Αντικρατική – αντικαπιταλιστική πορεία εν όψει του Thessaloniki Helexpo Forum.

Αντικρατική – αντικαπιταλιστική πορεία εν όψει του Thessaloniki Helexpo Forum.

Αν δε λογαριαστούμε, δε θα μας λογαριάσουν.

Βρισκόμαστε απέναντι στο φάσμα κλιμάκωσης πολλαπλών κρίσεων που κάθε μια από αυτές θα αρκούσε να ανατρέψει την ευαίσθητη μεταμνημονιακή κανονικότητα με τρόπους που θα έκαναν την περίοδο της μνημονιακής κρίσης να φαντάζει μια απλή κακοκαιρία. Κι όλες αυτές οι κρίσεις εμφανίζονται ταυτόχρονα και σε μια θανάσιμη για την κοινωνική βάση αλληλεπίδραση.

1. Η κρίση της πανδημίας.

Ζούμε σε πρωτόγνωρες συνθήκες υγειονομικής απειλής που υποχρεώνουν τους πάντες σε ριζικές αλλαγές της καθημερινότητας τους και καταστρέφουν κάθε είδους βεβαιότητα για το μέλλον σε ατομικό, οικογενειακό και κοινωνικό επίπεδο.

2. Η ιμπεριαλιστική κρίση στην Ανατολική Μεσόγειο.

Για πρώτη φορά μετά το 1974 η απειλή γενικευμένου πολέμου με το ελληνικό κράτος στην πρώτη γραμμή είναι αντικειμενικά ορατή. Η εγγενής αστάθεια του πολυπολικού κόσμου εκφράζεται και στη γειτονιά μας με τη συγκρότηση πολεμικών αξόνων. Ο διαμοιρασμός πραγματικών και φανταστικών πόρων και γεωπολιτικών προγεφυρωμάτων ανάμεσα σε μεγάλες, μεσαίες και μικρές ιμπεριαλιστικές δυνάμεις δείχνει να εξελίσσεται σε έναν ανταγωνισμό που αργά ή γρήγορα θα δώσει τον λόγο στα όπλα. Η ελληνική κοινωνία ίσως σύντομα θα χρειαστεί να ξαναμάθει τι σημαίνει επιστράτευση, φέρετρα με ελληνικές σημαίες, ίσως και σειρήνες βομβαρδισμού.

3. Οικονομική κρίση, ταξική αφαίμαξη και υποτίμηση.

Το τυπικό τέλος των μνημονίων που στην πραγματικότητα ήταν η οριστικοποίηση των απωλειών πλούτου και δικαιωμάτων από τη βάση προς όφελος της κορυφής δίνει τη θέση του σε μια νέα, πολύ χειρότερη οικονομική συνθήκη. Η ταξική λεηλασία που υπέστη η κοινωνική βάση εκφράστηκε πολύτροπα: καταστρατήγηση των εργασιακών δικαιωμάτων, εργοδοτικές αυθαιρεσίες, αναστολές συμβάσεων εργασίας, μη καταβολή δώρων, άρνηση παροχής αδειών, καθιέρωση της τηλεργασίας, αθρόες απολύσεις, επιβολή ενιαίου υποκατώτατου μισθού στα 533 ευρώ, έλλειψη μέτρων υγειονομικής προστασίας στους χώρους εργασίας, 50% μειώσεις σε μισθούς εργαζομένων συνοδεία της μείωσης των ωρών απασχόλησής τους, αναστολή της οικονομικής ενίσχυσης ατόμων με αναπηρία, διακοπή του επιδόματος στήριξης των προσφύγων που βρίσκονται στα στρατόπεδα συγκέντρωσης στα νησιά. Οι αριθμοί των εγγεγραμμένων ανέργων εκτινάχθηκαν στα ύψη (υπολογίζεται ότι κατά το τρέχον έτος η καταγεγραμμένη ανεργία θα αγγίξει το 23% στην Ελλάδα).

Αξίζει να αναφερθεί πως δεν έχει ληφθεί το παραμικρό μέτρο για την αποσυμφόρηση των φυλακών, των camps μεταναστών και των ψυχιατρικών κλινικών, όπου οι συνθήκες είναι άθλιες από κάθε άποψη (και από υγειονομική προφανώς). Μάλιστα, δύο κρατούμενοι έχασαν τη ζωή τους, καθώς επιδεικτικά δε μετακομίστηκαν σε νοσοκομειακές μονάδες.

Το ταξικό μέτωπο που έχει ανοίξει στην εκπαίδευση καλείται να διαχειριστεί της επιθέσεις που σχηματοποιούνται δια της όξυνσης των ταξικών φραγμών για την είσοδο στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, της επίτασης του εξεταστικού και πειθαρχικού χαρακτήρα του γυμνασίου και του λυκείου, της αξιολόγησης των εκπαιδευτικών, της εισαγωγής διδάκτρων σε ξενόγλωσσα τμήματα ΑΕΙ και της εξίσωσης των πτυχίων των ΑΕΙ με αυτά των ιδιωτικών κολεγίων.

Αρχίζοντας από τον Σεπτέμβριο πρόκειται να διενεργηθούν 8.800 ηλεκτρονικοί πλειστηριασμοί πρώτης κατοικίας κατά το β’ εξάμηνο του τρέχοντος έτους, διακυβεύοντας το μέλλον χιλιάδων φτωχοδιαβόλων που απειλούνται με την αποστέρηση και του τελευταίου κεραμιδιού που έχουν πάνω από το κεφάλι τους.

Και χωρίς την πανδημία το κεφάλαιο ντόπιο και διεθνές δεν έδειχνε διατεθειμένο να αρκεστεί στα όποια κέρδη του και δεν έδειχνε και ικανό να ξεκινήσει μια νέα περίοδο ανάπτυξης. Η πανδημία μάλλον έδωσε την απαραίτητη δικαιολογία στους καπιταλιστές για να συνεχίσουν την αντιλαϊκή-αντεργατική επίθεσή τους και να ζητήσουν ακόμα περισσότερα. Η κρίση που έχει ήδη έρθει είναι κατά πολύ ισχυρότερη της μνημονιακής κρίσης της προηγούμενης δεκαετίας.

4. Περιβάλλον.

Την άνοιξη η κυβέρνηση ψήφισε νόμο για το περιβάλλον, ο οποίος προβλέπει ένα σωρό διευκολύνσεις για την αμεσότερη και ελαστικότερη αδειοδότηση για επενδύσεις που αφορούν την πράσινη ανάπτυξη, την ενέργεια και συνακόλουθα την ισοπέδωση της φύσης, με ό,τι αυτό μπορεί να συνεπάγεται για την εκάστοτε τοπική βιοποικιλότητα, την τοπική κοινωνία, αλλά και το παραγόμενο οικολογικό αποτύπωμα που θα αφήσουν πίσω τους αυτού του είδους οι επιχειρηματικές και κατασκευαστικές δραστηριότητες.

5. Πολιτικός ολοκληρωτισμός.

Η αστική τάξη και οι κρατικές ελίτ, μέσα σε συνθήκες σαπίσματος της ιδεολογικής αφήγησης της αστικής δημοκρατίας σε παγκόσμια κλίμακα, δείχνουν τώρα περισσότερο από ποτέ άλλοτε πρόθυμες να καταφύγουν σε ακροδεξιές ατζέντες και σε πρακτικές γενικευμένης καταστολής και οργουελικού κοινωνικού ελέγχου. Τα καθεστωτικά ΜΜΕ έχουν ήδη περάσει σε επίπεδα μονοφωνίας και προπαγανδιστικού ελέγχου μαζών που θα ζήλευαν τα ΜΜΕ ολοκληρωτικών καθεστώτων του παρελθόντος. Αν ακόμα παραμένει το δημοκρατικό κέλυφος ειδικά στην Ευρώπη, αυτό συμβαίνει γιατί ακόμα τα κράτη δεν αισθάνονται σίγουρα για το επόμενο βήμα. Η προεργασία, όμως, προχωράει ταχύτατα στο παρασκήνιο. Μία προς μία περιστέλλονται οι σχετικές ελευθερίες, τα πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα. Όσο οξύνονται οι ταξικές αντιθέσεις και βαθαίνει η καπιταλιστική βαρβαρότητα, η άρχουσα τάξη αναγκάζεται να δρα προληπτικά με επιπλέον κατασταλτικά μέτρα, προσπαθώντας έτσι να αποτρέψει κάθε επικείμενη κοινωνική έκρηξη. Με αυτό το σκεπτικό περιστέλλονται οι διαδηλώσεις και εκκενώνονται οι καταλήψεις. Για να μας εμποδίσουν να βαδίσουμε πιο μαχητικά εναντίον τους.

6. Μεταναστευτικό.

Οι παγκόσμιες ανακατατάξεις και οι ιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί έχουν δημιουργήσει ένα τεράστιο ανθρώπινο κύμα που κατευθύνεται προς τις χώρες της Δύσης. Ο έλεγχος αυτού του κύματος είναι ένα ακόμα διακύβευμα της πολιτικής και οικονομικής τάξης που επιθυμεί να το καναλιζάρει και να χρησιμοποιήσει την δυστυχία του ως παράγοντα κερδών, γεωπολιτικών ανταγωνισμών και κοινωνικού ελέγχου των «ντόπιων». Η αντιδραστική συστράτευση φτωχών ενάντια σε φτωχότερους και η δημιουργία «εσωτερικού εχθρού» είναι από τα κλασσικά εργαλεία κοινωνικού ελέγχου που μετέρχεται η άρχουσα τάξη. Τα εκατομμύρια ξεριζωμένων στην Μέση Ανατολή, την Ασία και την Αφρική είναι μια σημαντική καύσιμη ύλη της επερχόμενης δυστοπίας που θέλει να εξασφαλίσει ο καπιταλιστικός κοινωνικός έλεγχος.

