Κοινή διεθνιστική ανακοίνωση αλληλεγγύης στους 51 αντιφασίστες και αντιφασίστριες που συνελήφθησαν στη Θεσσαλονίκη στις 16/9/2020.

Κοινή διεθνιστική ανακοίνωση αλληλεγγύης στους 51 αντιφασίστες και αντιφασίστριες που συνελήφθησαν στη Θεσσαλονίκη στις 16/9/2020.

Το βράδυ της Τετάρτης 16/9/2020 αντιφασίστες σύντροφοι και αντιφασίστες συντρόφισσες πραγματοποίησαν αντιφασιστική παρέμβαση στη Νέα Παραλία Θεσσαλονίκης στην Ελλάδα. Οι σύντροφοι και οι συντρόφισσες έσβησαν φασιστικά συνθήματα που είχαν γραφτεί μερικές μέρες πριν από τους νεοναζί του νέου κόμματος που σχημάτισε ο πρώην βουλευτής της Χρυσής Αυγής Ηλίας Κασιδιάρης, Έλληνες για την Πατρίδα, αλλά και από τοπικές ομάδες φασιστών. Αντιφασιστικά συνθήματα γέμισαν ακολούθως την περιοχή της Νέας Παραλίας. Περίπου στις 22:30 οι αντιφασίστες και αντιφασίστριες περικυκλώθηκαν από ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις που επέβαιναν σε μηχανές, αλλά και από διμοιρίες ΜΑΤ, οι οποίες τους επιτέθηκαν απρόκλητα. 51 σύντροφοι και συντρόφισσες που συμμετείχαν στην αντιφασιστική παρέμβαση συνελήφθησαν και οδηγήθηκαν στη Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Θεσσαλονίκης, όπου κρατήθηκαν υπό άθλιες συνθήκες για 2-4 μέρες. Συνολικά τραυματίστηκαν 15 σύντροφοι και συντρόφισσες, ενώ 2 διεκομίσθησαν στο νοσοκομείο, για να τους παρασχεθεί ιατρική περίθαλψη. Οι μπάτσοι ήταν προκλητικοί τόσο κατά τη σύλληψη όσο και κατά την κράτηση των συντρόφων και των συντροφισσών μας και έκαναν απροσχημάτιστη κατάχρηση της εξουσίας που τους παρέχει το κράτος, επιδιώκοντας μάταια να κάμψουν το ηθικό των αντιφασιστών και των αντιφασιστριών.

Οι 51 συλληφθέντες πέρασαν από εισαγγελέα και ανακριτή και τους αποδόθηκε το εξής διογκωμένο και εξωφρενικό κατηγορητήριο: i) απείθεια λόγω της άρνησής τους να περάσουν τη διαδικασία της σήμανσης (δακτυλικά αποτυπώματα και φωτογράφιση), ii) διατάραξη κοινής ειρήνης (πρόκειται για αδίκημα που αποδίδεται πάντοτε σε όσους διαμαρτύρονται κατ’ οποιονδήποτε τρόπο), iii) φθορά για τα αντιφασιστικά συνθήματα που ανέγραψαν (όπως φαίνεται τα συνθήματα των φασιστών δεν μπαίνουν στο ίδιο ζύγι για την αστική δικαιοσύνη), iv) οπλοφορία, διότι κάποιοι σύντροφοι και κάποιες συντρόφισσες κρατούσαν μαυροκόκκινες σημαίες και φορούσαν κράνη v) παράβαση του νόμου περί αρχαιοτήτων και vi) η κακουργηματική δίωξη για «φθορά μνημείου» διαμέσου της σχετικής συνηγορίας του έφορου αρχαιοτήτων, ο οποίος εντελώς χυδαία διατείνεται ότι τα πεζούλια πέριξ του Λευκού Πύργου, τα οποία φτιάχτηκαν το 2008 καταστρέφοντας πραγματικά μνημεία κατά την επιχειρηματική ανάπλαση της Νέας Παραλίας υπό την τότε δημαρχεία του Βασίλη Παπαγεωργόπουλου (στέλεχος της ΝΔ που υπεξαίρεσε 30.000.000 ευρώ από τα ταμεία του Δήμου Θεσσαλονίκης, αλλά αφέθηκε ελεύθερος από την αστική δικαιοσύνη), θεωρούνται μνημεία (αξίζει να σημειωθεί πως καθαριστές του δήμου καθάρισαν αυτά τα συνθήματα εντός 24 ωρών, χωρίς να ασχοληθούν με όσα φασιστικά συνθήματα δεν πρόλαβαν να σβήσουν οι σύντροφοι και οι συντρόφισσές μας). Τέλος, στα πλαίσια των περιοριστικών όρων που τους επιβλήθηκαν, οι σύντροφοι και οι συντρόφισσες που συνελήφθησαν υποχρεούνται πλέον να δίνουν το παρών 1 φορά το μήνα στο αστυνομικό τμήμα.

Η προκλητική επίθεση που δέχτηκαν οι αντιφασίστες/αντιφασίστριες σύντροφοι και συντρόφισσες καταδεικνύει για ακόμα μια φορά τον άτεγκτο χαρακτήρα της κρατικής καταστολής και την ανοχή που επιδεικνύει το κράτος στους φασίστες, τους οποίους θρέφει ως την πιο αντιδραστική εφεδρεία του καπιταλιστικού συστήματος. Η κατασταλτική αυτή επίθεση που δέχθηκαν οι αντιφασίστες σύντροφοι και οι αντιφασίστριες συντρόφισσες συνιστά επιδεικτική πρόκληση από μεριάς του κράτους και των μπάτσων λίγες μόνο μέρες πριν τις κεντρικές αντιφασιστικές διαδηλώσεις κατά την ημέρα της επετείου από τη δολοφονία του αντιφασίστα Παύλου Φύσσα, λίγες μόνο βδομάδες πριν την ολοκλήρωση της δίκης της νεοναζιστικής οργάνωσης της Χρυσής Αυγής (η εισήγηση της εισαγγελέως προβλέπει μέχρι στιγμής ιδιαίτερα ευνοϊκή μεταχείριση των νεοναζί). Στις 18/9/2020 οι μαζικές και δυναμικές αντιφασιστικές διαδηλώσεις ανά την ελλαδική επικράτεια έδωσαν ένα ηχηρό μήνυμα αντίστασης και αγώνα ενάντια στο κράτος, τους καπιταλιστές και το φασιστικό παρακράτος. Στην πόλη της Θεσσαλονίκης 3000 διαδηλωτές πλαισίωσαν τον χείμαρρο της αντιφασιστικής οργής, σε συνέχεια των μαζικών συγκεντρώσεων αλληλεγγύης έξω από το Δικαστικό Μέγαρο της πόλης κατά τις προηγούμενες ημέρες.

Δε θα αφήσουμε κανέναν σύντροφο και καμία συντρόφισσα, κανένα κομμάτι του αντικαπιταλιστικού και αντιφασιστικού κινήματος έρμαιο στα χέρια της κρατικής καταστολής. Η αλληλεγγύη μας προς τους συλληφθέντες αντιφασίστες και τις συλληφθείσες αντιφασίστριες είναι δεδομένη και αμέριστη. Συλλογικά οφείλουμε να αποτελέσουμε το δίχτυ υπεράσπισής τους απέναντι στις εκδικητικές διώξεις του κράτους και των εκτελεστικών του μηχανισμών. Η πολιτική στήριξη και αλληλεγγύη στους αντιφασίστες συντρόφους και στις αντιφασίστριες συντρόφισσές μας είναι καθήκον του ταξικού διεθνιστικού και αντιφασιστικού κινήματος. Ως αναρχικοί/αναρχικές και αντιφασίστες/αντιφασίστριες θα σταθούμε με κάθε τρόπο στο πλευρό τους, συνεχίζοντας ακλόνητα τον δίκαιο και συλλογικό αγώνα μας για την κοινωνική και ταξική χειραφέτηση, για την απόδοση της προλεταριακής δικαιοσύνης.

ΚΑΜΙΑ ΔΙΩΞΗ ΤΩΝ 51 ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΩΝ ΚΑΙ ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΡΙΩΝ ΠΟΥ ΣΥΝΕΛΗΦΘΗΣΑΝ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΣΤΙΣ 16/9/2020

ΑΝΥΠΟΧΩΡΗΤΟΣ, ΤΑΞΙΚΟΣ ΚΑΙ ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΥΣ ΤΥΡΑΝΝΟΥΣ ΤΗΣ ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΤΑΞΗΣ

ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΤΟΝ ΦΑΣΙΣΜΟ

Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ

Αναρχική Ομοσπονδία (Ελλάδα)

Federación Anarquista de Rosario (Αργεντινή)

Aotearoa Workers Solidarity Movement (Νέα Ζηλανδία)

Federación Anarquista Santiago (Χιλή)

Federación Anarquista Uruguaya (Ουρουγουάη)

Coordenaçao Anarquista Brasileira (Βραζιλία)

Organización Anarquista de Córdoba (Αργεντινή)

Die Plattform-Anarchakommunistische Organisation (Γερμανία)

Libertaere Aktion (Ελβετία)

Workers Solidarity Movement (Ιρλανδία)

Anarchist Communist Group (Ηνωμένο Βασίλειο)

Grupo Libertario Vía Libre (Κολομβία)

Alternativa Libertaria / FdCA (Ιταλία)

Organisation Socialiste Libertaire (Ελβετία)

Zabalaza Anarchist Communist Front (Νότια Αφρική)

Union Communiste Libertaire (Γαλλία)

 

 


 

Παρακάτω ακολουθεί η ίδια ανακοίνωση στα αγγλικά:

 

International statement of solidarity to the 51 antifascists who were arrested in Thessaloniki, Greece, at 16/9/2020.

In the evening of 16/9/2020 at Thessaloniki, Greece, during a social intervention, antifascists comrades were collectively erasing fascist slogans and graffiti, which were written a few days earlier by the members of the new neo-nazi party “Greeks for homeland”, found by Ilias Kassidiaris, an ex-representative of the nazi party “Golden Dawn”. The nazi graffiti were replaced with antifascist graffiti and slogans. Around 22:30 at night our comrades were surrounded by heavy police forces that attacked them without reason. 51 comrades were taken into custody to the Police General Headquarters in Thessaloniki and kept there 2 to 4 days under the most deplorable conditions. In total, 15 of them were injured while another 2 were even admitted to the hospital due to their heavy injuries caused by the police. During the arrest and the custody the cops never stopped provoking and abusing their power that is given to them by the state, in order to break the spirit of our comrades.

