Νίκη στα όπλα της κουρδικής αντίστασης! Ζήτω η κοινωνική επανάσταση στη Ροζάβα!

Νίκη στα όπλα της κουρδικής αντίστασης! Ζήτω η κοινωνική επανάσταση στη Ροζάβα!

Νίκη στα όπλα της κουρδικής αντίστασης! Ζήτω η κοινωνική επανάσταση στη Ροζάβα!

Στη 1/11/2014 οι Μονάδες Προστασίας των Γυναικών (YPJ) και οι Μονάδες Προστασίας του Λαού (YPG) έδιναν σφοδρές μάχες εναντίον του ISIS στην πόλη Κομπάνι της Βόρειας Συρίας, που πολιορκείτο από τις 15/9/2014. Στη 1/11/2014 πραγματοποιήθηκαν συντονισμένες μαζικές διαδηλώσεις διεθνιστικής αλληλεγγύης στον απελευθερωτικό και επαναστατικό αγώνα του κουρδικού λαού σε πάρα πολλές περιοχές ανά τον κόσμο. Στις 26/1/2015 το Κομπάνι απελευθερώνεται από τις ένοπλες δυνάμεις της κουρδικής αντίστασης. Η απελευθέρωση του Κομπάνι σηματοδοτεί μία πολύ κομβική νίκη για την κοινωνική επανάσταση στη Βόρεια Συρία και συνάμα αποτελεί την αρχή του τέλους για το ISIS. Τελικά, στις 17/10/2017 πέφτει το τελευταίο προπύργιο του ISIS, η Ράκκα, που αποτελούσε την πρωτεύουσα του Ισλαμικού Κράτους και απελευθερώθηκε από τις Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις (SDF). Ο λαός του Δυτικού Κουρδιστάν έχει θρηνήσει ήδη 11.000 θύματα στον σκληρό αγώνα του ενάντια στο ISIS, έναν αγώνα που επωμίστηκε κατεξοχήν ο ίδιος στις πλάτες του και για αυτόν τον λόγο όλοι οι καταπιεσμένοι και εκμεταλλευόμενοι, από κάθε μεριά της γης, του χρωστάμε απεριόριστη ευγνωμοσύνη.

Από τον Ιούλιο του 2012 μια ζωντανή επαναστατική διαδικασία εξελίσσεται στην περιοχή της Βόρειας και Ανατολικής Συρίας / του Δυτικού Κουρδιστάν, στη Ροζάβα, ορθώνοντας το ανάστημά της ενάντια στον καπιταλισμό, τον ιμπεριαλισμό, τον φασισμό και την πατριαρχία. Το απελευθερωτικό κοινωνικό εγχείρημα του δημοκρατικού συνομοσπονδισμού συνίσταται στην ειρηνική συναδέλφωση των λαών με όρους άμεσης δημοκρατίας, εδράζεται στην κοινωνική οικολογία και τον ριζοσπαστικό φεμινισμό και αμφισβητεί τον ρόλο του κράτους ως οργάνου κυριαρχίας, αποδεικνύοντας με απτό τρόπο πως οι καπιταλιστές υστερούν επί της ουσίας σε επίπεδο ισχύος και η εξουσία τους θα ανατραπεί αργά ή γρήγορα από τους επαναστατημένους εργάτες και αγρότες. Αυτό είναι το ιστορικό καθήκον των υποτελών τάξεων.

Η προοπτική και η υλική πραγμάτωση της κοινωνικής και ταξικής χειραφέτησης, της αυτοδιεύθυνσης του συνόλου της παραγωγής, της διανομής και της κοινωνικής ζωής από τους ίδιους τους καταπιεσμένους και εκμεταλλευόμενους θίγει εκ θεμελίων τα ταξικά συμφέροντα της άρχουσας, καπιταλιστικής, τάξης. Η κοινωνική επανάσταση στη Ροζάβα αποτελεί μια ελπιδοφόρα διαδικασία για την κοινωνική απελευθέρωση όλων των υποτελών στρωμάτων, αλλά και ένα απελευθερωτικό εγχείρημα που ανατρέπει στην πράξη τους ισχυρισμούς των αστών πολιτικών και οικονομολόγων, της ίδιας της κυρίαρχης καπιταλιστικής ιδεολογίας, περί μονιμότητας και ακλόνητης εδραίωσης του βάρβαρου καπιταλιστικού συστήματος. Ο υποτιθέμενος καπιταλιστικός μονόδρομος κλονίζεται με κάθε μαχητικό βήμα που κάνουν οι λαοί στην κατεύθυνση της κοινωνικής επανάστασης. Οι απανταχού ιμπεριαλιστές δεν μπορούν να χωνέψουν με τίποτα πως οι καταπιεσμένοι λαοί της Μέσης Ανατολής όχι μόνο αντιστέκονται στην κρατική και καπιταλιστική βαρβαρότητα, αλλά παίρνουν τις ζωές τους στα χέρια τους οικοδομώντας από τα κάτω μια ελευθεριακή σοσιαλιστική εναλλακτική λύση απέναντι στο κυρίαρχο καπιταλιστικό παράδειγμα. Οι ιμπεριαλιστές εποφθαλμιούν και ορέγονται αυτό το πλούσιο φιλέτο γης, αντιμάχονται και συγκρούονται μεταξύ τους επί αιώνες, ανεβάζουν και κατεβάζουν κυβερνήσεις-ανδρείκελα των δικών τους συμφερόντων, για να ελέγξουν τους φυσικούς και ενεργειακούς πόρους της περιοχής, για να διανοίξουν νέες αγορές, για να υποτιμήσουν περαιτέρω το προλεταριάτο της Μέσης Ανατολής. Με λίγα λόγια, προωθούν τα συμφέροντά τους με κάθε μέσο, μη διστάζοντας να αιματοκυλίσουν τους λαούς της περιοχής.

Οι ιμπεριαλιστές έχουν βαμμένα τα χέρια τους με το αίμα των λαών. Ανάλογα με τις περιστάσεις, τους εκάστοτε συσχετισμούς ισχύος και τα επίμαχα συμφέροντά τους, συμμαχούν ή συγκρούονται μεταξύ τους. Σε κάθε περίπτωση, όμως, σφυροκοπούν ανελέητα τη χειμαζόμενη κοινωνική βάση, δηλαδή τον ταξικό τους αντίπαλο. Εδώ και 2 χρόνια το τουρκικό κράτος έχει ξεκινήσει μια αδιάκοπη επιχείρηση για την κατάληψη θέσεων της απελευθερωμένης περιοχής της Ροζάβα. Οι επιθέσεις του τουρκικού κράτους συνεχίζονται μέχρι σήμερα με την αρωγή, την ανοχή και τη συγκατάθεση των διεθνών ιμπεριαλιστικών δυνάμεων και των ισλαμιστικών συμμοριών που λειτουργούν ως μισθοφόροι και εμπροσθοφυλακή των μιλιταριστικών επεμβάσεων της Τουρκίας στο Κουρδιστάν. Τον τελευταίο καιρό το τουρκικό κράτος διεξάγει κυρίως έναν πόλεμο χαμηλής ισχύος εναντίον των θέσεων της κουρδικής αντίστασης στις απελευθερωμένες ζώνες της Ροζάβα, στον αυτοδιοικούμενο καταυλισμό μεταναστών στο Μαξμούρ και στη δημοκρατική περιοχή των Γιαζίντι στα Όρη Σενγκάλ, που διέπονται όλες τους από την οργανωτική δομή του δημοκρατικού συνομοσπονδισμού. Ταυτόχρονα, όμως, βομβαρδίζει και το Μπασούρ / Νότιο Κουρδιστάν, όπου επιχειρεί να εισβάλλει στρατιωτικά. Αυτές οι στρατιωτικές επιθέσεις του τουρκικού κράτους έχουν στοιχίσει τις ζωές δεκάδων αμάχων και έχουν ωθήσει στην προσφυγιά χιλιάδες ανθρώπους. Οι δυνάμεις των Κούρδων ανταρτών και των Κουρδισσών ανταρτισσών απαντούν στις προκλήσεις και τις πολύνεκρες επιθέσεις του τουρκικού κράτους, προασπίζοντας τον λαό και το επαναστατικό εγχείρημα του δημοκρατικού συνομοσπονδισμού. Ο πόλεμος στα βουνά του Κουρδιστάν μαίνεται ασταμάτητα, όπως και η τουρκική κατοχή εδαφών του Κουρδιστάν. Το τουρκικό κράτος έχει αθετήσει κάθε διεθνή σύμβαση και παραβίασε την εκεχειρία που κηρύχτηκε λόγω της πανδημίας του Covid-19. Οι συνένοχοι στο έγκλημα που διαπράττει εδώ και χρόνια το τουρκικό κράτος, οι καπιταλιστές και τα κράτη δηλαδή, σιωπούν για ακόμα μια φορά, αφού πρώτα έχουν δώσει με τον έναν ή με τον άλλο τρόπο το πράσινο φως στα ιμπεριαλιστικά σχέδια του τουρκικού κράτους και της αστικής του τάξης.

