Ρουβίκωνας: Δημιουργώντας μηχανισμό αλληλεγγύης στην βάση. Συλλογή ειδών πρώτης ανάγκης

Ρουβίκωνας: Δημιουργώντας μηχανισμό αλληλεγγύης στην βάση. Συλλογή ειδών πρώτης ανάγκης

Είμαστε ακόμα στην αρχή. Στην αρχή του πρώτου σταδίου μιας πολύπλευρης υγειονομικής/οικονομικής/πολιτικής αλλά πολιτισμικής κρίσης. Κι όπως σε κάθε τέτοια συνθήκη υπάρχουν οι λίγοι «ντυμένοι» και οι πολλοί «γυμνοί».

Ο Ρουβίκωνας όντας φύσει και θέσει στην  μεριά των πολλών κινητοποιεί τις δυνάμεις του, ανάμεσα σε πολλά άλλα και στο χτίσιμο δομών έμπρακτης αλληλεγγύης τις πιο κρίσιμες ώρες για όλους μας.

Μετά την παρέμβαση στο Γηροκομείο Αθηνών καθώς και άλλες που θα ακολουθήσουν, σχεδιάζουμε και υλοποιούμε μια νέα δομή αλληλεγγύης που έρχεται να ανταποκριθεί στις σημερινές ιδιαίτερες ανάγκες, αλλά βάζει τις βάσεις και για τις αυριανές ακόμα πιο επιτακτικές ανάγκες τις κοινωνικής βάσης.

Συγκεντρώνουμε τρόφιμα και φάρμακα και οργανώνουμε έναν μηχανισμό που μπορεί να τα παραλάβει από τα σημεία που ο καθένας/μια που θέλει να συνεισφέρει, τα εχει αποθηκευμένα και τα παραδίδει επίσης στα σπίτια που δηλώνουν τις ανάγκες τους και στους ανθρώπους που αποκλεισμένοι, λόγω του κινδύνου και της φτώχειας, αδυνατούν να καλύψουν βασικές ανάγκες.

Τα μόνα μας όπλα είναι η εφευρετικότητα, το ελευθεριακό οπλοστάσιο μεθόδων αυτοοργάνωσης  και η αφοσίωση στον σκοπό της υπεράσπισης της ζωής και των συμφερόντων της βάσης. Αυτά τα όπλα θα τα χρησιμοποιήσουμε, με δημόσιο και διαφανή τρόπο, στο μέγιστο που μπορούμε.

Ξεκινάμε με αυτόν τον τρόπο και στην πορεία, πειραματιζόμενοι, θα τροποποιούμε την δομή μας με κριτήριο την μεγαλύτερη δυνατή αποτελεσματικότητα.

Καλούμε τον κόσμο της βάσης να στηρίξει έμπρακτα τους δικούς του ανθρώπους συνεισφέροντας από το όποιο ελάχιστο περίσσευμά του στην επιβίωση της δικής του, πλειοψηφικής ταξικής οικογένειας.

Παρέχουμε μια σειρά τηλεφώνων και επαφών όπου όποιος/α μπορεί μπορεί να επικοινωνεί και να συνεννοείται για την παράδοση τροφίμων και φαρμάκων. Σε αυτήν την προσπάθεια θα προστεθούν και τα είδη πρώτης ανάγκης που είχαμε μαζέψει για τις γυναικείες φυλακές Θήβας και δεν μας επετράπη να παραδώσουμε.

Η αλληλεγγύη είναι το όπλο μας

Ούτε βήμα πίσω.

Το μόνο που έχουμε είναι ο ένας τον άλλον.

ΡΟΥΒΙΚΩΝΑΣ

* Την προσεχή Δευτέρα (6/4)  ο Ρουβίκωνας θα παραδώσει τρόφιμα στα παιδιά που φιλοξενούνται στο Πρότυπο Εθνικό Νηπιοτροφείο στην Καλλιθέα, τα οποία αγοράστηκαν με οικονομικούς πόρους της συλλογικότητάς μας και αλληλέγγυων. Παράλληλα, θα συλλέγει αναλώσιμα είδη (κρεμοσάπουνα, χειροπετσέτες, αντισηπτικά, χαρτιά υγείας & κουζίνας), έτσι ώστε να παραδοθούν και αυτά στο Νηπιοτροφείο.

Τηλέφωνα και ωράριο συλλογής ειδών ανά περιοχές:

1) 6971 585-263

Εξάρχεια, Ομόνοια, Πλ. Βάθη, Κολωνάκι, Μοναστηράκι, Αγ. Παντελεήμονας, Ακαδημία Πλάτωνος

Δευτέρα έως Παρασκευή 19:00-21:00

2) 6942 229-569

Γκύζη, Αμπελόκηποι, Κυψέλη

Τρίτη έως Σάββατο 18:00-20:00

3) 6986 383-518

Ζωγράφου, Γουδή, Καισαριανή, Παγκράτι

Δευτέρα έως Παρασκευή 18:00-20:00

4) 6987 453-847

Καλλιθέα, Πετράλωνα, Ταύρος, Θησείο, Κουκάκι

Τρίτη έως Σάββατο 18:00-20:00

5) 6996 601-652

Αγ. Ανάργυροι, Πατήσια, Ν. Φιλαδέλφεια, Ίλιον, Γαλάτσι, Κυψέλη

Δευτέρα έως Σάββατο 19:00-21:00

6) 6983 940-387

Αμπελόκηποι, Πανόρμου, Λυκαβηττός, Κατεχάκη, Ψυχικό

Τρίτη έως Πέμπτη 17:00-19:00

7) 6985 698-549

Αγ. Παρασκευή, Βριλήσσια, Χαλάνδρι, Γέρακας, Γλυκά Νερά, Χολαργός

Τρίτη, Πέμπτη, Κυριακή 17:00-19:00

8) 6985 698-153

Ηλιούπολη, Αργυρούπολη, Δάφνη, Υμηττός, Βύρωνας, Άγ. Δημήτριος

Τρίτη, Τετάρτη, Παρασκευή 18:00-20:00

9) 6985 698-736

Ν. Σμύρνη, Δάφνη, Άγ. Δημήτριος, Ηλιούπολη, Άλιμος, Αργυρούπολη, Γλυφάδα, Βούλα, Καλλιθέα, Πετράλωνα, Κουκάκι, Παλαιό & Νέο Φάληρο, Ταύρος, Μοσχάτο, Υμηττός, Βύρωνας, Ζωγράφου, Γουδή, Καισαριανή, Παγκράτι

Κάθε μέρα 17:00-19:00

10) 6996 601-613

Καλλιθέα, Πετράλωνα, Κουκάκι, Παλαιό & Νέο Φάληρο, Ταύρος, Ν. Σμύρνη, Μοσχάτο

Τετάρτη & Πέμπτη 15:00-17:00, Σάββατο & Κυριακή 12:00-14:00

11) 6987 454-279

Περιστέρι, Ίλιον, Πετρούπολη, Αιγάλεω, Χαϊδάρι, Παλατιανή, Ρέντη, Νίκαια, Κορυδαλλός

Κάθε μέρα 12:00-14:00

12) 6945 103-700

Ηράκλειο, Ν. Φιλαδέλφεια, Ν. Ιωνία, Μαρούσι, Κηφισιά

Δευτέρα έως Παρασκευή 19:00-21:00 & Σάββατο 18:00–20:00

13) 6986 383-485

Ηράκλειο, Ν. Φιλαδέλφεια, Ν. Ιωνία, Πευκάκια, Λυκόβρυση

Δευτέρα, Τρίτη, Πέμπτη, Παρασκευή 12:00-14:00

14) 6986 383-490

Μαρούσι, Ν. Ερυθραία, Κηφισιά, Ν. Ιωνία, Ηράκλειο

Δευτέρα έως Παρασκευή 17:00-19:00

15) 6985 698-362

Χαλάνδρι, Βριλήσσια, Γέρακας, Γλυκά Νερά

Δευτέρα έως Παρασκευή 12:00-14:00

Απέναντι στη θανατοπολιτική του κράτους και του κεφαλαίου να κρατήσουμε ζωντανές τις πρακτικές της αλληλεγγύης και της αλληλοβοήθειας.

Απέναντι στη θανατοπολιτική του κράτους και του κεφαλαίου να κρατήσουμε ζωντανές τις πρακτικές της αλληλεγγύης και της αλληλοβοήθειας.

Tο ξέσπασμα μιας πανδημίας τόσο μεγάλης εμβέλειας αποτελεί το εφαλτήριο για την ανάδειξη μιας κρίσης, η οποία πέρα από τις προφανείς υγειονομικές της διαστάσεις έχει και χαρακτηριστικά χρηματοπιστωτικής κρίσης. Στην ήδη τεταμένη ιστορική περίοδο παγκόσμιας δομικής καπιταλιστικής κρίσης υπερσυσσώρευσης, που έκανε το δυναμικό της ξεκίνημα το 2008, η παρούσα πανδημία έρχεται να αποσταθεροποιήσει ακόμα περισσότερο τα θεμέλια του συστήματος και να οξύνει τις κοινωνικές και ταξικές αντιθέσεις που βρίσκονται στο εσωτερικό του. Οι εκφραστές του κεφαλαιοκρατικού συστήματος παραγωγής μέσα στη μέγγενη των απροσδόκητων εξελίξεων, λαμβάνουν μια σειρά από δραστικά  αναδιαρθρωτικά μέτρα για την συντήρηση ενός συστήματος που υπόκειται σε κλυδωνισμούς ανυπολόγιστου οικονομικού και πολιτικού κόστους. Το ”πάγωμα” της παραγωγής και των επενδύσεων σε αρκετούς τομείς της οικονομίας, η πτώση των αγορών και του ποσοστού κέρδους καθώς και η αναστολή λειτουργίας αρκετών υπηρεσιών ύψιστης σημασίας για την καπιταλιστική ανάπτυξη, είναι τα συμπτώματα ενός συστήματος που βρίσκεται σε βαθιά κρίση.