The 51 arrested were presented before the prosecutor and the investigator where the following outrageous and untrue accusation were made against them: i) disobedience because they refused to have their fingerprints and photos taken; ii) breach of the public peace (this is a very common charge that is given every time someone is protesting); iii) destruction of public site, for the antifascist slogans they wrote in order to cover the fascist ones. Apparently, for the greek court of bourgeois “justice” only the fascist’s hate speech is permitted on the walls; iv) violation of the law on the protection of antiquities; v) illegal possession of weapons, because the antifascists wielded anarchist flags and helmets; vi) criminal prosecution for “monument damage”. That claim was made through the curator of the antiquities, which has no problem to support this obscene lie, even though the “monument” which was damaged is actually the benches near the actual historical monument of Thessaloniki, the “White Tower”. What is interesting is that the construction of those benches in 2008, which were part of Vasilis Papageorgopoulos’s (former city mayor and member of the now ruling right wing party “New Democracy”, who was set free from prison after embezzling 30.000.000 euros from the municipal funds) plan for the business regeneration of the area, was the one that actually destroyed the area around the historical monument of the city. Needless to say that the antifascist slogans were easily cleaned the next days by the city’s street cleaners, of course leaving intact the fascist ones. Finally, the antifascist comrades who were arrested are now forced to be present once per month at the police station, as such restrictive conditions were imposed on them by the court.

This provocative attack against the members of the antifascist movement demonstrates the true colours of the capitalist oppression and the state’s tolerance towards the fascists, whom they are constantly nourishing as their most reactionary reserve. This oppressive attack to our comrades is for us clearly an open provocation by the state and the cops only a few days away from the annual antifascists demonstration on the anniversary of the assassination of Pavlos Fyssas (antifascist hip hop musician who was murdered by the fascists of Golden Dawn) and from the completion of the trial of the criminal neo-nazi organisation Golden Dawn (for which the prosecutor’s suggestion provides a more favourable treatment for the nazis). And yet, at 18/9/2020 massive demonstrations all over the country gave a strong message of resistance and fight against the state, the capitalists and fascist’s “deep state”. At the city of Thessaloniki 3000 protestors filled the streets of the city for the antifascist demonstration.

We will not let our comrades or any member of the anticapitalist and antifascist movement into the hands of the state oppression. Our solidarity towards those antifascists arrested that day is given and unending. It’s our collective obligation to create a safety net to defend them before the vindictive prosecution of the state and its mechanisms. The political support and solidarity to our comrades is part of our duty as members of the international antifascist movement. As anarchists and antifascists we will stand by them in any way, continuing unwaveringly our collective fight for class and social emancipation and for the contribution of proletarian justice.

NO CRIMINAL PROSECUTION TO THE 51 ANTIFASCISTS WHO WERE ARRESTED IN THESSALONIKI, GREECE, AT 16/9/2020

UNCOMPROMISING INTERNATIONALIST AND CLASS STRUGGLE AGAINST THOSE WHO OPPRESS THE WORKING CLASS

DEATH TO FASCISM

SOLIDARITY IS OUR WEAPON

Αναρχική Ομοσπονδία (Greece)

Federación Anarquista de Rosario (Argentina)

Aotearoa Workers Solidarity Movement (New Zeeland)

Federación Anarquista Santiago (Chile)

Federación Anarquista Uruguaya (Uruguay)

Coordenaçao Anarquista Brasileira (Brazil)

Organización Anarquista de Córdoba (Argentina)

Die Plattform-Anarchakommunistische Organisation (Germany)

Libertaere Aktion (Switzerland)

Workers Solidarity Movement (Ireland)

Anarchist Communist Group (United Kingdom)

Grupo Libertario Vía Libre (Colombia)

Alternativa Libertaria / FdCA (Italy)

Organisation Socialiste Libertaire (Switzerland)

Zabalaza Anarchist Communist Front (South Africa)

Union Communiste Libertaire (France)

Αλληλεγγύη στον αγώνα των Μαπούτσε! | Διεθνιστική ανακοίνωση της Αναρχικής Ομοσπονδίας από κοινού με αναρχικές οργανώσεις και ομοσπονδίες του εξωτερικού.

Αλληλεγγύη στον αγώνα των Μαπούτσε! | Διεθνιστική ανακοίνωση της Αναρχικής Ομοσπονδίας από κοινού με αναρχικές οργανώσεις και ομοσπονδίες του εξωτερικού.

Είμαστε αλληλέγγυοι/ες στον αγώνα των Μαπούτσε, οι οποίοι για ακόμα μια φορά διώκονται και καταστέλλονται από το ρατσιστικό και αποικιοκρατικό κράτος της Χιλής με τη συνέργεια ακροδεξιών ομάδων.

Για περισσότερες από 90 ημέρες, περίπου 30 πολιτικοί κρατούμενοι Μαπούτσε βρίσκονται σε απεργία πείνας απαιτώντας την άμεση απελευθέρωσή τους ή την τροποποίηση των προληπτικών μέτρων που σχετίζονται με την κράτησή τους υπό τις νέες συνθήκες που επιτάσσει η πανδημία του Covid-19. Αυτήν τη στιγμή βρίσκεται σε εξέλιξη η αναθεώρηση του ποινικού κώδικα. Πρόκειται για το τέλος της ποινικοποίησης των Μαπούτσε και του αντιτρομοκρατικού νόμου που κληρονομήθηκε από τον δικτάτορα Αουγκούστο Πινοσέτ και την εφαρμογή της σύμβασης 169 του Διεθνούς Οργανισμού Εργασίας (άρθρα 7, 8, 9 και 10), η παράλειψη της οποίας από το κράτος της Χιλής έχει εξασθενήσει σοβαρά την υγεία του Machi Celestino Córdova ως αποτέλεσμα αρκετών απεργιών πείνας που έχει διεξάγει λόγω της άρνησης της πολιτιστικής κληρονομιάς και της αξιοπρεπούς διαβίωσης των Μαπούτσε από το κράτος της Χιλής και τους αποικιοκρατικούς θεσμούς του.

Επιπλέον, απαιτείται η απάντηση από το κράτος της Χιλής για τους θανάτους του Camilo Catrillanca (δολοφονήθηκε από κρατικούς πράκτορες), της Macarena Valdés (δολοφονήθηκε από εκτελεστές που μίσθωσαν εξορυκτικές εταιρείες), του Alejandro Treuqui (δολοφονήθηκε υπό περίεργες συνθήκες) και του Brandon Huentecol (το σώμα του οποίου παραμένει ακόμα γαζωμένο από τις σφαίρες που του έριξαν οι αστυνομικοί των ειδικών δυνάμεων). Το κράτος της Χιλής πρέπει να λογοδοτήσει για τους αιώνες συστηματικής βίας και για τις δολοφονίες των Μαπούτσε, που αποτελούν τα τελευταία χρόνια σταθερή πολιτική όλων των κυβερνήσεων.

Στο πλαίσιο αυτής της κινητοποίησης και ως μορφή πίεσης στην κυβέρνηση του Piñera, διάφορες κοινότητες των Μαπούτσε ξεκίνησαν την κατάληψη μιας σειράς δημοτικών κτηρίων στην περιοχή Araucanía (Victoria, Collipulli, Galvarino, Angol, Curacautín και Traiguén). Το Σάββατο 1/8/2020 φασίστες και παρακρατικές ομάδες που μισθώθηκαν από τα αφεντικά, οπλισμένοι με την ανοχή και τη συνέργεια του κράτους, επιτέθηκαν βίαια στην κοινότητα των Μαπούτσε, τραυματίζοντας σοβαρά αρκετούς άνδρες, γυναίκες και παιδιά. Αμέσως μετά η αστυνομία συνέλαβε 46 μέλη της κοινότητας των Μαπούτσε που αναμένουν να δικαστούν από τη ρατσιστική δικαιοσύνη του κράτους της Χιλής.

Καταγγέλλουμε τις ενέργειες του νέου υπουργού Εσωτερικών της Χιλής, Víctor Pérez (ενεργός συμμετέχων στη δικτατορία του Πινοσέτ και υπερασπιστής του ναζιστή Paul Schafer), ο οποίος είναι ο υποκινητής και ο ιδεολογικός ενορχηστρωτής αυτής της βίαιης εκστρατείας. Ο Víctor Pérez κατά την επίσκεψή του πριν από λίγες ημέρες στις περιοχές των Μαπούτσε απειλούσε τους ντόπιους και έδωσε το πράσινο φως σε ακροδεξιές ομάδες όπως η APRA και η Paz en La Araucania, για να πραγματοποιήσουν αυτές τις δειλές επιθέσεις με πλήρη ατιμωρησία.

Ως αναρχικοί/ές αποκηρύσσουμε όλες τις εκφάνσεις του ρατσισμού, του φασισμού και της αποικιοκρατίας και εγείρουμε τα αιτήματα για την αυτονομία και την εδαφική αυτοδιάθεση όλων των καταπιεσμένων ανθρώπων που αγωνίζονται. Απευθύνουμε έκκληση για ενεργή αλληλεγγύη στις αγωνιζόμενες κοινότητες των Μαπούτσε. Για περισσότερα από 500 χρόνια οι Μαπούτσε βρίσκονται σε σύγκρουση με τα καπιταλιστικά και αποικιοκρατικά συμφέροντα που καταστρέφουν τα προγονικά τους εδάφη και διώχνουν με τη βία τους ιθαγενείς πληθυσμούς από αυτά. Είναι καιρός να βάλουμε τέλος στην στρατιωτικοποίηση, την καταστολή και τη φυλάκιση των όπου γης αντιστεκόμενων κοινοτήτων.

