Περιφέρεια Αθήνας: Η ΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΠΑΝΔΗΜΙΑ  -Ανοιχτή συζήτηση 3/7/2020, 19:00 Κ*ΒΟΞ

Περιφέρεια Αθήνας: Η ΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΠΑΝΔΗΜΙΑ -Ανοιχτή συζήτηση 3/7/2020, 19:00 Κ*ΒΟΞ

Η συνθήκη της πανδημίας έφερε σε όλη την κοινωνία μια σειρά διλήμματα που δεν μπορούσαν να απαντηθούν παρά μόνο μέσω εκτιμήσεων, προβλέψεων και υποθέσεων. Από την κορυφή ως την βάση, όλες οι πλευρές του κοινωνικού πολέμου, έπρεπε να πάρουν σαφείς αποφάσεις κινούμενες σε αχαρτογράφητα νερά. Αν και απέχουμε πολύ από το τέλος αυτής της συλλογικής περιπέτειας, για το ριζοσπαστικό κίνημα είναι η ώρα να αποτιμήσει την κατάσταση, να αξιολογήσει επιλογές που έκανε, να διαλευκάνει το τοπίο των αλλαγών που έρχονται και να εξελίξει την στρατηγική του. Πόσο και πώς θα είναι διαφορετικός ο κόσμος μετά, σε τέτοιες πρωτόγνωρες συνθήκες, οφείλει να καθοριστεί και από εμάς, την κοινωνική βάση και τις δυνάμεις που αντιστέκονται στην σημερινή δυστοπία.
Καλούμε σε μια συζήτηση πρώτης αποτίμησης των επιλογών που έγιναν στην συνθήκη της πανδημίας από τις δυνάμεις του κινήματος και ανίχνευσης των επιλογών που θα χρειαστεί να γίνουν στα επόμενα στάδια μιας υγειονομικής κρίσης που πλέον διαπλέκεται με μια σειρά άλλων παράλληλων κρίσεων (οικονομική, γεωπολιτική) δημιουργώντας σκοτεινές προοπτικής για την κοινωνική βάση
Κάλεσμα της Αναρχικής Ομοσπονδίας στις ταξικές συγκεντρώσεις-πορείες της Εργατικής Πρωτομαγιάς.

Κάλεσμα της Αναρχικής Ομοσπονδίας στις ταξικές συγκεντρώσεις-πορείες της Εργατικής Πρωτομαγιάς.

Εργατική Πρωτομαγιά 2020: Εμπρός για την ανασύνταξη των ταξικών αντιστάσεων και τη μαχητική ανασυγκρότηση του εργατικού κινήματος στην κατεύθυνση της κοινωνικής επανάστασης και του ελευθεριακού κομμουνισμού!

Η πανδημία του covid-19 είναι η πρώτη σταγόνα της νέας πιο σφοδρής καταιγίδας που επίκειται να πλήξει τους εργαζόμενους και το σύνολο της κοινωνικής βάσης (στην πραγματικότητα οι συνέπειές της είναι αντιληπτές από τώρα, απλώς σταδιακά θα γίνονται ολοένα και πιο αισθητές για όλους μας). Είναι ένας εξωτερικός παράγοντας που έδρασε, όμως, επιταχυντικά στην κατεύθυνση της περαιτέρω απορρύθμισης της λειτουργίας του καπιταλιστικού συστήματος, καταδεικνύοντας έτσι την αντικοινωνική ταξική του φύση, η οποία συνίσταται στην αναπαραγωγή του κεφαλαίου για τον πλουτισμό και την καλοζωία της παρασιτικής τάξης των καπιταλιστών, δηλαδή της τάξης που ιδιοποιείται με την βία και τον καταναγκασμό ολόκληρο τον κοινωνικά παραγόμενο πλούτο. Η τρέχουσα υγειονομική κρίση φαίνεται πως δρα εκτονωτικά ως προς την αναζωπύρωση της δομικής κρίσης που δονεί τα θεμέλια του καπιταλισμού, ο οποίος βρίσκεται για ακόμα μία φορά αντιμέτωπος με τις ίδιες του τις εσωτερικές αντιφάσεις, την αντιδιαστολή της υπερπαραγωγής με την υποκατανάλωση, τα όρια για την επένδυση των συσσωρευμένων κεφαλαίων και τις πάντα εύθραυστες φούσκες του χρηματοπιστωτικού συστήματος.

Όπως είναι αναμενόμενο, τη νέα φάση της καπιταλιστικής κρίσης θα φορτωθεί εξ ολοκλήρου στις πλάτες της για ακόμη μια φορά η εργατική τάξη, με σκοπό να ανασυνταχθεί και να ανακάμψει το αστικό στρατόπεδο. Την ώρα που οι οικονομικοί δείκτες στα χρηματιστήρια καταγράφουν κατακόρυφη πτώση διεθνώς, αστοί οικονομολόγοι εκτιμούν ότι το 2020 η ύφεση στην Ελλάδα θα αγγίξει το 10%, εξέλιξη που συνεπάγεται αυτόματα και την αύξηση του δημόσιου χρέους. Κάθε μήνας σε καραντίνα για τις μεγάλες καπιταλιστικές οικονομίες ισοδυναμεί με μείωση της τάξης του 2% για το παγκόσμιο ΑΕΠ. Υπολογισμοί του Διεθνούς Οργανισμού Εργασίας του ΟΗΕ κάνουν λόγο για αύξηση της ανεργίας σε παγκόσμια κλίμακα κατά 25 εκατομμύρια, ενώ ταυτόχρονα εκτιμάται ότι θα βρεθούν στα όρια της φτώχειας επιπλέον 20 εκατομμύρια άνθρωποι διεθνώς (στην Ελλάδα κατά το τρέχον έτος η καταγεγραμμένη ανεργία υπολογίζεται ότι θα φτάσει το 22,5%). Μέσα σε αυτήν την ήδη έκρυθμη κατάσταση οι ιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί και οι διακρατικοί εμπορικοί πόλεμοι με επίκεντρο την παραγωγή πετρελαίου έχουν επιφέρει τον καταποντισμό της εν λόγω βιομηχανίας και της αντίστοιχης οικονομίας σε ιστορικά χαμηλά επίπεδα, καλλιεργώντας το έδαφος για επικείμενες σφοδρότερες συρράξεις που είναι πολύ πιθανόν να αιματοκυλίσουν το παγκόσμιο προλεταριάτο.