 

 

Ταυτόχρονα, η απάντηση του συστήματος σε αυτή την φάση που έχει περιέλθει, είναι η επιβολή ενός καθεστώς έκτακτης ανάγκης, με περιστολές στοιχειωδών δικαιωμάτων και απαγόρευση κυκλοφορίας. Μια απαγόρευση που γίνεται υπό το πρόσχημα της υγειονομικής προστασίας του πληθυσμού, καθώς φαίνεται πως οι τεράστιες ελλείψεις σε υλικοτεχνικές υποδομές αλλά και σε ανθρώπινο δυναμικό στη δημόσια υγεία καθιστούν το κράτος αδύναμο να διαχειριστεί μια πιθανή ευρεία εξάπλωση του ιού, ακριβώς λόγω της υποβάθμισης, της υποστελέχωσης ή του κλεισίματος των δημόσιων νοσοκομείων. Είναι εξάλλου μια δυσάρεστη κατάσταση αυτή για το κράτος, καθώς η απαγόρευση της κυκλοφορίας ή της μετακίνησης επί της ουσίας  πλήττει σοβαρά την κατανάλωση των αγαθών, πράγμα ανεπιθύμητο όσο τίποτα στον καπιταλισμό. Ωστόσο, η κυκλοφορία δεν είναι απαγορευμένη για τους ανθρώπους που επιδίδονται σε δραστηριότητες επικερδείς για το κεφάλαιο, όπως η εργασία στους χώρους δουλειάς. Είναι σίγουρη, όμως, η αξιοποίηση αυτού του μέτρου ως ενός ακόμη κατασταλτικού όπλου στη φαρέτρα του κράτους που στοχεύει στον περαιτέρω έλεγχο της κοινωνικής ζωής και τη συνολική αναδιάρθρωση της παραγωγής και της οικονομίας με πολεμικούς όρους. Τα αφεντικά και το πολιτικό τους προσωπικό στην κόψη μιας δυσθεώρητης χρεοκοπίας του συστήματος τους, επιτάσσουν ένα αίσθημα εθνικής ομοψυχίας και κοινωνικής συναίνεσης στον κρατικό αυταρχισμό, θέλοντας να διαπεράσουν στην κοινωνική βάση την κουλτούρα της συνενοχής για την κρίση του συστήματος.

 

 

Γίνεται λοιπόν αντιληπτό πως για τον κόσμο του κεφαλαίου οι συνθήκες επιτάσσουν ανοιχτά εργοστάσια σε τομείς της οικονομίας που δεν είναι ζωτικής σημασίας για την κοινωνία αυτή τη στιγμή. Επιτάσσουν οι εργάτες να είναι υπάκουοι και στοιβαγμένοι στα εργασιακά κάτεργα χωρίς μέτρα προστασίας, υγειονομικό εξοπλισμό και να δουλεύουν πολλές υπερωρίες.(Αναφέρουμε τους εργαζόμενους στα τηλεφωνικά κέντρα, τους ντελιβεράδες και μια απέραντη λίστα βιομηχανιών και βιοτεχνιών). Υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις άλλωστε ότι η εξάπλωση του ιού τις τελευταίες μέρες στην Ιταλία που βρίσκεται σε απαγόρευση κυκλοφορίας γίνεται λόγω των ανοικτών βιομηχανιών. Η ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων, οι νέες ευέλικτες και από απόσταση μορφές εργασίας, οι μειώσεις μισθών κατά 50% για έξι μήνες μέσω της πράξης νομοθετικού περιεχομένου, η θεσμοθέτηση της εργοδοτικής ασυδοσίας, η περιστολή των εργατικών δικαιωμάτων και οι απολύσεις προέχουν για την διάσωση της νεοφιλελεύθερης οικονομίας της αγοράς. Στον αντίποδα όλων αυτών, το κράτος προβαίνει στην επεξεργασία και εφαρμογή μιας σειράς μέτρων για την υπεράσπιση των συμφερόντων της αστικής τάξης. Από τις μειώσεις στις τιμές των ενοικίων κατά 40% για τις μεγάλες επιχειρήσεις, την αναστολή αποπληρωμής του Φ.Π.Α για τέσσερις μήνες μέχρι και την μείωση των ασφαλιστικών εισφορών για τους εργοδότες.

 

 

Ωστόσο, αποτελεί ύψιστης σημασίας καθήκον το να γίνει ξεκάθαρο στον κόσμο που ανήκει στη βάση της κοινωνικής και ταξικής πυραμίδας ότι το κράτος εχθρεύεται την ζωή. Η αστική τάξη και οι πολιτικοί της εκφραστές δεν δίνουν δεκάρα για τη ζωή των εκμεταλλευομένων, στο βαθμό που αυτοί δε συμβάλλουν στην αναπαραγωγή των καπιταλιστικών σχέσεων παραγωγής, στο βαθμό που κομμάτια της εργατικής τάξης δεν είναι αυτή τη στιγμή παραγωγικά και δεν παράγουν κέρδος για τα αφεντικά. Τα πιο ταξικά υποτιμημένα και αποκλεισμένα κομμάτια της κοινωνικής βάσης – άνεργοι, επισφαλώς εργαζόμενοι, μετανάστες, έγκλειστοι σε φυλακές ή στρατόπεδα συγκέντρωσης και τοξικοεξαρτημένοι- πετιούνται εκτός κοινωνικού ιστού και αφήνονται να επιβιώσουν, όπως μπορούν ή να πεθάνουν, την ίδια στιγμή που -ακόμα και πριν την υγειονομική κρίση- ασθενείς πετιόντουσαν σε ράντζα στα υποστελεχωμένα νοσοκομεία, χωρίς να μπορούν να τύχουν μιας κατάλληλης υγειονομικής περίθαλψης. Μέσα στο πλαίσιο αυτό, μόνο υποκρισία και εμπαιγμός μπορεί να θεωρηθεί το κάλεσμα της κυβέρνησης σε εθελοντές, προκειμένου να συνδράμουν το κράτος στην παροχή υπηρεσιών στις δομές υγείας.

 

 

Συν τοις άλλοις, την ίδια στιγμή που το κράτος επιβάλλει την απαγόρευση στη μετακίνηση των πολιτών, την ίδια αυτή στιγμή εκφράζεται δια στόματος πρωθυπουργού το ιδεολόγημα πως δήθεν ‘’αυτή είναι η ώρα του πολίτη’’. Η αλήθεια όμως είναι πως αυτή δεν είναι η ώρα του πολίτη -που υποτίθεται πως πρέπει να συμπεριφερθεί υπεύθυνα σύμφωνα με το κρατικό αφήγημα. Αντιθέτως, αυτή είναι η ώρα για το κράτος, που δείχνει το αποκρουστικό του πρόσωπο, έχοντας απολέσει τις όποιες ‘’δημοκρατικές’’ του ευαισθησίες, προκειμένου να μπορέσει να γειώσει κοινωνικά το ιδεολόγημα της ‘’υπευθυνότητας των πολιτών’’. Στην ουσία έχουμε να κάνουμε με τη διπλή γλώσσα της εξουσίας, καθώς το κράτος επιδιώκει αφ’ ενός να αποσείσει από πάνω του τις τεράστιες ευθύνες του για την απαξίωση και τη διάλυση της δημόσιας υγείας και της υπολειτουργίας των δομών της, μετακυλίοντας τις ευθύνες αυτές στις πλάτες της κοινωνικής βάσης, η οποία δήθεν βαρύνεται με την ευθύνη της μετάδοσης του ιού. Με τον τρόπο αυτό, το κράτος επιχειρεί να ξεπλυθεί στα μάτια της κοινωνικής πλειοψηφίας, επειδή ακριβώς είναι αυτό που όλο το προηγούμενο διάστημα έκλεινε το ένα νοσοκομείο μετά το άλλο, ωθώντας τους από τα κάτω προς ιδιωτικές κλινικές, αντιμετωπίζοντας το δημόσιο αγαθό της υγείας ως εμπόρευμα. Αφετέρου, μέσα από το καθεστώς εξαίρεσης από την κανονικότητα, η Εξουσία επιχειρεί να επιβάλει στους από τα κάτω το φόβο, την παθητικότητα και την αποδοχή της δήθεν δικής τους υπαιτιότητας. Επιδιώκει να δημιουργήσει πολίτες, υπάκουους και πειθήνιους στις προσταγές της, ανθρώπους φοβισμένους και με σκυμμένο το κεφάλι. Εξατομικευμένες ατομικότητες χωρίς αλληλεγγύη και συνεκτικούς κοινωνικούς δεσμούς ανάμεσά τους, οι οποίοι θα αναθέτουν στον κρατικό μηχανισμό την ίδια τους τη ζωή, μια ζωή ωστόσο λεηλατημένη εξ’ αιτίας των κρατικών πολιτικών, μια κοινωνία κατατετμημένη, η οποία θα πρέπει να διαγράψει από το συλλογικό της συνειδητό τις κοινωνικές πρακτικές της αλληλεγγύης, της αλληλοβοήθεια και της συνεργασίας αλλά και τους κοινούς αγώνες της ενάντια στους κυρίαρχους. Όλα αυτά, προκειμένου να μπορέσει το κράτος να επιβάλλει τη σιωπή νεκροταφείου και να εφαρμόσει πιο εύκολα τις δικές του εγκληματικές και αντικοινωνικές πρακτικές.