Η σημαντικότερη, όμως, «κρίση» που βιώνουμε, ο πλέον αδυσώπητος κίνδυνος για όλη την κοινωνική βάση είναι ο ίδιος της ο εαυτός, όπως έχει διαμορφωθεί σήμερα, τουλάχιστον στην Ευρώπη και ειδικότερα στην Ελλάδα. Η πραγματικότητα είναι ότι δεν είμαστε πια ούτε καν στις μάχες οπισθοφυλακών που βρεθήκαμε κατά τη διάρκεια της μνημονιακής κρίσης. Για την ώρα κράτος και κεφάλαιο «παίζουν χωρίς αντίπαλο». Ο κόσμος είναι στα σπίτια του, ιδιωτεύει και ο καθένας και η καθεμιά προσπαθεί να διαχειριστεί ένα απειλητικό μέλλον νομίζοντας ότι μπορεί να γλιτώσει μόνος/η. Κανείς δε θα γλιτώσει μόνος/η.

Πρέπει να αντιληφθούμε ότι τα πάντα είναι θέμα δύναμης. Εάν στα σχέδια κράτους και κεφαλαίου δεν αντιταχθεί η δύναμη της κοινωνικής βάσης, εάν δε βγούμε στους δρόμους, για να απειλήσουμε ανοιχτά την τάξη τους, εάν δεν χτυπήσουμε στους χώρους δουλειάς, στα σχολεία και τα πανεπιστήμια, στους στρατώνες και τις πλατείες, τα όσα πάθαμε κατά τη μνημονιακή περίοδο θα μας φανούν ασήμαντα και ανώδυνα μπροστά σε αυτό που έρχεται. Θα χάσουμε εισοδήματα, θα χάσουμε συντάξεις, θα χάσουμε τα σπίτια μας, το δικαίωμα στην υγεία και την παιδεία, θα χαθούν βασικές ελευθερίες, νέοι άνθρωποι θα σκοτωθούν για τα συμφέροντα πετρελαϊκών εταιρειών. Ας κοιτάξει ο καθένας και η καθεμιά γύρω του/της και ας αναρωτηθεί αν αυτά που λέμε είναι καταστροφολογικές προβλέψεις ή μια ψύχραιμη περιγραφή αυτού που έρχεται.

Το κάλεσμα μας είναι κάλεσμα αντίστασης και οργάνωσης. Είναι κάλεσμα μάχης. Όχι σε κάποιο μακρινό μέλλον, αλλά σήμερα, τώρα. Αν δεν επιλέξουμε να λογαριαστούμε μαζί τους, αν δεν επιλέξουμε να ματώσουμε με σκοπό να τους ματώσουμε χειρότερα, τότε απλά δε θα μας λογαριάζουν. Και τότε θα δούμε πόσο αισιόδοξες μπορεί να αποδειχτούν ακόμα και οι χειρότερες προβλέψεις. Ο εσμός του καθεστώτος πρέπει να φοβηθεί. Να φοβηθεί τους πολλούς και την δύναμή τους. Το συγκαταβατικό όσο και αλαζονικό τους χαμόγελο πρέπει να παγώσει. Ο χρόνος κυλάει εναντίον μας.

ΔΕ ΘΑ ΕΠΙΤΡΕΨΟΥΜΕ ΤΗ ΣΥΝΤΡΙΒΗ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΒΑΣΗΣ ΑΠΟ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΕΣ

ΑΝΤΙΚΡΑΤΙΚΗ-ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ ΕΝ ΟΨΕΙ ΤΟΥ THESSALONIKI HELEXPO FORUM:

ΣΑΒΒΑΤΟ, 12/9, 18:00, ΚΑΜΑΡΑ

*Στηρίζουμε το κοινό αναρχικό μπλοκ.

Αναρχική Ομοσπονδία

Site: anarchist-federation.gr
email: anarchist-federation@riseup.net
Twitter: twitter.com/anarchistfedGr
Fb: facebook.com/anarxikiomospondia2015
Youtube: Αναρχική Ομοσπονδία

Θα προασπίσουμε την κοινωνική επανάσταση στη Ροζάβα με όλες μας τις δυνάμεις. | Κοινή ανακοίνωση διεθνιστικής αλληλεγγύης στην κοινωνική επανάσταση στη Ροζάβα από την Αναρχική Ομοσπονδία και από διάφορες αναρχικές οργανώσεις και ομοσπονδίες του εξωτερικού.

Θα προασπίσουμε την κοινωνική επανάσταση στη Ροζάβα με όλες μας τις δυνάμεις. | Κοινή ανακοίνωση διεθνιστικής αλληλεγγύης στην κοινωνική επανάσταση στη Ροζάβα από την Αναρχική Ομοσπονδία και από διάφορες αναρχικές οργανώσεις και ομοσπονδίες του εξωτερικού.