Εν μέσω αυτής της εκρηκτικής από κάθε άποψη συγκυρίας οι καπιταλιστές επιδιώκουν κατ’ αρχήν να διατηρήσουν σταθερούς τους ισολογισμούς τους, ενώ ταυτόχρονα κάνουν ό,τι περνάει από το χέρι τους, για να μετατρέψουν την κρίση σε ευκαιρία κερδοφορίας. Από την άλλη, η κοινωνική βάση περνάει των παθών της τον τάραχο, όπως καταμαρτυρούν η πλήρης απορρύθμιση των εργασιακών σχέσεων, η καταστρατήγηση των εργατικών δικαιωμάτων και οι εργοδοτικές αυθαιρεσίες, με ό,τι αυτές συνεπάγονται: ελαστική, εντατική ανασφάλιστη και εκ περιτροπής εργασία, απλήρωτες υπερωρίες, μη καταβολή δώρων και άρνηση παραχώρησης αδειών, αναστολές συμβάσεων εργασίας, καθιέρωση της τηλε-εργασίας, απολύσεις και ανεργία, επιδόματα-ψίχουλα για όσους συγκαταλέγονται στις λίστες των δικαιούχων, επιβολή ενιαίου υποκατώτατου μισθού στα 533 ευρώ, έλλειψη μέτρων υγειονομικής προστασίας στους χώρους εργασίας, 50% μειώσεις σε μισθούς εργαζομένων συνοδεία της μείωσης των ωρών απασχόλησής τους. Την ίδια στιγμή αναστέλλεται η οικονομική ενίσχυση ατόμων με αναπηρία και αποστερείται το επίδομα στήριξης των προσφύγων που βρίσκονται στα στρατόπεδα συγκέντρωσης στα νησιά. Δεν έχει ληφθεί το παραμικρό μέτρο για την αποσυμφόρηση των φυλακών, των camps μεταναστών και των ψυχιατρικών κλινικών, όπου οι συνθήκες είναι άθλιες από κάθε άποψη (και από υγειονομική προφανώς). Μάλιστα, δύο κρατούμενοι έχασαν τη ζωή τους, καθώς επιδεικτικά δε μετακομίστηκαν σε νοσοκομειακές μονάδες. Υπό το παρόν καθεστώς έκτακτης ανάγκης, η κυβέρνηση βρήκε την ευκαιρία να φέρει στα μουλωχτά προς ψήφιση νομοσχέδιο για την αναδιάρθρωση όλων των βαθμίδων της εκπαίδευσης, που μεταξύ άλλων μετατρέπει το Λύκειο σε ένα συντηρητικό και εντατικό εξεταστικό κέντρο αχαλίνωτης πίεσης και ανταγωνισμού, επιτείνει την εντατικοποίηση και τους ταξικούς φραγμούς για τη φοίτηση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, αξιολογεί τους εκπαιδευτικούς διανοίγοντας νέες οδούς επισφάλειας και εισάγει επισήμως τα δίδακτρα στα ξενόγλωσσα τμήματα των ΑΕΙ στην κατεύθυνση της βαθμιαίας, αλλά συστηματικής ιδιωτικοποίησης της παιδείας. Τώρα στα κοντά, αν όχι από τις 30/4, τότε από τον Σεπτέμβριο ή έστω μέχρι το τέλος του 2020, πρόκειται να αρθούν τα μέτρα προστασίας για την πρώτη κατοικία, ανοίγοντας τον δρόμο για μαζικούς πλειστηριασμούς και κατασχέσεις χιλιάδων λαϊκών κατοικιών. Επιπρόσθετα, με κυβερνητικό νομοσχέδιο για το περιβάλλον που θα τεθεί άμεσα προς ψήφιση προβλέπονται ένα σωρό διευκολύνσεις για την αμεσότερη και ελαστικότερη αδειοδότηση για επενδύσεις που αφορούν την πράσινη ανάπτυξη, την ενέργεια και συνακόλουθα την ισοπέδωση της φύσης, με ό,τι αυτό μπορεί να συνεπάγεται για την εκάστοτε τοπική βιοποικιλότητα, την τοπική κοινωνία, αλλά και το παραγόμενο οικολογικό αποτύπωμα που θα αφήσουν πίσω τους αυτού του είδους οι επιχειρηματικές και κατασκευαστικές δραστηριότητες. Ακόμη, στο ίδιο νομοσχέδιο καταγράφεται ρητά η περαιτέρω ιδιωτικοποίηση του ΑΔΜΗΕ, ενώ υπάρχει και ειδική αναφορά για την επέκταση του έργου διασύνδεσης Ελλάδας-Ιταλίας με τον αγωγό φυσικού αερίου IGI Poseidon, ώστε να περιλαμβάνει την διασύνδεση με τον αγωγό East Med. Τέλος, δε θα μπορούσαμε να μην αναφερθούμε στις ανυπολόγιστες συνέπειες που έχει για τα ασθενέστερα οικονομικά στρώματα η επί σειρά ετών υποβάθμιση του δημόσιου συστήματος υγείας μέσω της συστηματικής κρατικής υποχρηματοδότησης και της μεθοδικής πριμοδότησης των συναφών με την υγεία ιδιωτικοποιήσεων. Όταν η υγεία καθίσταται εμπόρευμα, τότε οι ανθρώπινες ζωές λογίζονται επί της χρηματικής βάσης για τα κοράκια των ιδιωτικών κλινικών και τους πολιτικούς τους προϊστάμενους.

Αν η μια πλευρά του νομίσματος δείχνει την ταξική εκμετάλλευση όσων βρίσκονται στη βάση της κοινωνικής και παραγωγικής πυραμίδας, τότε η άλλη πλευρά δείχνει την οικονομική και πολιτική ισχυροποίηση της άρχουσας τάξης. Σε αυτήν τη συγκυρία οι κεφαλαιοκράτες έχουν βρεθεί καταφανώς ευνοημένοι, αν κρίνουμε βάσει των διευκολύνσεων, των χρηματοδοτήσεων και των φοροαπαλλαγών που έχουν τύχει από την πολιτική στρατηγική του κράτους. Ας δούμε πάλι τι λένε τα νούμερα. 30 εκατομμύρια ευρώ πήγαν στις ιδιωτικές κλινικές για διαγνωστικά τεστ για τον κορωνοϊό, τη στιγμή που 3 πανεπιστημιακά νοσοκομεία ήδη διαθέτουν πιστοποιημένα εργαστήρια για την ανίχνευση του κορωνοϊού και προσφέρθηκαν να συνδράμουν επί τούτου. 20 εκατομμύρια ευρώ δόθηκαν μέχρι στιγμής στα τηλεοπτικά κανάλια για διαφημιστικά σποτ του ΕΟΔΥ, τα οποία προβλέπεται από τον νόμο να είναι δωρεάν. Έκαστος από τους μεγάλους ιδιωτικούς τηλεοπτικούς σταθμούς απαλλάχθηκε από τα 3,5 εκατομμύρια ευρώ που αντιστοιχούν για τις δαπάνες εξασφάλισης τηλεοπτικής άδειας (δηλαδή απαλλαγή ύψους 21 εκατομμυρίων ευρώ συνολικά). Οι μεγαλοεργολάβοι των διοδίων τσέπωσαν 11 εκατομμύρια ευρώ. 54 εκατομμύρια ευρώ χορηγήθηκαν σε ΚΕΚ και 30 εκατομμύρια ευρώ σε πλατφόρμες και φορείς πιστοποίησης. Τα υπόλοιπα χρήματα από το προβλεπόμενο σύνολο των 193 εκατομμυρίων ευρώ δε δόθηκαν στους δικαιούχους εργαζόμενους, αλλά ανταλλάχθηκαν με επιταγές κατάρτισης. Επιπλέον, οι εφοπλιστές, αυτή η περιβόητη κάστα που αποφεύγει τη φορολόγηση όπως ο διάολος το λιβάνι, έλαβε στοχευμένα πακτωλό χρημάτων από το κράτος, για να «ορθοποδήσει οικονομικά». Αν δε χορτάσατε από νούμερα, δείτε πώς ενεργεί στην παρούσα συγκυρία η Ευρωπαϊκή Ένωση, αυτός ο διακρατικός οργανισμός καπιταλιστικής ολοκλήρωσης που βρίσκεται στην υπηρεσία των αστικών συμφερόντων, ειδικότερα του χρηματιστικού κεφαλαίου, των πολυεθνικών εταιρειών και των μονοπωλιακών ομίλων. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει προτείνει βάσει προϋπολογισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης να χορηγηθούν 2 τρισεκατομμύρια ευρώ για την ενίσχυση της επιχειρηματικότητας, τουτέστιν για τον θησαυρισμό των κεφαλαιοκρατών. Αστοί πολιτικοί, τεχνοκράτες και εκπρόσωποι πολυεθνικών συζητούν εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη δημιουργία «Ταμείου για την Ανάκαμψη», διακηρύσσοντας πως αυτός θα είναι ο μοχλός για το ξεπέρασμα των οικονομικών διαστάσεων της κρίσης του κορωνοϊού. Κάπως έτσι χτίζεται το έδαφος για νέα δάνεια, τα τοκογλυφικά παρεπόμενα των οποίων πρόκειται να τσακίσουν για ακόμα μία φορά τους μισθούς, τις συντάξεις και τα εργασιακά δικαιώματα της κοινωνικής βάσης, να επιβαρύνουν φορολογικά τους από τα κάτω, αλλά και να προωθήσουν τα ξεπουλήματα και τις ιδιωτικοποιήσεις υπό την πίεση της υπερχρέωσης των κρατικών ταμείων.