 

 

Άλλωστε, η διάλυση του δημόσιου συστήματος υγείας, το ξήλωμα κάθε έννοιας κοινωνικής πρόνοιας και προστασίας των αδύναμων και η λεηλάτηση της κοινωνικής βάσης είναι έργο της κυριαρχίας. Οι υπέρογκες εξοπλιστικές δαπάνες που έγιναν την τελευταία δεκαετία (ύψους 44 δις) για το στρατό, η μείωση της κρατικής χρηματοδότησης για την υγεία ύψους 42,8% και οι αγορές μαχητικών αεροσκαφών F16 είναι έργο της κυριαρχίας. Όποιος θεωρεί ότι η υγεία είναι εμπόρευμα, που παζαρεύεται και αγοράζεται με αδιαφορία για την ανθρώπινη ζωή είναι εγκληματίας. Όποιος λέει ότι το σύστημα υγείας είναι προετοιμασμένο να αντιμετωπίσει την κατάσταση όντας ελλιπές σε ιατροφαρμακευτικά υλικά, ΜΕΘ και προσωπικό, καθ’ ότι εν έτει 2020, δεν ανανεώθηκαν συμβάσεις 800 γιατρών, ακυρώθηκαν προσλήψεις 1500 και δεν μονιμοποιήθηκαν 700, είναι επίσης εγκληματίας. Όποιος αντιμετωπίζει μια κρίση δημόσιας υγείας με αστυνομικά μέτρα κι αντί να προβεί σε μαζικά τεστ στον πληθυσμό, που θα βοηθήσουν στην ανάσχεση της εξάπλωσης του ιού, επιλέγει να στρατιωτικοποιήσει την καθημερινή ζωή, είναι εγκληματίας. Όποιος αποφασίζει στην παρούσα δυσμενή κατάσταση, να κάνει νταλαβέρια με τον ιδιωτικό τομέα και να δώσει ημερήσια αποζημίωση ύψους 1.600 ευρώ στις ιδιωτικές ΜΕΘ, αντί να τις επιτάξει, είναι εγκληματίας. Όποιος ασκεί ή προωθεί τον μαυραγοριτισμό ή θεωρεί πως η κρίση γεννά ευκαιρίες είναι κι αυτός με τη σειρά του εγκληματίας.

 

 

Εν κατακλείδι, απέναντι στο φόβο, την ενοχή, την παθητικότητα, και την εξατομίκευση που προσπαθούν να εμφυσήσουν οι κρατούντες -μέσω των ιδεολογικών τους μηχανισμών- στην κοινωνική βάση, ενάντια στην προσπάθεια τους να φορτώσουν στις πλάτες της κοινωνίας τις δικές του ευθύνες για τη διάλυση της δημόσιας υγείας και περίθαλψης οφείλουμε να καταδείξουμε ότι ο καπιταλισμός μισεί τη ζωή.  Απέναντι σε ένα σύστημα που το μόνο που έχει να προσφέρει στους σύγχρονους προλετάριους είναι περισσότερη φτώχεια, εξαθλίωση, θάνατο, εκμετάλλευση και καταπίεση, καλούμαστε να κινηθούμε σε μια κατεύθυνση πολιτικής οργάνωσης του κινήματος και ταξικής συγκρότησης των εργαζομένων για τη μαχητική αναμέτρηση με ό,τι πρόκειται να έρθει. Το ανταγωνιστικό κίνημα θα πρέπει να δουλέψει από τώρα για την χάραξη ενός συλλογικού στρατηγικού σχεδιασμού, ώστε να βρίσκεται σε καλύτερη θέση μάχης στον ταξικό ανταγωνισμό που μαίνεται. Οι δομικές αντιφάσεις του καπιταλισμού και η όξυνση των αντιθέσεων, θα πρέπει να ερμηνευθούν ως συνθήκες ιστορικής ευκαιρίας για τις δυνάμεις του κινήματος και να διεμβολιστούν με τη σπίθα της επαναστατικής προοπτικής. Απέναντι στην βαρβαρότητα του κράτους και του κεφαλαίου, να προωθήσουμε και να ενισχύσουμε τους ακηδεμόνευτους, αντιθεσμικούς και μαχητικούς αγώνες για τον επαναστατικό μετασχηματισμό των παραγωγικών – κοινωνικών σχέσεων και τη χειραφέτηση της τάξης μας. Εμείς λοιπόν είμαστε απόλυτα πεισμένοι/ες πως σύντομα η κοινωνική βάση κι οι οργανωμένες δυνάμεις της θα τεθούμε αντιμέτωποι με το ολοκληρωτικό αυτό σύστημα. Οι λογαριασμοί μας με το αστικό σύστημα ήταν, είναι και θα είναι ανοιχτοί.


ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΕΚΤΑΚΤΗΣ ΑΝΑΓΚΗΣ  ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΠΑΞΙΩΣΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΑΠΟ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ

 

ΝΑ ΒΑΛΟΥΜΕ ΜΠΡΟΣΤΑ ΤΙΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΜΑΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΤΑΞΙΚΑ ΜΑΣ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ

 

ΑΜΕΣΗ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΑΙΤΗΜΑΤΩΝ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΗΝ ΥΓΕΙΑ

 

ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ – ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ – ΑΛΛΗΛΟΒΟΗΘΕΙΑ 

 

ΑΓΩΝΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΚΑΙ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ 

 

Αναρχική Ομοσπονδία

Site: http://www.anarchist-federation.gr
email: anarchist-federation@riseup.net
Twitter: twitter.com/anarchistfedGr
Fb: facebook.com/anarxikiomospondia2015
Youtube: Αναρχική Ομοσπονδία

Ανακοίνωση για την απαγόρευση κυκλοφορίας

Ανακοίνωση για την απαγόρευση κυκλοφορίας

Μέσα σε 10 μέρες έχουν καταπέσει μύθοι δεκαετιών. Ο μύθος του κράτους που έχει ως καθήκον του την προστασία των πολιτών. Ο μύθος της αυτορύθμισης της αγοράς. Ο μύθος ότι η ιδιωτικοποίηση βασικών κοινωνικών αγαθών όπως η δημόσια υγεία γίνεται για το κοινό καλό. Ο μύθος της αλληλεγγύης της ΕΕ. Ο κατάλογος δεν έχει τελειωμό. Το μέτρο της απαγόρευσης κυκλοφορίας που επιβλήθηκε την Κυριακή 22/3/20 γκρεμίζει τον τελευταίο μύθο που είχε απομείνει στις φιλελεύθερες ολιγαρχίες που αυτοαποκαλούνται «δημοκρατίες», αυτόν της δήθεν ελευθερίας του ανθρώπου μέσα στο κρατοκαπιταλιστικό πλέγμα. Φυσικά αυτό το μέτρο δε συνοδεύτηκε από κλείσιμο των επιχειρήσεων όπου στοιβάζονται οι εργαζόμενοι/ες, προφανώς το αόρατο χέρι της αγοράς αποτρέπει την εξάπλωση του κορονοϊού σε συνθήκες συνωστισμού εργαζομένων σε κλειστούς χώρους. Ούτε βέβαια από την αποσυμφόρηση των φυλακών και την κατάργηση των στρατοπέδων συγκέντρωσης μεταναστών όπου δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι αφήνονται να πεθάνουν αβοήθητοι. Με αυτόν τον τρόπο αναδεικνύεται η γυμνή αλήθεια, το κράτος υπάρχει για να εγγυάται την ελευθερία της εμπορευματικής παραγωγής, της απόσπασης υπεραξίας και μέσω του κοινωνικού ελέγχου τη διαιώνιση της διαχωρισμένης από την κοινωνία εξουσίας σε κάθε πεδίο της ζωής. Η θανατοπολιτική είναι η ουσία του κράτους κι αυτό είναι πιο εμφανές από ποτέ.

Αντιλαμβανόμαστε απόλυτα τον πανικό της Εξουσίας. Πανικός ο οποίος δεν προέρχεται από τη δήθεν ατομική ανευθυνότητα όπως παπαγαλίζουν εδώ και μέρες τα ΜΜΕ (άλλωστε όλες αυτές τις μέρες επιδείχτηκε τρομερή κοινωνική υπευθυνότητα και τεράστια αυτοπειθαρχία στις εκκλήσεις των γιατρών) αλλά από τις δομικές επιλογές της. Η διάλυση του συστήματος υγείας, το ξήλωμα κάθε έννοιας κοινωνικής πρόνοιας και προστασίας των αδύναμων, η λεηλάτηση της κοινωνικής βάσης είναι οι αιτίες του πανικού. Η Εξουσία γνωρίζει πολύ καλά πως το μοναδικό χαρτί που της απέμεινε μπροστά στην επερχόμενη τραγωδία για την οποία φέρει αυτούσια την ευθύνη είναι ο ιδεολογικός πόλεμος μέσω του ιδεολογήματος της «ατομικής ευθύνης» (που θέτει σε πλήρη εφαρμογή το θατσερικό δόγμα «δεν υπάρχουν κοινωνίες, μόνο άτομα») και ο κοινωνικός αυτοματισμός στο σώμα της κοινωνικής βάσης. Δεν είναι η κοινωνική βάση όμως που διέλυσε το δημόσιο σύστημα υγείας και διστάζει ακόμη και τώρα να επιτάξει το σύνολο των ιδιωτικών δομών υγείας, του ιατροτεχνικού εξοπλισμού και των ιδιωτών γιατρών θέτοντάς τους στην υπηρεσία της κοινωνίας.

