100 χρόνια από την εξέγερση της Κροστάνδης: Να θυμάσαι σημαίνει να αγωνίζεσαι! | Διεθνής αναρχική ανακοίνωση για την εκατοστή επέτειο της εξέγερσης της Κροστάνδης.

100 χρόνια από την εξέγερση της Κροστάνδης: Να θυμάσαι σημαίνει να αγωνίζεσαι! | Διεθνής αναρχική ανακοίνωση για την εκατοστή επέτειο της εξέγερσης της Κροστάνδης.

100 χρόνια από την εξέγερση της Κροστάνδης: Να θυμάσαι σημαίνει να αγωνίζεσαι!

Διεθνής αναρχική ανακοίνωση για την εκατοστή επέτειο της εξέγερσης της Κροστάνδης

«Ας γνωρίζουν οι εργάτες όλου του κόσμου ότι εμείς, οι υπερασπιστές της εξουσίας των σοβιέτ, θα προασπίσουμε τα κεκτημένα της κοινωνικής επανάστασης. Θα νικήσουμε ή θα πεθάνουμε κάτω από τα ερείπια της Κροστάνδης, αγωνιζόμενοι για τη δίκαιη υπόθεση των εργατικών μαζών. Οι εργάτες όλου του κόσμου θα μας κρίνουν. Το αίμα των αθώων θα είναι στα κεφάλια των κομμουνιστών, που είναι μεθυσμένοι για εξουσία.

Ζήτω η εξουσία των σοβιέτ!».

Προσωρινή Επαναστατική Επιτροπή της Κροστάνδης

Στις 1 Μαρτίου 1921, το σοβιέτ της Κροστάνδης εξεγέρθηκε ενάντια στο καθεστώς του Ρωσικού «Κομμουνιστικού» Κόμματος. Ο εμφύλιος πόλεμος είχε αισίως τελειώσει, καθώς οι τελευταίες στρατιές των Λευκών ηττήθηκαν τον Νοέμβριο του 1920. Οι υπόλοιπες μάχες στη Σιβηρία και την Κεντρική Ασία σχετίζονταν με την εδαφική επέκταση της ΕΣΣΔ. Ωστόσο, οι οικονομικές συνθήκες παρέμεναν άθλιες. Ως απάντηση, απεργίες ξέσπασαν σε όλη την Πετρούπολη τον Φεβρουάριο του 1921. Οι ναύτες της Κροστάνδης έστειλαν μια αντιπροσωπεία, για να διερευνήσει τις απεργίες.

Το ιστορικό και πολιτικό πλαίσιο

Η πόλη της Κροστάνδης βρίσκεται στο νησί Κότλιν, το οποίο ελέγχει τις εισόδους για την Πετρούπολη. Φιλοξενούσε τη μεγαλύτερη ρωσική ναυτική βάση και ήταν προμαχώνας της επαναστατικής πολιτικής από το 1905. Έπαιξε διακεκριμένο ρόλο στις επαναστάσεις του 1905 και του 1917. Το σοβιέτ της Κροστάνδης ιδρύθηκε τον Μάιο του 1917, λίγο μετά την ίδρυση του σοβιέτ της Πετρούπολης.

Καθ’ όλη τη διάρκεια του 1917 τα σοβιέτ είχαν πολλαπλασιαστεί και ισχυροποιηθεί σε ολόκληρη τη Ρωσική Αυτοκρατορία. Τον Οκτώβριο ανέτρεψαν την Προσωρινή Κυβέρνηση. Το Β’ Πανρωσικό Συνέδριο των Σοβιέτ πήρε την εξουσία στα χέρια του. Το Β’ Πανρωσικό Συνέδριο των Σοβιέτ, ωστόσο, συμφώνησε στην πρόταση των μπολσεβίκων για τον διορισμό ενός Συμβουλίου Λαϊκών Επιτρόπων που θα ενεργεί ως εκτελεστικό υπουργικό συμβούλιο πάνω από τα σοβιέτ. Οι μπολσεβίκοι δεν έχασαν χρόνο να δημιουργήσουν έναν κρατικό μηχανισμό με καταναγκαστική ισχύ. Με αποφασιστικότητα υπέταξαν τα τοπικά και τα περιφερειακά σοβιέτ στο κεντρικό.

Ήδη από τον Απρίλιο του 1918 οι μπολσεβίκοι άρχισαν την καταστολή ενάντια στους αναρχικούς και την εκκαθάριση των σοβιέτ. Η Οκτωβριανή Επανάσταση είχε καθιερώσει την ελευθερία του τύπου και το δικαίωμα των στρατιωτών να εκλέγουν τους αξιωματικούς τους, αλλά οι μπολσεβίκοι κατάργησαν αυτές και πολλές άλλες ζωτικές κοινωνικές αλλαγές κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου.

Η καταστολή κάθε αντιπολίτευσης, ο πολεμικός κομμουνισμός και οι αναγκαστικές επιτάξεις που επιβλήθηκαν με εκτελεστικά αποσπάσματα, μαζί με την εξάπλωση της φτώχειας και της πείνας, απομάκρυναν μεγάλο μέρος της συμπάθειας που είχαν εναποθέσει στο μπολσεβικισμό οι εργάτες και οι αγρότες. Οι διαμαρτυρίες των εργατών και των αγροτών κατά των αυταρχικών μέτρων των μπολσεβίκων ήταν συχνές από το 1918 έως το 1921, συμπεριλαμβανομένων αρκετών κυμάτων απεργιών των εργατών.

Το ψήφισμα του θωρηκτού Πετροπαβλόφσκ

Οι απεργίες στην Πετρούπολη τον Φεβρουάριο του 1921 ώθησαν τους ναύτες της Κροστάνδης να στείλουν μια αντιπροσωπεία, για να διερευνήσει την κατάσταση και να δώσει αναφορά. Οι ίδιοι οι ναύτες ήταν δυσαρεστημένοι με τη διοίκηση του Πολεμικού Ναυτικού και είχαν καθαιρέσει τον διοικητή τους τον Ιανουάριο. Η έκθεση της αντιπροσωπείας οδήγησε στην έγκριση του ψηφίσματος του θωρηκτού Πετροπαβλόφσκ:

Λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι τα σημερινά σοβιέτ δεν εκφράζουν τη βούληση των εργατών και των αγροτών, να διεξαχθούν άμεσα νέες εκλογές με μυστική ψηφοφορία και η προεκλογική εκστρατεία να διέπεται από την πλήρη ελευθερία της αγκιτάτσιας μεταξύ των εργατών και των αγροτών.

• Καθιέρωση της ελευθερίας του λόγου και του τύπου για τους εργαζόμενους και τους αγρότες, για τους αναρχικούς και τα αριστερά σοσιαλιστικά κόμματα.

• Διασφάλιση της ελευθερίας του συνέρχεσθαι για τα εργατικά σωματεία και τις αγροτικές οργανώσεις.

• Σύγκληση μη κομματικής συνδιάσκεψης των εργατών, των στρατιωτών του Κόκκινου Στρατού και των ναυτών της Πετρούπολης, της Κροστάνδης και της επαρχίας της Πετρούπολης, το αργότερο μέχρι τις 10 Μαρτίου 1921.

• Απελευθέρωση όλων των πολιτικών κρατούμενων των σοσιαλιστικών κομμάτων, καθώς και όλων των εργατών, των αγροτών, των στρατιωτών και των ναυτών που φυλακίστηκαν σε σχέση με τα εργατικά και αγροτικά κινήματα.

• Εκλογή επιτροπής για την εξέταση των υποθέσεων όσων κρατούνται σε φυλακές και στρατόπεδα συγκέντρωσης.