Κι ενώ ο πλούτος συνεχίζει αδιάλειπτα να αναδιανέμεται από τη βάση προς την κορυφή της κοινωνικής διαστρωμάτωσης, οι εγκληματικές πολιτικές της κυβέρνησης, που βρίσκονται στην ίδια στρατηγική κατεύθυνση με εκείνες των προκατόχων της, συγκαλύπτονται από τη μεθοδευμένη προπαγανδιστική εκστρατεία των έμμισθων και καλοταϊσμένων παπαγάλων της, δηλαδή της συντεταγμένης με τα κεφαλαιοκρατικά συμφέροντα καθεστωτικής δημοσιογραφίας, η οποία επιμελώς, συστηματικά και λογοκριτικά αναπαράγει το περιβόητο αφήγημα της “ατομικής ευθύνης”, ξεπλένοντας κατ’ αυτόν τον τρόπο όλες τις κρατικές πολιτικές λεηλασίας της κοινωνικής πλειοψηφίας. Για όλα αυτά δεν πέφτουμε φυσικά από τα σύννεφα. Άλλωστε, το κράτος ως μηχανισμός καταπίεσης φροντίζει να εξυπηρετεί με κάθε μέσο τα συμφέροντα της κυρίαρχης τάξης, δηλαδή των καπιταλιστών. Φροντίζει, επίσης, να θωρακίσει τους μηχανισμούς καταστολής, ειδικά όταν διεξάγει σφοδρές επιθέσεις στα λαϊκά στρώματα, οι οποίες διογκώνουν την υλική ανέχεια των τελευταίων. Κάπως έτσι μπορούμε να εξηγήσουμε την επιλογή της κυβέρνησης να προχωρήσει σε ενίσχυση με προσωπικό και εξοπλισμό των σωμάτων ασφαλείας της ΕΛ.ΑΣ. και του Λιμενικού εν προκειμένω.

Τη στιγμή που το κράτος και τα αφεντικά προσπαθούν να θέσουν σε καραντίνα τις ταξικές αντιστάσεις, τις εργατικές διεκδικήσεις και τη συνδικαλιστική δράση των εργαζομένων, η κυβέρνηση ανήγγειλε τη μεταφορά της Πρωτομαγιάς από 1/5 στις 9/5, ημέρα Σάββατο! Χρησιμοποιώντας υγειονομικά προσχήματα, η κυβέρνηση επιχειρεί αφενός να απονοηματοδοτήσει το πολιτικό και ταξικό περιεχόμενο της Εργατικής Πρωτομαγιάς, κάνοντας λόγω για περιορισμό των μετακινήσεων των επίδοξων εκδρομέων, ανάγοντας την Πρωτομαγιά σε μια κοινή εορταστική ημέρα, αφαιρώντας έτσι τον ταξικό και απεργιακό της χαρακτήρα. Η Εργατική Πρωτομαγιά δεν είναι ούτε αργία, ούτε μια εορταστική ημέρα πνευματιστικού ή μετα-παγανιστικού χαρακτήρα. Μια τέτοια αντίληψη βολεύει την τάξη των κυρίαρχων, γι’ αυτό και προωθείται από αυτήν κατά τέτοιον συστηματικό τρόπο, ώστε να έχει εγγραφεί με αυτό το νόημα στην αλλοτριωμένη συνείδηση μεγάλου τμήματος της κοινωνίας. Για μας, όμως, η Εργατική Πρωτομαγιά είναι απεργία. Είναι μια ημέρα-ορόσημο που συνδέει το νήμα των αγώνων του παρελθόντος με τις σημερινές ταξικές αντιστάσεις της εργατικής τάξης. Είναι μια ημέρα για τους αγωνιζόμενους και τους νεκρούς της εργατικής τάξης, καθώς και μία ημέρα που λειτουργεί σαφώς και ως υπόμνηση για τους αναρχικούς επαναστάτες που κρεμάστηκαν από τις κρατικές αρχές στο Σικάγο, διότι στρατεύθηκαν ανυποχώρητα στον αγώνα για την απελευθέρωση της εργατικής τάξης και την ικανοποίηση των άμεσων υλικών αναγκών της, της 8ωρης ημερήσιας εργασίας συγκεκριμένα. Αυτήν την ταξική μνήμη καλούμαστε να υπερασπιστούμε σήμερα, τώρα που το κράτος και το κεφάλαιο επιτίθενται συντονισμένα, για να σαρώσουν με σιδηρά πυγμή τις αντιστάσεις και τα κεκτημένα του εργατικού κινήματος.

Υπό την πίεση της επίθεσης που διεξάγουν εναντίον μας το κράτος και οι καπιταλιστές είναι επιτακτική ανάγκη να οργανωθεί η εργατική και κοινωνική αυτοάμυνα και να δημιουργηθούν εκείνοι οι όροι που θα επιτρέψουν την αντεπίθεση της τάξης μας ενάντια στο σύστημα αυτό που αναπαράγει την αδικία, τις κοινωνικές και οικονομικές ανισότητες, την καταπίεση και την εκμετάλλευση του ανθρώπου και της φύσης από την κεφαλαιοκρατική μηχανή. Η συγκρότηση και η ενδυνάμωση ενός ταξικού μετώπου με τη συμμετοχή της παραγωγικά ενεργής εργατικής τάξης, των εφεδρειών των ανέργων, των μελλοντικά εργαζομένων (βλ. μαθητές και φοιτητές των φτωχών λαϊκών στρωμάτων) και των συνταξιούχων στη βάση της ακηδεμόνευτης, αμεσοδημοκρατικής οργάνωσης και στην κατεύθυνση του αντικαπιταλιστικού και αντικρατικού επαναστατικού αγώνα είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την ανατίμηση της ταξικής μας θέσης στη διαρκώς μαινόμενη σύγκρουση κεφαλαίου-εργασίας που διέπει τον υπάρχοντα κοινωνικό σχηματισμό. Ο ταξικός συνδικαλισμός βάσης και οι ανεξάρτητες εργατικές πρωτοβουλίες πρέπει να στηριχθούν, για να σηκώσει κεφάλι η τάξη μας και να συγκρουστεί συγκροτημένα ενάντια στην τάξη των καπιταλιστών, η οποία απομυζεί την εργατική δύναμη, για να συσσωρεύει πλούτο και προνόμια.

Η ταξική αλληλεγγύη, η συλλογικοποίηση και η οργάνωση είναι οι μοναδικές δυνάμεις που μπορούν να κρατήσουν όρθια την τάξη μας, γεννώντας παράλληλα αξιώσεις για την επαναστατική ανατροπή του καπιταλισμού. Στις εξαιρετικά δυσμενείς συνθήκες του παρόντος θεωρούμε απαραίτητη την ενίσχυση της αλληλοβοήθειας στους κόλπους της εργατικής τάξης. Εμπιστευόμαστε την αυτενέργεια και την αυτοοργάνωση της τάξης μας. Σε αυτήν την κατεύθυνση, λοιπόν, κρίνουμε ότι είναι αναγκαίο να κινηθούμε προς τη δημιουργία δομών αλληλοβοήθειας, εργατικών ταμείων αλληλεγγύης, να προχωρήσουμε συντονισμένα και μαζικά σε αρνήσεις πληρωμών, να ασκήσουμε πίεση για να απαιτήσουμε την απαραίτητη οικονομική στήριξη των εργαζόμενων και φτωχών λαϊκών στρωμάτων, αλλά και την ικανοποίηση των απολύτως αναγκαίων λαϊκών αναγκών (σίτιση, στέγαση, νερό, ρεύμα, ίντερνετ) με κάθε μέσο.