Για να τελειώνουμε με τα ψέματα. Όποιος λέει ότι το σύστημα υγείας είναι προετοιμασμένο να αντιμετωπίσει την κατάσταση ενώ οι εργαζόμενοι/ες στην υγεία σχεδόν εκλιπαρούν για την ενίσχυση σε υλικά, ΜΕΘ και προσωπικό είναι εγκληματίας. Όποιος βάζει αναχώματα στην ανάπτυξη της αλληλεγγύης και της αλληλοβοήθειας που έκανε δυναμική εμφάνιση τις τελευταίες μέρες είναι εγκληματίας. Όποιος αντιμετωπίζει μια κρίση δημόσιας υγείας με αστυνομικά μέτρα κι αντί να προβεί σε μαζικά τεστ στον πληθυσμό που θα βοηθήσουν στην ανάσχεση της εξάπλωσης του ιού βγάζει τον στρατό στους δρόμους είναι εγκληματίας. Όποιος αναγκάζει εργαζόμενους/ες να δουλέψουν υπό αυτές τις συνθήκες, σε καθεστώς πλήρους εργοδοτικής ασυδοσίας και χωρίς τα στοιχειώδη μέσα αυτοπροστασίας (ενώ υπάρχουν ισχυρές ενδείξεις ότι η εξάπλωση της επιδημίας τις τελευταίες μέρες στην Ιταλία που βρίσκεται σε απαγόρευση κυκλοφορίας γίνεται μέσω αυτής της οδού) είναι εγκληματίας. Όποιος ασκεί ή προωθεί τον μαυραγοριτισμό ή θεωρεί πως η κρίση γεννά ευκαιρίες είναι εγκληματίας. Εμείς λοιπόν είμαστε απόλυτα πεισμένοι πως σύντομα η κοινωνική βάση κι οι οργανωμένες δυνάμεις της θα τεθούμε αντιμέτωποι με αυτούς τους εγκληματίες. Θα λογαριαστούμε πολύ σκληρά, να είστε σίγουροι για αυτό.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ – ΑΛΛΗΛΟΒΟΗΘΕΙΑ – ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ

ΑΠΕΡΓΙΑ ΕΠ’ ΑΟΡΙΣΤΟΝ – ΚΑΝΕΝΑΣ ΣΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ

ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΑΠΑΞΙΩΣΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΑΠΟ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ, ΝΑ ΒΑΛΟΥΜΕ ΜΠΡΟΣΤΑ ΤΙΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

Αναρχική Ομοσπονδία

Site: www.anarchist-federation.gr
email: anarchist-federation@riseup.net
Twitter: twitter.com/anarchistfedGr
Fb: facebook.com/anarxikiomospondia2015
Youtube: Αναρχική Ομοσπονδία

8 καθήκοντα για την προστασία της κοινωνικής βάσης τώρα και μετά την τρέχουσα υγειονομική κρίση.

8 καθήκοντα για την προστασία της κοινωνικής βάσης τώρα και μετά την τρέχουσα υγειονομική κρίση.

Βρισκόμαστε σε μια περίοδο συμπυκνωμένου ιστορικού χρόνου, κατά την οποία μια σειρά γενικευμένων κρίσεων ξεσπούν ταυτόχρονα και προοιωνίζονται ένα επικίνδυνο μέλλον για την κοινωνική βάση. Από την επαπειλούμενη νέα οικονομική κρίση που ερχόταν να διαδεχτεί την προσωρινή νηνεμία που ακολούθησε την εποχή των μνημονίων, την κρίση των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών στην Ανατολική Μεσόγειο, την προσφυγική κρίση, έως την επιδημία που ζούμε αυτές τις μέρες.

Η επιδημία του κορωνοϊού είναι ένα τυχαίο, αλλά όχι απρόβλεπτο γεγονός. Οι κοινωνίες σε όλη την ιστορία πάντα έρχονται αντιμέτωπες με τέτοιες υγειονομικές κρίσεις και πάντα πρέπει να έχουν στο πίσω μέρος του μυαλού τους την πιθανότητα να συναντήσουν μια τέτοια συνθήκη.
Οφείλουμε, λοιπόν, να είμαστε ξεκάθαροι: Όλη η κοινωνία αυτήν τη στιγμή οφείλει να στηρίξει σε ατομικό και συλλογικό επίπεδο τις προτάσεις προστασίας που διατυπώνει η επιστημονική κοινότητα. Τίποτα δεν είναι σημαντικότερο τώρα από το να περιορίσουμε μια εκατόμβη θυμάτων και μια κοινωνική καταστροφή. Κάθε άλλο καθήκον υποκλίνεται σε αυτό. Υπάρχει ατομική και συλλογική ευθύνη, την οποία όλοι και όλες πρέπει να την αναλάβουμε χωρίς περιστροφές.

Από εκεί και πέρα, τα όπλα της κριτικής πρέπει να παραμένουν παρά πόδα, γιατί, σε τελική ανάλυση, σε κάτι τέτοιες συνθήκες κρίνεται τελεσίδικα η αξία κάθε συστήματος, κάθε τρόπου συλλογικής οργάνωσης, κάθε εφαρμοσμένης πολιτικής. Είναι αυτονόητο ότι κανένα οργανωμένο σύστημα δε θα μπορούσε ποτέ να αντιμετωπίσει πλήρως τόσο μαζικές ανάγκες περίθαλψης, όπως και μια τόσο ξαφνική και ολική οικονομική αποδιοργάνωση. Από αυτήν, όμως, την κοινότοπη διαπίστωση έως το χάος που ήδη έχουμε αρχίσει να αντιμετωπίζουμε υπάρχει απόσταση. Δε φταίει ο ιός που έχουμε τόσο λίγες μονάδες εντατικής θεραπείας. Δε φταίει ο ιός που δεν υπάρχει επαρκές ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό. Δε φταίει ο ιός που δεν υπάρχει η δυνατότητα για μαζικά τεστ μόλυνσης και μόνο όσοι διαθέτουν μισό μισθό τη φορά μπορούν να ελεγχθούν σε ιδιωτικές κλινικές. Δε φταίει ο ιός που δεν υπάρχει καμία πρόβλεψη για κατ’ οίκον νοσηλείες. Δε φταίει ο ιός αν εκατομμύρια άνθρωποι αυτήν τη στιγμή βρίσκονται σε καραντίνα και δεν έχουν στους τραπεζικούς τους λογαριασμούς ούτε τα ψίχουλα για να εξασφαλίσουν τα βασικά για τον επόμενο μήνα. Δε φταίει ο ιός για το μακελειό που θα γίνει σε φυλακές, ψυχιατρεία, κάθε είδους ιδρύματα, αλλά και κέντρα κράτησης προσφύγων. Δε φταίει ο ιός για τον μαυραγοριτισμό.

Αν κάτι από τώρα θα πρέπει να βγάλουμε ως συμπέρασμα, αυτό είναι σίγουρα ότι φάνηκε ακόμα και στον πιο δύσπιστο το πόσο καταστροφική και αποτυχημένη είναι κάθε ιδέα ιδιωτικοποίησης της υγείας. Πόσο ηλίθια είναι η προσέγγιση που πιστεύει ότι είναι ποτέ προς το συλλογικό συμφέρον να αναλάβουν την υγεία αυτοί που βγάζουν κέρδος μέσω της αρρώστιας. Κάτι άλλο που φάνηκε από τώρα είναι ο ρόλος του κράτους ως διαχειριστή και ηγεμόνα του δημόσιου. 1500 αστυνομικοί προσλήφθηκαν λίγους μήνες πριν. Κάποιος επέλεξε να δίνει 1500 μισθούς σε μπάτσους και όχι σε γιατρούς και νοσηλευτές. Κάποιος επιλέγει να δίνει εκατοντάδες εκατομμύρια τον χρόνο σε παπάδες και όχι για τη δημιουργία νέων ΜΕΘ. Το δημόσιο ως λάφυρο του κράτους υποτιμάται, καταστρέφεται και μετά έρχεται το ίδιο το κράτος να το κατηγορήσει ως αναποτελεσματικό και να το ξεπουλήσει στα κοράκια του κεφαλαίου. Στο μεταξύ εμείς αρρωσταίνουμε αβοήθητοι. Στον καπιταλισμό η υγεία είναι ένα ακόμα εμπόρευμα, ένας ακόμα τομέας για που επιτρέπει τη συσσώρευση κεφαλαίου. Υπό αυτές τις συνθήκες, πάντοτε θα βγαίνουν ζημιωμένοι όσοι βρίσκονται στη βάση της κοινωνικής και παραγωγικής πυραμίδας.

Αυτό που έρχεται είναι μια μείζων δοκιμασία για όλη την κοινωνία, αλλά πολύ περισσότερο για την ίδια την κοινωνική βάση. Πρέπει στην παρούσα κατάσταση να διακρίνουμε ποιες είναι οι προτεραιότητες με γνώμονα την κοινωνική προστασία, κατά κύριο λόγο των πλέον αδύναμων, ποιους κινδύνους ενέχει η τρέχουσα συγκυρία και πώς θα ξημερώσει η επόμενη μέρα αυτής της κρίσης.

