ενέργειες και οι συγκρούσεις που πραγματοποιήθηκαν στις 17/11 αποδεικνύουν ότι η εξέγερση του Πολυτεχνείου δεν είναι μουσειακό έκθεμα, ούτε μπορεί να ενσωματωθεί στη βάση των διαταξικών επιδιώξεων της αστικής εξουσίας. Δε θα αφήσουμε το μαύρο και κόκκινο νήμα των αγώνων. Συνεχίζουμε ακάθεκτοι να αγωνιζόμαστε για την προάσπιση και την αξιοπρεπή διαβίωση της τάξης μας, βρισκόμενοι σε ευθεία σύγκρουση με την εξουσία του κράτους και των καπιταλιστών, έχοντας ως στρατηγικό άξονα της δράσης μας την επαναστατική ανατροπή της.

Στις 17/11 το αντικαπιταλιστικό κίνημα πέτυχε μια συμβολική αλλά σημαντική νίκη. Κατόρθωσε μια συλλογική ανάταση σε επίπεδο ψυχολογίας. Κατέδειξε δημόσια ότι ο ταξικός αντίπαλος είναι τρωτός. Στάθηκε υπεύθυνα και αποφασιστικά στον δρόμο ενισχύοντας τους δεσμούς της ταξικής αλληλεγγύης και της συντροφικότητας, αψηφώντας την αστυνομοκρατία. Κάθε μαχητικό βήμα έχει κόστος και για εμάς, αλλά και για τους κυρίαρχους. Μονάχα έτσι αλλάζουν, όμως, οι συσχετισμοί ισχύος με τους οποίους διεξάγεται ο κοινωνικός και ταξικός ανταγωνισμός. Πρέπει να ανταποκριθούμε, λοιπόν, στο βάρος των ευθυνών μας και να συνεχίσουμε να πορευόμαστε προς τον δρόμο που έχουμε χαράξει. Τον δύσβατο δρόμο της κοινωνικής απελευθέρωσης.

Η συλλογική, ταξική ανυπακοή και αντίσταση στον κρατικό και καπιταλιστικό ολοκληρωτισμό (με τις απαραίτητες υγειονομικές παραμέτρους για την αυτοπροστασία μας) οφείλουν να γενικευθούν και να υιοθετηθούν ως στάση αγώνα από ευρύτερα κομμάτια των υποτελών στρωμάτων, για να σταματήσουμε ως τάξη να μετράμε βήματα προς τα πίσω και να αντεπιτεθούμε συντονισμένα με υλικές και συλλογικές αξιώσεις. Τη συλλογική ταξική συσπείρωση και αντεπίθεση των από τα κάτω τρέμουν οι κυρίαρχοι, γι’ αυτό και πανικόβλητοι καταφεύγουν στην καταστολή και τη συκοφαντία των αγώνων τους, καθώς αποσταθεροποιείται διαρκώς το κυρίαρχο πολιτικό και οικονομικό σύστημα και εξασθενεί η συναίνεση του λαού απέναντί του. Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο, όπως παρατηρούμε άλλωστε, στρατιωτικοποιείται βαθμιαία η αστική δημοκρατία. Γι’ αυτό, λοιπόν, ακόμα και το υποτιθέμενο κοινωνικό συμβόλαιο των αστών, δηλαδή το σύνταγμα, γίνεται κουρέλι ανά πάσα στιγμή, όταν επείγει η προστασία με κάθε δυνατό μέσο των ταξικών προνομίων που απολαμβάνουν παρασιτικά οι καπιταλιστές εις βάρος της κοινωνικής βάσης. Αυτός είναι ο βάρβαρος ταξικός χαρακτήρας του συστήματος στο οποίο ζούμε. Ας μην έχει κανείς πια αυταπάτες. Αυτό το σύστημα δεν μπορεί να εξανθρωπιστεί, γιατί είναι στον πυρήνα του καταπιεστικό, εκμεταλλευτικό και βάρβαρο. Πρέπει, λοιπόν, να το ανατρέψουμε!

Η σπίθα που άναψε στις 17/11 οφείλει να παραμείνει ζωντανή και να γιγαντωθεί σε φλόγα γενικευμένου ταξικού ξεσηκωμού. Σε αυτήν την κατεύθυνση, λοιπόν, στηρίζουμε τη γενική απεργία στις 26/11. Η αγωνιστική συσπείρωση των επαναστατικών ταξικών δυνάμεων μπορεί να διαρρήξει τη βαρβαρότητα και τον τρόμο που σπέρνουν το κράτος και τα αφεντικά.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΚΑΙ ΟΣΕΣ ΣΥΝΕΛΗΦΘΗΣΑΝ ΚΑΤΑ ΤΙΣ ΦΕΤΙΝΕΣ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΕΣ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ

ΑΜΕΣΗ ΚΑΙ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗ ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΥΓΕΙΑΣ – ΜΑΖΙΚΕΣ ΚΑΙ ΜΟΝΙΜΕΣ ΠΡΟΣΛΗΨΕΙΣ ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΟΥ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ – ΕΠΙΤΑΞΗ ΤΩΝ ΙΔΙΩΤΙΚΩΝ ΚΛΙΝΙΚΩΝ

ΚΑΝΕΝΑΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΣ ΣΤΡΑΓΓΑΛΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΒΑΣΗΣ

ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΤΗΣ ΠΑΝΔΗΜΙΑΣ ΤΟΥ COVID-19 ΚΑΙ ΤΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΝ ΤΑ ΚΡΑΤΗ ΚΑΙ ΤΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ – ΣΤΗΡΙΞΗ ΤΗΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΑΠΕΡΓΙΑΣ ΣΤΙΣ 26/11

Αναρχική Ομοσπονδία
Site: anarchist-federation.gr
email: anarchist-federation@riseup.net
Twitter: twitter.com/anarchistfedGr
Fb: facebook.com/anarxikiomospondia2015
Youtube: Αναρχική Ομοσπονδία

Αλληλεγγύη στον πολιτικό κρατούμενο Πολύκαρπο Γεωργιάδη.

Αλληλεγγύη στον πολιτικό κρατούμενο Πολύκαρπο Γεωργιάδη.

Σε ένα περιβάλλον πολύπλευρης κρίσης το κράτος πρέπει να θωρακιστεί. Όταν πρέπει την ίδια ώρα να περάσει αντικοινωνικούς και αντεργατικούς νόμους ενώ διαχειρίζεται μια υγειονομική συνθήκη, που εξαιτίας των επιλογών του οδηγείται σε θανάσιμη κορύφωση, είναι αναγκαίο να προετοιμαστεί για την επόμενη μέρα. Και αυτό κάνει το Ελληνικό κράτος με συνέπεια και αυξανόμενη ένταση. Η ώρα που στην κοινωνική βάση εγείρεται το ερώτημα της επιβίωσης από πολλαπλές απειλές είναι και η ώρα που το κράτος θα κάνει μια ακόμα προληπτική προβολή ισχύος όσο και μια δοκιμή των ορίων αυθαιρεσίας που μπορεί να χρησιμοποιήσει. Από το ξύλο στις πλατείες στο τέλος της πρώτης καραντίνας έως την εκκένωση καταλήψεων. Από τις αγριότητες στα Εξάρχεια, τις σκευωρίες κατά αναρχικών αγωνιστών, τις εκδικητικές πρακτικές σε μαχόμενους κρατούμενους, τους ξυλοδαρμούς συνδικαλιστών και μαθητών, τις επικηρύξεις, έως την απόπειρα να δημιουργήσουν αστυνομικό στρατό 2000 μελών για να ελέγχουν τα πανεπιστήμια, μια συγκεκριμένη στρατηγική ξεδιπλώνεται

Η περίπτωση του Πολύκαρπου Γεωργιάδη, όμως, έχει ιδιαίτερη σημασία γιατί αποτελεί μνημείο αυθαιρεσίας και θράσους από την μεριά των διωκτικών αρχών. Σκευωρίες που έχουν καταρρεύσει και στημένες διώξεις κατά ριζοσπαστών που έχουν αποκαλυφθεί έχουν υπάρξει ουκ ολίγες φορές. Το μέτρο των «λαθών» και των αντιφάσεων του κατηγορητηρίου εδώ είναι πολύ ακραίο. Παρουσίασαν τον σύντροφο ως μέλος ένοπλης οργάνωσης που η σύλληψη του, μαζί με αυτές άλλων αγωνιστών, συνιστούν την «εξάρθρωσή» της. Τα ΜΜΕ, όπως πάντα, προέβαλαν την «επιτυχία» της κυβέρνησης και του υπουργού Προ.Πο Μ. Χρυσοχοίδη, ο σύντροφος προφυλακίστηκε, και αμέσως μετά, ένα προς ένα, τα «εντυπωσιακά» στοιχεία άρχισαν να γίνονται σκόνη. Το υποτιθέμενο πρωτότυπο αρχείο προκήρυξης της «Ομάδας Λαϊκών Αγωνιστών» που βρέθηκε στην κατοχή του συντρόφου αποδείχθηκε επίσημα αντίγραφο από το ιντερνέτ, «συνδεσμολογίες» τελικά δεν ήταν ίδιες, ούτε να συμφωνήσουν που και πότε τον συνέλαβαν δεν κατόρθωσαν οι αστυνομικοί.