Ο συναγερμός για την υπεράσπιση της επανάστασης και των κεκτημένων της δε σταματά ποτέ στο Κουρδιστάν. Ήδη οι Αμερικάνοι ιμπεριαλιστές ετοιμάζονται να εγκαθιδρύσουν στη μέχρι τώρα αυτοδιοικούμενη περιοχή των βουνών Σενγκάλ μία υποτακτική κυβέρνηση που θα δεσμεύεται στις επιταγές τους. Στο εγχείρημά τους αυτό έχουν την αγαστή συνεργασία του ιρακινού κράτους και του ηγέτη του φιλο-ιμπεριαλιστικού Δημοκρατικού Κόμματος του Κουρδιστάν (KDP), Μασούντ Μπαρζανί, που βρίσκεται σε ανοιχτή σύγκρουση με το Εργατικό Κόμμα του Κουρδιστάν (PKK). Οι ΗΠΑ αποσκοπούν να καταλύσουν τις δομές κοινωνικής αυτοδιεύθυνσης στην περιοχή, να διαλύσουν τις λαϊκές πολιτοφυλακές και να τις αντικαταστήσουν με μισθοφορικό στρατό. Μάλιστα, όπως προειδοποιεί το Συμβούλιο Αυτόνομης Δημοκρατικής Διοίκησης του Σενγκάλ, αυτό το σχέδιο πρόκειται αρχικά να εφαρμοστεί πιλοτικά στην περιοχή Σενγκάλ και εν συνεχεία να επεκταθεί και στη Ροζάβα, ώστε να κατασταλεί με αυτόν τον τρόπο η εκεί επαναστατική διαδικασία. Επιπλέον, οι Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις (SDF) διαμηνύουν πως το τουρκικό κράτος ετοιμάζει νέα μεγάλη στρατιωτική επιχείρηση εναντίον της Ροζάβα, με επίκεντρο την πόλη Αΐν Ισά. Στην περιοχή συγκεντρώνονται κάθε μέρα όλο και περισσότερες δυνάμεις του τουρκικού στρατού και των ισλαμιστών του Συριακού Εθνικού Στρατού (SNA). Οι επιθέσεις τους έχουν αποκρουστεί μέχρι στιγμής επιτυχώς από τις Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις (SDF). Το τουρκικό κράτος, όμως, δεν πρόκειται να παραιτηθεί από την ιμπεριαλιστική του στρατηγική, διότι θέλει να καταλάβει άμεσα την εθνική οδό M4, η οποία ξεκινά από τα σύνορα της Τουρκίας με τη Συρία, διατρέχει το Αλέπι και τη Μοσούλη και συνδέεται με δρόμους που φτάνουν στη Δαμασκό και στις υπόλοιπες αραβικές χώρες. Η κατάληψη αυτής της οδικής αρτηρίας θα καταστήσει δυνατή την τουρκική περικύκλωση των πόλεων Ντέιρ Ερ Ζορ και Ράκκα, που βρίσκονται υπό την κατοχή των Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων (SDF), ενώ παράλληλα θα ανοίξει τον δρόμο για την επιζητούμενη από την Τουρκία μεταφορά πετρελαίου από το Κιρκούκ και τη Ντέιρ Ερ Ζορ προς τη Μεσόγειο.

Οι λαοί του Κουρδιστάν είναι σώμα από το σώμα του διεθνούς προλεταριάτου. Η κοινωνική επανάσταση στη Ροζάβα και το απελευθερωτικό εγχείρημα του δημοκρατικού συνομοσπονδισμού ακτινοβολούν σε όλους τους καταπιεσμένους και εκμεταλλευόμενους την ελπίδα και συνάμα την αναγκαιότητα για τον επαναστατικό μετασχηματισμό του κυρίαρχου, καπιταλιστικού κοινωνικού σχηματισμού. Με κάθε δυνατό τρόπο να ασκήσουμε πίεση στα ιμπεριαλιστικά κέντρα, απαιτώντας τον άμεσο τερματισμό των πολεμικών επεμβάσεων που έχουν ως στόχο τον αποδεκατισμό του αγωνιζόμενου κουρδικού λαού. Η έμπρακτη διεθνιστική αλληλεγγύη είναι αυτή τη στιγμή ένα κομβικής σημασίας επίδικο για την επιβίωση περισσότερων από 2.000.000 ανθρώπων στη Βόρεια και Ανατολική Συρία, αλλά και για τη συνέχιση του επαναστατικού εγχειρήματος στο Κουρδιστάν.

Να μη μείνουμε, λοιπόν, αδρανείς απέναντι στην αιμοσταγή δράση των ιμπεριαλιστών. Να δράσουμε τοπικά, σκεπτόμενοι διεθνώς, με γνώμονές μας τον διεθνισμό, την ταξική αλληλεγγύη και την επαναστατική προοπτική. Ο κουρδικός λαός, οι Μονάδες Προστασίας του Λαού (YPG), οι Μονάδες Αυτοπροστασίας των Γυναικών (YPJ) και οι αντάρτικες μονάδες των διεθνιστών αγωνιστών, αναρχικών και κομμουνιστών, δεν είναι μόνοι/μόνες τους. Στεκόμαστε στο πλευρό τους για τη νίκη του δίκαιου αγώνα τους, για τη συντριβή του φασισμού, την ανατροπή του καπιταλισμού, την κοινωνική απελευθέρωση και την ειρήνη, για την ελευθερία του καθενός και την ισότητα όλων. Ο αγώνας τους είναι και δικός μας αγώνας. Από τη μεριά μας χαιρετίζουμε τις διεθνείς κινητοποιήσεις και τις δράσεις αλληλεγγύης στον αγωνιζόμενο κουρδικό λαό. Να κάνουμε τον επαναστατικό διεθνισμό πράξη!

Στα πλαίσια, λοιπόν, του διεθνούς καλέσματος για εβδομάδα δράσεων αλληλεγγύης (1-8 Νοεμβρίου) στην κουρδική αντίσταση και την κοινωνική επανάσταση στη Ροζάβα, το οποίο απηύθυναν δημόσια η διεθνιστική καμπάνια RiseUp4Rojava και οργανώσεις του κουρδικού απελευθερωτικού αγώνα, εμείς αναρτήσαμε αντίστοιχα πανό στη Θεσσαλονίκη, το Άργος, την Πάτρα και την Αθήνα το Σάββατο 1/11 (διεθνής ημέρα αντίστασης του Κομπάνι).

ΑΜΕΣΗ ΠΑΥΣΗ ΤΩΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΩΝ ΕΠΕΜΒΑΣΕΩΝ ΠΟΥ ΑΙΜΑΤΟΚΥΛΙΖΟΥΝ ΤΟΥΣ ΛΑΟΥΣ

ΝΑ ΑΠΟΣΥΡΘΟΥΝ ΤΩΡΑ ΤΑ ΤΟΥΡΚΙΚΑ ΣΤΡΑΤΕΥΜΑΤΑ ΠΟΥ ΕΙΣΒΑΛΛΟΥΝ ΚΑΙ ΕΠΙΤΙΘΕΝΤΑΙ ΣΤΑ ΕΔΑΦΗ ΤΟΥ ΚΟΥΡΔΙΣΤΑΝ

ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΟΥ ΑΜΠΝΤΟΥΛΑΧ ΟΤΖΑΛΑΝ ΚΑΙ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΦΥΛΑΚΙΣΕΙ ΤΟ ΤΟΥΡΚΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ

ΝΑ ΟΡΘΩΣΟΥΜΕ ΤΑΞΙΚΑ ΑΝΑΧΩΜΑΤΑ ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟΝ ΚΡΑΤΙΚΟ ΚΑΙ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΟ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΣΜΟ

Αναρχική Ομοσπονδία
Site: anarchist-federation.gr
email: anarchist-federation@riseup.net
Twitter: twitter.com/anarchistfedGr
Fb: facebook.com/anarxikiomospondia2015
Youtube: Αναρχική Ομοσπονδία

Θεσσαλονίκη

Άργος

Πάτρα

Αθήνα

Αλληλεγγύη στους φοιτητές και τους καθηγητές που διώκονται για την ταξική συνδικαλιστική τους δράση στην Αργεντινή.

Αλληλεγγύη στους φοιτητές και τους καθηγητές που διώκονται για την ταξική συνδικαλιστική τους δράση στην Αργεντινή.

Το ταξικό φοιτητικό κίνημα στην Αργεντινή έδωσε σκληρούς αγώνες το 2018 για την υπεράσπιση της δημόσιας και δωρεάν εκπαίδευσης. Η νεοφιλελεύθερη πολιτική του τότε πρόεδρου της χώρας, Μαουρίτσιο Μάκρι, είχε θέσει ως στόχο την ιδιωτικοποίηση της εκπαίδευσης βάσει των επιταγών που επιβάλλει το κεφάλαιο. Οι φοιτητές δεν έμειναν με σταυρωμένα τα χέρια. Μαζικότατες διαδηλώσεις -οι πολυπληθέστερες των τελευταίων ετών- κατέκλυσαν τους δρόμους των μεγάλων πόλεων της Αργεντινής με τη συμμετοχή μαθητών, φοιτητών και εργατών. Στα πανεπιστήμια οι φοιτητές πραγματοποίησαν μαζικές γενικές συνελεύσεις και προχώρησαν σε καταλήψεις πάνω από 60 ακαδημαϊκών ιδρυμάτων ανά την επικράτεια.

Ανάμεσα στα πανεπιστήμια που κατελήφθησαν τότε από τους φοιτητές ήταν και το Εθνικό Πανεπιστήμιο της Κόρδοβα (UNC). Με σαφή πολιτική ευθύνη της κυβέρνησης Μάκρι αστυνομικές δυνάμεις κατέστειλαν τη φοιτητική κινητοποίηση, επιτέθηκαν στην κατάληψη και συνέλαβαν συνολικά 27 φοιτητές, οι οποίοι κατόπιν «έπεσαν στα χέρια» του δικαστή Μιγκέλ Ούγκο Βάκα Ναρβάχα, ο οποίος κατά τα άλλα είναι διάσημος «ακτιβιστής» για την υπεράσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων (αυτά είναι τα κοντά ποδάρια και οι αντιφάσεις του θεσμικού, φιλελεύθερου και εν τέλει ακίνδυνου και ενσωματωμένου «ακτιβισμού»). Και οι 27 φοιτητές είναι ενεργοί συνδικαλιστικά και παρόντες στους ταξικούς αγώνες του φοιτητικού κινήματος. Είναι μέλη της ταξικής φοιτητικής οργάνωσης Barricada και του συντονισμού φοιτητών του Εθνικού Πανεπιστημίου της Κόρδοβα. Κάποιοι εξ αυτών είναι, επίσης, μέλη της Αναρχικής Οργάνωσης της Κόρδοβα (Organización Anarquista de Córdoba). Διώχθηκε, επίσης, ένας καθηγητής του Εθνικού Πανεπιστημίου της Κόρδοβα έπειτα από απόφαση της ομοσπονδιακής δικαιοσύνης, γιατί στάθηκε αλληλέγγυος στον αγώνα των φοιτητών και υποστήριξε την κατάληψη. Τελικά αθωώθηκε στο δικαστήριο. Αντίστοιχες διώξεις πραγματοποιήθηκαν κατά 14 φοιτητών που συμμετείχαν στην κατάληψη του Εθνικού Πανεπιστημίου του Ρίο Νέγκρο (UNRN), αλλά και κατά 2 καθηγητών που υποστήριξαν τον αγώνα τους.