• Κατάργηση όλων των πολιτικών γραφείων, διότι κανένα κόμμα δεν πρέπει να έχει ειδικά προνόμια στη διάδοση των ιδεών του ή να λαμβάνει την οικονομική υποστήριξη της κυβέρνησης για τέτοιους σκοπούς. Αντιθέτως, θα πρέπει να δημιουργηθούν εκπαιδευτικές και πολιτιστικές επιτροπές, τοπικά εκλεγμένες και χρηματοδοτούμενες από την κυβέρνηση.

• Άμεση κατάργηση όλων των ένοπλων μπολσεβίκικων μονάδων που καταστέλλουν την κυκλοφορία και κατάσχουν τρόφιμα.

• Εξίσωση των μεριδίων όλων των εργαζομένων, με εξαίρεση εκείνων που απασχολούνται σε εργασίες που είναι επιβλαβείς για την υγεία.

• Κατάργηση των μπολσεβίκικων πολεμικών αποσπασμάτων σε όλα τα τμήματα του Κόκκινου Στρατού, καθώς και των μπολσεβίκων φρουρών που διατηρούν καθήκοντα σε μύλους και εργοστάσια. Εάν κριθούν απαραίτητοι τέτοιοι φρουροί ή τέτοια στρατιωτικά αποσπάσματα, θα πρέπει να διοριστούν από τα κάτω στον στρατό, ενώ στα εργοστάσια σύμφωνα με την κρίση των εργατών.

• Ελεύθερη δραστηριότητα των αγροτών όσον αφορά τη γη τους, καθώς και το δικαίωμα διατήρησης βοοειδών, υπό την προϋπόθεση ότι οι αγρότες διαχειρίζονται την ιδιοκτησία τους με τα δικά τους μέσα, δηλαδή, χωρίς την εκμίσθωση και την εκμετάλλευση της εργασίας.

• Έκκληση σε όλα τα τμήματα του Κόκκινου Στρατού και των συντρόφων δόκιμων ναυτών να συμφωνήσουν με το ψήφισμά μας.

• Απαίτηση από τον τύπο να δώσει την πληρέστερη δημοσιότητα στα ψηφίσματά μας.

• Διορισμός Ταξιδιωτικής Επιτροπής Ελέγχου.

• Συναίνεση στην ελεύθερη ατομική παραγωγή μικρής κλίμακας.

Αυτό το ψήφισμα μπορεί να συνοψιστεί ότι περιέχει δύο βασικές απαιτήσεις: την αποκατάσταση της σοβιετικής δημοκρατίας και έναν οικονομικό συμβιβασμό με τους αγρότες.

Επανάσταση και καταστολή

Την 1η Μαρτίου μια μαζική συνέλευση που συγκλήθηκε από το σοβιέτ της Κροστάνδης επικύρωσε το ψήφισμα του θωρηκτού Πετροπαβλόφσκ. Ήταν η αρχή της εξέγερσης της Κροστάνδης. Τις επόμενες μέρες, οι εξεγερμένοι προσπάθησαν να διαπραγματευτούν με τη μπολσεβίκικη κυβέρνηση. Επέτρεψαν στον Καλίνιν να επιστρέψει στην Πετρούπολη. Αγνόησαν τη συμβουλή των τσαρικών αξιωματικών (που είχαν διοριστεί από το Ναυτικό ως τεχνικοί σύμβουλοι) για τη λήψη στρατιωτικών μέτρων, συμπεριλαμβανομένων των επιθέσεων στην ηπειρωτική χώρα. Στον αντίποδα, οι μπολσεβίκοι συνέλαβαν τους εκπροσώπους της Κροστάνδης που έφτασαν σε μέρη της ηπειρωτικής χώρας.

Η κυβέρνηση επιτέθηκε στις 7 Μαρτίου, αλλά αποκρούστηκε, έχοντας χάσει σημαντικές δυνάμεις λόγω αυτομόλησης. Μια πιο σφοδρή επίθεση στις 10 Μαρτίου κατατροπώθηκε και οι μπολσεβίκοι υπέστησαν σοβαρές απώλειες. Η τελική επίθεση, με πολύ μεγαλύτερες δυνάμεις, πραγματοποιήθηκε στις 17-18 Μαρτίου και κατάφερε να καταλάβει την Κροστάνδη και να καταστείλει την εξέγερση.

Η παρακαταθήκη

Σήμερα οι αναρχικοί θυμούνται την εκατοστή επέτειο της εξέγερσης της Κροστάνδης για δύο λόγους. Πρώτον, καταδεικνύει ότι δεν είναι αλήθεια πως η μόνη εναλλακτική λύση στον καπιταλισμό στη Ρωσία ήταν το αυταρχικό και καταπιεστικό καθεστώς του λεγόμενου «Κομμουνιστικού» Κόμματος. Οι εξεγερμένοι της Κροστάνδης είχαν διατηρήσει ζωντανές τις αρχικές αξίες της Ρωσικής Επανάστασης και τις δυνάμωναν ξανά εναντίον της κομματικής κυβέρνησης των κομισάριων. Απέτυχαν, επειδή ο λαός της Ρωσίας είχε εξαντληθεί, όχι επειδή οι ιδέες τους απορρίφθηκαν.

Δεύτερον, θυμόμαστε την Κροστάνδη, επειδή η πραγματική ιστορία της εξέγερσης είναι πολύ διαφορετική από τις ψευδείς εκδοχές που διαδίδονται από διάφορες λενινιστικές ομάδες και αποδεικνύει πόσο μακριά είχαν παρεκκλίνει οι μπολσεβίκοι από τις αρχές στις οποίες βασίστηκε η Οκτωβριανή Επανάσταση. Οι εξεγερμένοι της Κροστάνδης ήθελαν δημοκρατικά σοβιέτ, όχι μια Συντακτική Συνέλευση που θα μπορούσε να εδραιώσει μόνο μια καπιταλιστική κυβέρνηση. Απέρριψαν τη βοήθεια από το εξωτερικό και αντί αυτής στράφηκαν στους εργάτες και τους αγρότες της Ρωσίας. Επιπλέον, παρουσίασαν σταθερά υψηλότερες αξίες κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης, προσπαθώντας ανά πάσα στιγμή, ακόμη και κατά τη διάρκεια της τελικής μάχης, να αδελφοποιηθούν με τα κυβερνητικά στρατεύματα και να τα κερδίσουν πολιτικά. Μερικοί λενινιστές, όντας απελπισμένοι να υπερασπιστούν την αξιοπιστία της καταγγελίας των μπολσεβίκων για την εξέγερση της εξέγερσης της Κροστάνδης ως αντεπαναστατικής, αναφέρουν τις δηλώσεις των μπολσεβίκων που βρίσκονταν στην Κροστάνδη μετά την καταστολή της εξέγερσης. Θεωρούμε απαραίτητο να επισημάνουμε ότι αυτές οι δηλώσεις υπογράφηκαν από άτομα που κρατούνταν στη φυλακή και απειλούνταν με εκτέλεση. Οι ψευδείς δηλώσεις μπορούν συνήθως να αποσπαστούν για πολύ λιγότερα.