Κοινή ανακοίνωση διεθνιστικής αλληλεγγύης στην κοινωνική επανάσταση στη Ροζάβα από την Αναρχική Ομοσπονδία και από διάφορες αναρχικές οργανώσεις και ομοσπονδίες του εξωτερικού:
Θα προασπίσουμε την κοινωνική επανάσταση στη Ροζάβα με όλες μας τις δυνάμεις. Οι αιμοσταγείς ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις αναστέλλονται από τη συντονισμένη διεθνιστική δράση των καταπιεσμένων τάξεων.
Από τον Ιούλιο του 2012 μια ζωντανή επαναστατική διαδικασία εκτυλίσσεται στην περιοχή της Βόρειας και Ανατολικής Συρίας / του Δυτικού Κουρδιστάν, στη Ροζάβα, ορθώνοντας το ανάστημά της ενάντια στον καπιταλισμό, τον ιμπεριαλισμό, τον φασισμό και την πατριαρχία. Το απελευθερωτικό κοινωνικό εγχείρημα του δημοκρατικού συνομοσπονδισμού συνίσταται στην ειρηνική συναδέλφωση των λαών με όρους άμεσης δημοκρατίας, εδράζεται στην κοινωνική οικολογία και τον ριζοσπαστικό φεμινισμό και αμφισβητεί τον ρόλο του κράτους ως οργάνου κυριαρχίας, αποδεικνύοντας με απτό τρόπο πως οι καπιταλιστές υστερούν επί της ουσίας σε επίπεδο ισχύος και η εξουσία τους θα ανατραπεί αργά ή γρήγορα από τους επαναστατημένους εργάτες και αγρότες. Αυτό είναι το ιστορικό καθήκον των υποτελών τάξεων.
Η προοπτική και η υλική πραγμάτωση της κοινωνικής και ταξικής χειραφέτησης, της αυτοδιεύθυνσης του συνόλου της παραγωγής, της διανομής και της κοινωνικής ζωής από τους ίδιους τους καταπιεσμένους και εκμεταλλευόμενους θίγει εκ θεμελίων τα ταξικά συμφέροντα της άρχουσας, καπιταλιστικής, τάξης. Η κοινωνική επανάσταση στη Ροζάβα αποτελεί μια ελπιδοφόρα διαδικασία για την κοινωνική απελευθέρωση όλων των υποτελών στρωμάτων, αλλά και ένα απελευθερωτικό εγχείρημα που ανατρέπει στην πράξη τους ισχυρισμούς των αστών πολιτικών και οικονομολόγων, της ίδιας της κυρίαρχης καπιταλιστικής ιδεολογίας, περί μονιμότητας και ακλόνητης εδραίωσης του βάρβαρου καπιταλιστικού συστήματος. Ο υποτιθέμενος καπιταλιστικός μονόδρομος κλονίζεται με κάθε μαχητικό βήμα που κάνουν οι λαοί στην κατεύθυνση της κοινωνικής επανάστασης. Οι απανταχού ιμπεριαλιστές δεν μπορούν να χωνέψουν με τίποτα πως οι καταπιεσμένοι λαοί της Μέσης Ανατολής όχι μόνο αντιστέκονται στην κρατική και καπιταλιστική βαρβαρότητα, αλλά παίρνουν τις ζωές τους στα χέρια τους οικοδομώντας από τα κάτω μια ελευθεριακή σοσιαλιστική εναλλακτική λύση απέναντι στο κυρίαρχο καπιταλιστικό παράδειγμα. Οι ιμπεριαλιστές εποφθαλμιούν και ορέγονται αυτό το πλούσιο φιλέτο γης, αντιμάχονται και συγκρούονται μεταξύ τους επί αιώνες, ανεβάζουν και κατεβάζουν κυβερνήσεις-ανδρείκελα των δικών τους συμφερόντων, για να ελέγξουν τους φυσικούς και ενεργειακούς πόρους της περιοχής, για να διανοίξουν νέες αγορές, για να υποτιμήσουν περαιτέρω το προλεταριάτο της Μέσης Ανατολής. Με λίγα λόγια, προωθούν τα συμφέροντά τους με κάθε μέσο, μη διστάζοντας να αιματοκυλίσουν τους λαούς της περιοχής.
Οι ιμπεριαλιστές έχουν βαμμένα τα χέρια τους με το αίμα των λαών. Ανάλογα με τις περιστάσεις, τους εκάστοτε συσχετισμούς ισχύος και τα επίμαχα συμφέροντά τους, συμμαχούν ή συγκρούονται μεταξύ τους. Σε κάθε περίπτωση, όμως, σφυροκοπούν ανελέητα τη χειμαζόμενη κοινωνική βάση, δηλαδή τον ταξικό τους αντίπαλο. Εδώ και 2 χρόνια το τουρκικό κράτος έχει ξεκινήσει μια αδιάκοπη επιχείρηση για την κατάληψη θέσεων της απελευθερωμένης περιοχής της Ροζάβα. Οι επιθέσεις του τουρκικού κράτους συνεχίζονται μέχρι σήμερα με την αρωγή, την ανοχή και τη συγκατάθεση των διεθνών ιμπεριαλιστικών δυνάμεων και των ισλαμιστικών συμμοριών που λειτουργούν ως μισθοφόροι και εμπροσθοφυλακή των μιλιταριστικών επεμβάσεων της Τουρκίας στο Κουρδιστάν.
Στις 15/6/2020 το τουρκικό κράτος επιτέθηκε κατά μέτωπο απέναντι στις απελευθερωμένες ζώνες της Ροζάβα, του αυτοδιοικούμενου καταυλισμού μεταναστών στο Μαξμούρ και στη δημοκρατική περιοχή των Γιαζίντι στα Όρη Σενγκάλ, που διέπονται όλες τους από την οργανωτική δομή του δημοκρατικού συνομοσπονδισμού. Λίγες μέρες αργότερα, ο τουρκικός στρατός ξεκίνησε την επιχείρηση εισβολής στο Μπασούρ / Νότιο Κουρδιστάν, το οποίο έκτοτε βομβαρδίζεται αδιάκοπα. Στις 23 και 25/6/2020 σημειώθηκαν πολύνεκρες επιθέσεις με drones του τουρκικού στρατού στη Ροζάβα και στην επαρχία Σουλεϊμανίγια. Άνθρωποι αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους που κάηκαν και να ξενιτευτούν, αγροτικές γαίες και καλλιέργειες καταστράφηκαν ολοσχερώς, ενώ πολλοί άμαχοι έχασαν τη ζωή τους από τις επιθέσεις του τουρκικού στρατού. Οι δυνάμεις των Κούρδων ανταρτών και των Κουρδισσών ανταρτισσών απαντούν στις προκλήσεις και τις πολύνεκρες επιθέσεις του τουρκικού κράτους, προασπίζοντας τον λαό και το επαναστατικό εγχείρημα του δημοκρατικού συνομοσπονδισμού. Ο πόλεμος στα βουνά του Κουρδιστάν μαίνεται ασταμάτητα, όπως και η τουρκική κατοχή εδαφών του Κουρδιστάν. Το τουρκικό κράτος έχει αθετήσει κάθε διεθνή σύμβαση και παραβίασε την εκεχειρία που κηρύχτηκε λόγω της πανδημίας του Covid-19. Οι συνένοχοι στο έγκλημα που διαπράττει εδώ και χρόνια το τουρκικό κράτος, οι καπιταλιστές και τα κράτη δηλαδή, σιωπούν για ακόμα μια φορά, αφού πρώτα έχουν δώσει με τον έναν ή με τον άλλο τρόπο το πράσινο φως στα ιμπεριαλιστικά σχέδια του τουρκικού κράτους και της αστικής του τάξης.
Οργανώσεις του κουρδικού απελευθερωτικού κινήματος καλούν σε δράσεις και κινητοποιήσεις αλληλεγγύης στην επαναστατημένη Ροζάβα το διήμερο 18 και 19/7/2020. Στις 19/7/2012 χάραξε η αυγή της κοινωνικής απελευθέρωσης για τους λαούς της Μέσης Ανατολής. Τότε σημειώθηκε η εναρκτήρια πράξη της κοινωνικής επανάστασης στη Ροζάβα. Στις 19/7/1936 η εργατική τάξη και η αγροτιά της Ισπανίας πήρε τα όπλα και αντιστάθηκε στο φασιστικό πραξικόπημα του δικτάτορα Φρανθίσκο Φράνκο. Για μια τριετία επιδόθηκαν σε μια σφοδρή επαναστατική ταξική πάλη για την οικοδόμηση του ελευθεριακού κομμουνισμού. Το νήμα των αγώνων που έδωσαν οι εργάτες και οι αγρότες της Ισπανίας, οι αναρχοκομμουνιστές και αναρχοσυνδικαλιστές επαναστάτες της Ιβηρικής Χερσονήσου, συνεχίζουν σήμερα οι επαναστατημένοι λαοί του Κουρδιστάν. Ο αγώνας τους είναι και δικός μας αγώνας, είναι υπόθεση του παγκόσμιου προλεταριάτου. Ως αναρχικοί και αναρχικές, καλούμαστε συντονισμένα και σε διεθνή κλίμακα να προασπίσουμε την κοινωνική επανάσταση στη Ροζάβα, να κάνουμε ό,τι περνάει από το χέρι μας για την ενίσχυση του διεθνούς αντικαπιταλιστικού, αντικρατικού, αντι-ιμπεριαλιστικού επαναστατικού ταξικού κινήματος.
Η διεθνιστική αλληλεγγύη μεταξύ των όπου γης καταπιεσμένων και εκμεταλλευόμενων είναι η συγκολλητική δύναμη που δύναται να καταφέρει το τελειωτικό χτύπημα στο καπιταλιστικό σύστημα. Η ανιδιοτελής και ακούραστη συνεισφορά στις επαναστατικές διεργασίες που βρίσκονται σε εξέλιξη σε κάθε γωνιά της γης είναι το βασικό καθήκον του διεθνούς αναρχικού κινήματος σήμερα. Η παγκόσμια κοινωνική επανάσταση στην κατεύθυνση του ελευθεριακού κομμουνισμού είναι ο στρατηγικός άξονας της δράσης μας. Σε αυτήν την κατεύθυνση αγωνιζόμαστε κι εμείς, δρώντας τοπικά και σκεπτόμενοι διεθνώς.
Για όλους αυτούς τους λόγους, λοιπόν, θεωρούμε πως ο καλύτερος τρόπος για την αλληλεγγύη και την υποστήριξη της κοινωνικής επανάστασης στη Ροζάβα είναι η ενδυνάμωση, η εξάπλωση των κοινωνικών και ταξικών αγώνων στις περιοχές που δραστηριοποιούμαστε πολιτικά και η εδραίωση των αναρχικών πολιτικών οργανώσεών μας.
ΑΜΕΣΗ ΠΑΥΣΗ ΤΩΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΩΝ ΕΠΕΜΒΑΣΕΩΝ ΠΟΥ ΑΙΜΑΤΟΚΥΛΙΖΟΥΝ ΤΟΥΣ ΛΑΟΥΣ
ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΟΥ ΑΜΠΝΤΟΥΛΑΧ ΟΤΖΑΛΑΝ ΚΑΙ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΦΥΛΑΚΙΣΕΙ ΤΟ ΤΟΥΡΚΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ
ΝΑ ΑΠΟΣΥΡΘΟΥΝ ΤΩΡΑ ΤΑ ΕΠΙΤΙΘΕΜΕΝΑ ΣΤΑ ΕΔΑΦΗ ΤΟΥ ΚΟΥΡΔΙΣΤΑΝ ΤΟΥΡΚΙΚΑ ΣΤΡΑΤΕΥΜΑΤΑ
ΝΑ ΟΡΘΩΣΟΥΜΕ ΤΑΞΙΚΑ ΑΝΑΧΩΜΑΤΑ ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟΝ ΚΡΑΤΙΚΟ ΚΑΙ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΟ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΣΜΟ
ΝΙΚΗ ΣΤΑ ΟΠΛΑ ΤΩΝ ΚΟΥΡΔΩΝ/ΙΣΣΩΝ ΑΝΤΑΡΤΩΝ/ΙΣΣΩΝ – ΠΟΛΕΜΟ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΤΩΝ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΩΝ
ΖΗΤΩ Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗΜΕΝΗ ΡΟΖΑΒΑ
ΠΑΝΤΟΤΕ ΣΤΟ ΠΛΕΥΡΟ ΟΣΩΝ ΑΓΩΝΙΖΟΝΤΑΙ
Αναρχική Ομοσπονδία (Ελλάδα)
Coordenaçao Anarquista Brasileira -CAB (Βραζιλία)
Federación Anarquista Uruguaya -FAU (Ουρουγουάη)
Federación Anarquista de Rosario -FAR (Αργεντινή)
Embat-Organització Llibertària (Καταλονία)
Die Plattform-Anarchakommunistische Organisation (Γερμανία)
Organisation Socialiste Libertaire -OSL (Ελβετία)
Libertaere Aktion (Ελβετία)
Anarchist Union of Afghanistan and Iran -AUAI (Ιράν και Αφγανιστάν)
Organización Anarquista de Córdoba -OAC (Αργεντινή)
Federación Anarquista Santiago (Χιλή)
Grupo Libertario Vía Libre (Κολομβία)
Alternativa Libertaria / FDCA (Ιταλία)
Aotearoa Workers Solidarity Movement -AWSM (Νέα Ζηλανδία)
Devrimci Anarşist Faaliyet -DAF (Τουρκία)
Workers Solidarity Movement -WSM (Ιρλανδία)
Bandilang Itim (Φιλιππίνες)
Παρακάτω ακολουθεί το ίδιο κείμενο στα αγγλικά:

We will defend the social revolution in Rojava with all our power. The bloodthirsty imperialist interventions can be suspended only by the coordinated internationalist actions of the oppressed classes.