Σήμερα οι διώξεις των αγωνιζόμενων φοιτητών και καθηγητών συνεχίζονται με τη νέα κυβέρνηση του προέδρου Αλβάρο Φερνάντεζ, που διατείνεται πως θα είναι «φίλος του λαού και προοδευτικός». Όμως, συνεχίζει στην ίδια αντικοινωνική-αντεργατική κατεύθυνση με τον προκάτοχό του, προωθώντας τις νεοφιλελεύθερες μεταρρυθμίσεις που έχει ανάγκη το κεφάλαιο, για να ανασυγκροτηθεί, να επιτεθεί στην κοινωνική βάση και να αυξήσει τα κέρδη του. Το κράτος, ως μηχανισμός ταξικής καταπίεσης και κυριαρχίας, έχει συνέχεια, όπως και αν βαφτίζονται οι εκάστοτε διαχειριστές του, διότι τα αστικά κόμματα είναι απλώς οι πολιτικοί εκπρόσωποι των καπιταλιστών. Οι διώξεις αυτές έχουν ως μοναδικό σκοπό να αναστείλουν την ταξική οργή του φοιτητικού κινήματος και να σωπάσουν κάθε αντικαπιταλιστική και αντικρατική φωνή αντίστασης. Πρόκειται για πολιτικές διώξεις που ποινικοποιούν τη συνδικαλιστική δράση των φοιτητών και τις μαχητικές πρακτικές τους. Οι διώξεις αυτές καταδεικνύουν για ακόμα μία φορά τον ταξικό χαρακτήρα της αστικής δικαιοσύνης και την καταφανή της μεροληψία υπέρ του στρατοπέδου εκείνων που κατέχουν την οικονομική και πολιτική εξουσία.

Το κράτος της Αργεντινής -όπως και κάθε κράτος- ποντάρει ότι η καταστολή θα τρομοκρατήσει την κοινωνική βάση, ότι θα την αποθαρρύνει και θα την περιορίσει στην εσωστρέφεια και στην εκλογική ανάθεση. Την ίδια στιγμή, όμως, την Πέμπτη 29 Οκτωβρίου έχουν καλεστεί πανεκπαιδευτικές κινητοποιήσεις σε πολλές πόλεις της Αργεντινής με κύρια αιτήματα την υπεράσπιση της δημόσιας και δωρεάν εκπαίδευσης και την παύση των διώξεων των αγωνιζόμενων φοιτητών και καθηγητών. Το ταξικό κίνημα δεν υποχωρεί μπροστά στις κατασταλτικές επιθέσεις, τις απειλές, τους εκφοβισμούς και την προπαγανδιστική λάσπη του κράτους και των υποστηρικτικών μηχανισμών του. Οργανώνεται, ανασυντάσσεται, αμύνεται και αντεπιτίθεται συσπειρωμένα και μαχητικά.

Εμείς εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας στους συντρόφους που διώκονται για τη συνδικαλιστική τους δράση στους ταξικούς φοιτητικούς αγώνες. Επίσης, στέλνουμε τους αγωνιστικούς συντροφικούς χαιρετισμούς μας και την αλληλεγγύη μας και στους συντρόφους της Αναρχικής Οργάνωσης της Κόρδοβα (Organización Anarquista de Córdoba). Οι αγώνες του ταξικού φοιτητικού κινήματος σε Ελλάδα και Αργεντινή έχουν στην πραγματικότητα κοινό έδαφος, ήτοι κοινά υλικά συμφέροντα, αλλά και κοινούς εχθρούς, δηλαδή το κράτος και το κεφάλαιο. Η διεθνιστική σύνδεση των κοινών μας αγώνων και η πολιτική έκφραση της αλληλεγγύης αναμεταξύ μας είναι καίρια επίδικα της ταξικής πάλης σήμερα. Αυτούς τους δεσμούς της διεθνιστικής ταξικής αλληλεγγύης θέλουμε να συσφίξουμε εμείς. Δηλώνουμε, λοιπόν, πως θα στηρίξουμε με κάθε τρόπο τον αγώνα των συντρόφων μας και των φοιτητών στην Αργεντινή, όπως αντίστοιχα στηρίζουμε τις κινητοποιήσεις και τους αγώνες του ταξικού πανεκπαιδευτικού κινήματος στην Ελλάδα. Η διεθνοποίηση, η μαζικοποίηση και η όξυνση αυτών των αγώνων μπορεί να δημιουργήσει σημαντικά ρήγματα στην κρατική και καπιταλιστική ηγεμονία και να δώσει νίκες που αφενός θα ικανοποιήσουν βασικές και άμεσες υλικές ανάγκες της τάξης μας και αφετέρου θα αναπτερώσουν το ηθικό της για τη συνέχεια του επαναστατικού ταξικού αγώνα με πιο μαχητικούς όρους και μαξιμαλιστικούς στόχους.

Σκεπτόμαστε διεθνώς, δρούμε τοπικά. Το μόνο σύνορο είναι ταξικό.

ΑΜΕΣΗ ΠΑΥΣΗ ΤΩΝ ΔΙΩΞΕΩΝ ΤΩΝ ΑΓΩΝΙΖΟΜΕΝΩΝ ΦΟΙΤΗΤΩΝ ΚΑΙ ΚΑΘΗΓΗΤΩΝ ΣΤΗΝ ΑΡΓΕΝΤΙΝΗ

Η ΤΑΞΙΚΗ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΗ ΔΡΑΣΗ ΔΕΝ ΠΟΙΝΙΚΟΠΟΙΕΙΤΑΙ, ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΓΚΗ ΚΑΙ ΚΑΘΗΚΟΝ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΚΑΤΑΠΙΕΣΜΕΝΩΝ ΚΑΙ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΟΜΕΝΩΝ

ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗ ΤΑΞΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΑΓΩΝΙΖΟΝΤΑΙ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΚΕΦΑΛΑΙΟ

ΔΗΜΟΣΙΑ, ΔΩΡΕΑΝ ΚΑΙ ΑΞΙΟΠΡΕΠΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΔΙΧΩΣ ΤΑΞΙΚΟΥΣ ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟΥΣ

Αναρχική Ομοσπονδία
Site: anarchist-federation.gr
email: anarchist-federation@riseup.net
Twitter: twitter.com/anarchistfedGr
Fb: facebook.com/anarxikiomospondia2015
Youtube: Αναρχική Ομοσπονδία

* Ως Αναρχική Ομοσπονδία αναρτήσαμε έξω από πανεπιστημιακά ιδρύματα, στη Θεσσαλονίκη, την Αθήνα και την Πάτρα, πανό διεθνιστικής ταξικής αλληλεγγύης στους φοιτητές και τους καθηγητές που διώκονται για την ταξική συνδικαλιστική τους δράση στην Αργεντινή.

Παρακάτω ακολουθούν προπαγανδιστικές αφίσες των συντρόφων/συντροφισσών από την Αργεντινή σχετικά με τις εν λόγω διωκτικές υποθέσεις:

Κοινή διεθνιστική ανακοίνωση αλληλεγγύης στους 51 αντιφασίστες και αντιφασίστριες που συνελήφθησαν στη Θεσσαλονίκη στις 16/9/2020.

Κοινή διεθνιστική ανακοίνωση αλληλεγγύης στους 51 αντιφασίστες και αντιφασίστριες που συνελήφθησαν στη Θεσσαλονίκη στις 16/9/2020.

Το βράδυ της Τετάρτης 16/9/2020 αντιφασίστες σύντροφοι και αντιφασίστες συντρόφισσες πραγματοποίησαν αντιφασιστική παρέμβαση στη Νέα Παραλία Θεσσαλονίκης στην Ελλάδα. Οι σύντροφοι και οι συντρόφισσες έσβησαν φασιστικά συνθήματα που είχαν γραφτεί μερικές μέρες πριν από τους νεοναζί του νέου κόμματος που σχημάτισε ο πρώην βουλευτής της Χρυσής Αυγής Ηλίας Κασιδιάρης, Έλληνες για την Πατρίδα, αλλά και από τοπικές ομάδες φασιστών. Αντιφασιστικά συνθήματα γέμισαν ακολούθως την περιοχή της Νέας Παραλίας. Περίπου στις 22:30 οι αντιφασίστες και αντιφασίστριες περικυκλώθηκαν από ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις που επέβαιναν σε μηχανές, αλλά και από διμοιρίες ΜΑΤ, οι οποίες τους επιτέθηκαν απρόκλητα. 51 σύντροφοι και συντρόφισσες που συμμετείχαν στην αντιφασιστική παρέμβαση συνελήφθησαν και οδηγήθηκαν στη Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Θεσσαλονίκης, όπου κρατήθηκαν υπό άθλιες συνθήκες για 2-4 μέρες. Συνολικά τραυματίστηκαν 15 σύντροφοι και συντρόφισσες, ενώ 2 διεκομίσθησαν στο νοσοκομείο, για να τους παρασχεθεί ιατρική περίθαλψη. Οι μπάτσοι ήταν προκλητικοί τόσο κατά τη σύλληψη όσο και κατά την κράτηση των συντρόφων και των συντροφισσών μας και έκαναν απροσχημάτιστη κατάχρηση της εξουσίας που τους παρέχει το κράτος, επιδιώκοντας μάταια να κάμψουν το ηθικό των αντιφασιστών και των αντιφασιστριών.