Οι μπολσεβίκοι (τότε αυτοαποκαλούνταν «Κομμουνιστικό» Κόμμα) πραγματοποίησαν το 10ο Συνέδριό τους κατά την περίοδο της εξέγερσης της Κροστάνδης. Οι επικριτές της εξέγερσης συχνά μνημονεύουν τα άρθρα του ψηφίσματος του θωρηκτού Πετροπαβλόφσκ ως απαίτηση ενός απαράδεκτου συμβιβασμού με τους αγρότες, αλλά σπανίως αναφέρουν ότι το 10ο Συνέδριο ενέκρινε τη Νέα Οικονομική Πολιτική, η οποία ήταν ένας πολύ πιο εκτεταμένος συμβιβασμός. Στην πραγματικότητα, οι απόψεις του ψηφίσματος του θωρηκτού Πετροπαβλόφσκ, οι οποίες ήταν απαράδεκτες για τους μπολσεβίκους, ήταν εκείνες που εξέθεσαν το αίτημα για σοβιετική δημοκρατία. Οι μπολσεβίκοι στάθηκαν απέναντι στην εργατική τάξη και όχι οι εξεγερμένοι της Κροστάνδης.

Σήμερα, οι αναρχικοί αγωνίζονται διεθνώς για τις νέες επαναστάσεις των εργατικών και λαϊκών μαζών και παλεύουν για την πληρέστερη άμεση δημοκρατία σε αυτές. Εμπνεόμαστε από τους εξεγερμένους της Κροστάνδης και σκοπεύουμε να διασφαλίσουμε ότι δεν έχυσαν το αίμα τους μάταια.

Όλη η εξουσία στα σοβιέτ και όχι στα κόμματα!

Ζήτω η εξουσία των ελεύθερα εκλεγμένων σοβιέτ!

☆ Alternativa Libertaria/Federazione dei Comunisti Anarchici (AL/FdCA) – Ιταλία
☆ Anarchist Communist Group (ACG) – Μ. Βρετανία
☆Αναρχική Ομοσπονδία – Ελλάδα
☆ Aotearoa Workers Solidarity Movement (AWSM) – Νέα Ζηλανδία
☆ Coordenação Anarquista Brasileira (CAB) – Βραζιλία
☆Devrimci Anarşist Faaliyet (DAF) – Τουρκία
☆ Die Plattform – Anarchakommunistische Organisation – Γερμανία
☆ Embat – Organització Libertària de Catalunya – Καταλονία
☆ Federación Anarquista de Rosario (FAR) – Αργεντινή
☆ Federación Anarquista de Santiago (FAS) – Χιλή
☆ Federación Anarquista Uruguaya (FAU) – Ουρουγουάη
☆ Grupo Libertario Vía Libre – Κολομβία
☆ Libertaere Aktion – Ελβετία
☆ Melbourne Anarchist Communist Group (MACG) – Αυστραλία
☆ Organización Anarquista de Córdoba (OAC) – Αργεντινή
☆ Organización Anarquista de Tucumán (OAT) – Αργεντινή
☆ Organisation Socialiste Libertaire (OSL) – Ελβετία
☆ Union Communiste Libertaire (UCL) – Γαλλία
☆ Workers Solidarity Movement (WSM) – Ιρλανδία
☆ Zabalaza Anarchist Communist Front (ZACF) – Νότια Αφρική

Αλληλεγγύη στον ταξικό αγώνα του κυπριακού λαού.

Αλληλεγγύη στον ταξικό αγώνα του κυπριακού λαού.

Οι συνθήκες που βιώνουμε σήμερα πληρούν τους αντικειμενικούς όρους που δύνανται να κυοφορήσουν τις επικείμενες κοινωνικές εκρήξεις. Απομένει η κινητοποίηση του υποκειμενικού παράγοντα για την όξυνση του κοινωνικού ανταγωνισμού και την κορύφωση της ταξικής αναμέτρησης. Εν μέσω πανδημίας και διαρκούς οικονομικής ύφεσης σε διεθνή κλίμακα καταδεικνύονται περισσότερο από ποτέ οι αγεφύρωτες ταξικές αντιθέσεις και οι εγγενείς αντιφάσεις που διέπουν τον κρατικό και καπιταλιστικό σχηματισμό. Η διάσωση, η ενίσχυση της παρασιτικής κεφαλαιοκρατικής ολιγαρχίας και η αύξηση των κερδών της είναι ο στρατηγικός άξονας των εκάστοτε κυβερνητικών πολιτικών. Αντίθετα, οι ανάγκες του λαού και οι συλλογικές κατακτήσεις του τίθενται στη λαιμητόμο. Για την πρόληψη των κοινωνικών αναταραχών και εξεγέρσεων, τα κράτη θωρακίζονται με περισσότερη αστυνομία, με αυστηρά lockdowns που δεν έχουν καμία ουσιαστική υγειονομική αξία, με περιστολή των πολιτικών ελευθεριών, της συνδικαλιστικής δράσης και των αγωνιστικών κινητοποιήσεων, φροντίζοντας να διασπείρουν με κάθε μέσο τον φόβο και την υποταγή στην κοινωνική βάση. Έτσι εντείνεται ο κρατικός και καπιταλιστικός ολοκληρωτισμός.

Η πανδημία του Covid-19 μπορεί να έχει αποσταθεροποιήσει την πρότερη καθημερινή μας ζωή, όμως δεν έχει αναστείλει σε καμία περίπτωση την ταξική πάλη. Η πλατιά κοινωνική αγανάκτηση έχει ήδη αρχίσει να εξωτερικεύεται δημόσια και μαζικά σε πολλές γωνιές του πλανήτη. Στη Λευκωσία έχουν πραγματοποιηθεί ήδη δύο πολύ μαζικές πορείες, πρωτοφανείς για τα δεδομένα της Κύπρου. Το Συντονιστικό «Ως Δαμέ» εξελίσσεται σε μαζικό λαϊκό κίνημα με σαφή αντικαπιταλιστικά και αντιφασιστικά χαρακτηριστικά. Μια πλατιά κοινωνική συσσωμάτωση αγωνίζεται ενωμένα ενάντια στην κρατική διαχείριση της πανδημίας και την κυβερνητική διαπλοκή, ενάντια στην αστυνομοκρατία και την κρατική καταστολή, κόντρα στην έμφυλη βία, την πατριαρχική καταπίεση, την εντεινόμενη εργασιακή εκμετάλλευση, τη φτωχοποίηση και τους ρατσιστικούς διαχωρισμούς, απαιτώντας την ουσιαστική ενίσχυση της δημόσιας υγείας και παιδείας, θέτοντας ευθέως στο προσκήνιο τις λαϊκές και εργατικές ανάγκες. Εργατικές ενώσεις, κοινωνικά σχήματα, κομμουνιστικές οργανώσεις, αναρχικές/αντιεξουσιαστικές ομάδες, αντιφασιστικές συνελεύσεις και οπαδοί έχουν ενώσει τις δυνάμεις τους ενάντια στον κοινό τους ταξικό αντίπαλο, το κράτος και το κεφάλαιο. Η αστυνομική καταστολή έχει δυναμώσει και φουντώσει το κίνημα στην Κύπρο. Στις 20/2 10.000 άτομα διαδήλωσαν στους δρόμους της Λευκωσίας εκφράζοντας συγκροτημένα την οργή τους. Πανό και συνθήματα στα ελληνικά και στα τουρκικά εκφράζουν τη διεθνιστική συσπείρωση των λαών. Η απαγόρευση των διαδηλώσεων έσπασε στην πράξη. «Οι μέρες αφθονίας σας είναι μετρημένες», βροντοφώναζαν οι διαδηλωτές.