 

From July 2012, a living revolutionary process unfolds in Rojava, in the area of Northern and Eastern Syria/West Kurdistan, by standing tall against capitalism, imperialism, fascism and patriarchy. The liberating social endeavor of democratic confederalism consists of the peaceful fellowship of the peoples in terms of direct democracy. At the same time it focuses on social ecology and radical feminism, questioning the role of the state as a tool for domination while proving in a tangible manner that the capitalists really lack in strength, and its authority sooner or later is going to be overthrown by the revolutionary workers and farmers. That is the historical duty of the subjugated classes.

The prospect and the material fulfillment of the social and class emancipation – the self-management of the production and of the social life by the oppressed – affects the foundations and the interests of the ruling capitalist class. The social revolution in Rojava is a process that came to give hope for the social liberation of all the oppressed classes and at the same time an experience that refutes in practice the claims of the bourgeoisie politicians and capitalist economists, that capitalism is an unwavering and immovable system.

The supposed capitalist “one-way” is being shattered with every step that the people are taking towards the social revolution. What the imperialists around the globe can’t digest is that the people of the Middle East are not only fighting against the capitalist barbarism, but they are also taking their lives in their hands by creating a libertarian socialist alternative way, to the capitalist impasse. The imperialists are lusting to get their hands on the rich lands of Middle East. They have been fighting with each other for years, they have been using puppet-governments in order to exploit the natural and energy resources of the area and to further undervalue even the middle-eastern proletariat. In a few words, they try to promote their interests by any means, not hesitating to bloodshed the area.

The capitalists have their hands painted in the blood of the people. According to the current power play and their particular interests, they either fight or forming alliances with each other. In any case, they have been mercilessly hammering down the struggling people, the oppressed and the exploited, that is their class opponents. For the last 2 years the turkish state has started an non-stop operation for the occupation of the liberated Rojava. The attacks of the turkish state have been continuing until today with the aid, the tolerance and the consent of the international imperialist powers and the islamic gangs, that act as mercenaries and armed vanguard to the turkish military interventions in Kurdistan.

On 15/6/2020 the turkish state attacked openly the liberated regions of Rojava, the self-managed immigrant camp at Maxmur and the democratic region of the Yazidi at Sengal. All these regions are part of the liberated areas. A few days later, again, the turkish army started an operation to invade Başur / Southern Kurdistan, which has since been bombed endlessly.On the 23 and 25/6/2020 several deadly attacks by drones of the turkish army have been recorded in Rojava and Suleymaniya. Many people were forced to abandon their -now burned- houses and emigrate, agricultural lands and crops were completely destroyed, while many civilians lost their lives from the attack of the turkish army. The forces of the Kurdish guerillas are responding to the deadly attacks by the Turkish state, defending the people and the revolutionary experience. The war in the kurdish mountains rages non-stop, as is the Turkish occupation of the Kurdistan territory. The turkish state has violated every international convention and as well the truce declared by the Covid-19 pandemic. The perpetrators of this crime, that has been committed for years by the Turkish state, the capitalists and the states, are silencing once again, after having given the green light to the imperialist plans of the Turkish state.

The Kurdish liberation-movement organizations call for solidarity actions in the rebellious Rojava on the 18 and 19/7/2020. On the 19/7/2012 a brilliant dawn of social revolution broke upon the people of Middle East. It was at this moment that the social revolution began in Rojava. On 19/7/1936 the organized working class and farmers of Spain stood against the fascist military coup led by dictator Francisco Franco. For three years they have been engaged in a fierce revolutionary fight for the construction of a libertarian communist society. The legacy of the battles that the workers, the farmers, the anarcho-syndicalists and anarcho-communists of the Iberian Peninsula is being passed today to the revolutionary people of Kurdistan. Their fight is our own, it’s a matter of the international proletariat. That is why we are called upon to defend on a coordinated and international scale the social revolution in Rojava. As anarchist we have to do everything in our possibilities to strengthen the international anti-capitalist, anti-state, anti-imperialist revolutionary movement.

The international solidarity between the oppressed and the exploited is the collective power that can give the finishing blow to the capitalist system. The untiring, unselfish contribution to the revolutionary processes all over the world is the duty of the anarchist movement today. The international social revolution, in the direction of the libertarian communism, indicates the strategic course of our actions. This is also our direction to the everyday fight against capitalism. Acting locally and thinking internationally. For all this we believe that the best way of solidarity and support for the Kurdish revolution is the strengthening and deepening of social struggles in our regions and the consolidation of our anarchist political organizations.

IMMEDIATE CEASE OF THE IMPERIALIST INTERVENTIONS AND THE BLOODSHED OF PEOPLE

INMEDIATE FREEDOM FOR ABDULLAH OCALAN AND ALL THE POLITICAL PRISONERS OF THE TURKISH DICTATORSHIP

IMMEDIATE WITHDRAWAL OF THE TURKISH ARMY FROM KURDISTAN

WE HAVE TO BUILD BARRICADES OF INTERNATIONAL SOLIDARITY AGAINST THE TOTALITARISM OF THE STATE AND CAPITALISM

VICTORY IN THE ARMS OF THE KURDISH GUERILLA -WAR AGAINST THE IMPERIALISTS

LONG LIVE THE SOCIAL REVOLUTION IN ROJAVA

UP WITH THOSE WHO FIGHT

Anarchist Federation (Greece)
Coordenaçao Anarquista Brasileira -CAB (Brazil)
Federación Anarquista Uruguaya -FAU (Uruguay)
Federación Anarquista de Rosario -FAR (Argentina)
Embat-Organització Llibertària (Catalonia)
Die Plattform-Anarchakommunistische Organisation (Germany)
Organisation Socialiste Libertaire -OSL (Switzerland)
Libertaere Aktion (Switzerland)
Anarchist Union of Afghanistan and Iran -AUAI (Afghanistan & Iran)
Organización Anarquista de Córdoba -OAC (Argentina)
Federación Anarquista Santiago (Chile)
Grupo Libertario Vía Libre (Colombia)
Alternativa Libertaria / FDCA (Italy)
Aotearoa Workers Solidarity Movement -AWSM (New Zeeland)
Devrimci Anarşist Faaliyet -DAF (Turkey)
Workers Solidarity Movement -WSM (Ireland)
Bandilang Itim (Philippines)
Απαγόρευση διαδηλώσεων, οι χούντες είναι για τις κρίσεις. Όλοι/ες στον δρόμο!

Απαγόρευση διαδηλώσεων, οι χούντες είναι για τις κρίσεις. Όλοι/ες στον δρόμο!

Η αστική δημοκρατία πάντα σέβεται τα «δημοκρατικά δικαιώματα», αν μπορεί να τα «πουλήσει» ακριβότερα από ό,τι τα «αγοράζει».

Ζούμε, όμως, σε καιρούς που τα «δημοκρατικά δικαιώματα» μπορεί να κοστίσουν ακριβά στην εξουσία. Ζούμε σε ένα ακόμα επεισόδιο μιας κλιμακούμενης οικονομικής κρίσης που ξεκίνησε πριν μια δεκαετία με τη δημοσιονομική κατάρρευση, τα μνημόνια και την επιτροπεία και που σήμερα έχει εμπλουτιστεί με μια σειρά άλλες κρίσεις, όπως η υγειονομική, η γεωπολιτική, η μεταναστευτική… Τεράστιες προκλήσεις έρχονται τόσο για το κράτος/κεφάλαιο όσο και για την κοινωνική βάση. Σε τέτοιες συνθήκες η επιλογή του κόσμου να βγει στον δρόμο μπορεί να καθορίσει τις εξελίξεις σε κατευθύνσεις που το κράτος απεύχεται. Γι’ αυτό και το κράτος βάζει τις διαδηλώσεις στο στόχαστρο. Όπως πριν από λίγο καιρό έβαλε τα Εξάρχεια στο στόχαστρο. Ή όπως έκανε με το δικαίωμα στην απεργία. Με τις καταλήψεις. Όπως ακριβώς προσέλαβε χιλιάδες νέους μπάτσους. Όπως αγόρασε αύρες και τόνους νέων χημικών. Αν δε βλέπει κανείς ότι η άλλη πλευρά εξοπλίζεται, ενώ παράλληλα προσπαθεί να μας αφοπλίσει, είναι εθελούσια τυφλός.

Δεν είναι καιρός, λοιπόν, για «δημοκρατικά δικαιώματα». Κοστίζουν πολύ και άλλωστε μια δεξιά κυβέρνηση δε βρίσκει εύκολα αγοραστές στο κοινό της, δεν μπορεί καν να τα πουλήσει. Την Πέμπτη η Βουλή ψηφίζει νομοσχέδιο που πρακτικά καταργεί το δικαίωμα της διαδήλωσης. Δεν είμαστε εμείς που θα εκπλαγούμε από μια τόσο εξόφθαλμη παραβίαση του γράμματος και του πνεύματος της υποτιθέμενης «δημοκρατίας». Αξίζει, όμως, να παρατηρήσουμε κάτι πρωτοφανές: αν και αποτελεί μέρος του προεκλογικού προγράμματος της ΝΔ, αυτή η νέα νομοθετική ρύθμιση είχε εξαφανιστεί για καιρό. Έχει την ιδιαίτερη σημασία της, διότι επανήλθε στη δημοσιότητα και κατέληξε να ψηφίζεται μετά από τη δημόσια πίεση ενός μεγαλοκαπιταλιστή μέσω των (φιλοκυβερνητικών) ΜΜΕ που έχει στην ιδιοκτησία του. Πρόκειται για μια σπάνια στιγμή όπου η αλληλεπίδραση κεφαλαίου και κράτους γίνεται τόσο φανερή. Και είναι λογικό. Το κεφάλαιο γνωρίζει καλά τι θα συμβεί με τα εκατομμύρια ανέργων, τι θα συμβεί με τα άδεια ταμεία των τουριστικών επιχειρήσεων, τι θα συμβεί με νέες καραντίνες, όποια μορφή κι αν πάρουν αυτές.