Ο ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ ΚΑΙ Ο ΦΑΣΙΣΜΟΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΘΑΦΤΟΥΝ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟΝ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΑ

ΣΤΕΛΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΜΕΡΙΣΤΗ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗ ΚΑΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΜΑΣ ΣΤΟΥΣ ΜΑΠΟΥΤΣΕ, ΟΙ ΟΠΟΙΟΙ ΑΓΩΝΙΖΟΝΤΑΙ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ

Coordenaçao Anarquista Brasileira -CAB (Βραζιλία)
Federación Anarquista Uruguaya -FAU (Ουρουγουάη)
Federación Anarquista de Rosario -FAR (Αργεντινή)
Organización Anarquista de Córdoba -OAC (Αργεντινή)
Federación Anarquista Santiago (Χιλή)
Grupo Libertario Vía Libre (Κολομβία)
Devrimci Anarşist Faaliyet -DAF (Τουρκία)
Melbourne Anarchist Communist Group -MACG (Αυστραλία)
Aotearoa Workers Solidarity Movement -AWSM (Νέα Ζηλανδία)
Αναρχική Ομοσπονδία (Ελλάδα)
Alternativa Libertaria / FDCA (Ιταλία)
Workers Solidarity Movement- WSM (Ιρλανδία)
Zabalaza Anarchist Communist Front -ZACF (Νότια Αφρική)
Die Plattform-Anarchakommunistische Organisation (Γερμανία)
Union Communiste Libertaire (Γαλλία)
Embat-Organització Llibertària de Catalunya (Καταλονία)
Organisation Socialiste Libertaire -OSL (Ελβετία)
Libertaere Aktion (Ελβετία)
Bandilang Itim (Φιλιππίνες)
Anarchist Union of Afghanistan and Iran -AUAI (Αφγανιστάν και Ιράν)

Οργανώνουμε τη συσπείρωση και την αντεπίθεση της εργατικής τάξης, αποτρέπουμε τα πολεμικά σχέδια των κρατών και των καπιταλιστών! | Αντιπολεμική ανακοίνωση της Αναρχικής Ομοσπονδίας.

Οργανώνουμε τη συσπείρωση και την αντεπίθεση της εργατικής τάξης, αποτρέπουμε τα πολεμικά σχέδια των κρατών και των καπιταλιστών! | Αντιπολεμική ανακοίνωση της Αναρχικής Ομοσπονδίας.

Το τελευταίο διάστημα οι ανταγωνισμοί των κυβερνήσεων και των αστικών τάξεων της Ελλάδας και της Τουρκίας αναζωπυρώθηκαν με βασικά επίδικα τη χάραξη των ΑΟΖ, την εκμετάλλευση των ενεργειακών κοιτασμάτων του Αιγαίου και της Ανατολικής Μεσογείου και τον έλεγχο του διαμετακομιστικού εμπορίου της ενέργειας. Για ακόμα μια φορά οι λαοί της περιοχής γίνονται θεατές στο ίδιο έργο. Οι ιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί μεταξύ των δύο κρατών και των καπιταλιστών τους έχουν εγείρει ένα πολεμοκάπηλο κλίμα, μια πυρετώδη πολεμική προετοιμασία και μια έντονη κινητοποίηση και εγρήγορση στον ελληνικό και τον τουρκικό αστικό στρατό. Μονομερείς και μυωπικές καταγγελίες εξακοντίζονται από την εκάστοτε πλευρά, η καθεμία εκ των οποίων διεκδικεί το «δίκιο» με το μέρος της υπερασπίζοντας την αστική της τάξη. Η κρατική πολιτική διαχείριση του εν λόγω ζητήματος στρέφεται και στις δύο χώρες προς την αξιοποίηση της εθνικιστικής ρητορικής, ώστε να αποσπαστεί η συναίνεση της κοινωνικής βάσης στο πιθανό επερχόμενο αιματοκύλισμά της, μπολιάζοντάς τη με σοβινισμό και εθνική ενότητα, προκειμένου να αποχαρακτηρίσει τα ταξικά της συμφέροντα, τα οποία αντίκεινται με υλικούς όρους σε αυτά των κεφαλαιοκρατών! Φυσικά, οι ιμπεριαλιστικές κόντρες και τα εθνικιστικά αφηγήματα που γίνονται αυτές τις μέρες σημαίες των δύο κρατών σιγοντάρονται συστηματικά και επιτηδευμένα από τον αστικό τύπο και τα εντεταλμένα στην υπηρεσία των καπιταλιστών καθεστωτικά ΜΜΕ, προσπαθώντας να διαμορφώσουν μια ροπή του κοινωνικού σώματος προς την αστική και εθνικιστική αντίδραση.

Η εξελισσόμενη διαμάχη μεταξύ ελληνικού και τουρκικού κράτους γίνεται, για να αναδειχθεί ο επικρατέστερος πολιτικός και οικονομικός παράγοντας στην Ανατολική Μεσόγειο. Πρόκειται για μια διακρατική διαμάχη για τη νομή της πολιτικής και οικονομικής εξουσίας στην περιοχή. Οι μόνοι κερδισμένοι από αυτήν την ιστορία πρόκειται να είναι οι καπιταλιστές: μερίδες της ελληνικής και τουρκικής αστικής τάξης και κυρίως οι μονοπωλιακοί όμιλοι που θα θησαυρίσουν από τις εξορύξεις υδρογονανθράκων. Από την άλλη, στη λαιμητόμο του ιμπεριαλιστικού σφαγείου θα τεθούν οι λαοί της περιοχής, οι παραγωγοί του πλούτου και η νεολαία των δύο χωρών. Πέρα από τις σοβαρότατες απώλειες που μπορεί να προκαλέσει ένα θερμό επεισόδιο ή μια σφοδρότερη πολεμική σύρραξη με κόστος τις ζωές φτωχοδιαβόλων, οι εξορύξεις και η εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων και των υποθαλάσσιων ενεργειακών κοιτασμάτων θα επιφέρουν βαρύ οικολογικό αποτύπωμα που θα πλήξει ανεπανόρθωτα τα θαλάσσια οικοσυστήματα και τη βιοποικιλότητα των επίμαχων περιοχών.

Η καπιταλιστική «ειρήνη» είναι ένας αδιάκοπος ταξικός πόλεμος που οξύνεται διαρκώς. Πριν λίγες μέρες στη σύνοδο κορυφής της Ε.Ε. δόθηκε στο ελληνικό κράτος πακέτο χρηματοδότησης ύψους 72 δις ευρώ (32 δις ευρώ από το Ταμείο Ανάκαμψης, 19 δις ευρώ επιχορήγηση και τα υπόλοιπα δανεικά). Με αυτήν τη συμφωνία εγκαινιάζεται, λοιπόν, η επιβολή του νέου μνημονίου που θα χτυπήσει ανελέητα τα εργατικά-λαϊκά στρώματα τους επόμενους μήνες, διότι η εκταμίευση των εν λόγω κεφαλαίων απαιτεί την αξιολόγηση των αντικοινωνικών και αντεργατικών μεταρρυθμίσεων που πρόκειται να εφαρμοστούν. Αυτά τα λεφτά δε θα πάνε στον λαό, δε θα ενισχύσουν τους φτωχούς, τους εργαζόμενους και τους άνεργους. Αντίθετα, προορίζονται για την καπιταλιστική ανασυγκρότηση. Πρόκειται για ακόμη ένα πακέτο σωτηρίας, ενίσχυσης και φοροαπαλλαγής των καπιταλιστικών επιχειρήσεων και περικοπών των δημόσιων δαπανών.

Δεν είναι κρυφό ότι η ελλαδική επικράτεια έχει μετατραπεί σε μια απέραντη ΝΑΤΟϊκή βάση με την πλήρη συγκατάθεση των κυβερνήσεων και των αστικών κομμάτων. Κι ενώ πλησιάζει ένας σφοδρότερος κύκλος λιτότητας με το νέο μνημόνιο που επίκειται προσεχώς, το ελληνικό κράτος ως μέλος του ΝΑΤΟ δαπανά ετησίως 2,4% του ΑΕΠ του (4,5 δις δολάρια δηλαδή) για στρατιωτικούς σκοπούς. Τα έξοδα για τις εξοπλιστικές δαπάνες βρίσκονται στην κορυφή των προτεραιοτήτων του εγχώριου κρατικού προϋπολογισμού, τη στιγμή που η κοινωνική πλειοψηφία στενάζει υπό το βάρος των αντεργατικών και αντιλαϊκών πολιτικών και οι δανειακές συμβάσεις που έχει υπογράψει το ελληνικό κράτος υπαγορεύουν τη διατήρηση της διεθνούς οικονομικής επιτροπείας και της λιτότητας στην οικονομική ζωή της χώρας τουλάχιστον μέχρι το 2060! Για ακόμη μια φορά καταδεικνύεται πως το ΝΑΤΟ δεν είναι η σκέπη της ειρήνης και της προστασίας των λαών, αλλά μια διακρατική πολεμική μηχανή και σφαγείο των ιμπεριαλιστών. Αυτοί που παρουσιάζουν τους εαυτούς τους ως «προστάτες των λαών» είναι αυτοί που επιβουλεύονται την πραγματική τους ασφάλεια, αυτοί που υποδαυλίζουν την ειρήνη και αιματοκυλίζουν τους λαούς για τα συμφέροντα προνομιούχων μειοψηφικών ελίτ (πολυεθνικές και μονοπώλια). Οι ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις του ΝΑΤΟ μετρούν δεκαετίες ολόκληρες και αμέτρητα θύματα στο ιστορικό τους. Σήμερα το ΝΑΤΟ έχει απλώσει το αιματοβαμμένο χέρι του στις χώρες της Μέσης Ανατολής και της Βόρειας Αφρικής, όπου υπάρχουν ανοιχτά πολεμικά μέτωπα που ξεκληρίζουν και ξεσπιτώνουν κατά χιλιάδες τους λαούς. Αύριο ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος ίσως χτυπήσει την πόρτα του Αιγαίου…

Οι καταπιεσμένοι και εκμεταλλευόμενοι, σε όποια μεριά του χάρτη και αν βρισκόμαστε, δεν έχουμε να χωρίσουμε τίποτα μεταξύ μας. Οφείλουμε να αντιληφθούμε την κοινότητα των ταξικών μας συμφερόντων και με βάση αυτή να οργανώσουμε την αντεπίθεσή μας απέναντι σε όσους μας καταπιέζουν και ζουν από τον μόχθο μας. Δεν πρόκειται να πολεμήσουμε για τα συμφέροντα των ντόπιων και διεθνών αφεντικών, δεν πρόκειται να πολεμήσουμε για καμία πατρίδα, ούτε να στρέψουμε τις κάννες των όπλων προς τις εργατικές τάξεις των άλλων χωρών, από τις οποίες προσπαθούν να μας χωρίσουν με κάθε τεχνητό μέσο οι κυρίαρχοι, επιστρατεύοντας κάθε διαθέσιμο διαλύτη της ταξικής συνείδησης (π.χ. έθνος, σύνορα, θρησκεία).