Παρόλο που ο σύντροφος Πολύκαρπος Γεωργιάδης παραμένει στην φυλακή, η εκδοχή που «εντυπώθηκε» στους τηλεθεατές ήταν η αρχική αφήγηση της αστυνομίας και ένας ακόμα «θρίαμβος» για τον διάσημο υπουργό. Η πειστικότερη εκδοχή για όλο αυτό το θέατρο είναι ότι το κράτος δοκιμάζει τα όρια αυθαιρεσίας που μπορεί να ασκήσει για να κλείσει λογαριασμούς με εχθρούς, να βάλει στη γωνία αγωνιστές, να στοχοποιήσει οργανώσεις. Γιατί παράλληλα με την καταστολή στον σύντροφο υπήρξε και προσπάθεια εμπλοκής της πολιτικής του οργάνωσης, της Ταξικής Αντεπίθεσης, που διευρύνοντας το αφήγημα, ήταν υποτίθεται το «φυτώριο» των «τρομοκρατών». Είναι όμως και επίδειξη θράσους από την μεριά της καταστολής. Η αλαζονεία ότι μπορεί να κλείσει φυλακή, όποιον θέλει, όποτε θέλει, και χωρίς να κουραστεί και πολύ. Τέτοιο θράσος είναι πάντα μήνυμα στον αντίπαλο…

Ποιο όμως ακριβώς είναι το μήνυμα που εκπέμπει προς εμάς η αλαζονεία του κράτους στις συγκεκριμένες συνθήκες;

Αν μπροστά είναι η απειλή, από πίσω είναι ο φόβος.

Κράτος και κεφάλαιο φοβούνται. Φοβούνται ότι θα εισπράξουν ως θυμό τον σημερινό φόβο της βάσης για την επιβίωση της με πανδημία και γυμνό σύστημα δημόσιας υγείας. Φοβούνται το θυμό της φτώχειας μέσα σε αυτές τις συνθήκες. Τον θυμό των κατασχεμένων πρώτων κατοικιών. Της ανεργίας. Τον θυμό μια συνθήκης ερειπίων μετά την πανδημία που οι φτωχοί θα είναι πολύ φτωχότεροι και οι πλούσιοι πλουσιότεροι.

Οφείλουμε να παλέψουμε για να κοπεί το θράσος τους. Όσο η καταστολή πετυχαίνει στόχους με αυτό είναι βέβαιο ότι θα το επεκτείνει και σε άλλους αγώνες, και σε άλλους αγωνιστές και σε άλλα πεδία. Θα θωρακιστεί με αυτό.

Να της επιστρέψουμε την απειλή. Να προστατέψουμε τους αγωνιζόμενους/ες, όσους και όσες μάχονται από την δική μας πλευρά, την πλευρά της κοινωνικής βάσης, από τα νύχια των εχθρών της.

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΣΥΝΤΡΟΦΟ ΠΟΛΥΚΑΡΠΟ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗ

Αναρχική Ομοσπονδία
Site: anarchist-federation.gr
email: anarchist-federation@riseup.net
Twitter: twitter.com/anarchistfedGr
Fb: facebook.com/anarxikiomospondia2015
Youtube: Αναρχική Ομοσπονδία

Αλληλεγγύη στον αναρχικό πολιτικό κρατούμενο Κώστα Σακκά που πραγματοποιεί απεργία πείνας-δίψας.

Αλληλεγγύη στον αναρχικό πολιτικό κρατούμενο Κώστα Σακκά που πραγματοποιεί απεργία πείνας-δίψας.

Στις 9/11 ο αναρχικός πολιτικός κρατούμενος Κώστας Σακκάς ξεκίνησε απεργία πείνας, δηλώνοντας με δημόσια ανακοίνωσή του ότι θα κλιμακώσει τον αγώνα του εκκινώντας συνοδευτικά και απεργία δίψας στις 14/11. Ο Κώστας Σακκάς έδωσε πέρσι πανελλαδικές εξετάσεις και εισήχθη στη Γεωπονική Σχολή στην Αθήνα. Στις 16/9 η Κεντρική Επιτροπή Μεταγωγών αποφάσισε τη μεταγωγή του κρατούμενου από τις Φυλακές Νιγρίτας στις Φυλακές Κορυδαλλού, για να μπορέσει ο Κώστας Σακκάς να περατώσει τις σπουδές του και να ολοκληρώσει την πρακτική του άσκηση στο ΙΕΚ Γραφιστικής του συγκεκριμένου σωφρονιστικού καταστήματος.