Μέσα από τον βάλτο της κρατικής και καπιταλιστικής βαρβαρότητας θα φυτρώσει ο ανθός της ελευθερίας, της ισότητας, της αλληλεγγύης και της κοινοκτημοσύνης, θα γεννηθεί μια χειραφετημένη κοινωνία πλήρους αυτοδιεύθυνσης, μια νέα συλλογική ατομικότητα που θα μπορεί να αυτοπραγματώνεται και αναπτύσσεται ελεύθερα. Αυτό είναι το ιστορικό καθήκον όσων βρισκόμαστε στη βάση της κοινωνικής και παραγωγικής πυραμίδας. Γι’ αυτό, θα φροντίσουμε να νικήσουμε!

ΟΡΓΑΝΩΝΟΜΑΣΤΕ ΚΑΙ ΑΓΩΝΙΖΟΜΑΣΤΕ ΣΥΛΛΟΓΙΚΑ ΣΤΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

ΠΥΚΝΩΝΟΥΜΕ ΤΙΣ ΓΡΑΜΜΕΣ ΤΟΥ ΑΚΗΔΕΜΟΝΕΥΤΟΥ ΤΑΞΙΚΟΥ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΜΟΥ ΒΑΣΗΣ

ΚΑΝΕΝΑΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΣ ΣΤΡΑΓΓΑΛΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΒΑΣΗΣ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΤΟΥ COVID-19 ΚΑΙ ΤΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΝ ΤΑ ΚΡΑΤΗ ΚΑΙ ΟΙ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΕΣ

Η ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΩΝ ΕΡΓΑΤΩΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΕΡΓΟ ΜΟΝΟ ΤΩΝ ΙΔΙΩΝ ΤΩΝ ΕΡΓΑΤΩΝ

Συμμετέχουμε στις απεργιακές συγκεντρώσεις της Εργατικής Πρωτομαγιάς.Στηρίζουμε τα μπλοκ των σωματείων και των εργατικών πρωτοβουλιών βάσης.

Αναρχική Ομοσπονδία

Site: anarchist-federation.gr
email: anarchist-federation@riseup.net
Twitter: twitter.com/anarchistfedGr
Fb: facebook.com/anarxikiomospondia2015
Youtube: Αναρχική Ομοσπονδία

Ο αγώνας για τη γυναικεία απελευθέρωση είναι αναπόσπαστο κομμάτι του αντικρατικού και αντικαπιταλιστικού επαναστατικού αγώνα! | Ανακοίνωση της Αναρχικής Ομοσπονδίας επ’ αφορμή της Παγκόσμιας Ημέρας της Γυναίκας.

Ο αγώνας για τη γυναικεία απελευθέρωση είναι αναπόσπαστο κομμάτι του αντικρατικού και αντικαπιταλιστικού επαναστατικού αγώνα! | Ανακοίνωση της Αναρχικής Ομοσπονδίας επ’ αφορμή της Παγκόσμιας Ημέρας της Γυναίκας.

Ο αγώνας για τη γυναικεία απελευθέρωση είναι αναπόσπαστο κομμάτι του αντικρατικού και αντικαπιταλιστικού επαναστατικού αγώνα!

 

Η 8η Μάρτη είναι ημέρα μνήμης των γυναικείων αγώνων του παρελθόντος, αλλά και μια ακόμη ευκαιρία οικοδόμησης αγώνων στο σήμερα. Η φετινή Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας μας βρίσκει σε μια κοινωνική συγκυρία όπου η επίθεση στη γυναικεία υπόσταση είναι ολομέτωπη και τα ρατσιστικά αντανακλαστικά της κοινωνίας είναι οξυμένα. Στη σημερινή Ελλάδα κάθε τι που ξεφεύγει από τα αυστηρά κουτάκια της κανονικότητας αντιπροσωπεύει το βρώμικο και το επικίνδυνο που πρέπει να εξαφανιστεί. Όσο κι αν η φιλελεύθερη αφήγηση πουλάει το παραμύθι της ισότητας, ξέρουμε καλά ότι ζούμε μια πραγματικότητα γεμάτη καταπίεση και βία, στην οποία το σώμα μας δέχεται απανωτές επιθέσεις από το κράτος, το κεφάλαιο και την οργανωμένη θρησκεία.

Το τελευταίο διάστημα εμφανίστηκαν στο μετρό της Αθήνας αφίσες ενάντια στις αμβλώσεις, που ποινικοποιούν το δικαίωμα των γυναικών στην αυτοδιάθεση του σώματός τους και διαδίδουν σκοταδιστικά ψέματα. Η συγκεκριμένη εκστρατεία ήταν το κερασάκι στην τούρτα σε μια περίοδο που οι εθνορατσιστικές αντιλήψεις περί αλλοίωσης του πληθυσμού προωθούνται απροκάλυπτα από την ακροδεξιά κυβέρνηση της ΝΔ και έχουν εμποτίσει σε επικίνδυνο βαθμό την ελληνική κοινωνία. Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκε και η Ιερά Μητρόπολη Θεσσαλονίκης, η οποία συνδιοργάνωσε από κοινού με 22 χριστιανικά σωματεία μία δημόσια εκδήλωση σκοταδιστικού τύπου, μέσω της οποίας αναπαρήγαγε στο ακέραιο την παραδοσιακή ατζέντα του εθνικιστικού σκοταδισμού, αναθεματίζοντας την επιλογή της άμβλωσης και τους μετανάστες. Οι ηθικιστές χριστιανοπατριώτες που με μανία κηρύσσουν την ιερότητα της μητρότητας είναι τα ίδια εθνικιστικά κατακάθια που πολεμάνε τις άμαχες εγκύους μετανάστριες και τους μετανάστες που βρίσκονται εγκλωβισμένοι στα σύνορα. Είναι αυτοί που θέλουν να πειθαρχήσουν τα σώματά μας για να τα μετατρέψουν σε μηχανές αναπαραγωγής Ελλήνων αντρών στην υπηρεσία του έθνους-κράτους και γυναικών υποτελών στην τοξική πατριαρχική παράδοση.

Φυσικά, η επίθεση που δεχόμαστε δεν θα μπορούσε παρά να στοχεύει και στο πεδίο της εργασίας. Δεν είναι λίγες οι φορές που για να μπορέσουμε να προσληφθούμε καλούμαστε να απαντήσουμε αν είμαστε παντρεμένες ή αν σκοπεύουμε να κάνουμε παιδί. Ζούμε σ’ ένα καθεστώς επισφάλειας όπου το σώμα μας και οι επιλογές για την ζωή μας καθορίζονται από τα συμφέροντα των αφεντικών. Βιώνουμε την υποτίμηση της εργασίας μας με έμφυλες μισθολογικές ανισότητες και υψηλότερα ποσοστά ανεργίας σε σχέση με τους άντρες. Και σαν να μην φτάνουν όλα αυτά τα σεξιστικά αστεία, τα χυδαία σεξουαλικά υπονοούμενα και οι παρενοχλήσεις στον χώρο εργασίας αποτελούν άρρητο κομμάτι του συμβολαίου.

Η πατριαρχική επίθεση όμως δεν σταματά ούτε στην δουλειά. Στο πεδίο της προσωπικής ζωής ερχόμαστε συνεχώς αντιμέτωπες με κάθε λογής σεξιστικό στερεότυπο. Στο δημόσιο χώρο και στην νυχτερινή ζωή οι σεξουαλικές επιθέσεις είναι κανονικότητα. Ακόμα και στο σπίτι, στο υποτιθέμενα «ασφαλές καταφύγιο της οικογένειας» πολλές από εμάς βιώνουμε λεκτική, συναισθηματική, ψυχολογική ακόμα και σωματική βία. Δεν ξεχνάμε τα σώματα των χαμένων γυναικών, όλες δολοφονημένες από τον πατέρα, τον σύζυγο, τον γνωστό ή τον άγνωστο βιαστή. Δολοφονημένες, επειδή δεν ανέχτηκαν τη συστηματική βία που βίωναν και προσπάθησαν να ξεφύγουν, επειδή είχαν μια σχέση που ο πατέρας τους δεν ενέκρινε, επειδή «απάτησαν» το σύζυγο- «ιδιοκτήτη» τους, επειδή αντιστάθηκαν στο βιασμό τους, επειδή ήταν «διαφορετικές» από αυτό που η ετεροκανονικότητα επιβάλει σε όλες/ους μας.