Το πρώτο καθήκον είναι να εξασφαλιστεί η μέγιστη δυνατή ιατρική κάλυψη των θυμάτων της επιδημίας. Σε αυτά τα πλαίσια απαιτούμε πλήρη και άμεση επίταξη όλων των ιδιωτικών μονάδων υγείας, αλλά και όλων των προμηθευτικών εταιρειών φαρμακευτικού υλικού, καθώς και κάθε άλλης δημόσιας ή ιδιωτικής υποδομής χρειάζεται για να σωθούν ζωές. Απαιτούμε άμεσες, μαζικές και μόνιμες προσλήψεις ιατρικού, νοσηλευτικού και βοηθητικού προσωπικού. Απαιτούμε δημιουργία νέων ΜΕΘ και νοσοκομείων. Απαιτούμε ο έλεγχος των αποφάσεων και των επιλογών να βρίσκεται στα χέρια του επιστημονικού προσωπικού, συνοδευόμενος από τον δέοντα κοινωνικό έλεγχο, με αποκλειστικό γνώμονα την εξυπηρέτηση του κοινού καλού, μακριά από τα νταραβέρια της εξουσίας και τη διαχείριση ιδιωτικών συμφερόντων. Απαιτούμε αποφυλακίσεις για την αποσυμφόρηση των φυλακών και άμεσο άνοιγμα των στρατοπέδων συγκέντρωσης μεταναστών για να αποφευχθεί το μακελειό σε μαζικούς χώρους με ανύπαρκτη, έτσι κι αλλιώς, ιατροφαρμακευτική κάλυψη.

Το δεύτερο καθήκον είναι να αντιληφθεί η κοινωνική βάση ότι πρέπει να κάνει τα πάντα για να αυτοπροστατευτεί. Αυτό σημαίνει τόσο να ακολουθεί με αίσθημα ευθύνης τις συμβουλές των ειδικών, όσο και να κινητοποιηθεί σε αυτήν τη φάση σε μικροκοινωνικό επίπεδο στην κατεύθυνση της αλληλεγγύης προς τον διπλανό. Να μην επιτρέψουμε στο κράτος να δικαιολογήσει τον πατερναλισμό του. Η ατομική υπευθυνότητα προαπαιτείται για τη διαμόρφωση και τη διατήρηση της συλλογικής υπευθυνότητας. Οφείλουμε να τηρούμε όλα τα απαραίτητα μέτρα υγειονομικής καθαριότητας και προστασίας, χωρίς ωστόσο να επιτρέψουμε στο κράτος και το κεφάλαιο να μεταβιβάσουν με έντεχνο και δόλιο τρόπο τις εγκληματικές για τα λαϊκά συμφέροντα ανεπάρκειες του καπιταλιστικού συστήματος στις πλάτες μας, στρέφοντάς μας στην οδό της εξατομίκευσης, του “αυτομαστιγώματος”, της μοιρολατρίας και του κοινωνικού κανιβαλισμού. Άλλωστε, πολιτικές λεηλασίας της κοινωνικής πλειοψηφίας ακολούθησαν απαρέγκλιτα όλες οι κυβερνήσεις, μηδεμίας εξαιρουμένης,  όντας στυλοβάτες του ίδιου συστήματος, του καπιταλισμού. Σε αυτήν την κατεύθυνση πρέπει να αποφευχθεί και ο πανικός που διαμορφώνουν επισταμένα τα ΜΜΕ με τις υποδείξεις των κυβερνητικών κύκλων. Ο συνωστισμός και ο αγοραίος καταναλωτισμός στα σούπερ μάρκετ και στα φαρμακεία διαμορφώνει συνθήκες κοινωνικής αγριότητας που δεν τιμούν κανέναν. Πρέπει να επικρατήσει η ψυχραιμία και το μέτρο. Σίγουρα το άδειασμα των ραφιών και των φαρμακείων δεν είναι μια ψύχραιμη αντίδραση, αλλά μια πανικόβλητη κίνηση ενός πειθήνιου και εγωπαθούς ατόμου. Ας λογαριάσουμε τους εαυτούς μας ως κομμάτι του κοινωνικού συνόλου και όχι ως αποκομμένες και αυτοτελείς μονάδες.

Το τρίτο καθήκον είναι να εξασφαλιστεί η οικονομική επιβίωση τους μήνες που θα έρθουν. Απαιτούμε άμεση οικονομική στήριξη των προλεταριακών στρωμάτων, όχι μόνο των εργαζόμενων, αλλά και των ανέργων, Ελλήνων και μεταναστών. Ένα μεγάλο κομμάτι της κοινωνικής βάσης δουλεύει «μαύρο» σε μαγαζιά που έκλεισαν. Απαιτούμε, επίσης, επέκταση των επιδομάτων σε όλους τους εγγεγραμμένους στον ΟΑΕΔ. Απαιτούμε την εξασφάλιση της κατ’ οίκον τροφοδοσίας των αποκλεισμένων ανθρώπων και οικογενειών, καθώς και την παροχή των φαρμάκων που χρειάζεται όποιος είναι σε καραντίνα. Μέσα στην τρέχουσα επιδημιολογική και καπιταλιστική κρίση οφείλουμε να αγωνιστούμε και για να αποτρέψουμε τη μετακύλιση εξόδων υπηρεσιών κοινής ωφέλειας στις πλάτες των λαϊκών και εργατικών στρωμάτων. Λογαριασμοί ίντερνετ, λογαριασμοί ΔΕΚΟ, οφειλές δανείων, κόψιμο νερού, κόψιμο ρεύματος, αλλά και επικείμενες απόπειρες πλειστηριασμών, πρέπει να ανασταλούν, χωρίς την παραμικρή περιστροφή.

Το τέταρτο καθήκον ορίζει πως οι εργαζόμενοι και οι εργαζόμενες πρέπει να επιδείξουν την απαραίτητη και αναγκαία ταξική αλληλεγγύη, ώστε να υπερασπίσουν τα εργατικά τους δικαιώματα και τα υλικά τους συμφέροντα. Τα αφεντικά βρήκαν επιδέξια την ευκαιρία για να προχωρήσουν σε μαζικές απολύσεις, σε χορήγηση αναγκαστικών αδειών -συχνά άνευ αποδοχών-, καταφεύγουν στην εξαναγκαστική υπερεργασία των εργαζομένων, ξεχειλώνοντας χωρίς όρια τα ωράρια εργασίας. Η δουλειά για όσους εξακολουθούν να εργάζονται έχει αποκτήσει διαστάσεις υπερ-εντατικοποίησης, έχει γίνει ακόμα πιο ελαστική, ενώ παρά την επιδημία του κορωνοϊού που κυκλοφορεί, σε πολλές επιχειρήσεις που εξακολουθούν να λειτουργούν δεν εφαρμόζονται τα απαραίτητα μέσα υγειονομικής προστασίας, θέτοντας σε κίνδυνο πρώτα απ’ όλα τους ίδιους τους εργαζόμενους. Η ταξική συνδικαλιστική πάλη των εργαζομένων πρέπει να δυναμώσει, ειδικά τώρα που το εργασιακό περιβάλλον απορρυθμίζεται πλήρως με την αφορμή του κορωνοϊού. Οι εργοδοτικές αυθαιρεσίες δεν πρέπει να μείνουν αναπάντητες. Γι’ αυτό, λοιπόν, είναι αναγκαίο να σταθούμε στο πλευρό των αγώνων των εργαζομένων. Απαιτούμε, λοιπόν, την τήρηση του ωραρίου (και καμία επέκτασή του όπως επιχειρείται να γίνει στα σουπερμάρκετ) και των απαραίτητων μέτρων προστασίας για τους εργαζόμενους, απαγόρευση των απολύσεων, χορήγηση έκτακτων αδειών μετ’ αποδοχών και όχι αυθαίρετες αναγκαστικές άδειες, καθώς και προσαυξήσεις στους μισθούς για τους εργαζόμενους των κλάδων που εξακολουθούν να λειτουργούν.

Το πέμπτο καθήκον είναι σε επόμενη φάση η οργάνωση και ο συντονισμός της αυτοοργανωμένης αλληλεγγύης στην κοινωνική βάση. Αλληλεγγύη σε επίπεδο γευμάτων, προμηθειών, φαρμάκων, ιατρικής και κάθε είδους βοήθειας. Κάτι που, ακολουθώντας αγωνιστικά παραδείγματα του παρελθόντος, μπορεί να γίνει ένα σημαντικό πεδίο κοινωνικής προσφοράς του ανταγωνιστικού κινήματος και απόδειξη ότι η κοινωνία μπορεί να τα καταφέρει χωρίς το κράτος. Σε αυτήν την κατηγορία ανήκει και το αλύπητο χτύπημα του μαυραγοριτισμού με κάθε διαθέσιμο μέσο. Εμείς οι ίδιοι, ως ενεργά κοινωνικά υποκείμενα, πρέπει να τσακίσουμε τα παράσιτα που θα επιχειρήσουν να κερδοσκοπήσουν εις βάρος χιλιάδων ανθρώπινων ζωών.