Οι 51 συλληφθέντες πέρασαν από εισαγγελέα και ανακριτή και τους αποδόθηκε το εξής διογκωμένο και εξωφρενικό κατηγορητήριο: i) απείθεια λόγω της άρνησής τους να περάσουν τη διαδικασία της σήμανσης (δακτυλικά αποτυπώματα και φωτογράφιση), ii) διατάραξη κοινής ειρήνης (πρόκειται για αδίκημα που αποδίδεται πάντοτε σε όσους διαμαρτύρονται κατ’ οποιονδήποτε τρόπο), iii) φθορά για τα αντιφασιστικά συνθήματα που ανέγραψαν (όπως φαίνεται τα συνθήματα των φασιστών δεν μπαίνουν στο ίδιο ζύγι για την αστική δικαιοσύνη), iv) οπλοφορία, διότι κάποιοι σύντροφοι και κάποιες συντρόφισσες κρατούσαν μαυροκόκκινες σημαίες και φορούσαν κράνη v) παράβαση του νόμου περί αρχαιοτήτων και vi) η κακουργηματική δίωξη για «φθορά μνημείου» διαμέσου της σχετικής συνηγορίας του έφορου αρχαιοτήτων, ο οποίος εντελώς χυδαία διατείνεται ότι τα πεζούλια πέριξ του Λευκού Πύργου, τα οποία φτιάχτηκαν το 2008 καταστρέφοντας πραγματικά μνημεία κατά την επιχειρηματική ανάπλαση της Νέας Παραλίας υπό την τότε δημαρχεία του Βασίλη Παπαγεωργόπουλου (στέλεχος της ΝΔ που υπεξαίρεσε 30.000.000 ευρώ από τα ταμεία του Δήμου Θεσσαλονίκης, αλλά αφέθηκε ελεύθερος από την αστική δικαιοσύνη), θεωρούνται μνημεία (αξίζει να σημειωθεί πως καθαριστές του δήμου καθάρισαν αυτά τα συνθήματα εντός 24 ωρών, χωρίς να ασχοληθούν με όσα φασιστικά συνθήματα δεν πρόλαβαν να σβήσουν οι σύντροφοι και οι συντρόφισσές μας). Τέλος, στα πλαίσια των περιοριστικών όρων που τους επιβλήθηκαν, οι σύντροφοι και οι συντρόφισσες που συνελήφθησαν υποχρεούνται πλέον να δίνουν το παρών 1 φορά το μήνα στο αστυνομικό τμήμα.

Η προκλητική επίθεση που δέχτηκαν οι αντιφασίστες/αντιφασίστριες σύντροφοι και συντρόφισσες καταδεικνύει για ακόμα μια φορά τον άτεγκτο χαρακτήρα της κρατικής καταστολής και την ανοχή που επιδεικνύει το κράτος στους φασίστες, τους οποίους θρέφει ως την πιο αντιδραστική εφεδρεία του καπιταλιστικού συστήματος. Η κατασταλτική αυτή επίθεση που δέχθηκαν οι αντιφασίστες σύντροφοι και οι αντιφασίστριες συντρόφισσες συνιστά επιδεικτική πρόκληση από μεριάς του κράτους και των μπάτσων λίγες μόνο μέρες πριν τις κεντρικές αντιφασιστικές διαδηλώσεις κατά την ημέρα της επετείου από τη δολοφονία του αντιφασίστα Παύλου Φύσσα, λίγες μόνο βδομάδες πριν την ολοκλήρωση της δίκης της νεοναζιστικής οργάνωσης της Χρυσής Αυγής (η εισήγηση της εισαγγελέως προβλέπει μέχρι στιγμής ιδιαίτερα ευνοϊκή μεταχείριση των νεοναζί). Στις 18/9/2020 οι μαζικές και δυναμικές αντιφασιστικές διαδηλώσεις ανά την ελλαδική επικράτεια έδωσαν ένα ηχηρό μήνυμα αντίστασης και αγώνα ενάντια στο κράτος, τους καπιταλιστές και το φασιστικό παρακράτος. Στην πόλη της Θεσσαλονίκης 3000 διαδηλωτές πλαισίωσαν τον χείμαρρο της αντιφασιστικής οργής, σε συνέχεια των μαζικών συγκεντρώσεων αλληλεγγύης έξω από το Δικαστικό Μέγαρο της πόλης κατά τις προηγούμενες ημέρες.

Δε θα αφήσουμε κανέναν σύντροφο και καμία συντρόφισσα, κανένα κομμάτι του αντικαπιταλιστικού και αντιφασιστικού κινήματος έρμαιο στα χέρια της κρατικής καταστολής. Η αλληλεγγύη μας προς τους συλληφθέντες αντιφασίστες και τις συλληφθείσες αντιφασίστριες είναι δεδομένη και αμέριστη. Συλλογικά οφείλουμε να αποτελέσουμε το δίχτυ υπεράσπισής τους απέναντι στις εκδικητικές διώξεις του κράτους και των εκτελεστικών του μηχανισμών. Η πολιτική στήριξη και αλληλεγγύη στους αντιφασίστες συντρόφους και στις αντιφασίστριες συντρόφισσές μας είναι καθήκον του ταξικού διεθνιστικού και αντιφασιστικού κινήματος. Ως αναρχικοί/αναρχικές και αντιφασίστες/αντιφασίστριες θα σταθούμε με κάθε τρόπο στο πλευρό τους, συνεχίζοντας ακλόνητα τον δίκαιο και συλλογικό αγώνα μας για την κοινωνική και ταξική χειραφέτηση, για την απόδοση της προλεταριακής δικαιοσύνης.

ΚΑΜΙΑ ΔΙΩΞΗ ΤΩΝ 51 ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΩΝ ΚΑΙ ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΡΙΩΝ ΠΟΥ ΣΥΝΕΛΗΦΘΗΣΑΝ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΣΤΙΣ 16/9/2020

ΑΝΥΠΟΧΩΡΗΤΟΣ, ΤΑΞΙΚΟΣ ΚΑΙ ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΥΣ ΤΥΡΑΝΝΟΥΣ ΤΗΣ ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΤΑΞΗΣ

ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΤΟΝ ΦΑΣΙΣΜΟ

Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ

Αναρχική Ομοσπονδία (Ελλάδα)

Federación Anarquista de Rosario (Αργεντινή)

Aotearoa Workers Solidarity Movement (Νέα Ζηλανδία)

Federación Anarquista Santiago (Χιλή)

Federación Anarquista Uruguaya (Ουρουγουάη)

Coordenaçao Anarquista Brasileira (Βραζιλία)

Organización Anarquista de Córdoba (Αργεντινή)

Die Plattform-Anarchakommunistische Organisation (Γερμανία)

Libertaere Aktion (Ελβετία)

Workers Solidarity Movement (Ιρλανδία)

Anarchist Communist Group (Ηνωμένο Βασίλειο)

Grupo Libertario Vía Libre (Κολομβία)

Alternativa Libertaria / FdCA (Ιταλία)

Organisation Socialiste Libertaire (Ελβετία)

Zabalaza Anarchist Communist Front (Νότια Αφρική)

Union Communiste Libertaire (Γαλλία)

 

 


 

Παρακάτω ακολουθεί η ίδια ανακοίνωση στα αγγλικά:

 

International statement of solidarity to the 51 antifascists who were arrested in Thessaloniki, Greece, at 16/9/2020.

In the evening of 16/9/2020 at Thessaloniki, Greece, during a social intervention, antifascists comrades were collectively erasing fascist slogans and graffiti, which were written a few days earlier by the members of the new neo-nazi party “Greeks for homeland”, found by Ilias Kassidiaris, an ex-representative of the nazi party “Golden Dawn”. The nazi graffiti were replaced with antifascist graffiti and slogans. Around 22:30 at night our comrades were surrounded by heavy police forces that attacked them without reason. 51 comrades were taken into custody to the Police General Headquarters in Thessaloniki and kept there 2 to 4 days under the most deplorable conditions. In total, 15 of them were injured while another 2 were even admitted to the hospital due to their heavy injuries caused by the police. During the arrest and the custody the cops never stopped provoking and abusing their power that is given to them by the state, in order to break the spirit of our comrades.

The 51 arrested were presented before the prosecutor and the investigator where the following outrageous and untrue accusation were made against them: i) disobedience because they refused to have their fingerprints and photos taken; ii) breach of the public peace (this is a very common charge that is given every time someone is protesting); iii) destruction of public site, for the antifascist slogans they wrote in order to cover the fascist ones. Apparently, for the greek court of bourgeois “justice” only the fascist’s hate speech is permitted on the walls; iv) violation of the law on the protection of antiquities; v) illegal possession of weapons, because the antifascists wielded anarchist flags and helmets; vi) criminal prosecution for “monument damage”. That claim was made through the curator of the antiquities, which has no problem to support this obscene lie, even though the “monument” which was damaged is actually the benches near the actual historical monument of Thessaloniki, the “White Tower”. What is interesting is that the construction of those benches in 2008, which were part of Vasilis Papageorgopoulos’s (former city mayor and member of the now ruling right wing party “New Democracy”, who was set free from prison after embezzling 30.000.000 euros from the municipal funds) plan for the business regeneration of the area, was the one that actually destroyed the area around the historical monument of the city. Needless to say that the antifascist slogans were easily cleaned the next days by the city’s street cleaners, of course leaving intact the fascist ones. Finally, the antifascist comrades who were arrested are now forced to be present once per month at the police station, as such restrictive conditions were imposed on them by the court.

This provocative attack against the members of the antifascist movement demonstrates the true colours of the capitalist oppression and the state’s tolerance towards the fascists, whom they are constantly nourishing as their most reactionary reserve. This oppressive attack to our comrades is for us clearly an open provocation by the state and the cops only a few days away from the annual antifascists demonstration on the anniversary of the assassination of Pavlos Fyssas (antifascist hip hop musician who was murdered by the fascists of Golden Dawn) and from the completion of the trial of the criminal neo-nazi organisation Golden Dawn (for which the prosecutor’s suggestion provides a more favourable treatment for the nazis). And yet, at 18/9/2020 massive demonstrations all over the country gave a strong message of resistance and fight against the state, the capitalists and fascist’s “deep state”. At the city of Thessaloniki 3000 protestors filled the streets of the city for the antifascist demonstration.

We will not let our comrades or any member of the anticapitalist and antifascist movement into the hands of the state oppression. Our solidarity towards those antifascists arrested that day is given and unending. It’s our collective obligation to create a safety net to defend them before the vindictive prosecution of the state and its mechanisms. The political support and solidarity to our comrades is part of our duty as members of the international antifascist movement. As anarchists and antifascists we will stand by them in any way, continuing unwaveringly our collective fight for class and social emancipation and for the contribution of proletarian justice.