Στις 7/11 ο Κώστας Σακκάς απήχθη αιφνιδίως και αδικαιολόγητα και μετήχθη καταχρηστικά στις Φυλακές Νιγρίτας κατόπιν εντολής της διευθύντριας των Φυλακών Κορυδαλλού, Μαρίας Στέφη. Μάλιστα, στις 2/11 είχε προηγηθεί έρευνα στο κελί όπου κρατούταν ο Κώστας Σακκάς, χωρίς να βρεθεί κάποιο ενοχοποιητικό στοιχείο που θα δικαιολογούσε τη μεταγωγή του, την οποία, όπως φάνηκε λίγες μέρες αργότερα, επιζητούσε διακαώς η διευθύντρια των φυλακών. Χωρίς να δοθεί, λοιπόν, η παραμικρή αφορμή, η Μαρία Στέφη ανέλαβε την πολιτική ευθύνη για την εκδικητική μεταγωγή του Κώστα Σακκά. Ο ίδιος μεταφέρθηκε παρά τη θέλησή του σε φυλακές όπου οι κρατούμενοι έχουν συμπτώματα του Covid-19, παρότι εκεί δε διενεργούνται τεστ σε κανέναν. Οι συνθήκες κράτησης στις Φυλακές Νιγρίτας είναι οδυνηρές και απαράδεκτες. Η φυλακή είναι υπερπλήρης και στερείται τροφοδοσίας νερού κατά το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας. Ας μην ξεχνάμε, επίσης, πως οι υγειονομικές μονάδες στον νομό Σερρών έχουν καταρρεύσει. Διαθέσιμες κλίνες ΜΕΘ δεν υπάρχουν ούτε στον νομό Σερρών, ούτε στον γειτονικό νομό Θεσσαλονίκης.

Όπως αντιλαμβάνεται κανείς, οι ζωές των κρατουμένων κρέμονται από μια λεπτή κλωστή. Οι ευθύνες βρίσκονται στο λαιμό της κυβέρνησης που αδιαφορεί για τον παραγωγικά περισσευούμενο πληθυσμό των φυλακών. Μάλιστα, πριν από λίγες μέρες δημοσιεύθηκε η εξής καταγγελία των κρατουμένων των Φυλακών Διαβατών: 10% των κρατουμένων βρέθηκαν θετικοί στον Covid-19, τεστ δε γίνονται σε όλους παρά μόνο σε 150 κρατούμενους και σε προσωπικό της φυλακής μέχρι στιγμής. Η τραγωδία που διαδραματίζεται αυτή στιγμή στις Φυλακές Διαβατών είναι ενδεικτική συνθήκη του τι πρόκειται να επακολουθήσει σύντομα και στις υπόλοιπες φυλακές, αν η κυβέρνηση δε διενεργήσει μαζικά τεστ, αν δε λάβει τα απαραίτητα μέτρα υγειονομικής προστασίας και ιατρικής περίθαλψης των κρατουμένων, αν δεν αποσυμφορήσει τα κολαστήρια και αν δε χορηγήσει υπό όρους απελευθερώσεις των κρατουμένων που είναι ηλικιωμένοι, ευπαθείς ή είναι υπόδικοι για μικροαδικήματα. Αυτά είναι τα αιτήματα των αγωνιζόμενων κρατουμένων, τα οποία στηρίζουμε πλήρως ως αναγκαία επίδικα που πρέπει να ικανοποιηθούν για την προστασία αυτού του χειμαζόμενου και απόκληρου τμήματος της κοινωνίας. Η απαξίωση της ζωής των κρατουμένων δεν πρόκειται να γίνει επιτρεπτή τόσο από τους κρατούμενους, όσο και από το κίνημα αλληλεγγύης εκτός των τειχών.

Η αυθαίρετη μεταγωγή του Κώστα Σακκά στις Φυλακές Νιγρίτας συνιστά πράξη πολιτικού ρεβανσισμού από μεριάς του κράτους, την οποία ανέλαβε πολιτικά να φέρει εις πέρας η διευθύντρια των Φυλακών Κορυδαλλού, Μαρία Στέφη. Η ίδια περιέπαιζε πριν από μερικές ημέρες τους κρατούμενους που έχουν εκκρεμότητες με τις σπουδές τους, υποσχόμενη ότι θα σταθεί στο πλευρό τους. Οι μάσκες της κρατικής εξουσίας, όμως, έπεσαν γρήγορα για ακόμα μία φορά. Αν είσαι στρατευμένος αγωνιστής και αναρχικός το κυνηγητό και ο ρεβανσισμός από μεριάς της κρατικής εξουσίας δεν έχουν τελειωμό ούτε και μέσα στις φυλακές.