Καθήκον των καταπιεσμένων και εκμεταλλευόμενων είναι να σαμποτάρουν τη μηχανή του ιμπεριαλιστικού πολέμου και να αποτρέψουν τη διάχυση του εθνικιστικού δηλητηρίου στο κοινωνικό σώμα! Συνεπώς, είναι επιτακτική ανάγκη η ενδυνάμωση του διεθνούς αντιπολεμικού και αντιιμπεριαλιστικού κινήματος στη βάση του προλεταριακού διεθνισμού και του ανυποχώρητου αντικαπιταλιστικού, επαναστατικού αγώνα. Μόνο ενωμένο το παγκόσμιο προλεταριάτο, ταξικά οργανωμένο και πολιτικά συγκροτημένο, μπορεί να αποτρέψει τα πολεμικά σχέδια της καπιταλιστικής ολιγαρχίας, να συγκρουστεί και να ανατρέψει το κράτος και τους κεφαλαιοκράτες, για να διευθύνει συλλογικά, ακηδεμόνευτα και οριζόντια την οικονομική και κοινωνική ζωή, ανοίγοντας τον δρόμο για την οικοδόμηση της ακρατικής και αταξικής κοινωνίας, του ελευθεριακού κομμουνισμού.

ΚΑΝΕΝΑΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΛΑΩΝ ΚΑΜΙΑ ΕΙΡΗΝΗ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΤΑΞΕΩΝ


ΤΑΞΙΚΗ ΚΑΙ ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΟΠΟΥ ΓΗΣ ΚΑΤΑΠΙΕΣΜΕΝΩΝ ΚΑΙ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΟΜΕΝΩΝ


ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ, ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΙΚΟΔΟΜΗΣΗ ΤΟΥ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΚΟΥ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΥ

Αναρχική Ομοσπονδία
Site: anarchist-federation.gr
email: anarchist-federation@riseup.net
Twitter: twitter.com/anarchistfedGr
Fb: facebook.com/anarxikiomospondia2015
Youtube: Αναρχική Ομοσπονδία

Θα προασπίσουμε την κοινωνική επανάσταση στη Ροζάβα με όλες μας τις δυνάμεις. | Κοινή ανακοίνωση διεθνιστικής αλληλεγγύης στην κοινωνική επανάσταση στη Ροζάβα από την Αναρχική Ομοσπονδία και από διάφορες αναρχικές οργανώσεις και ομοσπονδίες του εξωτερικού.

Θα προασπίσουμε την κοινωνική επανάσταση στη Ροζάβα με όλες μας τις δυνάμεις. | Κοινή ανακοίνωση διεθνιστικής αλληλεγγύης στην κοινωνική επανάσταση στη Ροζάβα από την Αναρχική Ομοσπονδία και από διάφορες αναρχικές οργανώσεις και ομοσπονδίες του εξωτερικού.

Κοινή ανακοίνωση διεθνιστικής αλληλεγγύης στην κοινωνική επανάσταση στη Ροζάβα από την Αναρχική Ομοσπονδία και από διάφορες αναρχικές οργανώσεις και ομοσπονδίες του εξωτερικού:
Θα προασπίσουμε την κοινωνική επανάσταση στη Ροζάβα με όλες μας τις δυνάμεις. Οι αιμοσταγείς ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις αναστέλλονται από τη συντονισμένη διεθνιστική δράση των καταπιεσμένων τάξεων.
Από τον Ιούλιο του 2012 μια ζωντανή επαναστατική διαδικασία εκτυλίσσεται στην περιοχή της Βόρειας και Ανατολικής Συρίας / του Δυτικού Κουρδιστάν, στη Ροζάβα, ορθώνοντας το ανάστημά της ενάντια στον καπιταλισμό, τον ιμπεριαλισμό, τον φασισμό και την πατριαρχία. Το απελευθερωτικό κοινωνικό εγχείρημα του δημοκρατικού συνομοσπονδισμού συνίσταται στην ειρηνική συναδέλφωση των λαών με όρους άμεσης δημοκρατίας, εδράζεται στην κοινωνική οικολογία και τον ριζοσπαστικό φεμινισμό και αμφισβητεί τον ρόλο του κράτους ως οργάνου κυριαρχίας, αποδεικνύοντας με απτό τρόπο πως οι καπιταλιστές υστερούν επί της ουσίας σε επίπεδο ισχύος και η εξουσία τους θα ανατραπεί αργά ή γρήγορα από τους επαναστατημένους εργάτες και αγρότες. Αυτό είναι το ιστορικό καθήκον των υποτελών τάξεων.
Η προοπτική και η υλική πραγμάτωση της κοινωνικής και ταξικής χειραφέτησης, της αυτοδιεύθυνσης του συνόλου της παραγωγής, της διανομής και της κοινωνικής ζωής από τους ίδιους τους καταπιεσμένους και εκμεταλλευόμενους θίγει εκ θεμελίων τα ταξικά συμφέροντα της άρχουσας, καπιταλιστικής, τάξης. Η κοινωνική επανάσταση στη Ροζάβα αποτελεί μια ελπιδοφόρα διαδικασία για την κοινωνική απελευθέρωση όλων των υποτελών στρωμάτων, αλλά και ένα απελευθερωτικό εγχείρημα που ανατρέπει στην πράξη τους ισχυρισμούς των αστών πολιτικών και οικονομολόγων, της ίδιας της κυρίαρχης καπιταλιστικής ιδεολογίας, περί μονιμότητας και ακλόνητης εδραίωσης του βάρβαρου καπιταλιστικού συστήματος. Ο υποτιθέμενος καπιταλιστικός μονόδρομος κλονίζεται με κάθε μαχητικό βήμα που κάνουν οι λαοί στην κατεύθυνση της κοινωνικής επανάστασης. Οι απανταχού ιμπεριαλιστές δεν μπορούν να χωνέψουν με τίποτα πως οι καταπιεσμένοι λαοί της Μέσης Ανατολής όχι μόνο αντιστέκονται στην κρατική και καπιταλιστική βαρβαρότητα, αλλά παίρνουν τις ζωές τους στα χέρια τους οικοδομώντας από τα κάτω μια ελευθεριακή σοσιαλιστική εναλλακτική λύση απέναντι στο κυρίαρχο καπιταλιστικό παράδειγμα. Οι ιμπεριαλιστές εποφθαλμιούν και ορέγονται αυτό το πλούσιο φιλέτο γης, αντιμάχονται και συγκρούονται μεταξύ τους επί αιώνες, ανεβάζουν και κατεβάζουν κυβερνήσεις-ανδρείκελα των δικών τους συμφερόντων, για να ελέγξουν τους φυσικούς και ενεργειακούς πόρους της περιοχής, για να διανοίξουν νέες αγορές, για να υποτιμήσουν περαιτέρω το προλεταριάτο της Μέσης Ανατολής. Με λίγα λόγια, προωθούν τα συμφέροντά τους με κάθε μέσο, μη διστάζοντας να αιματοκυλίσουν τους λαούς της περιοχής.
Οι ιμπεριαλιστές έχουν βαμμένα τα χέρια τους με το αίμα των λαών. Ανάλογα με τις περιστάσεις, τους εκάστοτε συσχετισμούς ισχύος και τα επίμαχα συμφέροντά τους, συμμαχούν ή συγκρούονται μεταξύ τους. Σε κάθε περίπτωση, όμως, σφυροκοπούν ανελέητα τη χειμαζόμενη κοινωνική βάση, δηλαδή τον ταξικό τους αντίπαλο. Εδώ και 2 χρόνια το τουρκικό κράτος έχει ξεκινήσει μια αδιάκοπη επιχείρηση για την κατάληψη θέσεων της απελευθερωμένης περιοχής της Ροζάβα. Οι επιθέσεις του τουρκικού κράτους συνεχίζονται μέχρι σήμερα με την αρωγή, την ανοχή και τη συγκατάθεση των διεθνών ιμπεριαλιστικών δυνάμεων και των ισλαμιστικών συμμοριών που λειτουργούν ως μισθοφόροι και εμπροσθοφυλακή των μιλιταριστικών επεμβάσεων της Τουρκίας στο Κουρδιστάν.
Στις 15/6/2020 το τουρκικό κράτος επιτέθηκε κατά μέτωπο απέναντι στις απελευθερωμένες ζώνες της Ροζάβα, του αυτοδιοικούμενου καταυλισμού μεταναστών στο Μαξμούρ και στη δημοκρατική περιοχή των Γιαζίντι στα Όρη Σενγκάλ, που διέπονται όλες τους από την οργανωτική δομή του δημοκρατικού συνομοσπονδισμού. Λίγες μέρες αργότερα, ο τουρκικός στρατός ξεκίνησε την επιχείρηση εισβολής στο Μπασούρ / Νότιο Κουρδιστάν, το οποίο έκτοτε βομβαρδίζεται αδιάκοπα. Στις 23 και 25/6/2020 σημειώθηκαν πολύνεκρες επιθέσεις με drones του τουρκικού στρατού στη Ροζάβα και στην επαρχία Σουλεϊμανίγια. Άνθρωποι αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους που κάηκαν και να ξενιτευτούν, αγροτικές γαίες και καλλιέργειες καταστράφηκαν ολοσχερώς, ενώ πολλοί άμαχοι έχασαν τη ζωή τους από τις επιθέσεις του τουρκικού στρατού. Οι δυνάμεις των Κούρδων ανταρτών και των Κουρδισσών ανταρτισσών απαντούν στις προκλήσεις και τις πολύνεκρες επιθέσεις του τουρκικού κράτους, προασπίζοντας τον λαό και το επαναστατικό εγχείρημα του δημοκρατικού συνομοσπονδισμού. Ο πόλεμος στα βουνά του Κουρδιστάν μαίνεται ασταμάτητα, όπως και η τουρκική κατοχή εδαφών του Κουρδιστάν. Το τουρκικό κράτος έχει αθετήσει κάθε διεθνή σύμβαση και παραβίασε την εκεχειρία που κηρύχτηκε λόγω της πανδημίας του Covid-19. Οι συνένοχοι στο έγκλημα που διαπράττει εδώ και χρόνια το τουρκικό κράτος, οι καπιταλιστές και τα κράτη δηλαδή, σιωπούν για ακόμα μια φορά, αφού πρώτα έχουν δώσει με τον έναν ή με τον άλλο τρόπο το πράσινο φως στα ιμπεριαλιστικά σχέδια του τουρκικού κράτους και της αστικής του τάξης.
Οργανώσεις του κουρδικού απελευθερωτικού κινήματος καλούν σε δράσεις και κινητοποιήσεις αλληλεγγύης στην επαναστατημένη Ροζάβα το διήμερο 18 και 19/7/2020. Στις 19/7/2012 χάραξε η αυγή της κοινωνικής απελευθέρωσης για τους λαούς της Μέσης Ανατολής. Τότε σημειώθηκε η εναρκτήρια πράξη της κοινωνικής επανάστασης στη Ροζάβα. Στις 19/7/1936 η εργατική τάξη και η αγροτιά της Ισπανίας πήρε τα όπλα και αντιστάθηκε στο φασιστικό πραξικόπημα του δικτάτορα Φρανθίσκο Φράνκο. Για μια τριετία επιδόθηκαν σε μια σφοδρή επαναστατική ταξική πάλη για την οικοδόμηση του ελευθεριακού κομμουνισμού. Το νήμα των αγώνων που έδωσαν οι εργάτες και οι αγρότες της Ισπανίας, οι αναρχοκομμουνιστές και αναρχοσυνδικαλιστές επαναστάτες της Ιβηρικής Χερσονήσου, συνεχίζουν σήμερα οι επαναστατημένοι λαοί του Κουρδιστάν. Ο αγώνας τους είναι και δικός μας αγώνας, είναι υπόθεση του παγκόσμιου προλεταριάτου. Ως αναρχικοί και αναρχικές, καλούμαστε συντονισμένα και σε διεθνή κλίμακα να προασπίσουμε την κοινωνική επανάσταση στη Ροζάβα, να κάνουμε ό,τι περνάει από το χέρι μας για την ενίσχυση του διεθνούς αντικαπιταλιστικού, αντικρατικού, αντι-ιμπεριαλιστικού επαναστατικού ταξικού κινήματος.
Η διεθνιστική αλληλεγγύη μεταξύ των όπου γης καταπιεσμένων και εκμεταλλευόμενων είναι η συγκολλητική δύναμη που δύναται να καταφέρει το τελειωτικό χτύπημα στο καπιταλιστικό σύστημα. Η ανιδιοτελής και ακούραστη συνεισφορά στις επαναστατικές διεργασίες που βρίσκονται σε εξέλιξη σε κάθε γωνιά της γης είναι το βασικό καθήκον του διεθνούς αναρχικού κινήματος σήμερα. Η παγκόσμια κοινωνική επανάσταση στην κατεύθυνση του ελευθεριακού κομμουνισμού είναι ο στρατηγικός άξονας της δράσης μας. Σε αυτήν την κατεύθυνση αγωνιζόμαστε κι εμείς, δρώντας τοπικά και σκεπτόμενοι διεθνώς.
Για όλους αυτούς τους λόγους, λοιπόν, θεωρούμε πως ο καλύτερος τρόπος για την αλληλεγγύη και την υποστήριξη της κοινωνικής επανάστασης στη Ροζάβα είναι η ενδυνάμωση, η εξάπλωση των κοινωνικών και ταξικών αγώνων στις περιοχές που δραστηριοποιούμαστε πολιτικά και η εδραίωση των αναρχικών πολιτικών οργανώσεών μας.
ΑΜΕΣΗ ΠΑΥΣΗ ΤΩΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΩΝ ΕΠΕΜΒΑΣΕΩΝ ΠΟΥ ΑΙΜΑΤΟΚΥΛΙΖΟΥΝ ΤΟΥΣ ΛΑΟΥΣ
ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΟΥ ΑΜΠΝΤΟΥΛΑΧ ΟΤΖΑΛΑΝ ΚΑΙ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΦΥΛΑΚΙΣΕΙ ΤΟ ΤΟΥΡΚΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ
ΝΑ ΑΠΟΣΥΡΘΟΥΝ ΤΩΡΑ ΤΑ ΕΠΙΤΙΘΕΜΕΝΑ ΣΤΑ ΕΔΑΦΗ ΤΟΥ ΚΟΥΡΔΙΣΤΑΝ ΤΟΥΡΚΙΚΑ ΣΤΡΑΤΕΥΜΑΤΑ
ΝΑ ΟΡΘΩΣΟΥΜΕ ΤΑΞΙΚΑ ΑΝΑΧΩΜΑΤΑ ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟΝ ΚΡΑΤΙΚΟ ΚΑΙ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΟ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΣΜΟ
ΝΙΚΗ ΣΤΑ ΟΠΛΑ ΤΩΝ ΚΟΥΡΔΩΝ/ΙΣΣΩΝ ΑΝΤΑΡΤΩΝ/ΙΣΣΩΝ – ΠΟΛΕΜΟ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΤΩΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΩΝ
ΖΗΤΩ Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗΜΕΝΗ ΡΟΖΑΒΑ
ΠΑΝΤΟΤΕ ΣΤΟ ΠΛΕΥΡΟ ΟΣΩΝ ΑΓΩΝΙΖΟΝΤΑΙ
Αναρχική Ομοσπονδία (Ελλάδα)
Coordenaçao Anarquista Brasileira -CAB (Βραζιλία)
Federación Anarquista Uruguaya -FAU (Ουρουγουάη)
Federación Anarquista de Rosario -FAR (Αργεντινή)
Embat-Organització Llibertària (Καταλονία)
Die Plattform-Anarchakommunistische Organisation (Γερμανία)
Organisation Socialiste Libertaire -OSL (Ελβετία)
Libertaere Aktion (Ελβετία)
Anarchist Union of Afghanistan and Iran -AUAI (Ιράν και Αφγανιστάν)
Organización Anarquista de Córdoba -OAC (Αργεντινή)
Federación Anarquista Santiago (Χιλή)
Grupo Libertario Vía Libre (Κολομβία)
Alternativa Libertaria / FDCA (Ιταλία)
Aotearoa Workers Solidarity Movement -AWSM (Νέα Ζηλανδία)
Devrimci Anarşist Faaliyet -DAF (Τουρκία)
Workers Solidarity Movement -WSM (Ιρλανδία)
Bandilang Itim (Φιλιππίνες)
Παρακάτω ακολουθεί το ίδιο κείμενο στα αγγλικά:

We will defend the social revolution in Rojava with all our power. The bloodthirsty imperialist interventions can be suspended only by the coordinated internationalist actions of the oppressed classes.

 

From July 2012, a living revolutionary process unfolds in Rojava, in the area of Northern and Eastern Syria/West Kurdistan, by standing tall against capitalism, imperialism, fascism and patriarchy. The liberating social endeavor of democratic confederalism consists of the peaceful fellowship of the peoples in terms of direct democracy. At the same time it focuses on social ecology and radical feminism, questioning the role of the state as a tool for domination while proving in a tangible manner that the capitalists really lack in strength, and its authority sooner or later is going to be overthrown by the revolutionary workers and farmers. That is the historical duty of the subjugated classes.

The prospect and the material fulfillment of the social and class emancipation – the self-management of the production and of the social life by the oppressed – affects the foundations and the interests of the ruling capitalist class. The social revolution in Rojava is a process that came to give hope for the social liberation of all the oppressed classes and at the same time an experience that refutes in practice the claims of the bourgeoisie politicians and capitalist economists, that capitalism is an unwavering and immovable system.

The supposed capitalist “one-way” is being shattered with every step that the people are taking towards the social revolution. What the imperialists around the globe can’t digest is that the people of the Middle East are not only fighting against the capitalist barbarism, but they are also taking their lives in their hands by creating a libertarian socialist alternative way, to the capitalist impasse. The imperialists are lusting to get their hands on the rich lands of Middle East. They have been fighting with each other for years, they have been using puppet-governments in order to exploit the natural and energy resources of the area and to further undervalue even the middle-eastern proletariat. In a few words, they try to promote their interests by any means, not hesitating to bloodshed the area.

The capitalists have their hands painted in the blood of the people. According to the current power play and their particular interests, they either fight or forming alliances with each other. In any case, they have been mercilessly hammering down the struggling people, the oppressed and the exploited, that is their class opponents. For the last 2 years the turkish state has started an non-stop operation for the occupation of the liberated Rojava. The attacks of the turkish state have been continuing until today with the aid, the tolerance and the consent of the international imperialist powers and the islamic gangs, that act as mercenaries and armed vanguard to the turkish military interventions in Kurdistan.

On 15/6/2020 the turkish state attacked openly the liberated regions of Rojava, the self-managed immigrant camp at Maxmur and the democratic region of the Yazidi at Sengal. All these regions are part of the liberated areas. A few days later, again, the turkish army started an operation to invade Başur / Southern Kurdistan, which has since been bombed endlessly.On the 23 and 25/6/2020 several deadly attacks by drones of the turkish army have been recorded in Rojava and Suleymaniya. Many people were forced to abandon their -now burned- houses and emigrate, agricultural lands and crops were completely destroyed, while many civilians lost their lives from the attack of the turkish army. The forces of the Kurdish guerillas are responding to the deadly attacks by the Turkish state, defending the people and the revolutionary experience. The war in the kurdish mountains rages non-stop, as is the Turkish occupation of the Kurdistan territory. The turkish state has violated every international convention and as well the truce declared by the Covid-19 pandemic. The perpetrators of this crime, that has been committed for years by the Turkish state, the capitalists and the states, are silencing once again, after having given the green light to the imperialist plans of the Turkish state.

The Kurdish liberation-movement organizations call for solidarity actions in the rebellious Rojava on the 18 and 19/7/2020. On the 19/7/2012 a brilliant dawn of social revolution broke upon the people of Middle East. It was at this moment that the social revolution began in Rojava. On 19/7/1936 the organized working class and farmers of Spain stood against the fascist military coup led by dictator Francisco Franco. For three years they have been engaged in a fierce revolutionary fight for the construction of a libertarian communist society. The legacy of the battles that the workers, the farmers, the anarcho-syndicalists and anarcho-communists of the Iberian Peninsula is being passed today to the revolutionary people of Kurdistan. Their fight is our own, it’s a matter of the international proletariat. That is why we are called upon to defend on a coordinated and international scale the social revolution in Rojava. As anarchist we have to do everything in our possibilities to strengthen the international anti-capitalist, anti-state, anti-imperialist revolutionary movement.

The international solidarity between the oppressed and the exploited is the collective power that can give the finishing blow to the capitalist system. The untiring, unselfish contribution to the revolutionary processes all over the world is the duty of the anarchist movement today. The international social revolution, in the direction of the libertarian communism, indicates the strategic course of our actions. This is also our direction to the everyday fight against capitalism. Acting locally and thinking internationally. For all this we believe that the best way of solidarity and support for the Kurdish revolution is the strengthening and deepening of social struggles in our regions and the consolidation of our anarchist political organizations.