Στην πραγματικότητα ο στόχος τους δεν είναι τόσο να μαζέψουν την κοινωνική βάση, αν αυτή βγει στον δρόμο. Ξέρουν καλά ότι η κρατική εξουσία δεν μπορεί να αντιμετωπίσει με την προβιά της δημοκρατίας την πλειοψηφία, όταν αυτή ξεσηκωθεί. Στόχος τους είναι να σταματήσουν τις σπίθες που μπορούν να ανάψουν τις πυρκαγιές. Στόχος τους είναι οι πολιτικές και κοινωνικές δομές αγώνα. Οι οργανωμένες δυνάμεις από όλο το αντικαθεστωτικό φάσμα, τα μη ελεγχόμενα σωματεία, οι κινήσεις και οι διεκδικητικοί αγώνες. Είναι το καλύτερο που μπορούν να κάνουν, για να υπερασπίσουν τα συμφέροντά τους. Έχοντας ένα στρατό παπαγάλων προπαγάνδας επιχειρούν στην πράξη να κόψουν τους διαύλους επαφής της κοινωνικής πλειοψηφίας με την ριζοσπαστική της λόγχη. Προσπαθούν να διχάσουν την κοινωνική βάση.

Σε μια τέτοια πρόκληση δεν υπάρχουν ούτε μισόλογα, ούτε κάποια δυνατότητα επιλογής για όποια δύναμη είναι με τη μεριά των πολλών. Η επιλογή είναι μία. Ανοιχτή, δημόσια και με πλήρη συναίσθηση του πιθανού κόστους άρνηση συμμόρφωσης στον νέο νόμο. Πρέπει κάθε οργάνωση, κάθε σχηματισμός αγώνα να βγει δημόσια και να δηλώσει την ανυπακοή του. Να τη δηλώσει τόσο προς το κράτος ως μια υπερήφανη και έντιμη πράξη αντίστασης, αλλά και προς την κοινωνική βάση ως υπόσχεση και δέσμευση. Ως Αναρχική Ομοσπονδία δηλώνουμε ξεκάθαρα ότι δε θα σεβαστούμε τον νέο νόμο. Θα διαδηλώνουμε όποτε επιλέγουμε και απαιτούν οι συνθήκες και θα αντιμετωπίσουμε το όποιο κόστος επιφέρει αυτή η επιλογή. Σε κάθε περίπτωση, όμως, εκτιμούμε πως η γενίκευση αυτής της ανυπακοής έχει κάθε δυνατότητα να καταργήσει στην πράξη αυτόν τον νόμο. Και πετυχαίνοντας κάτι τέτοιο να εμποδίσει την έκπτωση των δυνάμεων της τάξης μας στις μάχες που έρχονται και που από αυτές θα κριθεί το μέλλον το δικό μας αλλά και των παιδιών μας. Τα σχέδια της εξουσίας δε θα περάσουν.

Οι χούντες είναι για τις κρίσεις πράγματι.

Αλλά οι εξεγέρσεις είναι για τις χούντες, ας μην το ξεχνάνε ποτέ αυτό οι χούντες.

Όλοι/ες στον δρόμο!

⋅ Αθήνα: Τρίτη 7/7, 19:00, Προπύλαια.
⋅ Θεσσαλονίκη: Πέμπτη 9/7, 19:00, Άγαλμα Βενιζέλου.

 

Αναρχική Ομοσπονδία

Site: anarchist-federation.gr
email: anarchist-federation@riseup.net
Twitter: twitter.com/anarchistfedGr
Fb: facebook.com/anarxikiomospondia2015
Youtube: Αναρχική Ομοσπονδία

Αναρχική Ομοσπονδία: Απαγόρευση διαδηλώσεων, οι χούντες είναι για τις κρίσεις. Όλοι/ες στον δρόμο

Περιφέρεια Αθήνας: Η ΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΠΑΝΔΗΜΙΑ  -Ανοιχτή συζήτηση 3/7/2020, 19:00 Κ*ΒΟΞ

Περιφέρεια Αθήνας: Η ΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΠΑΝΔΗΜΙΑ -Ανοιχτή συζήτηση 3/7/2020, 19:00 Κ*ΒΟΞ

Η συνθήκη της πανδημίας έφερε σε όλη την κοινωνία μια σειρά διλήμματα που δεν μπορούσαν να απαντηθούν παρά μόνο μέσω εκτιμήσεων, προβλέψεων και υποθέσεων. Από την κορυφή ως την βάση, όλες οι πλευρές του κοινωνικού πολέμου, έπρεπε να πάρουν σαφείς αποφάσεις κινούμενες σε αχαρτογράφητα νερά. Αν και απέχουμε πολύ από το τέλος αυτής της συλλογικής περιπέτειας, για το ριζοσπαστικό κίνημα είναι η ώρα να αποτιμήσει την κατάσταση, να αξιολογήσει επιλογές που έκανε, να διαλευκάνει το τοπίο των αλλαγών που έρχονται και να εξελίξει την στρατηγική του. Πόσο και πώς θα είναι διαφορετικός ο κόσμος μετά, σε τέτοιες πρωτόγνωρες συνθήκες, οφείλει να καθοριστεί και από εμάς, την κοινωνική βάση και τις δυνάμεις που αντιστέκονται στην σημερινή δυστοπία.
Καλούμε σε μια συζήτηση πρώτης αποτίμησης των επιλογών που έγιναν στην συνθήκη της πανδημίας από τις δυνάμεις του κινήματος και ανίχνευσης των επιλογών που θα χρειαστεί να γίνουν στα επόμενα στάδια μιας υγειονομικής κρίσης που πλέον διαπλέκεται με μια σειρά άλλων παράλληλων κρίσεων (οικονομική, γεωπολιτική) δημιουργώντας σκοτεινές προοπτικής για την κοινωνική βάση
Κάλεσμα της Αναρχικής Ομοσπονδίας στις ταξικές συγκεντρώσεις-πορείες της Εργατικής Πρωτομαγιάς.

Κάλεσμα της Αναρχικής Ομοσπονδίας στις ταξικές συγκεντρώσεις-πορείες της Εργατικής Πρωτομαγιάς.

Εργατική Πρωτομαγιά 2020: Εμπρός για την ανασύνταξη των ταξικών αντιστάσεων και τη μαχητική ανασυγκρότηση του εργατικού κινήματος στην κατεύθυνση της κοινωνικής επανάστασης και του ελευθεριακού κομμουνισμού!

Η πανδημία του covid-19 είναι η πρώτη σταγόνα της νέας πιο σφοδρής καταιγίδας που επίκειται να πλήξει τους εργαζόμενους και το σύνολο της κοινωνικής βάσης (στην πραγματικότητα οι συνέπειές της είναι αντιληπτές από τώρα, απλώς σταδιακά θα γίνονται ολοένα και πιο αισθητές για όλους μας). Είναι ένας εξωτερικός παράγοντας που έδρασε, όμως, επιταχυντικά στην κατεύθυνση της περαιτέρω απορρύθμισης της λειτουργίας του καπιταλιστικού συστήματος, καταδεικνύοντας έτσι την αντικοινωνική ταξική του φύση, η οποία συνίσταται στην αναπαραγωγή του κεφαλαίου για τον πλουτισμό και την καλοζωία της παρασιτικής τάξης των καπιταλιστών, δηλαδή της τάξης που ιδιοποιείται με την βία και τον καταναγκασμό ολόκληρο τον κοινωνικά παραγόμενο πλούτο. Η τρέχουσα υγειονομική κρίση φαίνεται πως δρα εκτονωτικά ως προς την αναζωπύρωση της δομικής κρίσης που δονεί τα θεμέλια του καπιταλισμού, ο οποίος βρίσκεται για ακόμα μία φορά αντιμέτωπος με τις ίδιες του τις εσωτερικές αντιφάσεις, την αντιδιαστολή της υπερπαραγωγής με την υποκατανάλωση, τα όρια για την επένδυση των συσσωρευμένων κεφαλαίων και τις πάντα εύθραυστες φούσκες του χρηματοπιστωτικού συστήματος.

Όπως είναι αναμενόμενο, τη νέα φάση της καπιταλιστικής κρίσης θα φορτωθεί εξ ολοκλήρου στις πλάτες της για ακόμη μια φορά η εργατική τάξη, με σκοπό να ανασυνταχθεί και να ανακάμψει το αστικό στρατόπεδο. Την ώρα που οι οικονομικοί δείκτες στα χρηματιστήρια καταγράφουν κατακόρυφη πτώση διεθνώς, αστοί οικονομολόγοι εκτιμούν ότι το 2020 η ύφεση στην Ελλάδα θα αγγίξει το 10%, εξέλιξη που συνεπάγεται αυτόματα και την αύξηση του δημόσιου χρέους. Κάθε μήνας σε καραντίνα για τις μεγάλες καπιταλιστικές οικονομίες ισοδυναμεί με μείωση της τάξης του 2% για το παγκόσμιο ΑΕΠ. Υπολογισμοί του Διεθνούς Οργανισμού Εργασίας του ΟΗΕ κάνουν λόγο για αύξηση της ανεργίας σε παγκόσμια κλίμακα κατά 25 εκατομμύρια, ενώ ταυτόχρονα εκτιμάται ότι θα βρεθούν στα όρια της φτώχειας επιπλέον 20 εκατομμύρια άνθρωποι διεθνώς (στην Ελλάδα κατά το τρέχον έτος η καταγεγραμμένη ανεργία υπολογίζεται ότι θα φτάσει το 22,5%). Μέσα σε αυτήν την ήδη έκρυθμη κατάσταση οι ιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί και οι διακρατικοί εμπορικοί πόλεμοι με επίκεντρο την παραγωγή πετρελαίου έχουν επιφέρει τον καταποντισμό της εν λόγω βιομηχανίας και της αντίστοιχης οικονομίας σε ιστορικά χαμηλά επίπεδα, καλλιεργώντας το έδαφος για επικείμενες σφοδρότερες συρράξεις που είναι πολύ πιθανόν να αιματοκυλίσουν το παγκόσμιο προλεταριάτο.