Εν μέσω πανδημίας Covid-19, καθολικού lockdown, περιστολής και απαγόρευσης των διαδηλώσεων, διαμορφώνονται οι συνθήκες που θα επιτείνουν ακόμα περισσότερο τον κρατικό και καπιταλιστικό ολοκληρωτισμό. Η κυβέρνηση επιζητεί κατόπιν απαίτησης των κεφαλαιοκρατών να παροπλίσει τις κοινωνικές και ταξικές αντιστάσεις, ενώ δρομολογεί την εξόντωση των φτωχών λαϊκών στρωμάτων και την αποκλειστική οικονομική στήριξη του μεγάλου κεφαλαίου. Σε αυτήν την περίοδο η κυβέρνηση επιχειρεί να «σβήσει τα φώτα» στις φυλακές, να συσκοτίσει και να αποσυνδέσει την εγκληματική της πολιτική διαχείριση των κρατουμένων στα κολαστήρια με τη σωρεία των νέων αντικοινωνικών και αντεργατικών μέτρων που ψηφίζει με τη συνέργεια και τη συγκατάθεση των λοιπών αστικών κομμάτων στραγγαλίζοντας και εξαθλιώνοντας οικονομικά και βιολογικά την κοινωνική βάση. Διανύουμε μια περίοδο κατά την οποία οι αυθαιρεσίες και οι επιθέσεις του κράτους και των αφεντικών οξύνονται και πληθαίνουν υπό το πρόσχημα μιας απατηλά «σωτήριας» υγειονομικής διαχείρισης.

Αν δε βάλουμε φρένο στην επιταχυνόμενη και αχαλίνωτη περιστολή και κατάργηση των εργασιακών, κοινωνικών και πολιτικών μας δικαιωμάτων που εφαρμόζει σήμερα η αστική εξουσία, δε θα μπορέσουμε να σηκωθούμε από τον λάκκο που μας έχουν σκάψει και μας βυθίζουν όλο και πιο βαθιά μέρα με τη μέρα οι κυρίαρχοι. Τώρα είναι η ώρα για τη μαχητική ανόρθωση και ανασύνταξη των κοινωνικών και ταξικών αντιστάσεων. Δε θα ζήσουμε τον εφιάλτη που μας ετοιμάζουν το κράτος και το κεφάλαιο. Η μοιρολατρία, η απογοήτευση, η αδράνεια και η εναπόθεση φρούδων ελπίδων στην αστική πολιτική δεν οδηγούν πουθενά αλλού παρά στην ήττα και στη συντριβή των από τα κάτω.

Όλοι οι εκμεταλλευόμενοι και οι καταπιεσμένοι πρέπει να χτυπήσουμε συντονισμένα και σε κάθε πεδίο τους θεσμούς και τα όργανα της αστικής εξουσίας. Πρόκειται για άμεσο επίδικο για τη συλλογική επιβίωση των ταξικά υποτιμημένων κοινωνικών στρωμάτων. Δε θα κάτσουμε να κλάψουμε τη μοίρα μας, ούτε θα περιμένουμε καρτερικά και μεταφυσικά κάποιον από μηχανής θεό. Θα δράσουμε τώρα! Όλοι και όλες στην αντεπίθεση!

ΝΙΚΗ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΕΙΝΑΣ ΚΑΙ ΔΙΨΑΣ ΤΟΥ ΑΝΑΡΧΙΚΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΥ ΚΩΣΤΑ ΣΑΚΚΑ

ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΔΕΚΤΟ ΤΟ ΑΙΤΗΜΑ ΜΕΤΑΓΩΓΗΣ ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΣΑΚΚΑ ΣΤΙΣ ΦΥΛΑΚΕΣ ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ ΓΙΑ ΛΟΓΟΥΣ ΣΠΟΥΔΩΝ

ΑΜΕΣΗ ΑΠΟΣΥΜΦΟΡΗΣΗ ΤΩΝ ΦΥΛΑΚΩΝ

ΑΜΕΣΗ ΣΤΗΡΙΞΗ ΚΑΙ ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΥΓΕΙΑΣ – ΔΗΜΟΣΙΑ ΚΑΙ ΔΩΡΕΑΝ ΥΓΕΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΚΑΙ ΟΛΕΣ

ΑΝΥΠΟΧΩΡΗΤΟΣ ΤΑΞΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΚΡΑΤΙΚΟ ΚΑΙ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΟ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΣΜΟ


Αναρχική Ομοσπονδία
Site: anarchist-federation.gr
email: anarchist-federation@riseup.net
Twitter: twitter.com/anarchistfedGr
Fb: facebook.com/anarxikiomospondia2015
Youtube: Αναρχική Ομοσπονδία

 

Κοινή διεθνιστική ανακοίνωση αλληλεγγύης στους 51 αντιφασίστες και αντιφασίστριες που συνελήφθησαν στη Θεσσαλονίκη στις 16/9/2020.

Κοινή διεθνιστική ανακοίνωση αλληλεγγύης στους 51 αντιφασίστες και αντιφασίστριες που συνελήφθησαν στη Θεσσαλονίκη στις 16/9/2020.