Απέναντι σε αυτήν τη βία, συλλογικοποιούμε τις ανάγκες και τις αντιστάσεις μας. Αρνούμαστε να υποταχθούμε σε μια συνθήκη που μας θέλει με σκυμμένο το κεφάλι και υποτιμάει την αξία της ύπαρξής μας. Ενδυναμωνόμαστε και ενώνουμε τις φωνές μας με τις φωνές όλων των κατατρεγμένων που βιώνουν τη βία της εθνοπατριαρχικής επίθεσης. Γιατί για το έθνος-κράτος δεν έχουν όλες οι ζωές την ίδια αξία. Κι εμείς στεκόμαστε δίπλα στις υπάρξεις που ο εθνοφιλελευθερισμός πετάει στο καλάθι των αχρήστων. Στεκόμαστε δίπλα στα ταξικά μας αδέρφια, τις μετανάστριες και τους μετανάστες που υποφέρουν και δέχονται την επίθεση του ελληνικού και τουρκικού κράτους και της ΕΕ, δίπλα στους εργαζόμενους και τις εργαζόμενες που βιώνουν την επισφάλεια κάθε μέρα αλλά βρίσκουν τη δύναμη να αντέξουν, στους αντιφασίστες και τις αντιφασίστριες που υπερασπίζονται τις γειτονιές τους, στις γυναίκες και τα ΛΟΑΤΚΙ υποκείμενα που μάχονται με κάθε μέσο για να μπορούν να ανασάνουν. Γιατί όλοι και όλες αυτές που αγωνίζονται για μια ζωή γεμάτη αξιοπρέπεια είναι κομμάτι μας και εμείς είμαστε κομμάτι τους.

ΟΛΕΣ ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΣΤΙΣ ΠΟΡΕΙΕΣ ΤΗΣ 8ης ΜΑΡΤΗ:

  • Αθήνα: 12:00, Πλατεία Κλαυθμώνος
  • Θεσσαλονίκη: 12:00, Τσιμισκή με Αγίας Σοφίας
  • Ηράκλειο: 13:00, Πλατεία Λιονταριών

Κάτω τα χέρια από τα σώματά μας

Αλληλεγγύη στις μετανάστριες και τους μετανάστες

Ζήτω ο μαχητικός φεμινιστικός & αντιφασιστικός αγώνας

 

Αναρχική Ομοσπονδία

site: www.anarchist-federation.gr

email: anarchist-federation@riseup.net

twittertwitter.com/anarchistfedGr

fb: facebook.com/anarxikiomospondia2015

Youtube: Αναρχική Ομοσπονδία

Κάτω τα χέρια απο τις Αμβλώσεις – Συγκέντρωση 7 Μάρτη, Μητρόπολη Αθηνών

Κάτω τα χέρια απο τις Αμβλώσεις – Συγκέντρωση 7 Μάρτη, Μητρόπολη Αθηνών

Σκοπός αυτής της συγκέντρωσης δεν είναι να θίξει το λαϊκό θρησκευτικό συναίσθημα, δεν είναι το φθηνό και εύκολο κράξιμο και η γελοιοποίηση. Γνωρίζουμε ότι μέσα στους αιώνες η εκκλησία αποτέλεσε καταφύγιο των απελπισμένων. Ένα καταφύγιο υπονομευμένο και κοινωνικά τοξικό αλλά πολλές φορές το μοναδικό καταφύγιο.

Καθώς ο νέο-φιλελευθερισμός κάνει τον κόσμο που ζούμε όλο και πιο απάνθρωπο και τους ανθρώπους όλο και πιο μόνους και ανυπεράσπιστους, όλο και περισσότεροι απελπισμένοι άνθρωποι θα αναζητούν πνευματική ανακούφιση και φροντίδα στους κόλπους της εκκλησίας. Από αυτόν τον κόσμο αντλεί την δύναμή της και επιβάλει τον θεσμικό της ρόλο. Από αυτή την δύναμη που της δίνει η κοινωνική βάση συντηρεί την παρασιτική ιεραρχία της.

Την ίδια στιγμή όμως η εκκλησία ως ένας ισχυρός εξουσιαστικός μηχανισμός αντί να προσφέρει σε αυτούς τους ανθρώπους έναν κόσμο «αγάπης και φροντίδας για τον πλησίον χωρίς διαχωρισμούς και σύνορα», όπως υποκριτικά υπόσχεται,  αλυσοδένει τους πιστούς της στον εθνικισμό, την μισαλλοδοξία, την βαθιά συντήρηση και τη ξενοφοβία, την παθητική υπακοή προς τους κυρίαρχους και την εθελοδουλία.

Η συμμαχία νέο-φιλελεύθερων και φασιστών που κυβερνά τη χώρα ηγεμονεύοντας τη Νέα Δημοκρατία και τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης ονειρεύεται να γυρίσει το ρολόι της Ιστορίας στην δεκαετία του 1950. Υπό αυτή τη λογική η Υπουργός Παιδείας θέλει να μετατρέψει τα σχολεία σε κατηχητικά και η εκκλησία ονειρεύεται την κατάργηση του δικαιώματος των γυναικών στις αμβλώσεις. Εδώ και χρόνια οι συντηρητικές δυνάμεις επιτίθενται σε κοινωνικές κατακτήσεις δεκαετιών στην εργασία και σε όλες τις πλευρές της καθημερινότητας. Μέρα με την ημέρα και όσο τους το επιτρέπουμε αποθρασύνονται όλο και περισσότερο. Σύντομα ο «νόμος και η τάξη» των κυρίαρχων θα μπορεί να ελέγχει και να καταστέλλει κάθε ατομική και κοινωνική ελευθερία που κατακτήθηκε με αγώνες μέσα στους αιώνες. Σκοπός αυτού του μηχανισμού είναι να αναπαράγει μέσα από τα σχολεία, τον εργασιακό εκβιασμό, την αστυνομοκρατία και τη μαζική κατήχηση, έναν τύπο ανθρώπου φοβικού, δουλικού, μεμψίμοιρου, χωρίς βιώματα και ελευθερίες, χωρίς ελπίδες και κριτική σκέψη. Η κρατική εκπαίδευση, η βιομηχανία μαζικής κουλτούρας και ενημέρωσης και ο θεσμός της εκκλησίας εγγυούνται ότι όσο φοβόμαστε και υπακούμε στους θεσμούς κανείς δεν θα είναι ποτέ ελεύθερος.

Εμείς από την μεριά μας θέλουμε να υπερασπιστούμε το δικαίωμα της γυναίκας να αποφασίζει η ίδια για την μοίρα της με κάθε τρόπο. Δεν θεωρούμε πως υπάρχει κανένας πιο αρμόδιος να αποφασίσει αν ένα παιδί πρέπει να γεννηθεί ή όχι από τη μητέρα που το φέρει μέσα της. Και η κοινωνία πρέπει να της παρέχει όλους τους τρόπους να δώσει την πιο σωστή απάντηση, να την βοηθά να φέρει εις πέρας ό,τι αυτή αποφασίσει, από την άμβλωση στο δημόσιο δωρεάν νοσοκομείο μέχρι την δωρεάν γέννα. Από την ψυχολογική βοήθεια μετά την έκτρωση μέχρι τα επιδόματα γέννας, τις άδειες, το δημόσιο νηπιαγωγείο μέχρι το δωρεάν δημόσιο πανεπιστήμιο του παιδιού της. Σίγουρα δεν θα αποφασίσουμε εμείς για χάρη της, αυτή ξέρει καλύτερα από όλους μας. Και σίγουρα δεν θα αποφασίσει η εκκλησία με τις οπισθοδρομικές πεποιθήσεις, τα αρχαία δόγματα και πίσω από όλα αυτά την ακόρεστη διάθεσή της να εξουσιάσει την καθημερινότητα των ανθρώπων.