Ως Αναρχική Ομοσπονδία χαιρετίζουμε τη μαζική και δυναμική έκφραση της κοινωνικής οργής και της πολιτικής ανυπακοής των αγωνιστών και των συντρόφων μας στην Κύπρο, εμπνεόμενοι και εμπνεόμενες από τις αγωνιστικές κινητοποιήσεις τους. Η πλατιά μετωπική συσπείρωση των κοινωνικών αντιστάσεων με βάση την κοινότητα των ταξικών μας συμφερόντων είναι βασικό επίδικο για τους σημερινούς μας αγώνες και την ανασυγκρότηση του εργατικού και λαϊκού κινήματος. Τα αντανακλαστικά μας, ωστόσο, θα πρέπει να είναι ιδιαίτερα αυξημένα, διότι είναι βέβαιο πως αντιδραστικές δυνάμεις καιροφυλαχτούν, προκειμένου να δημιουργήσουν τις δικές τους κινήσεις, οι οποίες θα διαρθρώνονται γύρω από τον ρατσισμό, τον σοβινισμό και τον ανορθολογισμό. Πρόκειται για ακίνδυνες κινήσεις για το κράτος και το κεφάλαιο, καθώς δε θίγουν τα υλικά τους συμφέροντα και προνόμια, αλλά διαχωρίζουν με όρους κανιβαλισμού την εργατική τάξη και τα φτωχά λαϊκά στρώματα. Γι’ αυτό, λοιπόν, καθήκον μας είναι να μην αφήσουμε τον παραμικρό χώρο δράσης στον εθνικιστικό εσμό και να πολεμήσουμε συντεταγμένα, από ταξική και διεθνιστική σκοπιά, την αστική αντίδραση στο σύνολό της. «Αγώνας ταξικός, αντιφασιστικός, αυτή είναι η απάντηση από ‘δω και μπρος». Αυτό το σύνθημα που φωνάζουν οι σύντροφοι και οι συντρόφισσές μας στην Κύπρο οφείλει να αποτελέσει τον άξονα συσπείρωσης των κοινωνικών, ταξικών και πολιτικών δυνάμεων που θα κληθούν να δώσουν τη μάχη ενάντια στην κρατική και καπιταλιστική βαρβαρότητα και στην Ελλάδα.

ΩΣ ΔΑΜΕ ΜΕ ΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΚΑΙ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ

ΔΗΜΟΣΙΑ, ΔΩΡΕΑΝ ΚΑΙ ΑΞΙΟΠΡΕΠΗΣ ΥΓΕΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΚΑΙ ΟΛΕΣ

ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΤΟΥ COVID-19 ΚΑΙ ΤΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΝ ΤΑ ΚΡΑΤΗ ΚΑΙ ΤΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ

ΤΕΡΜΑ ΠΙΑ ΟΙ ΑΥΤΑΠΑΤΕΣ, Ή ΜΕ ΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ Ή ΜΕ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΤΕΣ

 

Αναρχική Ομοσπονδία
Site: anarchist-federation.gr
email: anarchist-federation@riseup.net
Twitter: twitter.com/anarchistfedGr
Fb: facebook.com/anarxikiomospondia2015
Youtube: Αναρχική Ομοσπονδία

Αναρχική Ομοσπονδία | Απεργία 23/2/2021, Αλληλεγγύη στον αγώνα γιατρών, υγειονομικών και εργαζόμενων στα νοσοκομεία

Αναρχική Ομοσπονδία | Απεργία 23/2/2021, Αλληλεγγύη στον αγώνα γιατρών, υγειονομικών και εργαζόμενων στα νοσοκομεία

Χωρίς αμφιβολία, αν οι συνέπειες της πανδημίας δεν έχουν γίνει ακόμα χειρότερες αυτό το οφείλουμε αποκλειστικά σε έναν κλάδο εργαζόμενων. Είναι οι γιατροί, οι νοσηλευτές, οι τραυματιοφορείς, οι καθαρίστριες των νοσοκομείων, όλοι και όλες που εργάζονται στον χώρο της υγείας.

Χωρίς αμφιβολία αν υπάρχει μια κοινωνική ομάδα που έχει πληρώσει το μέγιστο τίμημα από αυτή την πανδημία δεν είναι ούτε οι υπέργηροι, ούτε όσοι είχαν υποκείμενα νοσήματα, ούτε οι ευπαθείς ομάδες, είναι και πάλι οι εργαζόμενοι στα δημόσια νοσοκομεία. Στις τάξεις τους έχει συμβεί μια εκατόμβη θυμάτων και όχι μόνο. Φτάνει να φανταστούμε το αδιανόητο, ότι τους υποχρέωσαν να εργάζονται ακόμα κι όταν έβγαιναν θετικοί στα τέστ ώσπου τα συμπτώματα να τους καταβάλουν.

Δεν χρειάζονται οι κρυφές κάμερες και τα δακρύβρεχτα ρεπορταζ για να πειστεί κανείς ότι αυτό είναι το πιο λογικό και αναμενόμενο σε ανθρώπους που έρχονται διαρκώς σε επαφή με κρούσματα σε ένα περιβάλλον που βασικά μέτρα ασφαλείας δεν έχουν παρθεί. Πρέπει όμως να αναρωτηθούμε για το πέπλο σιωπής που έχει απλωθεί γύρω από αυτές τις συνθήκες, για το γεγονός ότι δεν έχουμε ούτε κρυφές κάμερες, ούτε δακρύβρεχτα ρεπορτάζ. Αντίθετα ακούμε να κατηγορούνται ακόμα και το γεγονός ότι το 80% των ασθενών που πεθαίνουν βρίσκονται εκτός ΜΕΘ, λες και είναι δική τους η ευθύνη που δεν φτιάχθηκαν νέες ΜΕΘ, λες και επιλέγουν ηθελημένα τον ρόλο του Θεού ή του δημίου.

Όταν στο πρώτο κύμα της πανδημίας, όταν ακόμα τα θύματα ήταν λίγα βλέπαμε τα χειροκροτήματα των καθεστωτικών στους «ήρωες» θα έπρεπε να κρατήσουμε επιφυλάξεις. Είναι εύκολες οι φιέστες όταν δεν έχει έρθει η ώρα απόδοσης ευθυνών. Και τώρα που ήρθε αυτή η ώρα οι φιέστες δεν έχουν θέση. Τώρα διώχνουν από τα νοσοκομεία συνδικαλιστές που καταγγέλλουν τις συνθήκες περίθαλψης, τώρα, σε συνέχεια της προπαγάνδας περί «ατομικής ευθύνης» οι γιατροί κατηγορούνται για τα θύματα της πανδημίας κι αν κινητοποιηθούν κατηγορούνται για ανευθυνότητα.

Η πραγματικότητα είναι ότι οι υγειονομικοί, αυτοί που σηκώνουν όλο το βάρος της κρίσης βρίσκονται απέναντι στο κράτος που το μόνο που το ενδιαφέρει είναι να βρει που θα φορτώσει την αποτυχία του ενώ εκμεταλλεύεται την συγκυρία για να περάσει την πιο βαριά αντικοινωνική ατζέντα σε ένα σύνολο άλλων θεμάτων.

Η υγειονομικοί είναι μόνοι τους. Ότι αίτημα είχαν διατυπώσει στο παρελθόν,  αποδείχθηκε προφητικό στην σημερινή κρίση είτε αφορούσε ελλείψεις σε υλικά και εξοπλισμούς των νοσοκομείων είτε ελείψεις προσωπικού. Σήμερα το κράτος ομολογεί ότι δεν έχει προσωπικό να κάνει τα εμβόλια. Που και το προσωπικό που υπάρχει δεν έχει  καν εμβολιαστεί το ίδιο…

Ασφαλώς είναι περισσότερα στο τραπέζι από την γνωστή κρατική ανικανότητα και τις κομματικές επιδιώξεις της δεξιάς να βγει αλώβητη από την αποτυχία. Είναι η στρατηγική επιλογή καταστροφής και απαξίωσης της δημόσιας υγείας, όπως και κάθε δημόσιου αγαθού προς όφελος των ιδιωτών. Ενώ η πανδημία απέδειξε την εγγενή αδυναμία της ιδιωτικής υγείας να ανταποκριθεί σε δημόσιους κινδύνους ακόμα και τώρα το κράτος συνεχίζει να την πριμοδοτεί. Άμεσα και έμμεσα.