Το έκτο καθήκον είναι η ιδεολογική και πολιτική διαπάλη. Οφείλουμε να δώσουμε τη χαριστική βολή στη διείσδυση των νεοφιλελεύθερων αντιλήψεων στην κοινωνική βάση με αιχμή το ζήτημα της ιδιωτικοποίησης της υγείας. Τα χειροκροτήματα στους ήρωες γιατρούς και νοσηλευτές είναι υποκριτικά και υποβολιμαία χωρίς την αλληλεγγύη σε αυτούς σε υλικό επίπεδο. Η ικανοποίηση των μισθολογικών και μη συνδικαλιστικών αιτημάτων τους μαζί με την γενναία ενίσχυση σε πόρους και προσωπικό της δημόσιας υγείας πρέπει να είναι πλέον κεντρικός πολιτικός άξονας. Από την άλλη, θα πρέπει να αντιπαλέψουμε κάθε προσπάθεια του κράτους να ενισχύσει την ιδεολογική του επιρροή, αλλά και να κοπούν στη ρίζα τους οι σκέψεις του κράτους τόσο για να εκμεταλλευτεί την παρούσα κρίση για την καταστολή των κινημάτων και των κέντρων αγώνα, όσο και για την κοινωνική νομιμοποίηση αυταρχικών επιλογών. Οι εντατικές περιπολίες της αστυνομίας στις ελλαδικές πόλεις και του στρατού στις ευρωπαϊκές μητροπόλεις, που υποτίθεται πως υπόκεινται στα πλαίσια της δημόσιας υγειονομικής προστασίας, γεννούν τελεσίδικα γεγονότα όσον αφορά τη θρασύτητα και τον αυταρχισμό της κρατικής καταστολής. Αν δεν ανασταλούν εν τη γενέσει τους, αδιαμφισβήτητα θα αποτελέσουν σοβαρό εμπόδιο για την ανάπτυξη των επικείμενων κοινωνικών και ταξικών αγώνων. Ήδη ο Υφυπουργός Πολιτικής Προστασίας, Νίκος Χαρδαλιάς, ανακοίνωσε την απαγόρευση των δημόσιων συναθροίσεων άνω των 10 ατόμων και την επιβολή προστίμου 1000 ευρώ για όσους δεν πειθαρχήσουν. Υπάρχουν, όμως, και άλλα ζητήματα που φαίνεται πως προκύπτουν και απαιτούν την επαγρύπνησή μας. Από τον ευγονικό ρατσισμό κατά της τρίτης ηλικίας ως την κυριαρχία ενός φασίζοντος υγειονομισμού ή την εκδήλωση φαινομένων κοινωνικού κανιβαλισμού, πρέπει να έχουμε τα μάτια μας ανοιχτά για πρωτόγνωρα φαινόμενα σε πρωτόγνωρες συνθήκες.

Το έβδομο καθήκον είναι να ετοιμαστούμε προπαγανδιστικά, πολιτικά και οργανωτικά για την επόμενη μέρα της επιδημίας. Μια νέα οικονομική κρίση είναι βέβαιη, μια νέα μεγάλη μάχη για την υπεράσπιση των συμφερόντων της κοινωνικής βάσης πρόκειται να ξεκινήσει. Η προώθηση του επαναστατικού προτάγματος πρέπει αυτή τη φορά να γίνει η κεντρική αιχμή και να αγγίξει την κοινωνική πλειοψηφία με όρους πραγματικών υλικών αξιώσεων.

Το όγδοο καθήκον είναι να είμαστε σε διαρκή επαγρύπνηση για την όξυνση παράλληλων κρίσεων. Τίποτα δε μας βεβαιώνει ότι, όσο διαρκεί η επιδημία, οι ιμπεριαλισμοί δε θα επιχειρήσουν να λύσουν τις διαφορές τους. Τίποτα δε μας βεβαιώνει πως δε θα βρεθούμε μπροστά σε πόλεμο ή σε μια νέα, πολύ χειρότερη από την πρόσφατη, προσφυγική κρίση.

Γνωρίζουμε τη δυσκολία που έχει η παρούσα συνθήκη. Γνωρίζουμε, επίσης, ότι αυτές είναι οι στιγμές στις οποίες καλούμαστε να αποδείξουμε αν και πόσο είμαστε αντάξιοι της επαναστατικής υπόθεσης στην οποία έχουμε αφοσιωθεί. Το να προστατευτεί η επιβίωση του κοινωνικού συνόλου είναι πάντα η ισχυρότερη αξία για κάθε επαναστατική δύναμη. Η υπεράσπιση των συμφερόντων της τάξης μας, της εργατικής τάξης, είναι η ουσία της επαναστατικής υπόθεσης. Θα κάνουμε, λοιπόν, ότι είναι δυνατόν σε αυτήν την κατεύθυνση και για αυτόν τον λόγο καλούμε όλο το κίνημα, καθέναν και καθεμιά από τον κόσμο του αγώνα, αλλά και το σύνολο της κοινωνικής βάσης για να σταθούμε στο ύψος των περιστάσεων σε αυτές τις κρίσιμες στιγμές.

ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΑΠΑΞΙΩΣΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΑΠΟ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ, ΝΑ ΒΑΛΟΥΜΕ ΜΠΡΟΣΤΑ ΤΙΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

 

Αναρχική Ομοσπονδία
Site: www.anarchist-federation.gr
email: anarchist-federation@riseup.net
Twitter: twitter.com/anarchistfedGr
Fb: facebook.com/anarxikiomospondia2015
Youtube: Αναρχική Ομοσπονδία
Ο αγώνας για τη γυναικεία απελευθέρωση είναι αναπόσπαστο κομμάτι του αντικρατικού και αντικαπιταλιστικού επαναστατικού αγώνα! | Ανακοίνωση της Αναρχικής Ομοσπονδίας επ’ αφορμή της Παγκόσμιας Ημέρας της Γυναίκας.

Ο αγώνας για τη γυναικεία απελευθέρωση είναι αναπόσπαστο κομμάτι του αντικρατικού και αντικαπιταλιστικού επαναστατικού αγώνα! | Ανακοίνωση της Αναρχικής Ομοσπονδίας επ’ αφορμή της Παγκόσμιας Ημέρας της Γυναίκας.

Ο αγώνας για τη γυναικεία απελευθέρωση είναι αναπόσπαστο κομμάτι του αντικρατικού και αντικαπιταλιστικού επαναστατικού αγώνα!

 

Η 8η Μάρτη είναι ημέρα μνήμης των γυναικείων αγώνων του παρελθόντος, αλλά και μια ακόμη ευκαιρία οικοδόμησης αγώνων στο σήμερα. Η φετινή Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας μας βρίσκει σε μια κοινωνική συγκυρία όπου η επίθεση στη γυναικεία υπόσταση είναι ολομέτωπη και τα ρατσιστικά αντανακλαστικά της κοινωνίας είναι οξυμένα. Στη σημερινή Ελλάδα κάθε τι που ξεφεύγει από τα αυστηρά κουτάκια της κανονικότητας αντιπροσωπεύει το βρώμικο και το επικίνδυνο που πρέπει να εξαφανιστεί. Όσο κι αν η φιλελεύθερη αφήγηση πουλάει το παραμύθι της ισότητας, ξέρουμε καλά ότι ζούμε μια πραγματικότητα γεμάτη καταπίεση και βία, στην οποία το σώμα μας δέχεται απανωτές επιθέσεις από το κράτος, το κεφάλαιο και την οργανωμένη θρησκεία.

Το τελευταίο διάστημα εμφανίστηκαν στο μετρό της Αθήνας αφίσες ενάντια στις αμβλώσεις, που ποινικοποιούν το δικαίωμα των γυναικών στην αυτοδιάθεση του σώματός τους και διαδίδουν σκοταδιστικά ψέματα. Η συγκεκριμένη εκστρατεία ήταν το κερασάκι στην τούρτα σε μια περίοδο που οι εθνορατσιστικές αντιλήψεις περί αλλοίωσης του πληθυσμού προωθούνται απροκάλυπτα από την ακροδεξιά κυβέρνηση της ΝΔ και έχουν εμποτίσει σε επικίνδυνο βαθμό την ελληνική κοινωνία. Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκε και η Ιερά Μητρόπολη Θεσσαλονίκης, η οποία συνδιοργάνωσε από κοινού με 22 χριστιανικά σωματεία μία δημόσια εκδήλωση σκοταδιστικού τύπου, μέσω της οποίας αναπαρήγαγε στο ακέραιο την παραδοσιακή ατζέντα του εθνικιστικού σκοταδισμού, αναθεματίζοντας την επιλογή της άμβλωσης και τους μετανάστες. Οι ηθικιστές χριστιανοπατριώτες που με μανία κηρύσσουν την ιερότητα της μητρότητας είναι τα ίδια εθνικιστικά κατακάθια που πολεμάνε τις άμαχες εγκύους μετανάστριες και τους μετανάστες που βρίσκονται εγκλωβισμένοι στα σύνορα. Είναι αυτοί που θέλουν να πειθαρχήσουν τα σώματά μας για να τα μετατρέψουν σε μηχανές αναπαραγωγής Ελλήνων αντρών στην υπηρεσία του έθνους-κράτους και γυναικών υποτελών στην τοξική πατριαρχική παράδοση.

Φυσικά, η επίθεση που δεχόμαστε δεν θα μπορούσε παρά να στοχεύει και στο πεδίο της εργασίας. Δεν είναι λίγες οι φορές που για να μπορέσουμε να προσληφθούμε καλούμαστε να απαντήσουμε αν είμαστε παντρεμένες ή αν σκοπεύουμε να κάνουμε παιδί. Ζούμε σ’ ένα καθεστώς επισφάλειας όπου το σώμα μας και οι επιλογές για την ζωή μας καθορίζονται από τα συμφέροντα των αφεντικών. Βιώνουμε την υποτίμηση της εργασίας μας με έμφυλες μισθολογικές ανισότητες και υψηλότερα ποσοστά ανεργίας σε σχέση με τους άντρες. Και σαν να μην φτάνουν όλα αυτά τα σεξιστικά αστεία, τα χυδαία σεξουαλικά υπονοούμενα και οι παρενοχλήσεις στον χώρο εργασίας αποτελούν άρρητο κομμάτι του συμβολαίου.