 

Ως Αναρχικοί, θέλουμε να δούμε τους ανθρώπους να έχουν την ικανότητα να αποφασίζουν οι ίδιοι για την μοίρα τους, ανθρώπους κοινωνικούς που ζούνε την αγάπη, φροντίζουν και νοιάζονται ο ένας για τον άλλον χωρίς διαχωρισμούς φύλου, φυλής, καταγωγής ή χρώματος. Θέλουμε να δούμε πολύχρωμες κοινότητες και γειτονιές ανθρώπων που συναντιούνται και μοιράζονται τις αγωνίες και τους φόβους τους, ζούνε και καλλιεργούν μαζί την αλληλοβοήθεια και την κοινωνική αλληλεγγύη, συνδράμουν στον πόνο και τις χαρές του άλλου. Σε τέτοιες κοινότητες ελεύθερων ανθρώπων τα παιδιά που θα γεννιούνται θα είναι πιο χαρούμενα και οι γονείς τους πιο ευτυχισμένοι. Μέχρι τότε όμως δεν θα επιτρέψουμε κανέναν να παίρνει αποφάσεις εις βάρος μας και να οδηγεί τους συνανθρώπους μας στην απελπισία. Δεν θα επιτρέψουμε σε κανέναν, μητροπολίτη, πολιτικό, δημοσιογράφο, γραφειοκράτη, φασιστα να απλώσει χέρι στα σώματά μας, δεν θα επιτρέψουμε σε κανέναν να σκλαβώσει τις γυναίκες στην εξουσία των ιδεοληψιών και των συμφερόντων του.

 

Αγώνας ενάντια στην άγνοια, την δυστυχία και την εκμετάλλευση.

Αγώνας για την Αναρχία και την Ελευθερία.

 

Αναρχική Ομοσπονδία, Περιφέρεια Αθήνας  

Κάλεσμα-στήριξη της πορείας στην Motor Oil (Περιφέρεια Αθήνας)

Κάλεσμα-στήριξη της πορείας στην Motor Oil (Περιφέρεια Αθήνας)

Τα κέρδη τους το αίμα μας

Για άλλη μια φορά αποδεικνύεται με τον πιο κυνικό τρόπο οτι στην ζυγαριά κόστους και ασφάλειας τον πρώτο λόγο έχει το κέρδος για το κεφάλαιο. Το αίμα των εργατών κοστίζει φτηνά. Το βράδυ της Παρασκευής 31/01, ενα ακόμα εργοδοτικό έγκλημα έρχεται να προστεθεί στον μακάβριο κατάλογο των εργατικών ατυχημάτων. Έκρηξη σε εγκαταστάσεις της Motor Oil στην Κόρινθο. 4 τρυαματίες, 2 εκ των οποίων νοσηλεύονται ακόμα σε κρίσιμη κατάσταση. Η υποκρισία και ανεντιμότητα για άλλη μια φορά ξεχιλίζουν. Το γεγονός περνάει στα ψιλά γράμματα από τα ΜΜΕ, χωρίς να αναφέρονται οι πραγματικοί υπαίτιοι. Εκείνοι που καθημερινώς σαν γλειώδη υποκείμενα γλείφουν απο το πρωί ως το βραδυ αφεντικά και κυβέρνηση, θα ηταν οξύμωρο να ασχοληθούν με τον σοβαρό τραυματισμό 4 εργατών. Έχουν άλλες προταραιότητες. Από την άλλη η υποκρισία των εργοδοτών, που βρίσκονται λέει απο την πρώτη στιγμή δίπλα στους τραυματίες. Σαν κάποιος να σε ξυλοκοπάει και μετά να έρχεται στο νοσοκομείο να σου εύχεται καλή ανάρρωση.

Το έργο το έχουμε δει όμως πολλές φορές. Η ευθύνη βαραίνει αποκλειστικά τους εργοδότες και την διεύθυνση της Motor Oil. Είναι εκείνοι που θα έπρεπε να είχαν πάρει όλα τα απαραίτητα μέτρα ασφαλείας, για να αποφευχθεί κάποιος τραυματισμός. Είναι εκείνοι που επέλεξαν επίσης να μην το κάνουν. Να πάρουν το ρίσκο για να μεγιστοποιηθούν τα κέρδη τους. Ρίσκο που μετριέται σε τραυματίες. Σε εργάτες που δουλεύουν εντατικοποιημένα και δεν ξέρουν αν θα γυρίσουν με ασφάλεια στο σπίτι τους. Για άλλη μια φορά ο τραυματισμός σημειώθηκε τις μέρες των εργασιών συντήρησης. Τις μέρες δηλαδή που υπάρχει μηδενικό κέρδος για τ’ αφεντικό και η διεύθυνση πιέζει τους εργαζόμενους να βγει γρήγορα η δουλειά. Εκείνες τις ημέρες στην Motor Oil υπήρξαν και άλλα παρόμοια περιστατικά που ευτυχώς δεν οδήγησαν σε τραυματισμό. Αλλά ανέδειξαν οτι δεν είναι η κακιά στιγμή. Είναι η καπιταλιστική λογική στην πιο ωμή της εκδοχή. Στην εκδοχή που πριν λίγα χρόνια κόστισε την ζωή σε 4 εργάτες στα ΕΛΠΕ, τους νεκρούς εργαζόμενους στην ΛΑΡΚΟ, στους νεκρούς και χτυπημένους ντελιβεράδες στο μεροκάματο του τρόμου, στους σακατεμένους εργαζόμενους του ΟΤΕ.

Το μαρτύριο των τραυματισμένων εργατών της Motor Oil όμως, δεν τελειώνει εκεί. Διακομίζονται από το ένα νοσοκομείο στο άλλο, με την κατάσταση της υγείας τους να κρέμεται απο τεντωμένο σκηνί, λόγω έλλειψης προσωπικού και κλειστών μονάδων εντατικής θεραπείας (ΜΕΘ). Η υποχρηματοδότηση της δημόσιας υγείας έχει οδηγήσει στην υποστελέχωση των νοσκομείων τα οποία δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν πλέον στα βασικά. Ειναι εγληματικό σε ενα νοσοκομείο οπως το Θριάσειο που βρίσκεται στην καρδιά της βιομηχανικής ζώνης, να μην λειτουργουν οι ΜΕΘ και να χάνεται πολίτιμος χρόνος που μπορεί να κοστίσει ζωές. Προτεραιότητα όμως κάθε επίδοξου διαχειριστή που αναλαμβάνει κυβερνητικό θώκο, δεν είναι η δημόσια υγεία, δεν είναι οι έλεγχοι σε εγοτάξια που βρίσκοναι σε κακά χάλια. Είναι 1500 νέες προσλήψεις μπάτσων, η μείωση της φορολογίας των αφεντικών, η μείωση των προστίμων από την ανασφάλιστη εργασία, τα δώρα στις τράπεζες με το ξεπούλημα της 1ης κατοικίας.