Μόνο να σκεφτούμε πως η μονοπώληση των πόρων του ΕΣΥ από την πανδημία έχει σπρώξει όλα τα άλλα περιστατικά στον ιδιωτικό τομέα. Αυτά που μέχρι χθες ήταν δωρεάν σήμερα πρέπει να πληρωθούν. Να πληρωθούν από όσους έχουν την δυνατότητα, γιατί οι πιο φτωχοί βλέπουν εξετάσεις και χειρουργεία να αναβάλλονται… για κάποτε.

Ακόμα και τώρα τα αφεντικά της υγείας, αντί να βλέπουν τα μαγαζιά τους επιταγμένα για το δημόσιο καλό,  θησαυρίζουν, την ώρα που προλετάριοι και κατώτερα μικροαστικά στρώματα συντρίβονται. Αλλά όλα αυτά είναι λογικά αν σκεφτεί κανείς ότι η εξουσία δεν είχε καν την λεπτότητα να μην σπεύσει να εμβολιαστεί πριν ακόμα και από τους υγειονομικούς.

Ο μόνος σύμμαχος σε αυτή την κρίση για την κοινωνική βάση είναι ο εαυτός της. Κι ένα κομμάτι της, οι εργαζόμενοι στην υγεία, τιμά την συμμαχία αυτή και με το παραπάνω.

Δεν πρέπει να τους αφήσουμε μόνους και γιατί θα ήταν ανήθικο και γιατί δεν μας συμφέρει.

Αν τα νοσοκομεία καταρρεύσουν θα είναι καταστροφή.

Και για να μην καταρρεύσουν, ακόμα και αυτή την ύστατη ώρα πρέπει να στηρίξουμε τους υγειονομικούς, να απαιτήσουμε να ικανοποιηθούν όλα τους τα αιτήματα άμεσα.

Μπορεί να μην είναι η ώρα για μαξιμαλισμούς, είναι όμως η ώρα να αναρωτηθούμε, από όσα βλέπουμε να συμβαίνουν γύρω μας, σε ποιανού τα χέρια έπρεπε να είναι το ΕΣΥ. Του κράτους που προμοτάρει τα ιδιωτικά νοσοκομεία, που μέσα σε τέτοιες συνθήκες επιλέγει να μειώσει τον προυπολογισμό για την υγεία, που διορίζει άσχετα κομματόσκυλα για διοικητές νοσοκομείων ή των εργαζόμενων; Των εργαζόμενων που με τα δικαιωμένα χρόνια αιτήματά τους έχουν αποδείξει ότι γνωρίζουν τι συμβαίνει και τι χρειάζεται και με την στάση τους στην πανδημία ότι ξέρουν να τιμούν το ρόλο τους.

Ότι και να θεωρεί κανείς δεν χωρά συζήτηση ότι το ΕΣΥ χρειάζεται άμεσα μαζικές προσλήψεις. Ότι όλοι οι υγειονομικοί πρέπει να εμβολιαστούν άμεσα κατά απόλυτη προτεραιότητα. Ότι τα νοσοκομεία χρειάζονται νέες ΜΕΘ, εξοπλισμούς και αναλώσιμα.

Κι ότι εν όψει ενός πιθανού τρίτου κύματος της πανδημίας, η ιδιωτική υγεία πρέπει να επιταχτεί στο σύνολό της. Κάθε μέρα, ένα μέρος των νεκρών θα επιβίωνε αν ένα μέρος των συνδικαλιστικών αιτημάτων των υγειονομικών είχε ικανοποιηθεί.

Πόσο θα επιτρέψουμε να συνεχιστεί και να χειροτερέψει αυτή η συνθήκη.

Να σταθούμε στο πλευρό των υγειονομικών.

Να υποστηρίξουμε τα αιτήματά τους

Να υπερασπιστούμε τις κινητοποιήσεις τους

 

23 Φλεβάρη 2021, Στηρίζουμε την απεργία στα νοσοκομεία και όλες τις κινητοποιήσεις.

Αθήνα: Συγκέντρωση του Συντονιστικού πρωτοβάθμιων σωματείων, επιτροπών αγώνα και εργαζομένων νοσοκομείων, 23/2/2020, στο Υπουργείο Εργασία και πορεία στο Υπουργείο Υγείας.

Θεσσαλονίκη: Συγκέντρωση των υγειονομικών, 10:00 στο Υπουργείο Μακεδονίας-Θράκης

Αναρχική Ομοσπονδία
Site: https://anarchist-federation.gr
email: anarchist-federation@riseup.net
Twitter: twitter.com/anarchistfedGr
Fb: facebook.com/anarxikiomospondia2015
Youtube: Αναρχική Ομοσπονδία

 

Κάτω το νέο αντι-εκπαιδευτικό νομοσχέδιο της καταστολής και των ταξικών αποκλεισμών.

Κάτω το νέο αντι-εκπαιδευτικό νομοσχέδιο της καταστολής και των ταξικών αποκλεισμών.

Το κράτος έρχεται να σπείρει το χάος του νεοφιλελευθερισμού στην τριτοβάθμια εκπαίδευση μέσα από το οργανωμένο πρόγραμμα της καταστολής, της επίτασης των ταξικών αποκλεισμών και κατ’ επέκταση της πριμοδότησης της ιδιωτικής πρωτοβουλίας. Το νέο εκπαιδευτικό νομοσχέδιο όχι μόνο υποβαθμίζει την ελεύθερη και δωρεάν παιδεία, αλλά επιτίθεται στοχευμένα -και πρώτα από όλα- στους φοιτητές και τις φοιτήτριες της τάξης μας. Επιτίθεται στους φοιτητές και τις φοιτήτριες που εργάζονται, για να μπορέσουν να συντηρήσουν τις σπουδές τους και με τα νέα όρια φοίτησης κινδυνεύουν με διαγραφή. Οι νέες βάσεις που θεσπίζονται για την εισαγωγή στα ΑΕΙ θα μετατρέψουν την είσοδο στα πανεπιστήμια σε έναν αγώνα δρόμου για τους υποψήφιους και τις υποψήφιες, όπου θα επικρατήσει το μεγαλύτερο πορτοφόλι που θα πληρώσει το καλύτερο φροντιστήριο ή το ιδιωτικό πανεπιστήμιο με τις «αρτιότερες περγαμηνές» για την είσοδο στην αγορά εργασίας, ειδικά τώρα που έχουν εξισωθεί τα πτυχία των ΑΕΙ με αυτά των κολλεγίων. Η παρούσα εκπαιδευτική αναδιάρθρωση επιζητεί πανεπιστήμια με λιγοστές θέσεις για τους λίγους και εκλεκτούς της ελίτ που ευνοείται από την κυβέρνηση Μητσοτάκη. Όπως είναι αντιληπτό, οι ακόμα πιο εντατικοποιημένες σπουδές θα αποσκοπούν, όχι στη μόρφωση της νεολαίας, αλλά στην ταχύτερη παραγωγή εργατικού δυναμικού που θα ταΐσει την αγορά εργασίας. Χωρίς καμία κοινωνικοποίηση, επιστημονική ή ιδεολογική ζύμωση ανάμεσα στους φοιτητές και τις φοιτήτριες, αφού το μόνο πράγμα που θα σκέφτονται είναι πως θα τελειώσουν τις σπουδές τους, ώστε να μη διαγράφουν. Τα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα θα μετατραπούν σε κλειστούς επιτηρούμενους χώρους, σε γυάλες παραγωγής εξειδικευμένων προλετάριων, όπου θα μπαινοβγαίνουν μέσα σε ένα κλίμα τρομοκρατίας και ανασφάλειας μόνο όσοι και όσες υποδεικνύουν το φοιτητικό τους πάσο.