IMMEDIATE CEASE OF THE IMPERIALIST INTERVENTIONS AND THE BLOODSHED OF PEOPLE

INMEDIATE FREEDOM FOR ABDULLAH OCALAN AND ALL THE POLITICAL PRISONERS OF THE TURKISH DICTATORSHIP

IMMEDIATE WITHDRAWAL OF THE TURKISH ARMY FROM KURDISTAN

WE HAVE TO BUILD BARRICADES OF INTERNATIONAL SOLIDARITY AGAINST THE TOTALITARISM OF THE STATE AND CAPITALISM

VICTORY IN THE ARMS OF THE KURDISH GUERILLA -WAR AGAINST THE IMPERIALISTS

LONG LIVE THE SOCIAL REVOLUTION IN ROJAVA

UP WITH THOSE WHO FIGHT

Anarchist Federation (Greece)
Coordenaçao Anarquista Brasileira -CAB (Brazil)
Federación Anarquista Uruguaya -FAU (Uruguay)
Federación Anarquista de Rosario -FAR (Argentina)
Embat-Organització Llibertària (Catalonia)
Die Plattform-Anarchakommunistische Organisation (Germany)
Organisation Socialiste Libertaire -OSL (Switzerland)
Libertaere Aktion (Switzerland)
Anarchist Union of Afghanistan and Iran -AUAI (Afghanistan & Iran)
Organización Anarquista de Córdoba -OAC (Argentina)
Federación Anarquista Santiago (Chile)
Grupo Libertario Vía Libre (Colombia)
Alternativa Libertaria / FDCA (Italy)
Aotearoa Workers Solidarity Movement -AWSM (New Zeeland)
Devrimci Anarşist Faaliyet -DAF (Turkey)
Workers Solidarity Movement -WSM (Ireland)
Bandilang Itim (Philippines)
Ζήτω ο αγώνας του λαού ενάντια στον ρατσισμό και κάθε μορφή καταπίεσης! | Κοινή αντιρατσιστική αφίσα και ανακοίνωση της Αναρχικής Ομοσπονδίας με αναρχικές οργανώσεις και ομοσπονδίες του εξωτερικού.

Ζήτω ο αγώνας του λαού ενάντια στον ρατσισμό και κάθε μορφή καταπίεσης! | Κοινή αντιρατσιστική αφίσα και ανακοίνωση της Αναρχικής Ομοσπονδίας με αναρχικές οργανώσεις και ομοσπονδίες του εξωτερικού.

Κοινή αντιρατσιστική αφίσα και ανακοίνωση της Αναρχικής Ομοσπονδίας με αναρχικές οργανώσεις και ομοσπονδίες του εξωτερικού.

Παρακάτω ακολουθεί το κείμενο στα ελληνικά:

Οι καταπιεσμένες τάξεις ξεσηκώνονται ενάντια στο ρατσισμό και τις διακρίσεις

Η δολοφονία του Τζορτζ Φλόιντ στις Ηνωμένες Πολιτείες από την αστυνομία πυροδότησε ένα κύμα λαϊκής οργής σε αυτήν τη χώρα και σε ολόκληρο τον κόσμο. Μαζικές διαδηλώσεις, άμεση δράση εναντίον της αστυνομίας, που, ως απάντηση στην καταστολή, ήταν και είναι συχνές αυτές τις τελευταίες εβδομάδες. Αυτή η δολοφονία, που προστίθεται σε χιλιάδες άλλες, αναβιώνει τις εκτεταμένες διαδηλώσεις του 2014 στις Ηνωμένες Πολιτείες, μετά τις αρκετές, τότε, δολοφονίες των μαύρων, ειδικά των νέων.

Το γεγονός αυτό έφερε στο προσκήνιο τον βαθύ ρατσισμό που υφίσταται στις σημερινές κοινωνίες. Στην Ευρώπη, χιλιάδες μετανάστες απαιτούν τα δικαιώματά τους, το να έχουν ίση μεταχείριση με τους λευκούς πληθυσμούς, καθώς επίσης και το δικαίωμα να παρέχεται καταφύγιο σε χιλιάδες ανθρώπους που προσπαθούν καθημερινά να διασχίσουν τη Μεσόγειο ή να περάσουν από την Τουρκία στην Ευρώπη, μια προσπάθεια κατά την οποία είτε πολλοί από αυτούς πεθαίνουν είτε καταπιέζονται σκληρά ή στεγάζονται σε καταυλισμούς προσφύγων που μοιάζουν όλο και περισσότερο με φυλακές.

Αυτό το φαινόμενο τονίζει τον ιστορικό ρόλο του ρατσισμού στην οικοδόμηση της καπιταλιστικής κοινωνίας. Η επέκταση του καπιταλισμού -πολύ πριν από τη Βιομηχανική Επανάσταση- είχε ένα κεντρικό στοιχείο: τη λεηλασία ολόκληρων ηπείρων, τη γενοκτονία σε βάρος ολόκληρων πληθυσμών, την κατάσχεση εδαφών και πόρων και την καταστολή οργανώσεων από τα ευρωπαϊκά κράτη και τις αστικές τάξεις τους, προκειμένου να επιτευχθεί η συσσώρευση του κεφαλαίου, που επενδύθηκε αργότερα στην ανάπτυξη μηχανημάτων και βιομηχανίας τον 18ο αιώνα. Ήταν αυτή η αποικιακή στρατηγική της λεηλασίας πόρων σε ολόκληρη την Αμερική, συνοδευόμενη από το εμπόριο σκλάβων και την εμπορία ανθρώπων στην Αφρική και τη Νότια Αμερική, η οποία επέτρεψε την ενοποίηση του καπιταλισμού.

Στη συνέχεια, σε ένα άλλο στάδιο ανάπτυξης του συστήματος, ήδη κατά τον 19ο αιώνα, η ευρωπαϊκή ιμπεριαλιστική και/ή αποικιακή επέκταση στην Αφρική, την Ασία και την Ωκεανία αναπτύχθηκε, μέσω αμέτρητου αριθμού θανάτων, βιασμών και λεηλασιών, επαναλαμβάνοντας την κατάκτηση που επήλθε μερικούς αιώνες πριν στην Αμερική, και στον υπόλοιπο πλανήτη. Έτσι, ο καπιταλισμός επεκτάθηκε στον υπόλοιπο κόσμο και έγινε παγκόσμιο σύστημα. Η λεηλασία, η καταστροφή και η γενοκτονία είναι εγγενείς στον καπιταλισμό, είναι στο DNA του. Το ίδιο συμβαίνει και με τον ρατσισμό και/ή την πατριαρχία. Ο καπιταλισμός στηρίζεται στην εκμετάλλευση των σωμάτων, μετατρέποντάς τα σε εδάφη και στοιχεία που επιτρέπουν τη λειτουργία και την αναπαραγωγή του.

Ο ρατσισμός είναι δομικό στοιχείο του καπιταλιστικού συστήματος. Διότι για να λεηλατήσει τον υπόλοιπο πλανήτη -συμπεριλαμβανομένων των αναπτυγμένων χωρών- το καπιταλιστικό σύστημα και οι άρχουσες τάξεις πρέπει να καθορίσουν ποιος υπόκειται σε κυριαρχία και λεηλασίες. Οι Ευρωπαίοι κατακτητές και οι αποικιοκράτες κυρίαρχοι βρήκαν σύντομα τη νομιμοποίηση αυτής της απόφασης σε ψευδο-επιστημονικές «φυλετικές θεωρίες», οι οποίες ισχυρίστηκαν την ύπαρξη διαφορετικών «ανθρώπινων φυλών» και τους έθεσαν υπό ιεραρχίες, η κεφαλή των οποίων υποτίθεται ότι ήταν και είναι πάντα η «λευκή φυλή», δηλαδή, οι ίδιοι οι Ευρωπαίοι.

Έτσι, ο ρατσισμός έβαλε και συνεχίζει να βάζει μεγάλο μέρος του πληθυσμού του πλανήτη, ακόμη και ολόκληρες ηπείρους, σε δευτερεύουσες θέσεις. Γι’ αυτό βλέπουμε τη σχέση μεταξύ ανεπτυγμένων και υποανάπτυκτων χωρών. Το καπιταλιστικό σύστημα που βασίζεται στη διαίρεση μεταξύ των κοινωνικών τάξεων, έχει οργανώσει σε μεγάλο βαθμό αυτές τις τάξεις, επίσης με βάση τις φυλετικές διακρίσεις ή το χρώμα του δέρματος. Εκτός από τον ρατσισμό, υπάρχουν και άλλοι παράγοντες που παίζουν ρόλο, μερικοί από τους οποίους είναι αλληλένδετοι και αλληλοεξαρτώμενοι, όπως η κατασκευή του έθνους, που διαιρεί τους καταπιεσμένους άνδρες και γυναίκες και υποτιμά όλους εκείνους που δεν ανήκουν στο εθνικό σύνολο. Έτσι, το έθνος αποτελεί ένα από τα θεμέλια της ρατσιστικής και καπιταλιστικής ομαλότητας.

Στην Ευρώπη και την Αμερική, η πλειοψηφία των μαύρων και των μη λευκών ανθρώπων είναι φτωχοί και φέρουν όλη αυτή την κληρονομιά της αποικιακής ιστορίας που αναφέραμε. Οι μαύροι και οι μη λευκοί άνθρωποι έχουν πάντα τις χαμηλότερα αμειβόμενες θέσεις εργασίας, χωρίς κοινωνική ασφάλιση ή παροχές, κακή πρόσβαση σε υγεία και στέγαση και συνεχή παρενόχληση και αστυνομική βία, έτσι όπως καταδεικνύεται στις ΗΠΑ και την Ευρώπη, ενώ το βλέπουμε και στις φαβέλες της Βραζιλίας, όπου εξελίσσεται μια πραγματική διαδικασία οργανωμένης δολοφονίας των νέων μαύρων πληθυσμών.

Με άλλα λόγια, ο ρατσισμός δεν είναι παράγωγο της οικονομικής δομής της καπιταλιστικής κοινωνίας, δεν είναι δευτερεύον πρόβλημα. Αντίθετα, πρέπει να πούμε ότι το καπιταλιστικό σύστημα έχει οικοδομηθεί και με βάση τον ρατσισμό και τις φυλετικές διακρίσεις, ένα σύστημα που δεν είναι αποκλειστικά οικονομικό. Πρόκειται για ένα παγκόσμιο σύστημα, όπου οι ιδεολογικές-πολιτικές πτυχές παίζουν σημαντικό ρόλο, καθώς και οι νομικές πτυχές που χρησιμοποιεί το κεφάλαιο για την επέκτασή του, οι κατασταλτικές πτυχές, οι πτυχές της επικοινωνίας κ.λπ.

Με βάση τη ρατσιστική λογική, το καπιταλιστικό σύστημα κρατά τις ζώνες του πλανήτη καταδικασμένες στην πείνα και τις συνεχείς εισβολές και τους πολέμους. Αυτό είναι απαραίτητο ώστε να συνεχιστεί αυτό το γενοκτονικό σύστημα, καθώς είναι επίσης απαραίτητο, από καιρό σε καιρό, να «αλλάζει το πρόσωπό του» για να εμφανίζεται διαφορετικό και να επιτρέπει, για παράδειγμα, την αναρρίχηση στην κυβέρνηση των ΗΠΑ ενός μαύρου όπως ο Ομπάμα.