Η πατριαρχική επίθεση όμως δεν σταματά ούτε στην δουλειά. Στο πεδίο της προσωπικής ζωής ερχόμαστε συνεχώς αντιμέτωπες με κάθε λογής σεξιστικό στερεότυπο. Στο δημόσιο χώρο και στην νυχτερινή ζωή οι σεξουαλικές επιθέσεις είναι κανονικότητα. Ακόμα και στο σπίτι, στο υποτιθέμενα «ασφαλές καταφύγιο της οικογένειας» πολλές από εμάς βιώνουμε λεκτική, συναισθηματική, ψυχολογική ακόμα και σωματική βία. Δεν ξεχνάμε τα σώματα των χαμένων γυναικών, όλες δολοφονημένες από τον πατέρα, τον σύζυγο, τον γνωστό ή τον άγνωστο βιαστή. Δολοφονημένες, επειδή δεν ανέχτηκαν τη συστηματική βία που βίωναν και προσπάθησαν να ξεφύγουν, επειδή είχαν μια σχέση που ο πατέρας τους δεν ενέκρινε, επειδή «απάτησαν» το σύζυγο- «ιδιοκτήτη» τους, επειδή αντιστάθηκαν στο βιασμό τους, επειδή ήταν «διαφορετικές» από αυτό που η ετεροκανονικότητα επιβάλει σε όλες/ους μας.

Απέναντι σε αυτήν τη βία, συλλογικοποιούμε τις ανάγκες και τις αντιστάσεις μας. Αρνούμαστε να υποταχθούμε σε μια συνθήκη που μας θέλει με σκυμμένο το κεφάλι και υποτιμάει την αξία της ύπαρξής μας. Ενδυναμωνόμαστε και ενώνουμε τις φωνές μας με τις φωνές όλων των κατατρεγμένων που βιώνουν τη βία της εθνοπατριαρχικής επίθεσης. Γιατί για το έθνος-κράτος δεν έχουν όλες οι ζωές την ίδια αξία. Κι εμείς στεκόμαστε δίπλα στις υπάρξεις που ο εθνοφιλελευθερισμός πετάει στο καλάθι των αχρήστων. Στεκόμαστε δίπλα στα ταξικά μας αδέρφια, τις μετανάστριες και τους μετανάστες που υποφέρουν και δέχονται την επίθεση του ελληνικού και τουρκικού κράτους και της ΕΕ, δίπλα στους εργαζόμενους και τις εργαζόμενες που βιώνουν την επισφάλεια κάθε μέρα αλλά βρίσκουν τη δύναμη να αντέξουν, στους αντιφασίστες και τις αντιφασίστριες που υπερασπίζονται τις γειτονιές τους, στις γυναίκες και τα ΛΟΑΤΚΙ υποκείμενα που μάχονται με κάθε μέσο για να μπορούν να ανασάνουν. Γιατί όλοι και όλες αυτές που αγωνίζονται για μια ζωή γεμάτη αξιοπρέπεια είναι κομμάτι μας και εμείς είμαστε κομμάτι τους.

ΟΛΕΣ ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΣΤΙΣ ΠΟΡΕΙΕΣ ΤΗΣ 8ης ΜΑΡΤΗ:

  • Αθήνα: 12:00, Πλατεία Κλαυθμώνος
  • Θεσσαλονίκη: 12:00, Τσιμισκή με Αγίας Σοφίας
  • Ηράκλειο: 13:00, Πλατεία Λιονταριών

Κάτω τα χέρια από τα σώματά μας

Αλληλεγγύη στις μετανάστριες και τους μετανάστες

Ζήτω ο μαχητικός φεμινιστικός & αντιφασιστικός αγώνας

 

Αναρχική Ομοσπονδία

site: www.anarchist-federation.gr

email: anarchist-federation@riseup.net

twittertwitter.com/anarchistfedGr

fb: facebook.com/anarxikiomospondia2015

Youtube: Αναρχική Ομοσπονδία

Πολιτικό κάλεσμα της Αναρχικής Ομοσπονδίας στην αντιφασιστική πορεία “No Nazis On Our Streets” στη Σόφια της Βουλγαρίας: Σάββατο 22/2/2020, 13:00 στο πάρκο (Park Tsentralna Banya / Πλατεία Banski) δίπλα στα κεντρικά ιαματικά λουτρά της πόλης.

Πολιτικό κάλεσμα της Αναρχικής Ομοσπονδίας στην αντιφασιστική πορεία “No Nazis On Our Streets” στη Σόφια της Βουλγαρίας: Σάββατο 22/2/2020, 13:00 στο πάρκο (Park Tsentralna Banya / Πλατεία Banski) δίπλα στα κεντρικά ιαματικά λουτρά της πόλης.

Ο αγώνας ενάντια στον φασισμό και το σύστημα που αυτός υπηρετεί είναι ιστορικό καθήκον των όπου γης καταπιεσμένων και εκμεταλλευόμενων.

Ο Χρίστο Λούκοφ ήταν ένας Βούλγαρος εθνικιστής στρατηγός, ηγέτης της σοβινιστικής, φασιστικής οργάνωσης ονόματι Ένωση Βουλγαρικών Εθνικών Λεγεώνων. Ο ίδιος διετέλεσε υπουργός πολέμου της Βουλγαρίας κατά τα έτη 1935-1938, όποτε σύναψε προσωπικώς ιδιαίτερα στενές σχέσεις συνεργασίας με υψηλόβαθμους ναζί διοικητές του 3ου Ράιχ. Κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο ο Λούκοφ και η οργάνωσή του υπήρξαν στενοί συνεργάτες της ναζιστικής Γερμανίας και βασικοί εκφραστές της εθνικιστικής και φασιστικής αντίδρασης στη Βουλγαρία. Στις 13 Φεβρουαρίου του 1943 ο φασίστας Χρίστο Λούκοφ ήρθε αντιμέτωπος με την προλεταριακή δικαιοσύνη και δολοφονήθηκε από δύο μέλη της βουλγαρικής, παρτιζάνικης αντιφασιστικής αντίστασης, τη Βιολέτα Γιάκοβα και τον Ιβάν Μπουρουτζίεφ.

Στις μέρες μας η νεοναζιστική οργάνωση του Βουλγαρικού Εθνικού Μετώπου, η οποία καμώνεται πως είναι η διάδοχος οργάνωση της Ένωσης Βουλγαρικών Εθνικών Λεγεώνων, διοργανώνει σε ετήσια βάση, από το 2003, πορεία εις μνήμην των πεσόντων εθνικιστών-συνεργατών των ναζί, η οποία συμβολικά αποκαλείται Lukovmarsh. Τη συγκεκριμένη πορεία στηρίζουν, επίσης, το Βουλγαρικό Εθνικό Κίνημα, η Εθνική Αντίσταση, το Λευκό Μέτωπο, νεοναζί χούλιγκαν, το βουλγαρικό τμήμα της φασιστικής οργάνωσης Blood and Honor, καθώς και άλλες νεοναζιστικές οργανώσεις εκτός Βουλγαρίας. Ωστόσο, η πρόκληση που συνιστά η δημόσια παρουσία των φασιστών στους δρόμους της Σόφιας δε μένει αναπάντητη από το αντιφασιστικό κίνημα. Αντιπαραθετικά με την πορεία των φασιστών, οι Βούλγαροι αναρχικοί και αντιεξουσιαστές της αντιφασιστικής συνέλευσης Antifa Sofia καλούν οργανώσεις και ομάδες του αντικαπιταλιστικού και αντιφασιστικού κινήματος των Βαλκανίων και όχι μόνο, για να στηρίξουν την αντιφασιστική πορεία No Nazis On Our Streets που γίνεται ως απάντηση στην κεντρική διαδήλωση των φασιστών.

Η διεθνής καπιταλιστική κρίση υπερσυσσώρευσης και η πολιτική αποσταθεροποίηση των αστικών μπλοκ εξουσίας εν μέσω της διαρκούς φτωχοποίησης των λαϊκών στρωμάτων, της υποβάθμισης του κόστους της εργατικής τους δύναμης, της υπονόμευσης του βιοτικού τους επιπέδου και των συνθηκών εργασίας τους, της μαζικής ανεργίας, αλλά και της παράλληλης ανασύνταξης των προλεταριακών αντιστάσεων, επιτάσσουν στο αστικό στρατόπεδο την εγρήγορση και την επικουρική προς την κρατική καταστολή κινητοποίηση των πιο αντιδραστικών εφεδρειών του καπιταλιστικού συστήματος, δηλαδή των φασιστών. Υπό αυτές τις συνθήκες, λοιπόν, μόνο τυχαία δεν είναι η παγκόσμια άνοδος των ακροδεξιών ρευμάτων, ιδιαίτερα στην ευρωπαϊκή ήπειρο. Σήμερα, μάλιστα, τη στιγμή που οι γεωπολιτικοί ανταγωνισμοί, οι πολεμικές προετοιμασίες, αλλά και τα ανοιχτά εμπόλεμα μέτωπα, οξύνονται κατά κύριο λόγο για  τη νομή των ενεργειακών πόρων και των ροών διαμετακόμισης της ενέργειας, εντείνεται διαρκώς ένα σοβινιστικό και πολεμοκάπηλο κλίμα τόσο από τις κατά τόπους αστικές τάξεις και το πολιτικό τους προσωπικό που στελεχώνει τα εκάστοτε κοινοβούλια και τα κυβερνητικά σχήματα, όσο και από τις διάφορες εθνικιστικές οργανώσεις, οι οποίες παραμονεύουν στη γωνία, προκειμένου να αντλήσουν τη μέγιστη δυνατή πολιτική υπεραξία σε βάρος των λαών που στενάζουν από τις στρατιωτικές, πολιτικές και οικονομικές επεμβάσεις του ιμπεριαλισμού. Συν τοις άλλοις, σήμερα η ανησυχητικά αυξανόμενη ροπή τμήματος των φτωχών λαϊκών στρωμάτων προς τον συντηρητισμό, τη μισαλλοδοξία, τον ρατσισμό και τον φονταμενταλισμό, συνθέτει ένα πλέγμα συνολικότερης έκφρασης του κοινωνικού εκφασισμού, το οποίο αποτελεί απότοκο της εντεινόμενης αλλοτρίωσης της κοινωνικής βάσης από την εχθρική για τα ταξικά της συμφέροντα αστική ιδεολογία, εν προκειμένω μέσα σε γενικότερες συνθήκες δομικής κρίσης, οικονομικής και πολιτικής αποσταθεροποίησης του καπιταλιστικού συστήματος.