Μέσα σε όλο αυτό το δυστοπικό αντι-εκπαιδευτικό πλαίσιο που ξεπροβάλλει, η ΝΔ κάνει ό,τι είναι δυνατόν, για να μας πείσει πως η παλινόρθωση δικτατορικών πολιτικών δεν είναι μια ανησυχητική εκτίμηση για το μέλλον, αλλά η πραγματικότητα του σήμερα. Η σύσταση σώματος ασφαλείας μέσα στα πανεπιστήμια, η παρακολούθηση εσωτερικών και εξωτερικών χώρων των πανεπιστημίων με κάμερες και η ποινικοποίηση των μαχητικών συνδικαλιστικών κινητοποιήσεων και πρακτικών των φοιτητ(ρι)ών μέσω πειθαρχικών μέτρων υποδεικνύει την εξουσιομανή ηλιθιότητα των διαχειριστών του κράτους στην απεγνωσμένη προσπάθειά τους να κάμψουν το μέτωπο των αγωνιζόμενων φοιτητ(ρι)ών που στέκεται ανάχωμα στα σχέδια κράτους και κεφαλαίου. Είναι, άλλωστε, γνωστή η τακτική τους απέναντι στο ανταγωνιστικό κίνημα.

Σε κάθε ερώτηση που τίθεται στο κράτος και την κυβέρνησή του, μπάτσοι είναι πάντα η απάντηση. Μπάτσοι στις πλατείες και τις γειτονιές μας, μπάτσοι στους κοινωνικούς μας χώρους, προσεχώς μπάτσοι και στις σχολές. Κάπου εδώ είναι το σημείο που θα πρέπει να πούμε “ο κύβος ερρίφθη”. Συμμετέχουμε στον μαζικό αγώνα των φοιτητ(ρι)ών και των εργαζομένων στους πανεπιστημιακούς χώρους κατά του εκπαιδευτικού νομοσχεδίου. Στις σημερινές συνθήκες ζόφου είναι εξαιρετικά σημαντικό. Οφείλουμε να σταθούμε ανάχωμα στα σχέδια κράτους και κεφαλαίου που οδηγούν στην εξόντωση της βάσης σε κάθε κοινωνικό πεδίο. Διεκδικούμε ελεύθερη και ισότιμα προσβάσιμη παιδεία για όλες και όλους. Δεν μπορούμε να ανεχτούμε μια ακόμα δόση χούντας. Γνωρίζουμε το κρίσιμο των υγειονομικών συνθηκών, αλλά είμαστε στο σημείο που το κράτος γίνεται και άμεσα πιο επικίνδυνο από την πανδημία. Ήρθε η ώρα να ξαναβγούμε στους δρόμους.

ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΙΣ ΠΑΝΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΕΣ ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ 4/2:

 

  • Αθήνα: 13:00 στα Προπύλαια. Στηρίζουμε το μπλοκ της Ανοιχτής Συνέλευσης Πανεπιστημιούπολης.
  • Θεσσαλονίκη: 12:00 στο Άγαλμα Βενιζέλου. Στηρίζουμε τα μπλοκ των αυτόνομων και ελευθεριακών σχημάτων.
  • Ναύπλιο: 12:00 στην Πλατεία Δημαρχείου. Στηρίζουμε τα μπλοκ των φοιτητικών συλλόγων.

Αναρχική Ομοσπονδία
Site: anarchist-federation.gr
email: anarchist-federation@riseup.net
Twitter: twitter.com/anarchistfedGr
Fb: facebook.com/anarxikiomospondia2015
Youtube: Αναρχική Ομοσπονδία

Η ένταση και η διαστολή του κρατικού αυταρχισμού εγκυμονούν την απονέκρωση της κοινωνικής ζωής και των ταξικών διεκδικήσεων.

Η ένταση και η διαστολή του κρατικού αυταρχισμού εγκυμονούν την απονέκρωση της κοινωνικής ζωής και των ταξικών διεκδικήσεων.

Είναι σαφές πως η στρατηγική της κυβέρνησης αυτήν την περίοδο συνίσταται αφενός στη διάσωση και την ανασυγκρότηση του μεγάλου κεφαλαίου, αφετέρου στη συντριβή του αποκαλούμενου εσωτερικού εχθρού, δηλαδή του μαζικού ταξικού κινήματος και των επαναστατικών ομαδοποιήσεων και οργανώσεων που δρουν στους κόλπους του. Εδώ και πολλούς μήνες η διαχείριση της πανδημίας του Covid-19 χρησιμοποιείται επισταμένα από την κυβέρνηση ως ιδεολογικό και επικοινωνιακό εργαλείο για την ψήφιση και την εφαρμογή σωρείας αντεργατικών και αντικοινωνικών νόμων και ρυθμίσεων, προκειμένου να θέσουν στο γύψο κάθε μορφή αντικαπιταλιστικής αντίστασης. Όλο αυτό το διάστημα η κυβέρνηση φάσκει και αντιφάσκει, όμως καταφέρνει να ηγεμονεύει εν πολλοίς στη διαμόρφωση της κοινής γνώμης, καθώς μονοπωλεί την παραγωγή και την κίνηση των ειδήσεων στα ΜΜΕ που υπάγονται στα συμφέροντα της άρχουσας τάξης. Αποποιούμενη κάθε ευθύνη που της αναλογεί για την εγκληματική διαχείριση της πανδημίας από μεριάς της, καθώς έχει αφήσει αθωράκιστο το στρατηγικά υποβαθμισμένο και υποχρηματοδοτούμενο δημόσιο σύστημα υγείας προς χάριν των ιδιωτικών πρωτοβουλιών και των κερδών τους, η κυβέρνηση επιχειρεί να παρουσιάσει με στρεβλό τρόπο ως υπεύθυνους για τη διασπορά του ιού τη νεολαία, τους συνδικαλιστές, τους αναρχικούς και τους κομμουνιστές. Σε αυτήν τη διαπίστωση συνηγορούν, άλλωστε, όλες οι κατασταλτικές μέθοδοι στις οποίες έχει καταφύγει κατά τους τελευταίους μήνες η κυβέρνηση, οι οποίες αφορούν αποκλειστικά τις συγκεκριμένες κοινωνικές ομάδες.