Το βράδυ της Τετάρτης 16/9/2020 αντιφασίστες σύντροφοι και αντιφασίστες συντρόφισσες πραγματοποίησαν αντιφασιστική παρέμβαση στη Νέα Παραλία Θεσσαλονίκης στην Ελλάδα. Οι σύντροφοι και οι συντρόφισσες έσβησαν φασιστικά συνθήματα που είχαν γραφτεί μερικές μέρες πριν από τους νεοναζί του νέου κόμματος που σχημάτισε ο πρώην βουλευτής της Χρυσής Αυγής Ηλίας Κασιδιάρης, Έλληνες για την Πατρίδα, αλλά και από τοπικές ομάδες φασιστών. Αντιφασιστικά συνθήματα γέμισαν ακολούθως την περιοχή της Νέας Παραλίας. Περίπου στις 22:30 οι αντιφασίστες και αντιφασίστριες περικυκλώθηκαν από ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις που επέβαιναν σε μηχανές, αλλά και από διμοιρίες ΜΑΤ, οι οποίες τους επιτέθηκαν απρόκλητα. 51 σύντροφοι και συντρόφισσες που συμμετείχαν στην αντιφασιστική παρέμβαση συνελήφθησαν και οδηγήθηκαν στη Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Θεσσαλονίκης, όπου κρατήθηκαν υπό άθλιες συνθήκες για 2-4 μέρες. Συνολικά τραυματίστηκαν 15 σύντροφοι και συντρόφισσες, ενώ 2 διεκομίσθησαν στο νοσοκομείο, για να τους παρασχεθεί ιατρική περίθαλψη. Οι μπάτσοι ήταν προκλητικοί τόσο κατά τη σύλληψη όσο και κατά την κράτηση των συντρόφων και των συντροφισσών μας και έκαναν απροσχημάτιστη κατάχρηση της εξουσίας που τους παρέχει το κράτος, επιδιώκοντας μάταια να κάμψουν το ηθικό των αντιφασιστών και των αντιφασιστριών.

Οι 51 συλληφθέντες πέρασαν από εισαγγελέα και ανακριτή και τους αποδόθηκε το εξής διογκωμένο και εξωφρενικό κατηγορητήριο: i) απείθεια λόγω της άρνησής τους να περάσουν τη διαδικασία της σήμανσης (δακτυλικά αποτυπώματα και φωτογράφιση), ii) διατάραξη κοινής ειρήνης (πρόκειται για αδίκημα που αποδίδεται πάντοτε σε όσους διαμαρτύρονται κατ’ οποιονδήποτε τρόπο), iii) φθορά για τα αντιφασιστικά συνθήματα που ανέγραψαν (όπως φαίνεται τα συνθήματα των φασιστών δεν μπαίνουν στο ίδιο ζύγι για την αστική δικαιοσύνη), iv) οπλοφορία, διότι κάποιοι σύντροφοι και κάποιες συντρόφισσες κρατούσαν μαυροκόκκινες σημαίες και φορούσαν κράνη v) παράβαση του νόμου περί αρχαιοτήτων και vi) η κακουργηματική δίωξη για «φθορά μνημείου» διαμέσου της σχετικής συνηγορίας του έφορου αρχαιοτήτων, ο οποίος εντελώς χυδαία διατείνεται ότι τα πεζούλια πέριξ του Λευκού Πύργου, τα οποία φτιάχτηκαν το 2008 καταστρέφοντας πραγματικά μνημεία κατά την επιχειρηματική ανάπλαση της Νέας Παραλίας υπό την τότε δημαρχεία του Βασίλη Παπαγεωργόπουλου (στέλεχος της ΝΔ που υπεξαίρεσε 30.000.000 ευρώ από τα ταμεία του Δήμου Θεσσαλονίκης, αλλά αφέθηκε ελεύθερος από την αστική δικαιοσύνη), θεωρούνται μνημεία (αξίζει να σημειωθεί πως καθαριστές του δήμου καθάρισαν αυτά τα συνθήματα εντός 24 ωρών, χωρίς να ασχοληθούν με όσα φασιστικά συνθήματα δεν πρόλαβαν να σβήσουν οι σύντροφοι και οι συντρόφισσές μας). Τέλος, στα πλαίσια των περιοριστικών όρων που τους επιβλήθηκαν, οι σύντροφοι και οι συντρόφισσες που συνελήφθησαν υποχρεούνται πλέον να δίνουν το παρών 1 φορά το μήνα στο αστυνομικό τμήμα.