Εν μέσω αυτής της εκρηκτικής από κάθε άποψη συγκυρίας οι καπιταλιστές επιδιώκουν κατ’ αρχήν να διατηρήσουν σταθερούς τους ισολογισμούς τους, ενώ ταυτόχρονα κάνουν ό,τι περνάει από το χέρι τους, για να μετατρέψουν την κρίση σε ευκαιρία κερδοφορίας. Από την άλλη, η κοινωνική βάση περνάει των παθών της τον τάραχο, όπως καταμαρτυρούν η πλήρης απορρύθμιση των εργασιακών σχέσεων, η καταστρατήγηση των εργατικών δικαιωμάτων και οι εργοδοτικές αυθαιρεσίες, με ό,τι αυτές συνεπάγονται: ελαστική, εντατική ανασφάλιστη και εκ περιτροπής εργασία, απλήρωτες υπερωρίες, μη καταβολή δώρων και άρνηση παραχώρησης αδειών, αναστολές συμβάσεων εργασίας, καθιέρωση της τηλε-εργασίας, απολύσεις και ανεργία, επιδόματα-ψίχουλα για όσους συγκαταλέγονται στις λίστες των δικαιούχων, επιβολή ενιαίου υποκατώτατου μισθού στα 533 ευρώ, έλλειψη μέτρων υγειονομικής προστασίας στους χώρους εργασίας, 50% μειώσεις σε μισθούς εργαζομένων συνοδεία της μείωσης των ωρών απασχόλησής τους. Την ίδια στιγμή αναστέλλεται η οικονομική ενίσχυση ατόμων με αναπηρία και αποστερείται το επίδομα στήριξης των προσφύγων που βρίσκονται στα στρατόπεδα συγκέντρωσης στα νησιά. Δεν έχει ληφθεί το παραμικρό μέτρο για την αποσυμφόρηση των φυλακών, των camps μεταναστών και των ψυχιατρικών κλινικών, όπου οι συνθήκες είναι άθλιες από κάθε άποψη (και από υγειονομική προφανώς). Μάλιστα, δύο κρατούμενοι έχασαν τη ζωή τους, καθώς επιδεικτικά δε μετακομίστηκαν σε νοσοκομειακές μονάδες. Υπό το παρόν καθεστώς έκτακτης ανάγκης, η κυβέρνηση βρήκε την ευκαιρία να φέρει στα μουλωχτά προς ψήφιση νομοσχέδιο για την αναδιάρθρωση όλων των βαθμίδων της εκπαίδευσης, που μεταξύ άλλων μετατρέπει το Λύκειο σε ένα συντηρητικό και εντατικό εξεταστικό κέντρο αχαλίνωτης πίεσης και ανταγωνισμού, επιτείνει την εντατικοποίηση και τους ταξικούς φραγμούς για τη φοίτηση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, αξιολογεί τους εκπαιδευτικούς διανοίγοντας νέες οδούς επισφάλειας και εισάγει επισήμως τα δίδακτρα στα ξενόγλωσσα τμήματα των ΑΕΙ στην κατεύθυνση της βαθμιαίας, αλλά συστηματικής ιδιωτικοποίησης της παιδείας. Τώρα στα κοντά, αν όχι από τις 30/4, τότε από τον Σεπτέμβριο ή έστω μέχρι το τέλος του 2020, πρόκειται να αρθούν τα μέτρα προστασίας για την πρώτη κατοικία, ανοίγοντας τον δρόμο για μαζικούς πλειστηριασμούς και κατασχέσεις χιλιάδων λαϊκών κατοικιών. Επιπρόσθετα, με κυβερνητικό νομοσχέδιο για το περιβάλλον που θα τεθεί άμεσα προς ψήφιση προβλέπονται ένα σωρό διευκολύνσεις για την αμεσότερη και ελαστικότερη αδειοδότηση για επενδύσεις που αφορούν την πράσινη ανάπτυξη, την ενέργεια και συνακόλουθα την ισοπέδωση της φύσης, με ό,τι αυτό μπορεί να συνεπάγεται για την εκάστοτε τοπική βιοποικιλότητα, την τοπική κοινωνία, αλλά και το παραγόμενο οικολογικό αποτύπωμα που θα αφήσουν πίσω τους αυτού του είδους οι επιχειρηματικές και κατασκευαστικές δραστηριότητες. Ακόμη, στο ίδιο νομοσχέδιο καταγράφεται ρητά η περαιτέρω ιδιωτικοποίηση του ΑΔΜΗΕ, ενώ υπάρχει και ειδική αναφορά για την επέκταση του έργου διασύνδεσης Ελλάδας-Ιταλίας με τον αγωγό φυσικού αερίου IGI Poseidon, ώστε να περιλαμβάνει την διασύνδεση με τον αγωγό East Med. Τέλος, δε θα μπορούσαμε να μην αναφερθούμε στις ανυπολόγιστες συνέπειες που έχει για τα ασθενέστερα οικονομικά στρώματα η επί σειρά ετών υποβάθμιση του δημόσιου συστήματος υγείας μέσω της συστηματικής κρατικής υποχρηματοδότησης και της μεθοδικής πριμοδότησης των συναφών με την υγεία ιδιωτικοποιήσεων. Όταν η υγεία καθίσταται εμπόρευμα, τότε οι ανθρώπινες ζωές λογίζονται επί της χρηματικής βάσης για τα κοράκια των ιδιωτικών κλινικών και τους πολιτικούς τους προϊστάμενους.

Αν η μια πλευρά του νομίσματος δείχνει την ταξική εκμετάλλευση όσων βρίσκονται στη βάση της κοινωνικής και παραγωγικής πυραμίδας, τότε η άλλη πλευρά δείχνει την οικονομική και πολιτική ισχυροποίηση της άρχουσας τάξης. Σε αυτήν τη συγκυρία οι κεφαλαιοκράτες έχουν βρεθεί καταφανώς ευνοημένοι, αν κρίνουμε βάσει των διευκολύνσεων, των χρηματοδοτήσεων και των φοροαπαλλαγών που έχουν τύχει από την πολιτική στρατηγική του κράτους. Ας δούμε πάλι τι λένε τα νούμερα. 30 εκατομμύρια ευρώ πήγαν στις ιδιωτικές κλινικές για διαγνωστικά τεστ για τον κορωνοϊό, τη στιγμή που 3 πανεπιστημιακά νοσοκομεία ήδη διαθέτουν πιστοποιημένα εργαστήρια για την ανίχνευση του κορωνοϊού και προσφέρθηκαν να συνδράμουν επί τούτου. 20 εκατομμύρια ευρώ δόθηκαν μέχρι στιγμής στα τηλεοπτικά κανάλια για διαφημιστικά σποτ του ΕΟΔΥ, τα οποία προβλέπεται από τον νόμο να είναι δωρεάν. Έκαστος από τους μεγάλους ιδιωτικούς τηλεοπτικούς σταθμούς απαλλάχθηκε από τα 3,5 εκατομμύρια ευρώ που αντιστοιχούν για τις δαπάνες εξασφάλισης τηλεοπτικής άδειας (δηλαδή απαλλαγή ύψους 21 εκατομμυρίων ευρώ συνολικά). Οι μεγαλοεργολάβοι των διοδίων τσέπωσαν 11 εκατομμύρια ευρώ. 54 εκατομμύρια ευρώ χορηγήθηκαν σε ΚΕΚ και 30 εκατομμύρια ευρώ σε πλατφόρμες και φορείς πιστοποίησης. Τα υπόλοιπα χρήματα από το προβλεπόμενο σύνολο των 193 εκατομμυρίων ευρώ δε δόθηκαν στους δικαιούχους εργαζόμενους, αλλά ανταλλάχθηκαν με επιταγές κατάρτισης. Επιπλέον, οι εφοπλιστές, αυτή η περιβόητη κάστα που αποφεύγει τη φορολόγηση όπως ο διάολος το λιβάνι, έλαβε στοχευμένα πακτωλό χρημάτων από το κράτος, για να «ορθοποδήσει οικονομικά». Αν δε χορτάσατε από νούμερα, δείτε πώς ενεργεί στην παρούσα συγκυρία η Ευρωπαϊκή Ένωση, αυτός ο διακρατικός οργανισμός καπιταλιστικής ολοκλήρωσης που βρίσκεται στην υπηρεσία των αστικών συμφερόντων, ειδικότερα του χρηματιστικού κεφαλαίου, των πολυεθνικών εταιρειών και των μονοπωλιακών ομίλων. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει προτείνει βάσει προϋπολογισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης να χορηγηθούν 2 τρισεκατομμύρια ευρώ για την ενίσχυση της επιχειρηματικότητας, τουτέστιν για τον θησαυρισμό των κεφαλαιοκρατών. Αστοί πολιτικοί, τεχνοκράτες και εκπρόσωποι πολυεθνικών συζητούν εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη δημιουργία «Ταμείου για την Ανάκαμψη», διακηρύσσοντας πως αυτός θα είναι ο μοχλός για το ξεπέρασμα των οικονομικών διαστάσεων της κρίσης του κορωνοϊού. Κάπως έτσι χτίζεται το έδαφος για νέα δάνεια, τα τοκογλυφικά παρεπόμενα των οποίων πρόκειται να τσακίσουν για ακόμα μία φορά τους μισθούς, τις συντάξεις και τα εργασιακά δικαιώματα της κοινωνικής βάσης, να επιβαρύνουν φορολογικά τους από τα κάτω, αλλά και να προωθήσουν τα ξεπουλήματα και τις ιδιωτικοποιήσεις υπό την πίεση της υπερχρέωσης των κρατικών ταμείων.