NO CRIMINAL PROSECUTION TO THE 51 ANTIFASCISTS WHO WERE ARRESTED IN THESSALONIKI, GREECE, AT 16/9/2020

UNCOMPROMISING INTERNATIONALIST AND CLASS STRUGGLE AGAINST THOSE WHO OPPRESS THE WORKING CLASS

DEATH TO FASCISM

SOLIDARITY IS OUR WEAPON

Αναρχική Ομοσπονδία (Greece)

Federación Anarquista de Rosario (Argentina)

Aotearoa Workers Solidarity Movement (New Zeeland)

Federación Anarquista Santiago (Chile)

Federación Anarquista Uruguaya (Uruguay)

Coordenaçao Anarquista Brasileira (Brazil)

Organización Anarquista de Córdoba (Argentina)

Die Plattform-Anarchakommunistische Organisation (Germany)

Libertaere Aktion (Switzerland)

Workers Solidarity Movement (Ireland)

Anarchist Communist Group (United Kingdom)

Grupo Libertario Vía Libre (Colombia)

Alternativa Libertaria / FdCA (Italy)

Organisation Socialiste Libertaire (Switzerland)

Zabalaza Anarchist Communist Front (South Africa)

Union Communiste Libertaire (France)

Αλληλεγγύη στον αγώνα των Μαπούτσε! | Διεθνιστική ανακοίνωση της Αναρχικής Ομοσπονδίας από κοινού με αναρχικές οργανώσεις και ομοσπονδίες του εξωτερικού.

Αλληλεγγύη στον αγώνα των Μαπούτσε! | Διεθνιστική ανακοίνωση της Αναρχικής Ομοσπονδίας από κοινού με αναρχικές οργανώσεις και ομοσπονδίες του εξωτερικού.

Είμαστε αλληλέγγυοι/ες στον αγώνα των Μαπούτσε, οι οποίοι για ακόμα μια φορά διώκονται και καταστέλλονται από το ρατσιστικό και αποικιοκρατικό κράτος της Χιλής με τη συνέργεια ακροδεξιών ομάδων.

Για περισσότερες από 90 ημέρες, περίπου 30 πολιτικοί κρατούμενοι Μαπούτσε βρίσκονται σε απεργία πείνας απαιτώντας την άμεση απελευθέρωσή τους ή την τροποποίηση των προληπτικών μέτρων που σχετίζονται με την κράτησή τους υπό τις νέες συνθήκες που επιτάσσει η πανδημία του Covid-19. Αυτήν τη στιγμή βρίσκεται σε εξέλιξη η αναθεώρηση του ποινικού κώδικα. Πρόκειται για το τέλος της ποινικοποίησης των Μαπούτσε και του αντιτρομοκρατικού νόμου που κληρονομήθηκε από τον δικτάτορα Αουγκούστο Πινοσέτ και την εφαρμογή της σύμβασης 169 του Διεθνούς Οργανισμού Εργασίας (άρθρα 7, 8, 9 και 10), η παράλειψη της οποίας από το κράτος της Χιλής έχει εξασθενήσει σοβαρά την υγεία του Machi Celestino Córdova ως αποτέλεσμα αρκετών απεργιών πείνας που έχει διεξάγει λόγω της άρνησης της πολιτιστικής κληρονομιάς και της αξιοπρεπούς διαβίωσης των Μαπούτσε από το κράτος της Χιλής και τους αποικιοκρατικούς θεσμούς του.

Επιπλέον, απαιτείται η απάντηση από το κράτος της Χιλής για τους θανάτους του Camilo Catrillanca (δολοφονήθηκε από κρατικούς πράκτορες), της Macarena Valdés (δολοφονήθηκε από εκτελεστές που μίσθωσαν εξορυκτικές εταιρείες), του Alejandro Treuqui (δολοφονήθηκε υπό περίεργες συνθήκες) και του Brandon Huentecol (το σώμα του οποίου παραμένει ακόμα γαζωμένο από τις σφαίρες που του έριξαν οι αστυνομικοί των ειδικών δυνάμεων). Το κράτος της Χιλής πρέπει να λογοδοτήσει για τους αιώνες συστηματικής βίας και για τις δολοφονίες των Μαπούτσε, που αποτελούν τα τελευταία χρόνια σταθερή πολιτική όλων των κυβερνήσεων.

Στο πλαίσιο αυτής της κινητοποίησης και ως μορφή πίεσης στην κυβέρνηση του Piñera, διάφορες κοινότητες των Μαπούτσε ξεκίνησαν την κατάληψη μιας σειράς δημοτικών κτηρίων στην περιοχή Araucanía (Victoria, Collipulli, Galvarino, Angol, Curacautín και Traiguén). Το Σάββατο 1/8/2020 φασίστες και παρακρατικές ομάδες που μισθώθηκαν από τα αφεντικά, οπλισμένοι με την ανοχή και τη συνέργεια του κράτους, επιτέθηκαν βίαια στην κοινότητα των Μαπούτσε, τραυματίζοντας σοβαρά αρκετούς άνδρες, γυναίκες και παιδιά. Αμέσως μετά η αστυνομία συνέλαβε 46 μέλη της κοινότητας των Μαπούτσε που αναμένουν να δικαστούν από τη ρατσιστική δικαιοσύνη του κράτους της Χιλής.

Καταγγέλλουμε τις ενέργειες του νέου υπουργού Εσωτερικών της Χιλής, Víctor Pérez (ενεργός συμμετέχων στη δικτατορία του Πινοσέτ και υπερασπιστής του ναζιστή Paul Schafer), ο οποίος είναι ο υποκινητής και ο ιδεολογικός ενορχηστρωτής αυτής της βίαιης εκστρατείας. Ο Víctor Pérez κατά την επίσκεψή του πριν από λίγες ημέρες στις περιοχές των Μαπούτσε απειλούσε τους ντόπιους και έδωσε το πράσινο φως σε ακροδεξιές ομάδες όπως η APRA και η Paz en La Araucania, για να πραγματοποιήσουν αυτές τις δειλές επιθέσεις με πλήρη ατιμωρησία.

Ως αναρχικοί/ές αποκηρύσσουμε όλες τις εκφάνσεις του ρατσισμού, του φασισμού και της αποικιοκρατίας και εγείρουμε τα αιτήματα για την αυτονομία και την εδαφική αυτοδιάθεση όλων των καταπιεσμένων ανθρώπων που αγωνίζονται. Απευθύνουμε έκκληση για ενεργή αλληλεγγύη στις αγωνιζόμενες κοινότητες των Μαπούτσε. Για περισσότερα από 500 χρόνια οι Μαπούτσε βρίσκονται σε σύγκρουση με τα καπιταλιστικά και αποικιοκρατικά συμφέροντα που καταστρέφουν τα προγονικά τους εδάφη και διώχνουν με τη βία τους ιθαγενείς πληθυσμούς από αυτά. Είναι καιρός να βάλουμε τέλος στην στρατιωτικοποίηση, την καταστολή και τη φυλάκιση των όπου γης αντιστεκόμενων κοινοτήτων.

Ο ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ ΚΑΙ Ο ΦΑΣΙΣΜΟΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΘΑΦΤΟΥΝ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟΝ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΑ

ΣΤΕΛΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΜΕΡΙΣΤΗ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗ ΚΑΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΜΑΣ ΣΤΟΥΣ ΜΑΠΟΥΤΣΕ, ΟΙ ΟΠΟΙΟΙ ΑΓΩΝΙΖΟΝΤΑΙ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ

Coordenaçao Anarquista Brasileira -CAB (Βραζιλία)
Federación Anarquista Uruguaya -FAU (Ουρουγουάη)
Federación Anarquista de Rosario -FAR (Αργεντινή)
Organización Anarquista de Córdoba -OAC (Αργεντινή)
Federación Anarquista Santiago (Χιλή)
Grupo Libertario Vía Libre (Κολομβία)
Devrimci Anarşist Faaliyet -DAF (Τουρκία)
Melbourne Anarchist Communist Group -MACG (Αυστραλία)
Aotearoa Workers Solidarity Movement -AWSM (Νέα Ζηλανδία)
Αναρχική Ομοσπονδία (Ελλάδα)
Alternativa Libertaria / FDCA (Ιταλία)
Workers Solidarity Movement- WSM (Ιρλανδία)
Zabalaza Anarchist Communist Front -ZACF (Νότια Αφρική)
Die Plattform-Anarchakommunistische Organisation (Γερμανία)
Union Communiste Libertaire (Γαλλία)
Embat-Organització Llibertària de Catalunya (Καταλονία)
Organisation Socialiste Libertaire -OSL (Ελβετία)
Libertaere Aktion (Ελβετία)
Bandilang Itim (Φιλιππίνες)
Anarchist Union of Afghanistan and Iran -AUAI (Αφγανιστάν και Ιράν)

Οργανώνουμε τη συσπείρωση και την αντεπίθεση της εργατικής τάξης, αποτρέπουμε τα πολεμικά σχέδια των κρατών και των καπιταλιστών! | Αντιπολεμική ανακοίνωση της Αναρχικής Ομοσπονδίας.

Οργανώνουμε τη συσπείρωση και την αντεπίθεση της εργατικής τάξης, αποτρέπουμε τα πολεμικά σχέδια των κρατών και των καπιταλιστών! | Αντιπολεμική ανακοίνωση της Αναρχικής Ομοσπονδίας.