Και ήταν ακριβώς υπό τη διακυβέρνηση Ομπάμα που υπήρξε ένταση της αστυνομικής βίας εναντίον του μαύρου πληθυσμού, σε μια σαφή απόδειξη ότι ο ρατσισμός είναι δομικός για το σύστημα, φωλιασμένος στις κατασταλτικές του δυνάμεις και σε ρατσιστικές και ομάδες υπέρ της λευκής υπεροχής -αν και όχι μόνο σε αυτές σε επίπεδο κοινωνίας- και έχει μια ξεκάθαρη ταξική χαρακτηροδομή. Το φιλελεύθερο πρόσωπο του καπιταλισμού επέτρεψε σε μια μικρή μειονότητα του μαύρου πληθυσμού να αποκτήσει πρόσβαση στην εξουσία και τις άρχουσες τάξεις, αλλά μόνο με σκοπό να ανανεωθεί ως σύστημα και να γίνει ισχυρότερο. Ο «φιλελεύθερος καπιταλισμός» και το «δημοκρατικό κράτος» δεν έπαψαν να είναι ρατσιστικά επειδή τοποθέτησαν έναν μαύρο πρόεδρο ή επιχειρηματία σε κάποια προνομιακή θέση. Αλλά σίγουρα γίνεται πιο τεχνικής υφής προκειμένου να αυξηθεί ο βαθμός λεηλασίας και καταπίεσης των κοινωνικών πλειοψηφιών σε ολόκληρο τον πλανήτη.

Γι’ αυτόν τον λόγο, από την άποψη του Πολιτικά Οργανωμένου Αναρχισμού, μιλάμε για την ανάγκη οικοδόμησης ενός Μετώπου των Καταπιεσμένων Τάξεων, το οποίο συγκεντρώνει όλους τους τομείς που καταπιέζονται και κυριαρχούνται από το σύστημα. Κανονικά και επισφαλώς εργαζόμενους, αγρότες, αυτόχθονες πληθυσμούς, μετανάστες, άνεργους και εκτοπισμένους, δηλαδή όλους αυτούς τους τομείς που στην καθημερινή τους ζωή υφίστανται τις συνέπειες του καπιταλιστικού συστήματος και που έχουν μια θέση στον αγώνα, σε ένα τέτοιο Μέτωπο. Αυτό είναι το κοινωνικό ζήτημα που σήμερα εκδηλώνεται με εξεγέρσεις σε όλο τον κόσμο, ένα ζήτημα που πρέπει να προωθηθεί με μια προοπτική οργανωτικής ενίσχυσης των ανθρώπων με διαδικασίες ρήξης και, φυσικά, κοινωνικής επανάστασης, που προωθούμε και λαχταρούμε.

Επειδή το καπιταλιστικό σύστημα δεν είναι απλώς ένα οικονομικό σύστημα ή κάτι που αποκόπτεται αποκλειστικά από τις οικονομικές του βάσεις, καταλαβαίνουμε ότι ο αγώνας ενάντια στον ρατσισμό και την κρατική βία που στηρίζει, είναι επίσης ένας αγώνας ενάντια στις δομές του καπιταλιστικού συστήματος, ένα σύστημα πείνας, θανάτου και βίας κατά των καταπιεσμένων του κόσμου, ανεξάρτητα από το χρώμα του δέρματος ή τη γλώσσα τους. Ακριβώς, ενάντια σε αυτό το κράτος -που δεν ήταν ποτέ «ουδέτερο» στην επέκταση του καπιταλιστικού συστήματος, αλλά κεντρικό και οργανωτικό στοιχείο του- καλούμαστε να προωθούμε και να στηρίζουμε πάντα την αυτο-οργάνωση και τον αγώνα του κάθε καταπιεσμένου!

Δεδομένου ότι οι οικονομικές και πολιτικές δυνάμεις αντιμετωπίζουν ως «άλλους» αυτούς που δεν ορκίζονται πίστη σε αυτούς, αναλαμβάνουν το ρόλο του «εγγυητή» κάθε σύγκρουσης στην κοινωνική σφαίρα για τη δική τους επιβίωση, οι ρατσιστικές επιθέσεις και οι κοινωνικές διακρίσεις αυξάνονται. Ενώ ο καπιταλισμός και το κράτος εντείνουν την καταστολή και τη στρατιωτικοποίηση του κοινωνικού τομέα με νέες χημικές ουσίες, σφαίρες και ρατσιστικές κινητοποιήσεις, την αστυνομία και τον στρατό, τώρα είναι η ώρα να πολεμήσουμε εναντίον τους!

ΖΗΤΩ Ο ΑΓΩΝΑΣ ΤΩΝ ΚΑΤΑΠΙΕΣΜΕΝΩΝ ΤΑΞΕΩΝ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΡΑΤΣΙΣΜΟ ΚΑΙ ΚΑΘΕ ΜΟΡΦΗ ΚΑΤΑΠΙΕΣΗΣ!

ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΙΚΟΔΟΜΗΣΗ ΤΗΣ ΛΑΪΚΗΣ ΑΥΤΟ-ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ ΚΑΙ ΕΝΟΣ ΜΕΤΩΠΟΥ ΤΩΝ ΚΑΤΑΠΙΕΣΜΈΝΩΝ ΤΑΞΕΩΝ!

ΜΑΖΙ ΜΕ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΑΓΩΝΙΖΟΝΤΑΙ!

Federación Anarquista Uruguaya (FAU)
Embat-Organització Llibertària (Catalunya)
Federación Anarquista Rosario -FAR (Argentina)
Zabalaza Anarchist Communist Front -ZACF (South Africa)
Anarchist Communist Group (Great Britain)
Αναρχική Ομοσπονδία (Ελλάδα)
Bandilang Itim (Philippines)
Devrimci Anarşist Faaliyet -DAF (Turkey)
Melbourne Anarchist Communist Group -MACG (Australia)
Aotearoa Workers Solidarity Movement -AWSM (New Zealand)
Coordenaçao Anarquista Brasileira -CAB (Brazil)
Anarchist Union of Afghanistan and Iran -AUAI (Iran / Afghanistan)
Organización Anarquista de Córdoba -OAC (Argentina)
Union Communiste Libertaire (France)
Alternativa Libertaria / FDCA (Italy)
Organisation Socialiste Libertaire -OSL (Switzerland)
Workers Solidarity Movement- WSM (Ireland)
Die Plattform-Anarchakommunistische Organisation (Germany)
Libertaere Aktion (Switzerland)
Tekoşîna Anarşîst (Rojava)

Παρακάτω ακολουθεί το ίδιο κείμενο στα αγγλικά:

THE OPPRESSED CLASSES RISE UP AGAINST RACISM AND DISCRIMINATION

The murder of George Floyd in the United States by the police has unleashed a wave of popular outrage in that country and throughout the world. Massive demonstrations, direct action against the police and in response to repression have been common these past weeks. This murder, adding to thousands of others, revives the widespread protests of 2014 in the United States, following the many murders of black people, especially youth.

This fact has brought to the fore the profound racism that exists in today’s societies. In Europe, thousands of immigrants are demanding their rights and to be treated on an equal footing with the white population, and the right to be given refuge is also being demanded for the thousands of people who try every day to cross the Mediterranean or get from Turkey to Europe, an attempt in which many of them die and are harshly repressed or housed in refugee camps, which increasingly look like jails.

This phenomenon highlights the historical role of racism in the construction of capitalist society. The expansion of capitalism — long before the Industrial Revolution — had a central element: the looting of entire continents, the genocide of entire populations, the appropriation of territories, resources and bodies by European states and their bourgeoisie, in order to achieve the accumulation of capital later invested in the development of machinery and industry in the 18th century. It was this colonial strategy of looting resources throughout the Americas, accompanied by the slave trade and human trafficking in Africa and South America, which allowed the consolidation of capitalism.

Then, in another stage of deployment of the system, already in the 19th century, the European imperialist or colonial expansion over Africa, Asia and Oceania developed, with a countless number of deaths, rapes and looting, repeating the conquest made a few centuries before in America, now in the rest of the planet. Thus capitalism expanded to the rest of the world and became a global system. Pillage, destruction and genocide are inherent to capitalism; it is in its DNA. The same happens with racism or patriarchy; capitalism is built on the exploitation of bodies, transforming them into territories and elements that enable its functioning and reproduction.

Racism is a structural element of the capitalist system. Because in order to plunder the rest of the planet — including within the developed countries — the capitalist system and the ruling classes need to establish who is subjected to domination and plunder. The European conquerors and colonial masters soon found the legitimation of this decision in pseudo-scientific “race theories”, which claimed the existence of different “human races” and ordered them into hierarchies, the head of which was supposedly always “the white race”, that is, the Europeans themselves.

Thus, racism placed, and continues to place, a large part of the planet’s population, even entire continents, in subordinate positions. This is why we see the relationship between developed countries and underdeveloped countries. The capitalist system based on the division between social classes, has to a great extent organized those classes, also on the basis of racial discrimination or skin color. Apart from racism, there are other factors that play a role, some of which are intertwined and mutually dependent, such as the construct of the nation, which divides oppressed men and women and devalues all those who do not belong to the national collective. Thus, the nation constitutes one of the foundations of racist and capitalist normality.

In Europe and America, the majority of black and non-white people are poor and carry all that legacy of the colonial history we mentioned. Black and non-white people always have the lowest paid jobs, without social security or benefits, poor access to health and housing, and constant harassment and police violence as demonstrated in the US, Europe, but that we also see in the favelas of Brazil with a real process of organized killing of the young black population.

In other words, racism is not a derivation of the economic structure of capitalist society, it is not a secondary problem. On the contrary, we must say that the capitalist system has been installed on the basis of racism and racial discrimination, a system that is not exclusively economic. It is a global system, where the ideological-political aspects play a relevant role, as well as the legal aspects that capital uses for its expansion, the repressive aspects, the communication aspects, etc.

On the basis of a racist discourse, the capitalist system keeps zones of the planet condemned to hunger and constant invasions and wars. This is necessary for this genocidal system to continue; as it is also necessary, from time to time, to “change its face” to show itself differently and allow, for example, the arrival in the US government of a black president like Obama. It was precisely under the Obama administration that there was an upsurge in police violence against the black population, in a clear demonstration that racism is structural to the system, nested in its repressive forces and in racist and white supremacist groups — although not only in them at the societal level — and has a clear class component. The liberal face of capitalism has allowed for a small minority of the black population to gain access to power and to the ruling classes, but only for the purpose of renewing itself as a system and becoming stronger. “Liberal capitalism” and “the democratic State” has not ceased to be racist because it places a black president or businessman in a privileged position; it is surely becoming more technical in order to increase the degree of plunder and oppression of social majorities across the planet.