Κι ενώ ο πλούτος συνεχίζει αδιάλειπτα να αναδιανέμεται από τη βάση προς την κορυφή της κοινωνικής διαστρωμάτωσης, οι εγκληματικές πολιτικές της κυβέρνησης, που βρίσκονται στην ίδια στρατηγική κατεύθυνση με εκείνες των προκατόχων της, συγκαλύπτονται από τη μεθοδευμένη προπαγανδιστική εκστρατεία των έμμισθων και καλοταϊσμένων παπαγάλων της, δηλαδή της συντεταγμένης με τα κεφαλαιοκρατικά συμφέροντα καθεστωτικής δημοσιογραφίας, η οποία επιμελώς, συστηματικά και λογοκριτικά αναπαράγει το περιβόητο αφήγημα της “ατομικής ευθύνης”, ξεπλένοντας κατ’ αυτόν τον τρόπο όλες τις κρατικές πολιτικές λεηλασίας της κοινωνικής πλειοψηφίας. Για όλα αυτά δεν πέφτουμε φυσικά από τα σύννεφα. Άλλωστε, το κράτος ως μηχανισμός καταπίεσης φροντίζει να εξυπηρετεί με κάθε μέσο τα συμφέροντα της κυρίαρχης τάξης, δηλαδή των καπιταλιστών. Φροντίζει, επίσης, να θωρακίσει τους μηχανισμούς καταστολής, ειδικά όταν διεξάγει σφοδρές επιθέσεις στα λαϊκά στρώματα, οι οποίες διογκώνουν την υλική ανέχεια των τελευταίων. Κάπως έτσι μπορούμε να εξηγήσουμε την επιλογή της κυβέρνησης να προχωρήσει σε ενίσχυση με προσωπικό και εξοπλισμό των σωμάτων ασφαλείας της ΕΛ.ΑΣ. και του Λιμενικού εν προκειμένω.

Τη στιγμή που το κράτος και τα αφεντικά προσπαθούν να θέσουν σε καραντίνα τις ταξικές αντιστάσεις, τις εργατικές διεκδικήσεις και τη συνδικαλιστική δράση των εργαζομένων, η κυβέρνηση ανήγγειλε τη μεταφορά της Πρωτομαγιάς από 1/5 στις 9/5, ημέρα Σάββατο! Χρησιμοποιώντας υγειονομικά προσχήματα, η κυβέρνηση επιχειρεί αφενός να απονοηματοδοτήσει το πολιτικό και ταξικό περιεχόμενο της Εργατικής Πρωτομαγιάς, κάνοντας λόγω για περιορισμό των μετακινήσεων των επίδοξων εκδρομέων, ανάγοντας την Πρωτομαγιά σε μια κοινή εορταστική ημέρα, αφαιρώντας έτσι τον ταξικό και απεργιακό της χαρακτήρα. Η Εργατική Πρωτομαγιά δεν είναι ούτε αργία, ούτε μια εορταστική ημέρα πνευματιστικού ή μετα-παγανιστικού χαρακτήρα. Μια τέτοια αντίληψη βολεύει την τάξη των κυρίαρχων, γι’ αυτό και προωθείται από αυτήν κατά τέτοιον συστηματικό τρόπο, ώστε να έχει εγγραφεί με αυτό το νόημα στην αλλοτριωμένη συνείδηση μεγάλου τμήματος της κοινωνίας. Για μας, όμως, η Εργατική Πρωτομαγιά είναι απεργία. Είναι μια ημέρα-ορόσημο που συνδέει το νήμα των αγώνων του παρελθόντος με τις σημερινές ταξικές αντιστάσεις της εργατικής τάξης. Είναι μια ημέρα για τους αγωνιζόμενους και τους νεκρούς της εργατικής τάξης, καθώς και μία ημέρα που λειτουργεί σαφώς και ως υπόμνηση για τους αναρχικούς επαναστάτες που κρεμάστηκαν από τις κρατικές αρχές στο Σικάγο, διότι στρατεύθηκαν ανυποχώρητα στον αγώνα για την απελευθέρωση της εργατικής τάξης και την ικανοποίηση των άμεσων υλικών αναγκών της, της 8ωρης ημερήσιας εργασίας συγκεκριμένα. Αυτήν την ταξική μνήμη καλούμαστε να υπερασπιστούμε σήμερα, τώρα που το κράτος και το κεφάλαιο επιτίθενται συντονισμένα, για να σαρώσουν με σιδηρά πυγμή τις αντιστάσεις και τα κεκτημένα του εργατικού κινήματος.

Υπό την πίεση της επίθεσης που διεξάγουν εναντίον μας το κράτος και οι καπιταλιστές είναι επιτακτική ανάγκη να οργανωθεί η εργατική και κοινωνική αυτοάμυνα και να δημιουργηθούν εκείνοι οι όροι που θα επιτρέψουν την αντεπίθεση της τάξης μας ενάντια στο σύστημα αυτό που αναπαράγει την αδικία, τις κοινωνικές και οικονομικές ανισότητες, την καταπίεση και την εκμετάλλευση του ανθρώπου και της φύσης από την κεφαλαιοκρατική μηχανή. Η συγκρότηση και η ενδυνάμωση ενός ταξικού μετώπου με τη συμμετοχή της παραγωγικά ενεργής εργατικής τάξης, των εφεδρειών των ανέργων, των μελλοντικά εργαζομένων (βλ. μαθητές και φοιτητές των φτωχών λαϊκών στρωμάτων) και των συνταξιούχων στη βάση της ακηδεμόνευτης, αμεσοδημοκρατικής οργάνωσης και στην κατεύθυνση του αντικαπιταλιστικού και αντικρατικού επαναστατικού αγώνα είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την ανατίμηση της ταξικής μας θέσης στη διαρκώς μαινόμενη σύγκρουση κεφαλαίου-εργασίας που διέπει τον υπάρχοντα κοινωνικό σχηματισμό. Ο ταξικός συνδικαλισμός βάσης και οι ανεξάρτητες εργατικές πρωτοβουλίες πρέπει να στηριχθούν, για να σηκώσει κεφάλι η τάξη μας και να συγκρουστεί συγκροτημένα ενάντια στην τάξη των καπιταλιστών, η οποία απομυζεί την εργατική δύναμη, για να συσσωρεύει πλούτο και προνόμια.

Η ταξική αλληλεγγύη, η συλλογικοποίηση και η οργάνωση είναι οι μοναδικές δυνάμεις που μπορούν να κρατήσουν όρθια την τάξη μας, γεννώντας παράλληλα αξιώσεις για την επαναστατική ανατροπή του καπιταλισμού. Στις εξαιρετικά δυσμενείς συνθήκες του παρόντος θεωρούμε απαραίτητη την ενίσχυση της αλληλοβοήθειας στους κόλπους της εργατικής τάξης. Εμπιστευόμαστε την αυτενέργεια και την αυτοοργάνωση της τάξης μας. Σε αυτήν την κατεύθυνση, λοιπόν, κρίνουμε ότι είναι αναγκαίο να κινηθούμε προς τη δημιουργία δομών αλληλοβοήθειας, εργατικών ταμείων αλληλεγγύης, να προχωρήσουμε συντονισμένα και μαζικά σε αρνήσεις πληρωμών, να ασκήσουμε πίεση για να απαιτήσουμε την απαραίτητη οικονομική στήριξη των εργαζόμενων και φτωχών λαϊκών στρωμάτων, αλλά και την ικανοποίηση των απολύτως αναγκαίων λαϊκών αναγκών (σίτιση, στέγαση, νερό, ρεύμα, ίντερνετ) με κάθε μέσο.

Μέσα από τον βάλτο της κρατικής και καπιταλιστικής βαρβαρότητας θα φυτρώσει ο ανθός της ελευθερίας, της ισότητας, της αλληλεγγύης και της κοινοκτημοσύνης, θα γεννηθεί μια χειραφετημένη κοινωνία πλήρους αυτοδιεύθυνσης, μια νέα συλλογική ατομικότητα που θα μπορεί να αυτοπραγματώνεται και αναπτύσσεται ελεύθερα. Αυτό είναι το ιστορικό καθήκον όσων βρισκόμαστε στη βάση της κοινωνικής και παραγωγικής πυραμίδας. Γι’ αυτό, θα φροντίσουμε να νικήσουμε!