Το τελευταίο διάστημα οι ανταγωνισμοί των κυβερνήσεων και των αστικών τάξεων της Ελλάδας και της Τουρκίας αναζωπυρώθηκαν με βασικά επίδικα τη χάραξη των ΑΟΖ, την εκμετάλλευση των ενεργειακών κοιτασμάτων του Αιγαίου και της Ανατολικής Μεσογείου και τον έλεγχο του διαμετακομιστικού εμπορίου της ενέργειας. Για ακόμα μια φορά οι λαοί της περιοχής γίνονται θεατές στο ίδιο έργο. Οι ιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί μεταξύ των δύο κρατών και των καπιταλιστών τους έχουν εγείρει ένα πολεμοκάπηλο κλίμα, μια πυρετώδη πολεμική προετοιμασία και μια έντονη κινητοποίηση και εγρήγορση στον ελληνικό και τον τουρκικό αστικό στρατό. Μονομερείς και μυωπικές καταγγελίες εξακοντίζονται από την εκάστοτε πλευρά, η καθεμία εκ των οποίων διεκδικεί το «δίκιο» με το μέρος της υπερασπίζοντας την αστική της τάξη. Η κρατική πολιτική διαχείριση του εν λόγω ζητήματος στρέφεται και στις δύο χώρες προς την αξιοποίηση της εθνικιστικής ρητορικής, ώστε να αποσπαστεί η συναίνεση της κοινωνικής βάσης στο πιθανό επερχόμενο αιματοκύλισμά της, μπολιάζοντάς τη με σοβινισμό και εθνική ενότητα, προκειμένου να αποχαρακτηρίσει τα ταξικά της συμφέροντα, τα οποία αντίκεινται με υλικούς όρους σε αυτά των κεφαλαιοκρατών! Φυσικά, οι ιμπεριαλιστικές κόντρες και τα εθνικιστικά αφηγήματα που γίνονται αυτές τις μέρες σημαίες των δύο κρατών σιγοντάρονται συστηματικά και επιτηδευμένα από τον αστικό τύπο και τα εντεταλμένα στην υπηρεσία των καπιταλιστών καθεστωτικά ΜΜΕ, προσπαθώντας να διαμορφώσουν μια ροπή του κοινωνικού σώματος προς την αστική και εθνικιστική αντίδραση.

Η εξελισσόμενη διαμάχη μεταξύ ελληνικού και τουρκικού κράτους γίνεται, για να αναδειχθεί ο επικρατέστερος πολιτικός και οικονομικός παράγοντας στην Ανατολική Μεσόγειο. Πρόκειται για μια διακρατική διαμάχη για τη νομή της πολιτικής και οικονομικής εξουσίας στην περιοχή. Οι μόνοι κερδισμένοι από αυτήν την ιστορία πρόκειται να είναι οι καπιταλιστές: μερίδες της ελληνικής και τουρκικής αστικής τάξης και κυρίως οι μονοπωλιακοί όμιλοι που θα θησαυρίσουν από τις εξορύξεις υδρογονανθράκων. Από την άλλη, στη λαιμητόμο του ιμπεριαλιστικού σφαγείου θα τεθούν οι λαοί της περιοχής, οι παραγωγοί του πλούτου και η νεολαία των δύο χωρών. Πέρα από τις σοβαρότατες απώλειες που μπορεί να προκαλέσει ένα θερμό επεισόδιο ή μια σφοδρότερη πολεμική σύρραξη με κόστος τις ζωές φτωχοδιαβόλων, οι εξορύξεις και η εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων και των υποθαλάσσιων ενεργειακών κοιτασμάτων θα επιφέρουν βαρύ οικολογικό αποτύπωμα που θα πλήξει ανεπανόρθωτα τα θαλάσσια οικοσυστήματα και τη βιοποικιλότητα των επίμαχων περιοχών.

Η καπιταλιστική «ειρήνη» είναι ένας αδιάκοπος ταξικός πόλεμος που οξύνεται διαρκώς. Πριν λίγες μέρες στη σύνοδο κορυφής της Ε.Ε. δόθηκε στο ελληνικό κράτος πακέτο χρηματοδότησης ύψους 72 δις ευρώ (32 δις ευρώ από το Ταμείο Ανάκαμψης, 19 δις ευρώ επιχορήγηση και τα υπόλοιπα δανεικά). Με αυτήν τη συμφωνία εγκαινιάζεται, λοιπόν, η επιβολή του νέου μνημονίου που θα χτυπήσει ανελέητα τα εργατικά-λαϊκά στρώματα τους επόμενους μήνες, διότι η εκταμίευση των εν λόγω κεφαλαίων απαιτεί την αξιολόγηση των αντικοινωνικών και αντεργατικών μεταρρυθμίσεων που πρόκειται να εφαρμοστούν. Αυτά τα λεφτά δε θα πάνε στον λαό, δε θα ενισχύσουν τους φτωχούς, τους εργαζόμενους και τους άνεργους. Αντίθετα, προορίζονται για την καπιταλιστική ανασυγκρότηση. Πρόκειται για ακόμη ένα πακέτο σωτηρίας, ενίσχυσης και φοροαπαλλαγής των καπιταλιστικών επιχειρήσεων και περικοπών των δημόσιων δαπανών.

Δεν είναι κρυφό ότι η ελλαδική επικράτεια έχει μετατραπεί σε μια απέραντη ΝΑΤΟϊκή βάση με την πλήρη συγκατάθεση των κυβερνήσεων και των αστικών κομμάτων. Κι ενώ πλησιάζει ένας σφοδρότερος κύκλος λιτότητας με το νέο μνημόνιο που επίκειται προσεχώς, το ελληνικό κράτος ως μέλος του ΝΑΤΟ δαπανά ετησίως 2,4% του ΑΕΠ του (4,5 δις δολάρια δηλαδή) για στρατιωτικούς σκοπούς. Τα έξοδα για τις εξοπλιστικές δαπάνες βρίσκονται στην κορυφή των προτεραιοτήτων του εγχώριου κρατικού προϋπολογισμού, τη στιγμή που η κοινωνική πλειοψηφία στενάζει υπό το βάρος των αντεργατικών και αντιλαϊκών πολιτικών και οι δανειακές συμβάσεις που έχει υπογράψει το ελληνικό κράτος υπαγορεύουν τη διατήρηση της διεθνούς οικονομικής επιτροπείας και της λιτότητας στην οικονομική ζωή της χώρας τουλάχιστον μέχρι το 2060! Για ακόμη μια φορά καταδεικνύεται πως το ΝΑΤΟ δεν είναι η σκέπη της ειρήνης και της προστασίας των λαών, αλλά μια διακρατική πολεμική μηχανή και σφαγείο των ιμπεριαλιστών. Αυτοί που παρουσιάζουν τους εαυτούς τους ως «προστάτες των λαών» είναι αυτοί που επιβουλεύονται την πραγματική τους ασφάλεια, αυτοί που υποδαυλίζουν την ειρήνη και αιματοκυλίζουν τους λαούς για τα συμφέροντα προνομιούχων μειοψηφικών ελίτ (πολυεθνικές και μονοπώλια). Οι ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις του ΝΑΤΟ μετρούν δεκαετίες ολόκληρες και αμέτρητα θύματα στο ιστορικό τους. Σήμερα το ΝΑΤΟ έχει απλώσει το αιματοβαμμένο χέρι του στις χώρες της Μέσης Ανατολής και της Βόρειας Αφρικής, όπου υπάρχουν ανοιχτά πολεμικά μέτωπα που ξεκληρίζουν και ξεσπιτώνουν κατά χιλιάδες τους λαούς. Αύριο ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος ίσως χτυπήσει την πόρτα του Αιγαίου…

Οι καταπιεσμένοι και εκμεταλλευόμενοι, σε όποια μεριά του χάρτη και αν βρισκόμαστε, δεν έχουμε να χωρίσουμε τίποτα μεταξύ μας. Οφείλουμε να αντιληφθούμε την κοινότητα των ταξικών μας συμφερόντων και με βάση αυτή να οργανώσουμε την αντεπίθεσή μας απέναντι σε όσους μας καταπιέζουν και ζουν από τον μόχθο μας. Δεν πρόκειται να πολεμήσουμε για τα συμφέροντα των ντόπιων και διεθνών αφεντικών, δεν πρόκειται να πολεμήσουμε για καμία πατρίδα, ούτε να στρέψουμε τις κάννες των όπλων προς τις εργατικές τάξεις των άλλων χωρών, από τις οποίες προσπαθούν να μας χωρίσουν με κάθε τεχνητό μέσο οι κυρίαρχοι, επιστρατεύοντας κάθε διαθέσιμο διαλύτη της ταξικής συνείδησης (π.χ. έθνος, σύνορα, θρησκεία).

Καθήκον των καταπιεσμένων και εκμεταλλευόμενων είναι να σαμποτάρουν τη μηχανή του ιμπεριαλιστικού πολέμου και να αποτρέψουν τη διάχυση του εθνικιστικού δηλητηρίου στο κοινωνικό σώμα! Συνεπώς, είναι επιτακτική ανάγκη η ενδυνάμωση του διεθνούς αντιπολεμικού και αντιιμπεριαλιστικού κινήματος στη βάση του προλεταριακού διεθνισμού και του ανυποχώρητου αντικαπιταλιστικού, επαναστατικού αγώνα. Μόνο ενωμένο το παγκόσμιο προλεταριάτο, ταξικά οργανωμένο και πολιτικά συγκροτημένο, μπορεί να αποτρέψει τα πολεμικά σχέδια της καπιταλιστικής ολιγαρχίας, να συγκρουστεί και να ανατρέψει το κράτος και τους κεφαλαιοκράτες, για να διευθύνει συλλογικά, ακηδεμόνευτα και οριζόντια την οικονομική και κοινωνική ζωή, ανοίγοντας τον δρόμο για την οικοδόμηση της ακρατικής και αταξικής κοινωνίας, του ελευθεριακού κομμουνισμού.

ΚΑΝΕΝΑΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΛΑΩΝ ΚΑΜΙΑ ΕΙΡΗΝΗ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΤΑΞΕΩΝ


ΤΑΞΙΚΗ ΚΑΙ ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΟΠΟΥ ΓΗΣ ΚΑΤΑΠΙΕΣΜΕΝΩΝ ΚΑΙ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΟΜΕΝΩΝ


ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ, ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΙΚΟΔΟΜΗΣΗ ΤΟΥ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΚΟΥ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΥ

Αναρχική Ομοσπονδία
Site: anarchist-federation.gr
email: anarchist-federation@riseup.net
Twitter: twitter.com/anarchistfedGr
Fb: facebook.com/anarxikiomospondia2015
Youtube: Αναρχική Ομοσπονδία

Θα προασπίσουμε την κοινωνική επανάσταση στη Ροζάβα με όλες μας τις δυνάμεις. | Κοινή ανακοίνωση διεθνιστικής αλληλεγγύης στην κοινωνική επανάσταση στη Ροζάβα από την Αναρχική Ομοσπονδία και από διάφορες αναρχικές οργανώσεις και ομοσπονδίες του εξωτερικού.