Ο φασισμός είναι γέννημα-θρέμμα του καπιταλιστικού συστήματος, είναι η πιο επιθετική του εφεδρεία, ο πιο προωθημένος μοχλός της αστικής αντεπανάστασης. Ο φασισμός είναι το μαντρόσκυλο του καπιταλισμού, το οποίο καλείται να αναλάβει για λογαριασμό του κεφαλαίου το έργο της καταστολής και της επίθεσης στην αγωνιζόμενη κοινωνική βάση, στη μαχητική εργατική τάξη. Ειδικότερα, ο φασισμός στην εξουσία συνεπάγεται την πιο βίαιη μορφή του καπιταλισμού, καθώς συνίσταται στη στρατιωτικοποίηση της ανθρώπινης εργασίας, στην περιστολή των ατομικών και συλλογικών ελευθεριών, στην περιθωριοποίηση πλατιών κοινωνικών ομάδων, στην κανονικοποίηση του θανάτου και ορίζεται από μια ασφυκτική και πνιγερή κοινωνική ζωή, διεπόμενη από φυλετικούς νόμους, άτεγκτη καταστολή και επιτήρηση. Πρόκειται, δηλαδή, για την καθολική υπαγωγή της κοινωνίας κάτω από τη σιδερένια μπότα του κεφαλαίου, που μετέρχεται τον σοβινισμό ως εργαλείο επιβολής των κοινωνικών νόμων και νομιμοποίησης της εξουσίας του.

Από τα παραπάνω εξάγεται το συμπέρασμα ότι ο φασισμός δεν μπορεί να συντριβεί από τους μηχανισμούς του αστικού συστήματος οικονομικής και πολιτικής εξουσίας του κεφαλαίου, διότι ο στρατηγικός του σκοπός είναι η εξυπηρέτηση των καπιταλιστικών συμφερόντων. Συνεπώς, ο φασισμός δεν μπορεί να τσακιστεί ούτε στα κοινοβούλια, ούτε στα δικαστήρια. Μόνο η οργανωμένη αντιφασιστική δράση των εργατικών και λαϊκών μαζών μπορεί να αντιμετωπίσει μαχητικά και αποτελεσματικά τον φασισμό. Η αντιφασιστική δράση οφείλει να εξαπλωθεί σε κάθε δημόσιο χώρο, στους χώρους εργασίας, στα σχολεία, στα πανεπιστήμια και στις γειτονιές, στηριζόμενη παράλληλα από την ταξική οργάνωση και την πολιτική συγκρότηση του προλεταριάτου. Ο κόσμος της κοινωνικής βάσης θα πρέπει να οξύνει τα αντιφασιστικά του αντανακλαστικά και να πυκνώσει τις τάξεις των μαχητικών αντιφασιστικών πρωτοβουλιών, ώστε να υπερασπιστεί τα υλικά συμφέροντα της κοινωνικής τάξης στην οποία ανήκει. Επιπλέον, η αντιφασιστική αντι-βία είναι ένα αναγκαίο μέσο κοινωνικής και ταξικής αυτοάμυνας, για να αποτραπούν συνθήκες γενικευμένης βίας και επιβολής, αλλά και για να υποχωρήσουν και να συρρικνωθούν οι φασιστικές δυνάμεις. Τέλος, η διεθνοποίηση του αντιφασιστικού και αντικαπιταλιστικού αγώνα είναι αναγκαία προϋπόθεση για τη συγκρότηση ενός συνεκτικού και μαχητικού μετώπου ενάντια στον φασισμό και το σύστημα που αυτός υπηρετεί, ειδικά αν αναλογιστούμε πως η απάντηση στην παγκόσμιας κλίμακας δικτατορία του κεφαλαίου μπορεί να είναι μονάχα η παγκόσμια κοινωνική επανάσταση.

Ως αναρχικοί και αντιφασίστες, ως οργανικά μέρη της εργατικής τάξης και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων δηλώνουμε απερίφραστα πως δε θα επιτρέψουμε να επαναληφθούν οι κτηνωδίες του παρελθόντος, τις οποίες γέννησαν η επικράτηση φασιστικών καθεστώτων σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες, ο συντριπτικός για τους λαούς παγκόσμιος ιμπεριαλιστικός πόλεμος κατά τα έτη 1939-1945, ο ίδιος ο καπιταλισμός εν τέλει. Κρατούμε, όμως, σαν ιστορική παρακαταθήκη του επαναστατικού εργατικού κινήματος τη μεγαλειώδη, μαχητική αντιφασιστική δράση του παρτιζάνικου κινήματος που έθαψε τότε τον φασισμό. Σήμερα, δεσμευόμαστε να συντείνουμε τις προσπάθειές μας για την ανάκαμψη των αντικαπιταλιστικών, αντικρατικών, αντιπολεμικών, αντι-ιμπεριαλιστικών και αντιφασιστικών αντιστάσεων σε διεθνή κλίμακα. Σήμερα, που για ακόμα μία φορά έχουμε φτάσει σε ένα αποκτηνωτικό τέλμα λόγω των διαρκώς -με περιοδική όμως συχνότητα- εμφανιζόμενων εσωτερικών αντιφάσεων του καπιταλισμού, δεσμευόμαστε να αφιερωθούμε ολότελα στον σκοπό της παγκόσμιας κοινωνικής επανάστασης, με σκοπό τη συντριβή του κρατισμού και του καπιταλισμού, για να οικοδομήσουμε την παγκόσμια και ειρηνική συναδέλφωση των λαών, την πανανθρώπινη κοινωνική χειραφέτηση με όρους γενικευμένης αυτοδιεύθυνσης. Καλούμε τον κόσμο της κοινωνικής βάσης να συνασπιστεί με βάση τα κοινά του υλικά συμφέροντα που προκύπτουν αντικειμενικά από τη θέση που κατέχει στην παραγωγική και κοινωνική πυραμίδα, να συνταχθεί ενάντια στους τεχνητούς διαχωρισμούς (βάσει φύλου, φυλής, θρησκείας, ηλικίας) που επιχειρούν να μας επιβάλλουν οι κατέχοντες την οικονομική και πολιτική εξουσία. Οι προλετάριοι όλων των χωρών, ενωμένοι, ταξικά συγκροτημένοι, πολιτικά οργανωμένοι και διεθνώς συντονισμένοι, πρέπει να τολμήσουμε το «αδύνατο», για να μη βρεθούμε αντιμέτωποι με το αδιανόητο. Το επιτακτικό δίλημμα στο οποίο καλείται να απαντήσει έμπρακτα σήμερα το παγκόσμιο προλεταριάτο είναι το εξής: Ελευθεριακός Κομμουνισμός ή Κρατική και Καπιταλιστική Βαρβαρότητα. Η αντιφασιστική πάλη είναι βασικό και αναπόσπαστο τμήμα του αντικαπιταλιστικού και αντικρατικού επαναστατικού αγώνα. Γι’ αυτό κι εμείς, ως Αναρχική Ομοσπονδία, καλούμε σε μαζική στήριξη της αντιφασιστικής πορείας που θα πραγματοποιηθεί στη Σόφια της Βουλγαρίας το Σάββατο 22/2/2020, 13:00 στο πάρκο (Park Tsentralna Banya / Πλατεία Banski) δίπλα στα κεντρικά ιαματικά λουτρά της πόλης, καθώς και σε παμβαλκανικό και διεθνιστικό συντονισμό των κοινών αντικαπιταλιστικών και αντιφασιστικών μας αγώνων.

ΟΥΤΕ ΣΠΙΘΑΜΗ ΓΗΣ ΣΤΟΥΣ ΦΑΣΙΣΤΕΣ

ΟΙ ΝΟΣΤΑΛΓΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΕΣ ΤΟΥ ΦΑΣΙΣΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΕΧΘΡΟΙ ΤΟΥ ΛΑΟΥ

ΝΑ ΤΣΑΚΙΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΦΑΣΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΠΟΥ ΤΟΝ ΓΕΝΝΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΘΡΕΦΕΙ

ΑΝΥΠΟΧΩΡΗΤΟΣ, ΤΑΞΙΚΟΣ ΚΑΙ ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΥΣ ΤΥΡΑΝΝΟΥΣ ΤΗΣ ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΤΑΞΗΣ


Αναρχική Ομοσπονδία

site: http://www.anarchist-federation.gr

email: anarchist-federation@riseup.net

twitter: twitter.com/anarchistfedGr

fb: facebook.com/anarxikiomospondia2015

Youtube: Αναρχική Ομοσπονδία