ΟΡΓΑΝΩΝΟΜΑΣΤΕ ΚΑΙ ΑΓΩΝΙΖΟΜΑΣΤΕ ΣΥΛΛΟΓΙΚΑ ΣΤΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

ΠΥΚΝΩΝΟΥΜΕ ΤΙΣ ΓΡΑΜΜΕΣ ΤΟΥ ΑΚΗΔΕΜΟΝΕΥΤΟΥ ΤΑΞΙΚΟΥ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΜΟΥ ΒΑΣΗΣ

ΚΑΝΕΝΑΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΣ ΣΤΡΑΓΓΑΛΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΒΑΣΗΣ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΤΟΥ COVID-19 ΚΑΙ ΤΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΝ ΤΑ ΚΡΑΤΗ ΚΑΙ ΟΙ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΕΣ

Η ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΩΝ ΕΡΓΑΤΩΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΕΡΓΟ ΜΟΝΟ ΤΩΝ ΙΔΙΩΝ ΤΩΝ ΕΡΓΑΤΩΝ

Συμμετέχουμε στις απεργιακές συγκεντρώσεις της Εργατικής Πρωτομαγιάς.Στηρίζουμε τα μπλοκ των σωματείων και των εργατικών πρωτοβουλιών βάσης.

Αναρχική Ομοσπονδία

Site: anarchist-federation.gr
email: anarchist-federation@riseup.net
Twitter: twitter.com/anarchistfedGr
Fb: facebook.com/anarxikiomospondia2015
Youtube: Αναρχική Ομοσπονδία

Ο αγώνας για τη γυναικεία απελευθέρωση είναι αναπόσπαστο κομμάτι του αντικρατικού και αντικαπιταλιστικού επαναστατικού αγώνα! | Ανακοίνωση της Αναρχικής Ομοσπονδίας επ’ αφορμή της Παγκόσμιας Ημέρας της Γυναίκας.

Ο αγώνας για τη γυναικεία απελευθέρωση είναι αναπόσπαστο κομμάτι του αντικρατικού και αντικαπιταλιστικού επαναστατικού αγώνα! | Ανακοίνωση της Αναρχικής Ομοσπονδίας επ’ αφορμή της Παγκόσμιας Ημέρας της Γυναίκας.

Ο αγώνας για τη γυναικεία απελευθέρωση είναι αναπόσπαστο κομμάτι του αντικρατικού και αντικαπιταλιστικού επαναστατικού αγώνα!

 

Η 8η Μάρτη είναι ημέρα μνήμης των γυναικείων αγώνων του παρελθόντος, αλλά και μια ακόμη ευκαιρία οικοδόμησης αγώνων στο σήμερα. Η φετινή Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας μας βρίσκει σε μια κοινωνική συγκυρία όπου η επίθεση στη γυναικεία υπόσταση είναι ολομέτωπη και τα ρατσιστικά αντανακλαστικά της κοινωνίας είναι οξυμένα. Στη σημερινή Ελλάδα κάθε τι που ξεφεύγει από τα αυστηρά κουτάκια της κανονικότητας αντιπροσωπεύει το βρώμικο και το επικίνδυνο που πρέπει να εξαφανιστεί. Όσο κι αν η φιλελεύθερη αφήγηση πουλάει το παραμύθι της ισότητας, ξέρουμε καλά ότι ζούμε μια πραγματικότητα γεμάτη καταπίεση και βία, στην οποία το σώμα μας δέχεται απανωτές επιθέσεις από το κράτος, το κεφάλαιο και την οργανωμένη θρησκεία.

Το τελευταίο διάστημα εμφανίστηκαν στο μετρό της Αθήνας αφίσες ενάντια στις αμβλώσεις, που ποινικοποιούν το δικαίωμα των γυναικών στην αυτοδιάθεση του σώματός τους και διαδίδουν σκοταδιστικά ψέματα. Η συγκεκριμένη εκστρατεία ήταν το κερασάκι στην τούρτα σε μια περίοδο που οι εθνορατσιστικές αντιλήψεις περί αλλοίωσης του πληθυσμού προωθούνται απροκάλυπτα από την ακροδεξιά κυβέρνηση της ΝΔ και έχουν εμποτίσει σε επικίνδυνο βαθμό την ελληνική κοινωνία. Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκε και η Ιερά Μητρόπολη Θεσσαλονίκης, η οποία συνδιοργάνωσε από κοινού με 22 χριστιανικά σωματεία μία δημόσια εκδήλωση σκοταδιστικού τύπου, μέσω της οποίας αναπαρήγαγε στο ακέραιο την παραδοσιακή ατζέντα του εθνικιστικού σκοταδισμού, αναθεματίζοντας την επιλογή της άμβλωσης και τους μετανάστες. Οι ηθικιστές χριστιανοπατριώτες που με μανία κηρύσσουν την ιερότητα της μητρότητας είναι τα ίδια εθνικιστικά κατακάθια που πολεμάνε τις άμαχες εγκύους μετανάστριες και τους μετανάστες που βρίσκονται εγκλωβισμένοι στα σύνορα. Είναι αυτοί που θέλουν να πειθαρχήσουν τα σώματά μας για να τα μετατρέψουν σε μηχανές αναπαραγωγής Ελλήνων αντρών στην υπηρεσία του έθνους-κράτους και γυναικών υποτελών στην τοξική πατριαρχική παράδοση.

Φυσικά, η επίθεση που δεχόμαστε δεν θα μπορούσε παρά να στοχεύει και στο πεδίο της εργασίας. Δεν είναι λίγες οι φορές που για να μπορέσουμε να προσληφθούμε καλούμαστε να απαντήσουμε αν είμαστε παντρεμένες ή αν σκοπεύουμε να κάνουμε παιδί. Ζούμε σ’ ένα καθεστώς επισφάλειας όπου το σώμα μας και οι επιλογές για την ζωή μας καθορίζονται από τα συμφέροντα των αφεντικών. Βιώνουμε την υποτίμηση της εργασίας μας με έμφυλες μισθολογικές ανισότητες και υψηλότερα ποσοστά ανεργίας σε σχέση με τους άντρες. Και σαν να μην φτάνουν όλα αυτά τα σεξιστικά αστεία, τα χυδαία σεξουαλικά υπονοούμενα και οι παρενοχλήσεις στον χώρο εργασίας αποτελούν άρρητο κομμάτι του συμβολαίου.

Η πατριαρχική επίθεση όμως δεν σταματά ούτε στην δουλειά. Στο πεδίο της προσωπικής ζωής ερχόμαστε συνεχώς αντιμέτωπες με κάθε λογής σεξιστικό στερεότυπο. Στο δημόσιο χώρο και στην νυχτερινή ζωή οι σεξουαλικές επιθέσεις είναι κανονικότητα. Ακόμα και στο σπίτι, στο υποτιθέμενα «ασφαλές καταφύγιο της οικογένειας» πολλές από εμάς βιώνουμε λεκτική, συναισθηματική, ψυχολογική ακόμα και σωματική βία. Δεν ξεχνάμε τα σώματα των χαμένων γυναικών, όλες δολοφονημένες από τον πατέρα, τον σύζυγο, τον γνωστό ή τον άγνωστο βιαστή. Δολοφονημένες, επειδή δεν ανέχτηκαν τη συστηματική βία που βίωναν και προσπάθησαν να ξεφύγουν, επειδή είχαν μια σχέση που ο πατέρας τους δεν ενέκρινε, επειδή «απάτησαν» το σύζυγο- «ιδιοκτήτη» τους, επειδή αντιστάθηκαν στο βιασμό τους, επειδή ήταν «διαφορετικές» από αυτό που η ετεροκανονικότητα επιβάλει σε όλες/ους μας.

Απέναντι σε αυτήν τη βία, συλλογικοποιούμε τις ανάγκες και τις αντιστάσεις μας. Αρνούμαστε να υποταχθούμε σε μια συνθήκη που μας θέλει με σκυμμένο το κεφάλι και υποτιμάει την αξία της ύπαρξής μας. Ενδυναμωνόμαστε και ενώνουμε τις φωνές μας με τις φωνές όλων των κατατρεγμένων που βιώνουν τη βία της εθνοπατριαρχικής επίθεσης. Γιατί για το έθνος-κράτος δεν έχουν όλες οι ζωές την ίδια αξία. Κι εμείς στεκόμαστε δίπλα στις υπάρξεις που ο εθνοφιλελευθερισμός πετάει στο καλάθι των αχρήστων. Στεκόμαστε δίπλα στα ταξικά μας αδέρφια, τις μετανάστριες και τους μετανάστες που υποφέρουν και δέχονται την επίθεση του ελληνικού και τουρκικού κράτους και της ΕΕ, δίπλα στους εργαζόμενους και τις εργαζόμενες που βιώνουν την επισφάλεια κάθε μέρα αλλά βρίσκουν τη δύναμη να αντέξουν, στους αντιφασίστες και τις αντιφασίστριες που υπερασπίζονται τις γειτονιές τους, στις γυναίκες και τα ΛΟΑΤΚΙ υποκείμενα που μάχονται με κάθε μέσο για να μπορούν να ανασάνουν. Γιατί όλοι και όλες αυτές που αγωνίζονται για μια ζωή γεμάτη αξιοπρέπεια είναι κομμάτι μας και εμείς είμαστε κομμάτι τους.

ΟΛΕΣ ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΣΤΙΣ ΠΟΡΕΙΕΣ ΤΗΣ 8ης ΜΑΡΤΗ:

  • Αθήνα: 12:00, Πλατεία Κλαυθμώνος
  • Θεσσαλονίκη: 12:00, Τσιμισκή με Αγίας Σοφίας
  • Ηράκλειο: 13:00, Πλατεία Λιονταριών

Κάτω τα χέρια από τα σώματά μας

Αλληλεγγύη στις μετανάστριες και τους μετανάστες

Ζήτω ο μαχητικός φεμινιστικός & αντιφασιστικός αγώνας

 

Αναρχική Ομοσπονδία

site: www.anarchist-federation.gr

email: anarchist-federation@riseup.net

twittertwitter.com/anarchistfedGr

fb: facebook.com/anarxikiomospondia2015

Youtube: Αναρχική Ομοσπονδία