Θα προασπίσουμε την κοινωνική επανάσταση στη Ροζάβα με όλες μας τις δυνάμεις. | Κοινή ανακοίνωση διεθνιστικής αλληλεγγύης στην κοινωνική επανάσταση στη Ροζάβα από την Αναρχική Ομοσπονδία και από διάφορες αναρχικές οργανώσεις και ομοσπονδίες του εξωτερικού.

Κοινή ανακοίνωση διεθνιστικής αλληλεγγύης στην κοινωνική επανάσταση στη Ροζάβα από την Αναρχική Ομοσπονδία και από διάφορες αναρχικές οργανώσεις και ομοσπονδίες του εξωτερικού:
Θα προασπίσουμε την κοινωνική επανάσταση στη Ροζάβα με όλες μας τις δυνάμεις. Οι αιμοσταγείς ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις αναστέλλονται από τη συντονισμένη διεθνιστική δράση των καταπιεσμένων τάξεων.
Από τον Ιούλιο του 2012 μια ζωντανή επαναστατική διαδικασία εκτυλίσσεται στην περιοχή της Βόρειας και Ανατολικής Συρίας / του Δυτικού Κουρδιστάν, στη Ροζάβα, ορθώνοντας το ανάστημά της ενάντια στον καπιταλισμό, τον ιμπεριαλισμό, τον φασισμό και την πατριαρχία. Το απελευθερωτικό κοινωνικό εγχείρημα του δημοκρατικού συνομοσπονδισμού συνίσταται στην ειρηνική συναδέλφωση των λαών με όρους άμεσης δημοκρατίας, εδράζεται στην κοινωνική οικολογία και τον ριζοσπαστικό φεμινισμό και αμφισβητεί τον ρόλο του κράτους ως οργάνου κυριαρχίας, αποδεικνύοντας με απτό τρόπο πως οι καπιταλιστές υστερούν επί της ουσίας σε επίπεδο ισχύος και η εξουσία τους θα ανατραπεί αργά ή γρήγορα από τους επαναστατημένους εργάτες και αγρότες. Αυτό είναι το ιστορικό καθήκον των υποτελών τάξεων.
Η προοπτική και η υλική πραγμάτωση της κοινωνικής και ταξικής χειραφέτησης, της αυτοδιεύθυνσης του συνόλου της παραγωγής, της διανομής και της κοινωνικής ζωής από τους ίδιους τους καταπιεσμένους και εκμεταλλευόμενους θίγει εκ θεμελίων τα ταξικά συμφέροντα της άρχουσας, καπιταλιστικής, τάξης. Η κοινωνική επανάσταση στη Ροζάβα αποτελεί μια ελπιδοφόρα διαδικασία για την κοινωνική απελευθέρωση όλων των υποτελών στρωμάτων, αλλά και ένα απελευθερωτικό εγχείρημα που ανατρέπει στην πράξη τους ισχυρισμούς των αστών πολιτικών και οικονομολόγων, της ίδιας της κυρίαρχης καπιταλιστικής ιδεολογίας, περί μονιμότητας και ακλόνητης εδραίωσης του βάρβαρου καπιταλιστικού συστήματος. Ο υποτιθέμενος καπιταλιστικός μονόδρομος κλονίζεται με κάθε μαχητικό βήμα που κάνουν οι λαοί στην κατεύθυνση της κοινωνικής επανάστασης. Οι απανταχού ιμπεριαλιστές δεν μπορούν να χωνέψουν με τίποτα πως οι καταπιεσμένοι λαοί της Μέσης Ανατολής όχι μόνο αντιστέκονται στην κρατική και καπιταλιστική βαρβαρότητα, αλλά παίρνουν τις ζωές τους στα χέρια τους οικοδομώντας από τα κάτω μια ελευθεριακή σοσιαλιστική εναλλακτική λύση απέναντι στο κυρίαρχο καπιταλιστικό παράδειγμα. Οι ιμπεριαλιστές εποφθαλμιούν και ορέγονται αυτό το πλούσιο φιλέτο γης, αντιμάχονται και συγκρούονται μεταξύ τους επί αιώνες, ανεβάζουν και κατεβάζουν κυβερνήσεις-ανδρείκελα των δικών τους συμφερόντων, για να ελέγξουν τους φυσικούς και ενεργειακούς πόρους της περιοχής, για να διανοίξουν νέες αγορές, για να υποτιμήσουν περαιτέρω το προλεταριάτο της Μέσης Ανατολής. Με λίγα λόγια, προωθούν τα συμφέροντά τους με κάθε μέσο, μη διστάζοντας να αιματοκυλίσουν τους λαούς της περιοχής.
Οι ιμπεριαλιστές έχουν βαμμένα τα χέρια τους με το αίμα των λαών. Ανάλογα με τις περιστάσεις, τους εκάστοτε συσχετισμούς ισχύος και τα επίμαχα συμφέροντά τους, συμμαχούν ή συγκρούονται μεταξύ τους. Σε κάθε περίπτωση, όμως, σφυροκοπούν ανελέητα τη χειμαζόμενη κοινωνική βάση, δηλαδή τον ταξικό τους αντίπαλο. Εδώ και 2 χρόνια το τουρκικό κράτος έχει ξεκινήσει μια αδιάκοπη επιχείρηση για την κατάληψη θέσεων της απελευθερωμένης περιοχής της Ροζάβα. Οι επιθέσεις του τουρκικού κράτους συνεχίζονται μέχρι σήμερα με την αρωγή, την ανοχή και τη συγκατάθεση των διεθνών ιμπεριαλιστικών δυνάμεων και των ισλαμιστικών συμμοριών που λειτουργούν ως μισθοφόροι και εμπροσθοφυλακή των μιλιταριστικών επεμβάσεων της Τουρκίας στο Κουρδιστάν.
Στις 15/6/2020 το τουρκικό κράτος επιτέθηκε κατά μέτωπο απέναντι στις απελευθερωμένες ζώνες της Ροζάβα, του αυτοδιοικούμενου καταυλισμού μεταναστών στο Μαξμούρ και στη δημοκρατική περιοχή των Γιαζίντι στα Όρη Σενγκάλ, που διέπονται όλες τους από την οργανωτική δομή του δημοκρατικού συνομοσπονδισμού. Λίγες μέρες αργότερα, ο τουρκικός στρατός ξεκίνησε την επιχείρηση εισβολής στο Μπασούρ / Νότιο Κουρδιστάν, το οποίο έκτοτε βομβαρδίζεται αδιάκοπα. Στις 23 και 25/6/2020 σημειώθηκαν πολύνεκρες επιθέσεις με drones του τουρκικού στρατού στη Ροζάβα και στην επαρχία Σουλεϊμανίγια. Άνθρωποι αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους που κάηκαν και να ξενιτευτούν, αγροτικές γαίες και καλλιέργειες καταστράφηκαν ολοσχερώς, ενώ πολλοί άμαχοι έχασαν τη ζωή τους από τις επιθέσεις του τουρκικού στρατού. Οι δυνάμεις των Κούρδων ανταρτών και των Κουρδισσών ανταρτισσών απαντούν στις προκλήσεις και τις πολύνεκρες επιθέσεις του τουρκικού κράτους, προασπίζοντας τον λαό και το επαναστατικό εγχείρημα του δημοκρατικού συνομοσπονδισμού. Ο πόλεμος στα βουνά του Κουρδιστάν μαίνεται ασταμάτητα, όπως και η τουρκική κατοχή εδαφών του Κουρδιστάν. Το τουρκικό κράτος έχει αθετήσει κάθε διεθνή σύμβαση και παραβίασε την εκεχειρία που κηρύχτηκε λόγω της πανδημίας του Covid-19. Οι συνένοχοι στο έγκλημα που διαπράττει εδώ και χρόνια το τουρκικό κράτος, οι καπιταλιστές και τα κράτη δηλαδή, σιωπούν για ακόμα μια φορά, αφού πρώτα έχουν δώσει με τον έναν ή με τον άλλο τρόπο το πράσινο φως στα ιμπεριαλιστικά σχέδια του τουρκικού κράτους και της αστικής του τάξης.
Οργανώσεις του κουρδικού απελευθερωτικού κινήματος καλούν σε δράσεις και κινητοποιήσεις αλληλεγγύης στην επαναστατημένη Ροζάβα το διήμερο 18 και 19/7/2020. Στις 19/7/2012 χάραξε η αυγή της κοινωνικής απελευθέρωσης για τους λαούς της Μέσης Ανατολής. Τότε σημειώθηκε η εναρκτήρια πράξη της κοινωνικής επανάστασης στη Ροζάβα. Στις 19/7/1936 η εργατική τάξη και η αγροτιά της Ισπανίας πήρε τα όπλα και αντιστάθηκε στο φασιστικό πραξικόπημα του δικτάτορα Φρανθίσκο Φράνκο. Για μια τριετία επιδόθηκαν σε μια σφοδρή επαναστατική ταξική πάλη για την οικοδόμηση του ελευθεριακού κομμουνισμού. Το νήμα των αγώνων που έδωσαν οι εργάτες και οι αγρότες της Ισπανίας, οι αναρχοκομμουνιστές και αναρχοσυνδικαλιστές επαναστάτες της Ιβηρικής Χερσονήσου, συνεχίζουν σήμερα οι επαναστατημένοι λαοί του Κουρδιστάν. Ο αγώνας τους είναι και δικός μας αγώνας, είναι υπόθεση του παγκόσμιου προλεταριάτου. Ως αναρχικοί και αναρχικές, καλούμαστε συντονισμένα και σε διεθνή κλίμακα να προασπίσουμε την κοινωνική επανάσταση στη Ροζάβα, να κάνουμε ό,τι περνάει από το χέρι μας για την ενίσχυση του διεθνούς αντικαπιταλιστικού, αντικρατικού, αντι-ιμπεριαλιστικού επαναστατικού ταξικού κινήματος.
Η διεθνιστική αλληλεγγύη μεταξύ των όπου γης καταπιεσμένων και εκμεταλλευόμενων είναι η συγκολλητική δύναμη που δύναται να καταφέρει το τελειωτικό χτύπημα στο καπιταλιστικό σύστημα. Η ανιδιοτελής και ακούραστη συνεισφορά στις επαναστατικές διεργασίες που βρίσκονται σε εξέλιξη σε κάθε γωνιά της γης είναι το βασικό καθήκον του διεθνούς αναρχικού κινήματος σήμερα. Η παγκόσμια κοινωνική επανάσταση στην κατεύθυνση του ελευθεριακού κομμουνισμού είναι ο στρατηγικός άξονας της δράσης μας. Σε αυτήν την κατεύθυνση αγωνιζόμαστε κι εμείς, δρώντας τοπικά και σκεπτόμενοι διεθνώς.
Για όλους αυτούς τους λόγους, λοιπόν, θεωρούμε πως ο καλύτερος τρόπος για την αλληλεγγύη και την υποστήριξη της κοινωνικής επανάστασης στη Ροζάβα είναι η ενδυνάμωση, η εξάπλωση των κοινωνικών και ταξικών αγώνων στις περιοχές που δραστηριοποιούμαστε πολιτικά και η εδραίωση των αναρχικών πολιτικών οργανώσεών μας.
ΑΜΕΣΗ ΠΑΥΣΗ ΤΩΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΩΝ ΕΠΕΜΒΑΣΕΩΝ ΠΟΥ ΑΙΜΑΤΟΚΥΛΙΖΟΥΝ ΤΟΥΣ ΛΑΟΥΣ
ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΟΥ ΑΜΠΝΤΟΥΛΑΧ ΟΤΖΑΛΑΝ ΚΑΙ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΦΥΛΑΚΙΣΕΙ ΤΟ ΤΟΥΡΚΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ
ΝΑ ΑΠΟΣΥΡΘΟΥΝ ΤΩΡΑ ΤΑ ΕΠΙΤΙΘΕΜΕΝΑ ΣΤΑ ΕΔΑΦΗ ΤΟΥ ΚΟΥΡΔΙΣΤΑΝ ΤΟΥΡΚΙΚΑ ΣΤΡΑΤΕΥΜΑΤΑ
ΝΑ ΟΡΘΩΣΟΥΜΕ ΤΑΞΙΚΑ ΑΝΑΧΩΜΑΤΑ ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟΝ ΚΡΑΤΙΚΟ ΚΑΙ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΟ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΣΜΟ
ΝΙΚΗ ΣΤΑ ΟΠΛΑ ΤΩΝ ΚΟΥΡΔΩΝ/ΙΣΣΩΝ ΑΝΤΑΡΤΩΝ/ΙΣΣΩΝ – ΠΟΛΕΜΟ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΤΩΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΩΝ
ΖΗΤΩ Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗΜΕΝΗ ΡΟΖΑΒΑ
ΠΑΝΤΟΤΕ ΣΤΟ ΠΛΕΥΡΟ ΟΣΩΝ ΑΓΩΝΙΖΟΝΤΑΙ
Αναρχική Ομοσπονδία (Ελλάδα)
Coordenaçao Anarquista Brasileira -CAB (Βραζιλία)
Federación Anarquista Uruguaya -FAU (Ουρουγουάη)
Federación Anarquista de Rosario -FAR (Αργεντινή)
Embat-Organització Llibertària (Καταλονία)
Die Plattform-Anarchakommunistische Organisation (Γερμανία)
Organisation Socialiste Libertaire -OSL (Ελβετία)
Libertaere Aktion (Ελβετία)
Anarchist Union of Afghanistan and Iran -AUAI (Ιράν και Αφγανιστάν)
Organización Anarquista de Córdoba -OAC (Αργεντινή)
Federación Anarquista Santiago (Χιλή)
Grupo Libertario Vía Libre (Κολομβία)
Alternativa Libertaria / FDCA (Ιταλία)
Aotearoa Workers Solidarity Movement -AWSM (Νέα Ζηλανδία)
Devrimci Anarşist Faaliyet -DAF (Τουρκία)
Workers Solidarity Movement -WSM (Ιρλανδία)
Bandilang Itim (Φιλιππίνες)
Παρακάτω ακολουθεί το ίδιο κείμενο στα αγγλικά:

We will defend the social revolution in Rojava with all our power. The bloodthirsty imperialist interventions can be suspended only by the coordinated internationalist actions of the oppressed classes.

 

From July 2012, a living revolutionary process unfolds in Rojava, in the area of Northern and Eastern Syria/West Kurdistan, by standing tall against capitalism, imperialism, fascism and patriarchy. The liberating social endeavor of democratic confederalism consists of the peaceful fellowship of the peoples in terms of direct democracy. At the same time it focuses on social ecology and radical feminism, questioning the role of the state as a tool for domination while proving in a tangible manner that the capitalists really lack in strength, and its authority sooner or later is going to be overthrown by the revolutionary workers and farmers. That is the historical duty of the subjugated classes.

The prospect and the material fulfillment of the social and class emancipation – the self-management of the production and of the social life by the oppressed – affects the foundations and the interests of the ruling capitalist class. The social revolution in Rojava is a process that came to give hope for the social liberation of all the oppressed classes and at the same time an experience that refutes in practice the claims of the bourgeoisie politicians and capitalist economists, that capitalism is an unwavering and immovable system.

The supposed capitalist “one-way” is being shattered with every step that the people are taking towards the social revolution. What the imperialists around the globe can’t digest is that the people of the Middle East are not only fighting against the capitalist barbarism, but they are also taking their lives in their hands by creating a libertarian socialist alternative way, to the capitalist impasse. The imperialists are lusting to get their hands on the rich lands of Middle East. They have been fighting with each other for years, they have been using puppet-governments in order to exploit the natural and energy resources of the area and to further undervalue even the middle-eastern proletariat. In a few words, they try to promote their interests by any means, not hesitating to bloodshed the area.

The capitalists have their hands painted in the blood of the people. According to the current power play and their particular interests, they either fight or forming alliances with each other. In any case, they have been mercilessly hammering down the struggling people, the oppressed and the exploited, that is their class opponents. For the last 2 years the turkish state has started an non-stop operation for the occupation of the liberated Rojava. The attacks of the turkish state have been continuing until today with the aid, the tolerance and the consent of the international imperialist powers and the islamic gangs, that act as mercenaries and armed vanguard to the turkish military interventions in Kurdistan.

On 15/6/2020 the turkish state attacked openly the liberated regions of Rojava, the self-managed immigrant camp at Maxmur and the democratic region of the Yazidi at Sengal. All these regions are part of the liberated areas. A few days later, again, the turkish army started an operation to invade Başur / Southern Kurdistan, which has since been bombed endlessly.On the 23 and 25/6/2020 several deadly attacks by drones of the turkish army have been recorded in Rojava and Suleymaniya. Many people were forced to abandon their -now burned- houses and emigrate, agricultural lands and crops were completely destroyed, while many civilians lost their lives from the attack of the turkish army. The forces of the Kurdish guerillas are responding to the deadly attacks by the Turkish state, defending the people and the revolutionary experience. The war in the kurdish mountains rages non-stop, as is the Turkish occupation of the Kurdistan territory. The turkish state has violated every international convention and as well the truce declared by the Covid-19 pandemic. The perpetrators of this crime, that has been committed for years by the Turkish state, the capitalists and the states, are silencing once again, after having given the green light to the imperialist plans of the Turkish state.

The Kurdish liberation-movement organizations call for solidarity actions in the rebellious Rojava on the 18 and 19/7/2020. On the 19/7/2012 a brilliant dawn of social revolution broke upon the people of Middle East. It was at this moment that the social revolution began in Rojava. On 19/7/1936 the organized working class and farmers of Spain stood against the fascist military coup led by dictator Francisco Franco. For three years they have been engaged in a fierce revolutionary fight for the construction of a libertarian communist society. The legacy of the battles that the workers, the farmers, the anarcho-syndicalists and anarcho-communists of the Iberian Peninsula is being passed today to the revolutionary people of Kurdistan. Their fight is our own, it’s a matter of the international proletariat. That is why we are called upon to defend on a coordinated and international scale the social revolution in Rojava. As anarchist we have to do everything in our possibilities to strengthen the international anti-capitalist, anti-state, anti-imperialist revolutionary movement.

The international solidarity between the oppressed and the exploited is the collective power that can give the finishing blow to the capitalist system. The untiring, unselfish contribution to the revolutionary processes all over the world is the duty of the anarchist movement today. The international social revolution, in the direction of the libertarian communism, indicates the strategic course of our actions. This is also our direction to the everyday fight against capitalism. Acting locally and thinking internationally. For all this we believe that the best way of solidarity and support for the Kurdish revolution is the strengthening and deepening of social struggles in our regions and the consolidation of our anarchist political organizations.

IMMEDIATE CEASE OF THE IMPERIALIST INTERVENTIONS AND THE BLOODSHED OF PEOPLE

INMEDIATE FREEDOM FOR ABDULLAH OCALAN AND ALL THE POLITICAL PRISONERS OF THE TURKISH DICTATORSHIP

IMMEDIATE WITHDRAWAL OF THE TURKISH ARMY FROM KURDISTAN

WE HAVE TO BUILD BARRICADES OF INTERNATIONAL SOLIDARITY AGAINST THE TOTALITARISM OF THE STATE AND CAPITALISM

VICTORY IN THE ARMS OF THE KURDISH GUERILLA -WAR AGAINST THE IMPERIALISTS

LONG LIVE THE SOCIAL REVOLUTION IN ROJAVA

UP WITH THOSE WHO FIGHT

Anarchist Federation (Greece)
Coordenaçao Anarquista Brasileira -CAB (Brazil)
Federación Anarquista Uruguaya -FAU (Uruguay)
Federación Anarquista de Rosario -FAR (Argentina)
Embat-Organització Llibertària (Catalonia)
Die Plattform-Anarchakommunistische Organisation (Germany)
Organisation Socialiste Libertaire -OSL (Switzerland)
Libertaere Aktion (Switzerland)
Anarchist Union of Afghanistan and Iran -AUAI (Afghanistan & Iran)
Organización Anarquista de Córdoba -OAC (Argentina)
Federación Anarquista Santiago (Chile)
Grupo Libertario Vía Libre (Colombia)
Alternativa Libertaria / FDCA (Italy)
Aotearoa Workers Solidarity Movement -AWSM (New Zeeland)
Devrimci Anarşist Faaliyet -DAF (Turkey)
Workers Solidarity Movement -WSM (Ireland)
Bandilang Itim (Philippines)