Η προκλητική επίθεση που δέχτηκαν οι αντιφασίστες/αντιφασίστριες σύντροφοι και συντρόφισσες καταδεικνύει για ακόμα μια φορά τον άτεγκτο χαρακτήρα της κρατικής καταστολής και την ανοχή που επιδεικνύει το κράτος στους φασίστες, τους οποίους θρέφει ως την πιο αντιδραστική εφεδρεία του καπιταλιστικού συστήματος. Η κατασταλτική αυτή επίθεση που δέχθηκαν οι αντιφασίστες σύντροφοι και οι αντιφασίστριες συντρόφισσες συνιστά επιδεικτική πρόκληση από μεριάς του κράτους και των μπάτσων λίγες μόνο μέρες πριν τις κεντρικές αντιφασιστικές διαδηλώσεις κατά την ημέρα της επετείου από τη δολοφονία του αντιφασίστα Παύλου Φύσσα, λίγες μόνο βδομάδες πριν την ολοκλήρωση της δίκης της νεοναζιστικής οργάνωσης της Χρυσής Αυγής (η εισήγηση της εισαγγελέως προβλέπει μέχρι στιγμής ιδιαίτερα ευνοϊκή μεταχείριση των νεοναζί). Στις 18/9/2020 οι μαζικές και δυναμικές αντιφασιστικές διαδηλώσεις ανά την ελλαδική επικράτεια έδωσαν ένα ηχηρό μήνυμα αντίστασης και αγώνα ενάντια στο κράτος, τους καπιταλιστές και το φασιστικό παρακράτος. Στην πόλη της Θεσσαλονίκης 3000 διαδηλωτές πλαισίωσαν τον χείμαρρο της αντιφασιστικής οργής, σε συνέχεια των μαζικών συγκεντρώσεων αλληλεγγύης έξω από το Δικαστικό Μέγαρο της πόλης κατά τις προηγούμενες ημέρες.

Δε θα αφήσουμε κανέναν σύντροφο και καμία συντρόφισσα, κανένα κομμάτι του αντικαπιταλιστικού και αντιφασιστικού κινήματος έρμαιο στα χέρια της κρατικής καταστολής. Η αλληλεγγύη μας προς τους συλληφθέντες αντιφασίστες και τις συλληφθείσες αντιφασίστριες είναι δεδομένη και αμέριστη. Συλλογικά οφείλουμε να αποτελέσουμε το δίχτυ υπεράσπισής τους απέναντι στις εκδικητικές διώξεις του κράτους και των εκτελεστικών του μηχανισμών. Η πολιτική στήριξη και αλληλεγγύη στους αντιφασίστες συντρόφους και στις αντιφασίστριες συντρόφισσές μας είναι καθήκον του ταξικού διεθνιστικού και αντιφασιστικού κινήματος. Ως αναρχικοί/αναρχικές και αντιφασίστες/αντιφασίστριες θα σταθούμε με κάθε τρόπο στο πλευρό τους, συνεχίζοντας ακλόνητα τον δίκαιο και συλλογικό αγώνα μας για την κοινωνική και ταξική χειραφέτηση, για την απόδοση της προλεταριακής δικαιοσύνης.

ΚΑΜΙΑ ΔΙΩΞΗ ΤΩΝ 51 ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΩΝ ΚΑΙ ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΡΙΩΝ ΠΟΥ ΣΥΝΕΛΗΦΘΗΣΑΝ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΣΤΙΣ 16/9/2020

ΑΝΥΠΟΧΩΡΗΤΟΣ, ΤΑΞΙΚΟΣ ΚΑΙ ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΥΣ ΤΥΡΑΝΝΟΥΣ ΤΗΣ ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΤΑΞΗΣ

ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΤΟΝ ΦΑΣΙΣΜΟ

Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ

Αναρχική Ομοσπονδία (Ελλάδα)

Federación Anarquista de Rosario (Αργεντινή)

Aotearoa Workers Solidarity Movement (Νέα Ζηλανδία)

Federación Anarquista Santiago (Χιλή)

Federación Anarquista Uruguaya (Ουρουγουάη)

Coordenaçao Anarquista Brasileira (Βραζιλία)

Organización Anarquista de Córdoba (Αργεντινή)

Die Plattform-Anarchakommunistische Organisation (Γερμανία)

Libertaere Aktion (Ελβετία)

Workers Solidarity Movement (Ιρλανδία)

Anarchist Communist Group (Ηνωμένο Βασίλειο)

Grupo Libertario Vía Libre (Κολομβία)

Alternativa Libertaria / FdCA (Ιταλία)

Organisation Socialiste Libertaire (Ελβετία)

Zabalaza Anarchist Communist Front (Νότια Αφρική)

Union Communiste Libertaire (Γαλλία)

 

 


 

Παρακάτω ακολουθεί η ίδια ανακοίνωση στα αγγλικά:

 

International statement of solidarity to the 51 antifascists who were arrested in Thessaloniki, Greece, at 16/9/2020.