Όσο συστέλλονται οι κεκτημένες λαϊκές ελευθερίες, τόσο διαστέλλεται ο αυταρχικός χαρακτήρας της κρατικής εξουσίας. Την Τρίτη 26/1/2021 ο αρχηγός της ΕΛ.ΑΣ., Μιχάλης Καραμαλάκης, αποφασίζει την απαγόρευση όλων των δημόσιων συναθροίσεων άνω των 100 ατόμων ως τις 1/2/2021. Η ΕΛ.ΑΣ. επικαλείται υγειονομικά προσχήματα, για να δικαιολογήσει την απόφασή της και προβλέπει πρόστιμο 5.000 ευρώ για τα νομικά πρόσωπα που πρόκειται να διοργανώσουν συγκέντρωση, 3.000 ευρώ πρόστιμο για τους διοργανωτές που αποτελούν φυσικά πρόσωπα και 300 ευρώ πρόστιμο για όσους και όσες συμμετάσχουν σε τέτοιου είδους συγκεντρώσεις. Η ΕΛ.ΑΣ., καθ’ υπόδειξη της κυβέρνησης, τονίζει πως τα νέα αυτά απαγορευτικά μέτρα αφορούν την αποτροπή της διασποράς του ιού, καθώς υπάρχει προβληματισμός για την έξαρση των κρουσμάτων. Επιπλέον, διέρρευσε στα καθεστωτικά ΜΜΕ πως πήρε τη συγκεκριμένη απόφαση μετά από σχετική πρόταση που κατέθεσε στην ΕΛ.ΑΣ. η επιτροπή λοιμωξιολόγων. Αργότερα, όμως, ο Αλκιβιάδης Βατόπουλος, μέλος της επιτροπής λοιμωξιολόγων διέψευσε κατηγορηματικά τον ισχυρισμό της ΕΛ.ΑΣ.. Στην πραγματικότητα, όμως, θέλουν να μας «δουλεύουν» μπροστά στα μάτια μας, στην προσπάθειά τους να ελέγξουν την ανοχή της κοινωνίας στην εξελισσόμενη βαρβαρότητα που διέπει πλέον το σύνολο της καθημερινής μας ζωής. Γι’ αυτόν τον λόγο αδιαφορούν πλήρως για τις συνέπειες που έχουν στη δημόσια υγεία ο πραγματικός συνωστισμός σε χώρους εργασίας που συνεχίζουν να λειτουργούν χωρίς τις προβλεπόμενες υγειονομικές προϋποθέσεις, αδιαφορούν για το πάστωμα στα ΜΜΜ, τις ουρές και τον πανζουρλισμό στα εμπορικά καταστήματα, τους θρησκόληπτους που δεν μπορούν να αντέξουν δίχως να κοινωνήσουν από το ίδιο κουτάλι. Όποιος δεν αποτελεί αντίπαλο δέος για την κυβέρνηση και το σύστημα που αυτή υπηρετεί και όποιος βοηθά απερίσκεπτα και νωχελικά την κίνηση της καπιταλιστικής οικονομίας δεν αποτελεί υγειονομικό-πολιτικό κίνδυνο, αλλά αρωγό και συνένοχο για τη συνέχιση της κρατικής και καπιταλιστικής βαρβαρότητας.

Η συγκεκριμένη απόφαση της ΕΛ.ΑΣ. δεν επιλέχτηκε τώρα καθόλου τυχαία. Αποτελεί αντανακλαστική κίνηση του κράτους, για να αναστείλει τις επικείμενες αγωνιστικές κινητοποιήσεις. Πρόκειται για τις πανελλαδικές πανεκπαιδευτικές κινητοποιήσεις στις 28/1/2021, στην πρώτη γραμμή των οποίων βρίσκονται οι φοιτητές και οι φοιτήτριες, που παλεύουν, για να μην ψηφιστεί και εφαρμοστεί το νέο αντι-εκπαιδευτικό νομοσχέδιο, το οποίο προβλέπει πειθαρχικά συμβούλια, διαγραφές φοιτητών, ανώτατο όριο φοίτησης ν+ν/2, διπλή βάση εισαγωγής, κάρτες εισόδου, κάμερες και πανεπιστημιακή αστυνομία. Εν συνεχεία, στις 29/1/2021 έχει οριστεί πανελλαδική μέρα δράσεων και κινητοποιήσεων αλληλεγγύης στον πολιτικό κρατούμενο και απεργό πείνας Δημήτρη Κουφοντίνα, ο οποίος βρίσκεται σε ιδιότυπο καθεστώς εξαίρεσης κατόπιν πιέσεων του κραταιού τζακιού της ΝΔ και της πρεσβείας των ΗΠΑ. Ο Δημήτρης Κουφοντίνας βρίσκεται σε απεργία πείνας από τις 8/1/2021 και αιτείται τη μεταγωγή του από τις φυλακές Δομοκού, όπου μετήχθη παράτυπα, στις φυλακές Κορυδαλλού, όπως προβλέπει άλλωστε ο νόμος, τον οποίο κουρελιάζουν και αθετούν αυτοί που βαυκαλίζονται με τη νομοκρατία του φιλελευθερισμού. Η επιχειρούμενη εξόντωση ενός αμετανόητου κομμουνιστή αγωνιστή είναι η αποτύπωση της εκδικητικότητας που τρέφουν προς το πρόσωπό του, αλλά και απέναντι στο ταξικό κίνημα και την επαναστατική προοπτική του, η ντόπια και υπερεθνική πολιτική και οικονομική ελίτ.

Η επίταση του κρατικού αυταρχισμού δεν πρόκειται να σταματήσει, αν η κοινωνική βάση δεν ορθώσει συλλογικά, αποφασιστικά και μαχητικά το ανάστημά της. Η κυβέρνηση χρησιμοποιεί την πανδημία, για να «κόβει» και να «ράβει» όπως της «καπνίσει», ανάλογα με τις επιταγές των καπιταλιστικών συμφερόντων. Αν κανείς νομίζει πως τα μέτρα της κυβέρνησης είναι έκτακτα και πιλοτικά ένεκα κορωνοϊού, πλανάται οικτρά. Οι κυρίαρχοι αυτήν τη στιγμή αναμορφώνουν το συσχετισμό ισχύος που διέπει τον κοινωνικό και ταξικό ανταγωνισμό, βυθίζοντας όσους βρισκόμαστε στη βάση της κοινωνικής και παραγωγικής πυραμίδας στην υποτέλεια, τη φτώχεια και την ανέχεια. Επιχειρούν να διαγράψουν δια παντός κάθε εκδήλωση κοινωνικής δυσαρέσκειας και ταξικής διεκδίκησης. Αυτό, όμως, δεν πρόκειται να συμβεί, διότι οι υλικές αντιθέσεις, τις οποίες οι κυρίαρχοι οξύνουν, θα οδηγήσουν αναπόφευκτα στην έκρηξη της λαϊκής αγανάκτησης. Η αντίσταση τώρα είναι καθήκον. Λόγους και αιτίες έχουμε. Η θέληση, η τόλμη, η αλληλεγγύη, η οργάνωση και ο συντονισμός των κινήσεών μας απαιτούνται, για να κάνουμε το επόμενο αποφασιστικό βήμα στην πορεία της σύγκρουσής μας με την καπιταλιστική ολιγαρχία και το πολιτικό της προσωπικό.

ΚΑΛΟΥΜΕ ΣΕ ΜΑΖΙΚΗ ΣΤΗΡΙΞΗ ΤΩΝ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΩΝ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΩΝ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΑΝΤΙ-ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΣΤΙΣ 28/1 ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΩΝ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΩΝ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΟΝ ΑΠΕΡΓΟ ΠΕΙΝΑΣ ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΟΥΦΟΝΤΙΝΑ ΣΤΙΣ 29/1

 

ΝΑ ΟΡΓΑΝΩΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ ΤΗΣ ΤΑΞΗΣ ΜΑΣ, ΝΑ ΣΠΑΣΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΠΡΑΞΗ ΤΟΝ ΦΟΒΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΔΙΑΡΚΩΣ ΕΝΤΕΙΝΟΜΕΝΟ ΚΡΑΤΙΚΟ ΑΥΤΑΡΧΙΣΜΟ

 

ΔΕ ΘΑ ΖΗΣΟΥΜΕ ΣΑΝ ΔΟΥΛΟΙ

 

Αναρχική Ομοσπονδία
Site: anarchist-federation.gr
email: anarchist-federation@riseup.net
Twitter: twitter.com/anarchistfedGr
Fb: facebook.com/anarxikiomospondia2015
Youtube: Αναρχική Ομοσπονδία

Αλληλεγγύη στον πολιτικό κρατούμενο και απεργό πείνας (από 8/1) Δημήτρη Κουφοντίνα.