Στηρίζουμε την συγκέντρωση στον ΗΣΑΠ Αμαρουσίου και την πορεία στα κεντρικά γραφεία της Motor Oil το Σάββατο 15/2 στις 12:00. Αλληλεγγύη και δύναμη στους τραυματισμένους εργάτες. Τα αφεντικά της Motor Oil και το κράτος οι μόνοι που ευθύνονται. Οργάνωση στην βάση, μαχητικοί και συγκρουσιακοί αγώνες απέναντι σε κράτος, αφεντικά και ρεφορμιστικές λογικές. Πόσο ακόμα αίμα ταξικών αδερφών πρέπει να χάσουμε. Τα συμφέροντά μας τα ξέρουμε καλά. Να τα υπερσπιστούμε με κάθε τρόπο.

Πολιτικό κάλεσμα της Αναρχικής Ομοσπονδίας στην αντιφασιστική πορεία “No Nazis On Our Streets” στη Σόφια της Βουλγαρίας: Σάββατο 22/2/2020, 13:00 στο πάρκο (Park Tsentralna Banya / Πλατεία Banski) δίπλα στα κεντρικά ιαματικά λουτρά της πόλης.

Πολιτικό κάλεσμα της Αναρχικής Ομοσπονδίας στην αντιφασιστική πορεία “No Nazis On Our Streets” στη Σόφια της Βουλγαρίας: Σάββατο 22/2/2020, 13:00 στο πάρκο (Park Tsentralna Banya / Πλατεία Banski) δίπλα στα κεντρικά ιαματικά λουτρά της πόλης.

Ο αγώνας ενάντια στον φασισμό και το σύστημα που αυτός υπηρετεί είναι ιστορικό καθήκον των όπου γης καταπιεσμένων και εκμεταλλευόμενων.

Ο Χρίστο Λούκοφ ήταν ένας Βούλγαρος εθνικιστής στρατηγός, ηγέτης της σοβινιστικής, φασιστικής οργάνωσης ονόματι Ένωση Βουλγαρικών Εθνικών Λεγεώνων. Ο ίδιος διετέλεσε υπουργός πολέμου της Βουλγαρίας κατά τα έτη 1935-1938, όποτε σύναψε προσωπικώς ιδιαίτερα στενές σχέσεις συνεργασίας με υψηλόβαθμους ναζί διοικητές του 3ου Ράιχ. Κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο ο Λούκοφ και η οργάνωσή του υπήρξαν στενοί συνεργάτες της ναζιστικής Γερμανίας και βασικοί εκφραστές της εθνικιστικής και φασιστικής αντίδρασης στη Βουλγαρία. Στις 13 Φεβρουαρίου του 1943 ο φασίστας Χρίστο Λούκοφ ήρθε αντιμέτωπος με την προλεταριακή δικαιοσύνη και δολοφονήθηκε από δύο μέλη της βουλγαρικής, παρτιζάνικης αντιφασιστικής αντίστασης, τη Βιολέτα Γιάκοβα και τον Ιβάν Μπουρουτζίεφ.

Στις μέρες μας η νεοναζιστική οργάνωση του Βουλγαρικού Εθνικού Μετώπου, η οποία καμώνεται πως είναι η διάδοχος οργάνωση της Ένωσης Βουλγαρικών Εθνικών Λεγεώνων, διοργανώνει σε ετήσια βάση, από το 2003, πορεία εις μνήμην των πεσόντων εθνικιστών-συνεργατών των ναζί, η οποία συμβολικά αποκαλείται Lukovmarsh. Τη συγκεκριμένη πορεία στηρίζουν, επίσης, το Βουλγαρικό Εθνικό Κίνημα, η Εθνική Αντίσταση, το Λευκό Μέτωπο, νεοναζί χούλιγκαν, το βουλγαρικό τμήμα της φασιστικής οργάνωσης Blood and Honor, καθώς και άλλες νεοναζιστικές οργανώσεις εκτός Βουλγαρίας. Ωστόσο, η πρόκληση που συνιστά η δημόσια παρουσία των φασιστών στους δρόμους της Σόφιας δε μένει αναπάντητη από το αντιφασιστικό κίνημα. Αντιπαραθετικά με την πορεία των φασιστών, οι Βούλγαροι αναρχικοί και αντιεξουσιαστές της αντιφασιστικής συνέλευσης Antifa Sofia καλούν οργανώσεις και ομάδες του αντικαπιταλιστικού και αντιφασιστικού κινήματος των Βαλκανίων και όχι μόνο, για να στηρίξουν την αντιφασιστική πορεία No Nazis On Our Streets που γίνεται ως απάντηση στην κεντρική διαδήλωση των φασιστών.

Η διεθνής καπιταλιστική κρίση υπερσυσσώρευσης και η πολιτική αποσταθεροποίηση των αστικών μπλοκ εξουσίας εν μέσω της διαρκούς φτωχοποίησης των λαϊκών στρωμάτων, της υποβάθμισης του κόστους της εργατικής τους δύναμης, της υπονόμευσης του βιοτικού τους επιπέδου και των συνθηκών εργασίας τους, της μαζικής ανεργίας, αλλά και της παράλληλης ανασύνταξης των προλεταριακών αντιστάσεων, επιτάσσουν στο αστικό στρατόπεδο την εγρήγορση και την επικουρική προς την κρατική καταστολή κινητοποίηση των πιο αντιδραστικών εφεδρειών του καπιταλιστικού συστήματος, δηλαδή των φασιστών. Υπό αυτές τις συνθήκες, λοιπόν, μόνο τυχαία δεν είναι η παγκόσμια άνοδος των ακροδεξιών ρευμάτων, ιδιαίτερα στην ευρωπαϊκή ήπειρο. Σήμερα, μάλιστα, τη στιγμή που οι γεωπολιτικοί ανταγωνισμοί, οι πολεμικές προετοιμασίες, αλλά και τα ανοιχτά εμπόλεμα μέτωπα, οξύνονται κατά κύριο λόγο για  τη νομή των ενεργειακών πόρων και των ροών διαμετακόμισης της ενέργειας, εντείνεται διαρκώς ένα σοβινιστικό και πολεμοκάπηλο κλίμα τόσο από τις κατά τόπους αστικές τάξεις και το πολιτικό τους προσωπικό που στελεχώνει τα εκάστοτε κοινοβούλια και τα κυβερνητικά σχήματα, όσο και από τις διάφορες εθνικιστικές οργανώσεις, οι οποίες παραμονεύουν στη γωνία, προκειμένου να αντλήσουν τη μέγιστη δυνατή πολιτική υπεραξία σε βάρος των λαών που στενάζουν από τις στρατιωτικές, πολιτικές και οικονομικές επεμβάσεις του ιμπεριαλισμού. Συν τοις άλλοις, σήμερα η ανησυχητικά αυξανόμενη ροπή τμήματος των φτωχών λαϊκών στρωμάτων προς τον συντηρητισμό, τη μισαλλοδοξία, τον ρατσισμό και τον φονταμενταλισμό, συνθέτει ένα πλέγμα συνολικότερης έκφρασης του κοινωνικού εκφασισμού, το οποίο αποτελεί απότοκο της εντεινόμενης αλλοτρίωσης της κοινωνικής βάσης από την εχθρική για τα ταξικά της συμφέροντα αστική ιδεολογία, εν προκειμένω μέσα σε γενικότερες συνθήκες δομικής κρίσης, οικονομικής και πολιτικής αποσταθεροποίησης του καπιταλιστικού συστήματος.