In the evening of 16/9/2020 at Thessaloniki, Greece, during a social intervention, antifascists comrades were collectively erasing fascist slogans and graffiti, which were written a few days earlier by the members of the new neo-nazi party “Greeks for homeland”, found by Ilias Kassidiaris, an ex-representative of the nazi party “Golden Dawn”. The nazi graffiti were replaced with antifascist graffiti and slogans. Around 22:30 at night our comrades were surrounded by heavy police forces that attacked them without reason. 51 comrades were taken into custody to the Police General Headquarters in Thessaloniki and kept there 2 to 4 days under the most deplorable conditions. In total, 15 of them were injured while another 2 were even admitted to the hospital due to their heavy injuries caused by the police. During the arrest and the custody the cops never stopped provoking and abusing their power that is given to them by the state, in order to break the spirit of our comrades.

The 51 arrested were presented before the prosecutor and the investigator where the following outrageous and untrue accusation were made against them: i) disobedience because they refused to have their fingerprints and photos taken; ii) breach of the public peace (this is a very common charge that is given every time someone is protesting); iii) destruction of public site, for the antifascist slogans they wrote in order to cover the fascist ones. Apparently, for the greek court of bourgeois “justice” only the fascist’s hate speech is permitted on the walls; iv) violation of the law on the protection of antiquities; v) illegal possession of weapons, because the antifascists wielded anarchist flags and helmets; vi) criminal prosecution for “monument damage”. That claim was made through the curator of the antiquities, which has no problem to support this obscene lie, even though the “monument” which was damaged is actually the benches near the actual historical monument of Thessaloniki, the “White Tower”. What is interesting is that the construction of those benches in 2008, which were part of Vasilis Papageorgopoulos’s (former city mayor and member of the now ruling right wing party “New Democracy”, who was set free from prison after embezzling 30.000.000 euros from the municipal funds) plan for the business regeneration of the area, was the one that actually destroyed the area around the historical monument of the city. Needless to say that the antifascist slogans were easily cleaned the next days by the city’s street cleaners, of course leaving intact the fascist ones. Finally, the antifascist comrades who were arrested are now forced to be present once per month at the police station, as such restrictive conditions were imposed on them by the court.

This provocative attack against the members of the antifascist movement demonstrates the true colours of the capitalist oppression and the state’s tolerance towards the fascists, whom they are constantly nourishing as their most reactionary reserve. This oppressive attack to our comrades is for us clearly an open provocation by the state and the cops only a few days away from the annual antifascists demonstration on the anniversary of the assassination of Pavlos Fyssas (antifascist hip hop musician who was murdered by the fascists of Golden Dawn) and from the completion of the trial of the criminal neo-nazi organisation Golden Dawn (for which the prosecutor’s suggestion provides a more favourable treatment for the nazis). And yet, at 18/9/2020 massive demonstrations all over the country gave a strong message of resistance and fight against the state, the capitalists and fascist’s “deep state”. At the city of Thessaloniki 3000 protestors filled the streets of the city for the antifascist demonstration.

We will not let our comrades or any member of the anticapitalist and antifascist movement into the hands of the state oppression. Our solidarity towards those antifascists arrested that day is given and unending. It’s our collective obligation to create a safety net to defend them before the vindictive prosecution of the state and its mechanisms. The political support and solidarity to our comrades is part of our duty as members of the international antifascist movement. As anarchists and antifascists we will stand by them in any way, continuing unwaveringly our collective fight for class and social emancipation and for the contribution of proletarian justice.

NO CRIMINAL PROSECUTION TO THE 51 ANTIFASCISTS WHO WERE ARRESTED IN THESSALONIKI, GREECE, AT 16/9/2020

UNCOMPROMISING INTERNATIONALIST AND CLASS STRUGGLE AGAINST THOSE WHO OPPRESS THE WORKING CLASS

DEATH TO FASCISM

SOLIDARITY IS OUR WEAPON

Αναρχική Ομοσπονδία (Greece)

Federación Anarquista de Rosario (Argentina)

Aotearoa Workers Solidarity Movement (New Zeeland)

Federación Anarquista Santiago (Chile)

Federación Anarquista Uruguaya (Uruguay)

Coordenaçao Anarquista Brasileira (Brazil)

Organización Anarquista de Córdoba (Argentina)

Die Plattform-Anarchakommunistische Organisation (Germany)

Libertaere Aktion (Switzerland)

Workers Solidarity Movement (Ireland)

Anarchist Communist Group (United Kingdom)

Grupo Libertario Vía Libre (Colombia)

Alternativa Libertaria / FdCA (Italy)

Organisation Socialiste Libertaire (Switzerland)

Zabalaza Anarchist Communist Front (South Africa)

Union Communiste Libertaire (France)