For this reason, from the point of view of Politically Organized Anarchism we speak of the need to build a Front of Oppressed Classes, which brings together all those sectors that are oppressed and dominated by the system. Formal and precarious workers, peasants, indigenous populations, migrants, unemployed and displaced people, that is, all those sectors that in their daily life suffer the consequences of the capitalist system have a place of struggle in such a Front. This is the social subject that today is manifested in revolts all over the world and is the subject that must be built with a perspective of organizational strengthening of the people for the processes of rupture, of social revolution that we promote and yearn for.

Because the capitalist system is not merely an economic system or one that is detached exclusively from its economic bases, we understand that the struggle against racism and the state violence that sustains it is also a struggle against the structures of the capitalist system, a system of hunger, death and violence against the oppressed of the world, whatever the color of their skin or language. Precisely, against that state which has not been “neutral” in the expansion of the capitalist system but a central and organizing element of it — we call then to always favor and support self-organization and the struggle of each and every one of oppressed!

As the economic and political powers treat as “others” those who do not swear allegiance to them; thus, they assume the role of “guarantor” of each conflict in the social sphere for their own survival, racist and discrimination attacks in society increase. While capitalism and the state are increasing their repression and militarization in the social sphere with new chemicals, bullets and civilian racist mobilizations, the police and military; now is the time fight against them!

LONG LIVE THE STRUGGLE OF THE OPPRESSED CLASSES AGAINST RACISM AND ALL FORMS OF OPPRESSION!

FOR THE BUILDING OF PEOPLES’ SELF-ORGANISATION AND A FRONT OF OPPRESSED CLASSES!

UP WITH THOSE WHO FIGHT!

 

Federación Anarquista Uruguaya (FAU)
Embat-Organització Llibertària (Catalunya)
Federación Anarquista Rosario -FAR (Argentina)
Zabalaza Anarchist Communist Front -ZACF (South Africa)
Anarchist Communist Group (Great Britain)
Anarchist Federation (Greece)
Bandilang Itim (Philippines)
Devrimci Anarşist Faaliyet -DAF (Turkey)
Melbourne Anarchist Communist Group -MACG (Australia)
Aotearoa Workers Solidarity Movement -AWSM (New Zealand)
Coordenaçao Anarquista Brasileira -CAB (Brazil)
Anarchist Union of Afghanistan and Iran -AUAI (Iran / Afghanistan)
Organización Anarquista de Córdoba -OAC (Argentina)
Union Communiste Libertaire (France)
Alternativa Libertaria / FDCA (Italy)
Organisation Socialiste Libertaire -OSL (Switzerland)
Workers Solidarity Movement- WSM (Ireland)
Die Plattform-Anarchakommunistische Organisation (Germany)
Libertaere Aktion (Switzerland)
Tekoşîna Anarşîst (Rojava)

Απαγόρευση διαδηλώσεων, οι χούντες είναι για τις κρίσεις. Όλοι/ες στον δρόμο!

Απαγόρευση διαδηλώσεων, οι χούντες είναι για τις κρίσεις. Όλοι/ες στον δρόμο!

Η αστική δημοκρατία πάντα σέβεται τα «δημοκρατικά δικαιώματα», αν μπορεί να τα «πουλήσει» ακριβότερα από ό,τι τα «αγοράζει».

Ζούμε, όμως, σε καιρούς που τα «δημοκρατικά δικαιώματα» μπορεί να κοστίσουν ακριβά στην εξουσία. Ζούμε σε ένα ακόμα επεισόδιο μιας κλιμακούμενης οικονομικής κρίσης που ξεκίνησε πριν μια δεκαετία με τη δημοσιονομική κατάρρευση, τα μνημόνια και την επιτροπεία και που σήμερα έχει εμπλουτιστεί με μια σειρά άλλες κρίσεις, όπως η υγειονομική, η γεωπολιτική, η μεταναστευτική… Τεράστιες προκλήσεις έρχονται τόσο για το κράτος/κεφάλαιο όσο και για την κοινωνική βάση. Σε τέτοιες συνθήκες η επιλογή του κόσμου να βγει στον δρόμο μπορεί να καθορίσει τις εξελίξεις σε κατευθύνσεις που το κράτος απεύχεται. Γι’ αυτό και το κράτος βάζει τις διαδηλώσεις στο στόχαστρο. Όπως πριν από λίγο καιρό έβαλε τα Εξάρχεια στο στόχαστρο. Ή όπως έκανε με το δικαίωμα στην απεργία. Με τις καταλήψεις. Όπως ακριβώς προσέλαβε χιλιάδες νέους μπάτσους. Όπως αγόρασε αύρες και τόνους νέων χημικών. Αν δε βλέπει κανείς ότι η άλλη πλευρά εξοπλίζεται, ενώ παράλληλα προσπαθεί να μας αφοπλίσει, είναι εθελούσια τυφλός.

Δεν είναι καιρός, λοιπόν, για «δημοκρατικά δικαιώματα». Κοστίζουν πολύ και άλλωστε μια δεξιά κυβέρνηση δε βρίσκει εύκολα αγοραστές στο κοινό της, δεν μπορεί καν να τα πουλήσει. Την Πέμπτη η Βουλή ψηφίζει νομοσχέδιο που πρακτικά καταργεί το δικαίωμα της διαδήλωσης. Δεν είμαστε εμείς που θα εκπλαγούμε από μια τόσο εξόφθαλμη παραβίαση του γράμματος και του πνεύματος της υποτιθέμενης «δημοκρατίας». Αξίζει, όμως, να παρατηρήσουμε κάτι πρωτοφανές: αν και αποτελεί μέρος του προεκλογικού προγράμματος της ΝΔ, αυτή η νέα νομοθετική ρύθμιση είχε εξαφανιστεί για καιρό. Έχει την ιδιαίτερη σημασία της, διότι επανήλθε στη δημοσιότητα και κατέληξε να ψηφίζεται μετά από τη δημόσια πίεση ενός μεγαλοκαπιταλιστή μέσω των (φιλοκυβερνητικών) ΜΜΕ που έχει στην ιδιοκτησία του. Πρόκειται για μια σπάνια στιγμή όπου η αλληλεπίδραση κεφαλαίου και κράτους γίνεται τόσο φανερή. Και είναι λογικό. Το κεφάλαιο γνωρίζει καλά τι θα συμβεί με τα εκατομμύρια ανέργων, τι θα συμβεί με τα άδεια ταμεία των τουριστικών επιχειρήσεων, τι θα συμβεί με νέες καραντίνες, όποια μορφή κι αν πάρουν αυτές.

Στην πραγματικότητα ο στόχος τους δεν είναι τόσο να μαζέψουν την κοινωνική βάση, αν αυτή βγει στον δρόμο. Ξέρουν καλά ότι η κρατική εξουσία δεν μπορεί να αντιμετωπίσει με την προβιά της δημοκρατίας την πλειοψηφία, όταν αυτή ξεσηκωθεί. Στόχος τους είναι να σταματήσουν τις σπίθες που μπορούν να ανάψουν τις πυρκαγιές. Στόχος τους είναι οι πολιτικές και κοινωνικές δομές αγώνα. Οι οργανωμένες δυνάμεις από όλο το αντικαθεστωτικό φάσμα, τα μη ελεγχόμενα σωματεία, οι κινήσεις και οι διεκδικητικοί αγώνες. Είναι το καλύτερο που μπορούν να κάνουν, για να υπερασπίσουν τα συμφέροντά τους. Έχοντας ένα στρατό παπαγάλων προπαγάνδας επιχειρούν στην πράξη να κόψουν τους διαύλους επαφής της κοινωνικής πλειοψηφίας με την ριζοσπαστική της λόγχη. Προσπαθούν να διχάσουν την κοινωνική βάση.

Σε μια τέτοια πρόκληση δεν υπάρχουν ούτε μισόλογα, ούτε κάποια δυνατότητα επιλογής για όποια δύναμη είναι με τη μεριά των πολλών. Η επιλογή είναι μία. Ανοιχτή, δημόσια και με πλήρη συναίσθηση του πιθανού κόστους άρνηση συμμόρφωσης στον νέο νόμο. Πρέπει κάθε οργάνωση, κάθε σχηματισμός αγώνα να βγει δημόσια και να δηλώσει την ανυπακοή του. Να τη δηλώσει τόσο προς το κράτος ως μια υπερήφανη και έντιμη πράξη αντίστασης, αλλά και προς την κοινωνική βάση ως υπόσχεση και δέσμευση. Ως Αναρχική Ομοσπονδία δηλώνουμε ξεκάθαρα ότι δε θα σεβαστούμε τον νέο νόμο. Θα διαδηλώνουμε όποτε επιλέγουμε και απαιτούν οι συνθήκες και θα αντιμετωπίσουμε το όποιο κόστος επιφέρει αυτή η επιλογή. Σε κάθε περίπτωση, όμως, εκτιμούμε πως η γενίκευση αυτής της ανυπακοής έχει κάθε δυνατότητα να καταργήσει στην πράξη αυτόν τον νόμο. Και πετυχαίνοντας κάτι τέτοιο να εμποδίσει την έκπτωση των δυνάμεων της τάξης μας στις μάχες που έρχονται και που από αυτές θα κριθεί το μέλλον το δικό μας αλλά και των παιδιών μας. Τα σχέδια της εξουσίας δε θα περάσουν.

Οι χούντες είναι για τις κρίσεις πράγματι.

Αλλά οι εξεγέρσεις είναι για τις χούντες, ας μην το ξεχνάνε ποτέ αυτό οι χούντες.

Όλοι/ες στον δρόμο!

⋅ Αθήνα: Τρίτη 7/7, 19:00, Προπύλαια.
⋅ Θεσσαλονίκη: Πέμπτη 9/7, 19:00, Άγαλμα Βενιζέλου.

 

Αναρχική Ομοσπονδία

Site: anarchist-federation.gr
email: anarchist-federation@riseup.net
Twitter: twitter.com/anarchistfedGr
Fb: facebook.com/anarxikiomospondia2015
Youtube: Αναρχική Ομοσπονδία

Αναρχική Ομοσπονδία: Απαγόρευση διαδηλώσεων, οι χούντες είναι για τις κρίσεις. Όλοι/ες στον δρόμο