Ο φασισμός είναι γέννημα-θρέμμα του καπιταλιστικού συστήματος, είναι η πιο επιθετική του εφεδρεία, ο πιο προωθημένος μοχλός της αστικής αντεπανάστασης. Ο φασισμός είναι το μαντρόσκυλο του καπιταλισμού, το οποίο καλείται να αναλάβει για λογαριασμό του κεφαλαίου το έργο της καταστολής και της επίθεσης στην αγωνιζόμενη κοινωνική βάση, στη μαχητική εργατική τάξη. Ειδικότερα, ο φασισμός στην εξουσία συνεπάγεται την πιο βίαιη μορφή του καπιταλισμού, καθώς συνίσταται στη στρατιωτικοποίηση της ανθρώπινης εργασίας, στην περιστολή των ατομικών και συλλογικών ελευθεριών, στην περιθωριοποίηση πλατιών κοινωνικών ομάδων, στην κανονικοποίηση του θανάτου και ορίζεται από μια ασφυκτική και πνιγερή κοινωνική ζωή, διεπόμενη από φυλετικούς νόμους, άτεγκτη καταστολή και επιτήρηση. Πρόκειται, δηλαδή, για την καθολική υπαγωγή της κοινωνίας κάτω από τη σιδερένια μπότα του κεφαλαίου, που μετέρχεται τον σοβινισμό ως εργαλείο επιβολής των κοινωνικών νόμων και νομιμοποίησης της εξουσίας του.

Από τα παραπάνω εξάγεται το συμπέρασμα ότι ο φασισμός δεν μπορεί να συντριβεί από τους μηχανισμούς του αστικού συστήματος οικονομικής και πολιτικής εξουσίας του κεφαλαίου, διότι ο στρατηγικός του σκοπός είναι η εξυπηρέτηση των καπιταλιστικών συμφερόντων. Συνεπώς, ο φασισμός δεν μπορεί να τσακιστεί ούτε στα κοινοβούλια, ούτε στα δικαστήρια. Μόνο η οργανωμένη αντιφασιστική δράση των εργατικών και λαϊκών μαζών μπορεί να αντιμετωπίσει μαχητικά και αποτελεσματικά τον φασισμό. Η αντιφασιστική δράση οφείλει να εξαπλωθεί σε κάθε δημόσιο χώρο, στους χώρους εργασίας, στα σχολεία, στα πανεπιστήμια και στις γειτονιές, στηριζόμενη παράλληλα από την ταξική οργάνωση και την πολιτική συγκρότηση του προλεταριάτου. Ο κόσμος της κοινωνικής βάσης θα πρέπει να οξύνει τα αντιφασιστικά του αντανακλαστικά και να πυκνώσει τις τάξεις των μαχητικών αντιφασιστικών πρωτοβουλιών, ώστε να υπερασπιστεί τα υλικά συμφέροντα της κοινωνικής τάξης στην οποία ανήκει. Επιπλέον, η αντιφασιστική αντι-βία είναι ένα αναγκαίο μέσο κοινωνικής και ταξικής αυτοάμυνας, για να αποτραπούν συνθήκες γενικευμένης βίας και επιβολής, αλλά και για να υποχωρήσουν και να συρρικνωθούν οι φασιστικές δυνάμεις. Τέλος, η διεθνοποίηση του αντιφασιστικού και αντικαπιταλιστικού αγώνα είναι αναγκαία προϋπόθεση για τη συγκρότηση ενός συνεκτικού και μαχητικού μετώπου ενάντια στον φασισμό και το σύστημα που αυτός υπηρετεί, ειδικά αν αναλογιστούμε πως η απάντηση στην παγκόσμιας κλίμακας δικτατορία του κεφαλαίου μπορεί να είναι μονάχα η παγκόσμια κοινωνική επανάσταση.

Ως αναρχικοί και αντιφασίστες, ως οργανικά μέρη της εργατικής τάξης και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων δηλώνουμε απερίφραστα πως δε θα επιτρέψουμε να επαναληφθούν οι κτηνωδίες του παρελθόντος, τις οποίες γέννησαν η επικράτηση φασιστικών καθεστώτων σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες, ο συντριπτικός για τους λαούς παγκόσμιος ιμπεριαλιστικός πόλεμος κατά τα έτη 1939-1945, ο ίδιος ο καπιταλισμός εν τέλει. Κρατούμε, όμως, σαν ιστορική παρακαταθήκη του επαναστατικού εργατικού κινήματος τη μεγαλειώδη, μαχητική αντιφασιστική δράση του παρτιζάνικου κινήματος που έθαψε τότε τον φασισμό. Σήμερα, δεσμευόμαστε να συντείνουμε τις προσπάθειές μας για την ανάκαμψη των αντικαπιταλιστικών, αντικρατικών, αντιπολεμικών, αντι-ιμπεριαλιστικών και αντιφασιστικών αντιστάσεων σε διεθνή κλίμακα. Σήμερα, που για ακόμα μία φορά έχουμε φτάσει σε ένα αποκτηνωτικό τέλμα λόγω των διαρκώς -με περιοδική όμως συχνότητα- εμφανιζόμενων εσωτερικών αντιφάσεων του καπιταλισμού, δεσμευόμαστε να αφιερωθούμε ολότελα στον σκοπό της παγκόσμιας κοινωνικής επανάστασης, με σκοπό τη συντριβή του κρατισμού και του καπιταλισμού, για να οικοδομήσουμε την παγκόσμια και ειρηνική συναδέλφωση των λαών, την πανανθρώπινη κοινωνική χειραφέτηση με όρους γενικευμένης αυτοδιεύθυνσης. Καλούμε τον κόσμο της κοινωνικής βάσης να συνασπιστεί με βάση τα κοινά του υλικά συμφέροντα που προκύπτουν αντικειμενικά από τη θέση που κατέχει στην παραγωγική και κοινωνική πυραμίδα, να συνταχθεί ενάντια στους τεχνητούς διαχωρισμούς (βάσει φύλου, φυλής, θρησκείας, ηλικίας) που επιχειρούν να μας επιβάλλουν οι κατέχοντες την οικονομική και πολιτική εξουσία. Οι προλετάριοι όλων των χωρών, ενωμένοι, ταξικά συγκροτημένοι, πολιτικά οργανωμένοι και διεθνώς συντονισμένοι, πρέπει να τολμήσουμε το «αδύνατο», για να μη βρεθούμε αντιμέτωποι με το αδιανόητο. Το επιτακτικό δίλημμα στο οποίο καλείται να απαντήσει έμπρακτα σήμερα το παγκόσμιο προλεταριάτο είναι το εξής: Ελευθεριακός Κομμουνισμός ή Κρατική και Καπιταλιστική Βαρβαρότητα. Η αντιφασιστική πάλη είναι βασικό και αναπόσπαστο τμήμα του αντικαπιταλιστικού και αντικρατικού επαναστατικού αγώνα. Γι’ αυτό κι εμείς, ως Αναρχική Ομοσπονδία, καλούμε σε μαζική στήριξη της αντιφασιστικής πορείας που θα πραγματοποιηθεί στη Σόφια της Βουλγαρίας το Σάββατο 22/2/2020, 13:00 στο πάρκο (Park Tsentralna Banya / Πλατεία Banski) δίπλα στα κεντρικά ιαματικά λουτρά της πόλης, καθώς και σε παμβαλκανικό και διεθνιστικό συντονισμό των κοινών αντικαπιταλιστικών και αντιφασιστικών μας αγώνων.

ΟΥΤΕ ΣΠΙΘΑΜΗ ΓΗΣ ΣΤΟΥΣ ΦΑΣΙΣΤΕΣ

ΟΙ ΝΟΣΤΑΛΓΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΕΣ ΤΟΥ ΦΑΣΙΣΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΕΧΘΡΟΙ ΤΟΥ ΛΑΟΥ

ΝΑ ΤΣΑΚΙΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΦΑΣΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΠΟΥ ΤΟΝ ΓΕΝΝΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΘΡΕΦΕΙ

ΑΝΥΠΟΧΩΡΗΤΟΣ, ΤΑΞΙΚΟΣ ΚΑΙ ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΥΣ ΤΥΡΑΝΝΟΥΣ ΤΗΣ ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΤΑΞΗΣ


Αναρχική Ομοσπονδία

site: http://www.anarchist-federation.gr

email: anarchist-federation@riseup.net

twitter: twitter.com/anarchistfedGr

fb: facebook.com/anarxikiomospondia2015

Youtube: Αναρχική Ομοσπονδία