Αλληλεγγύη στον πολιτικό κρατούμενο και απεργό πείνας (από 8/1) Δημήτρη Κουφοντίνα.

Στην αστική δημοκρατία οι  νόμοι είναι κάτι που φτιάχνουν οι λίγοι για να ορίσουν τις ζωές των πολλών. Όταν οι λίγοι φτιάχνουν νόμους που στόχο τους έχουν έναν μόνο άνθρωπο τότε δύο τινά συμβαίνουν, ή το κράτος προσπαθεί να απαλλάξει κάποιον δικό του από τις ποινικές του ευθύνες ή προσπαθεί να εξοντώσει έναν εχθρό του.

Το δεύτερο είναι που ισχύει για τον Δημήτρη Κουφοντίνα τα τελευταία χρόνια.

Έχοντας εκτίσει 18 χρόνια στην φυλακή, καταδικασμένος σύμφωνα με τους νόμους του κράτους, επιβεβαιώνει ξανά, και αυτός και όλοι μας, ότι οι νόμοι δεν είναι παρά καθεστωτικός μανδύας που δουλειά του είναι να εμποδίσει την βάση να δει την αλήθεια: η εξουσία κάνει ότι θέλει, όποτε το θέλει, όπως το θέλει. Και επίσης, η εξουσία δεν ξεχνάει όσους της προκάλεσαν αυτό που η ίδια είναι συνηθισμένη να προκαλεί, φόβο.

Κάποτε η καθεστωτική προπαγάνδα «έσκιζε τα ιμάτιά της» ότι δεν υπάρχουν πολιτικοί κρατούμενοι. Ότι όλοι τιμωρούνται με το ίδιο μέτρο, με τις ίδιες συνέπειες για τις ίδιες κατηγορίες. Ότι δεν υπάρχει πολιτική διάκριση. Κι όταν μετά από χρόνια καθυστερήσεων ο Δημήτρης Κουφοντίνας πήρε τις άδειες που κάθε κρατούμενος δικαιούται, με πολιτική εντολή τους τις έκοψαν. Κι όταν πήρε μεταγωγή, όπως κάθε κρατούμενος με ισόβιες καθείρξεις ύστερα από τόσα χρόνια έκτισης, για αγροτική φυλακή, η ελληνική δημοκρατία, μέσω του κοινοβουλίου της, ψήφισε νέο νόμο για να τον γυρίσει πίσω. Τα ΜΜΕ προλείαναν το έδαφος και τον Δεκέμβρη του 2020, εν μέσω πανδημίας και καραντίνας, ψηφίζονται οι «Ρυθμίσεις σωφρονιστικής νομοθεσίας», που προβλέπουν  ότι «απαγορεύεται η μεταγωγή σε αγροτικές φυλακές και στην Κ.Α.Υ.Φ. σε όσους κρατουμένους έχουν καταδικαστεί για εγκλήματα τρομοκρατίας».

Πιστεύει κανείς πως αν ο Κουφοντίνας δεν ήταν κομμουνιστής αντάρτης πόλης, εάν είχε πλήξει, πέραν της κρατικής και οικονομική ελίτ στόχους, με τις ίδιες καταδίκες, θα γίνονταν όλη αυτή η φασαρία;

Ο πολιτικός κρατούμενος Δημήτρης Κουφοντίνας απαντά στην διαρκή μεθόδευση εξόντωσής του με απεργία πείνας. Τα μέσα αντίστασης που διαθέτει ένας πολιτικός κρατούμενος είναι περιορισμένα και η απεργία πείνας είναι το πιο οριακό. Είναι μία σύγκρουση που επισείει την θανατική ποινή στον φυλακισμένο και πετάει το γάντι στο κράτος να την εφαρμόσει. Και σίγουρα είναι πειρασμός για το κράτος να κάνει αυτό που η φύση και ιστορικότητα του απαιτεί: να εκτελέσει όσους, αρνούμενοι το μονοπώλιό του στην βία, στρέφονται εναντίον του με βία και κίνητρο να το ανατρέψουν.

Σε μια τέτοια περίπτωση όμως η αστική δημοκρατία θα πετάξει τον μανδύα της νομιμότητας της. Ή τέλος πάντων ότι έχει απομείνει από αυτόν. Και επενδύει πολλά σε αυτό το κύρος, με πιο σημαντικό από όλα, την διασφάλιση της κοινωνικής ειρήνης.

Είναι όμως έτσι σε συνθήκες πανδημίας, καραντίνας αλλά και δικτατορικής μονοπώλησης των ΜΜΕ; Μήπως το κράτος επέλεξε ακριβώς τη στιγμή  για να λύσει και αυτό το λογαριασμό, όπως έκανε με τόσα αντικοινωνικά νομοσχέδια, με ρουσφέτια στους «δικούς της», με στρατιωτικές προμήθειες στην αστυνομία; Γιατί μπορεί η απόφαση για μια απεργία πείνας να ανήκει στον κρατούμενο αλλά οι συνθήκες που δημιουργούν οι κρατικές επιλογές επιβάλουν στον κρατούμενο το δίλημμα να υποκύψει  στην μεθόδευση ή να αντιδράσει με ότι έχει. Και πώς να υποκύψει ο Δημήτρης Κουφοντίνας που πέρα από όλα τα αίσχη που ξεκίνησαν από την σύλληψη της 17 Νοέμβρη και καταλήγουν στον αποκλεισμό του από άδειες και αγροτική φυλακή χτίζεται ταυτόχρονα και η καθυστέρηση της αποφυλάκισης του όταν θα συμπληρώσει το όριο έκτισης ποινής; Έχει γίνει προφανές ότι η εκδίκηση της νομιμότητας δεν θα σταματήσει μπροστά σε κανένα νομικό περιορισμό.

Θα πρέπει να αντιληφθούμε ότι η πιθανότητα το κράτος να επιβάλει έστω και έμμεσα θανατική ποινή, ή να θάψει ζωντανό έναν πολιτικό του αντίπαλο είναι μια τρομακτική πιθανότητα που θα πρέπει να ενσωματωθεί στο κάδρο της πολύπλευρης κρίσης που βιώνουμε. Στις δύσκολες μέρες που έρχονται, αν η κοινωνική βάση επιτρέψει μια τέτοια αυθαιρεσία της εξουσίας δημιουργεί παρακαταθήκη ήττας την ώρα που η σύγκρουση θα αφορά την ίδια της επιβίωση.

Ο Κουφοντίνας αγωνίστηκε από την μεριά και για τα συμφέροντα των πολλών. Πληρώνει ένα τίμημα με δεκαετίες στην φυλακή και απειλείται με ουσιαστική εξόντωση, γρήγορη ή αργή.

Δεν υπάρχει άλλη επιλογή από το να σταθούμε στο πλευρό του. Το απαιτεί και η αγωνιστική ηθική της αλληλεγγύης, το απαιτούν και τα συμφέροντα της κοινωνικής και ταξικής μας θέσης.

ΝΙΚΗ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΕΙΝΑΣ ΤΟΥ Δ. ΚΟΥΦΟΝΤΙΝΑ

Αναρχική Ομοσπονδία
Site: anarchist-federation.gr
email: anarchist-federation@riseup.net
Twitter: twitter.com/anarchistfedGr
Fb: facebook.com/anarxikiomospondia2015
Youtube: Αναρχική Ομοσπονδία